Tibetan
་གི་བླ་མ་འདི་ཉེས་པའི་སྐྱོན་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་སྙན་དུ་བསམས་ལ་བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བྱ། དེ་ནས་བླ་མ་ཚངས་བུག་ན་མར་བྱོན་ནས་སྙིང་འོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ནང་དུ་བཞུགས་ནས་འདི་ཉིད་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་སྙམ་དུ་བསྒོམ་མོ། །བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ཐིམ་པས་ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དེའི་ངང་དུ་གནས་ཚད་དུ་བཞག །དེ་ནས་རྟོག་པ་འཕྲོ་ན་བླ་མ་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་བསྒོམ། ཐུགས་དགོངས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བསྔོ་བ་བྱ། གསོལ་བ་གདབ། དེ་ལྟ་བུ་ཉིན་མཚན་ལན་དྲུག་ལ་སོགས་པ་བྱ། རང་གང་འདོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེའོ། །དང་པོ་སྔོན་འགྲོ་དག་ལ་བསླབ། ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་གསུམ་སྟེ། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ནི་དལ་འབྱོར་གྱི་ཆོས་བསམ་སྟེ་དེའི་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱ། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་བློ་སྦྱོང་བ་ཡིན་པས་བསྒོམ། དལ་འབྱོར་ཐོབ་ཀྱང་གཏན་དུ་སྡོད་ དབང་མེད། ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཟད་ནས་ནམ་འཆི་ཆ་མེད། འཆི་བའི་དུས་སུ་ཆོས་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པར་འགྱོད་བཞིན་དུ་ཤི་ན་དེ་ལས་ཕམ་པ་མེད་པས་བློ་སྦྱོང་དགོས་སམ་ཤི་ནས་མེད་པར་མི་འགྲོ། སྐྱེ་བ་ལེན་དགོས་ལ་འཁོར་བ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་སྤང་བར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་བློ་སྦྱོང་བསྒོམ། རང་རྒྱུད་ལ་བསགས་པའི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱང༌། གཞན་ལའང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་མོ། །དངོས་གཞི་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི། གཏོང་ལེན་གཉིས་པོ་སྤེལ་མར་སྦྱང༌། །ལེན་པའི་གོ་རིམ་རང་ནས་བརྩམས། །ཞེས་པ་ནི། བདག་ལ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་དང་ཐ་ན་སང་ཕན་ཆད་སྨིན་རྒྱུའི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ཐམས་ཅད་ད་ལྟ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་བསམ་པས་རྐྱེན་ངན་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད། དེ་ནས་རྩ་བའི་མ་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ཐམས་ཅད་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བླང༌། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་འཕགས་པ་གསུམ་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་བླང༌། མདོར་ན་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས་པའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་རང་གི་སྙིང་གི་ནང་དུ་བླང༌། དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་བླངས་པས་རོ་སྟོད་གཟེར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་སྙིང་ཕྲུ་མ་བུས་པ་ལྟ་བུར་བསམས་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་སོང་བས་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཁྱབ་པར་བསམ་སྟེ་
Chinese
思维观想这位具足一切功德、断除一切罪业习气的上师就是佛，并皈依上师的身语意。之后，观想上师从梵穴降临，安住于心间光蕴之中，并思维上师即是真佛。上师的身语意融入自身的身体、语言和意念，安住于法性光明之中。之后，如果生起分别念，则观想上师位于头顶。为了圆满上师的意愿而回向，并祈祷。像这样日夜六次等进行修持，就能在自相续中生起自己想要的禅定。首先学习前行。所谓前行有三种：暇满难得，即思维暇满之法，并取其精华。修法的殊胜之处在于修心，所以要修心。即使获得了暇满，也没有永远安住的 权力。寿命耗尽，不知何时会死。如果临死时，内心没有生起佛法，带着遗憾死去，没有比这更失败的了，所以必须修心，或者说死后不会消失。必须受生，无论转生到轮回何处，本质都是痛苦，所以要断除痛苦。为了这个目的，要修心。净化自身相续中积累的罪障，也要对他人修慈悲心和菩提心。正行分为二，首先是世俗菩提心：交替修持施与受。从自身开始接受的次第。意思是：愿我未来生生世世，乃至明天成熟的痛苦和一切苦因，现在都成熟吧。这样想，恶缘才能转为助缘。之后，对根本的母亲修慈爱和慈悲，从内心深处接受一切痛苦的根源。同样，接受一切众生的以及三圣者的知识障碍。总之，除了上师和佛陀之外，将轮回和涅槃的一切过失都纳入自己的心中。像这样反复接受，如果出现胸口疼痛等情况，就观想心如吹胀的皮囊。并且观想它变得越来越大，直至遍布虚空。
English
Think that this lama, who has all the good qualities and has abandoned all the faults and habitual tendencies of sins, is the Buddha, and take refuge in the body, speech, and mind of the lama. Then, visualize the lama descending from the Brahma aperture and residing in the mass of light in the heart, and think that this is the real Buddha. The body, speech, and mind of the lama dissolve into one's own body, speech, and mind, and remain in the state of the great clear light of Dharma. Then, if thoughts arise, meditate on the lama at the crown of the head. Dedicate the merit to fulfill the lama's intentions completely. Pray. Do this six times a day and night, and the samadhi that you desire will arise in your mind. First, learn the preliminaries. There are three preliminaries: the difficulty of obtaining leisure and endowment, which means to contemplate the Dharma of leisure and endowment and take its essence. The best of Dharma is mind training, so meditate on it. Even if you obtain leisure and endowment, you do not have the power to stay forever. When the karma is exhausted, you do not know when you will die. If you die regretting that Dharma has not arisen in your mind at the time of death, there is no greater failure than that, so you must train your mind, or you will not disappear after death. You must take rebirth, and wherever you are born in samsara, it is the nature of suffering, so you must abandon it. For this purpose, meditate on mind training. Purify the sins and obscurations accumulated in your mind, and also cultivate loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment towards others. There are two main practices. The first is relative Bodhicitta: Practice giving and taking alternately. Begin the order of taking from yourself. This means: May all the suffering and causes of suffering that will ripen in my future lives, even tomorrow, ripen now. Thinking this way, adverse conditions will turn into helpful conditions. Then, cultivate loving-kindness and compassion towards the root mother, and take all the roots of suffering from the bottom of your heart. Similarly, take all the obscurations of knowledge of all sentient beings and the three noble ones. In short, except for the lama and the Buddha, take all the faults of samsara and nirvana into your heart. If you take them repeatedly like this, and if you experience chest pain, etc., think of your heart as a blown-up leather bag. And think that it becomes larger and larger, until it pervades the end of space.
Tibetan
རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་ལ་བཞག་གོ །དེ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའོ། །བདག་གི་མ་འདི་རྣམས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དངོས་རྒྱུ་ལ་གནས་པས་སྙིང་རྗེ། སྡུག་བསྔལ་དངོས་རྒྱུ་མཐའ་དག་ལས་བསྒྲལ་ཏེ་བདེ་བ་སྐྱིད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ལ་འགོད། ངའི་ཆེད་དུ་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་གཏོང་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། ལུས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེར་བསྒྱུར། ལོངས་སྤྱོད་ལྷ་དང་མིའི་རྫས་ནམ་མཁའ་གང་བ་ཙམ་པ་དགེ་བ་དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པ་ཐམས་ཅད་མ་རྒན་ལ་བཏང་བས་ཆོས་བྱེད་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཚང་བ་དང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་པར་བསྒོམ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོམ། །དེ་གཉིས་རླུང་ལ་བསྐྱོན་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་དབུགས་ཕྱིར་འགྲོ་དུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ལ་བཏང༌། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ། ནང་དུ་འོང་ཙ་ན་རང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ལེན། དེ་ལྟར་བྱས་པས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། བློ་སྦྱོང་སྐྱེ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་གསུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ནི། །སྦྱངས་ནས་གསང་བའི་དོན་ལ་སྤྱད། །ཅེས་པ་ནི་བདག་གི་དགེ་བ་དང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་བརྗེ་ནུས་པ་དང༌། བློ་དམན་པ་ལ་གསང་བའི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་ཏེ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ་གཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ཡུལ། ཡུལ་བེམ་པོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རིམ་གྱིས་དཔྱད་པས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་དྲུག་ལ་བལྟ་བའི་ཆ་དྲུག་དབུས་ཤ་སྟགས་སུ་གྱུར་ནས་བདེན་པ་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་དེ་མ་གྲུབ། དེ་དག་གིས་དུ་མ་མི་གྲུབ་པས་བེམ་པོ་བདེན་པ་མེད་པར་བསྒོམ། །ནང་རིག་པ་ནི་འདས་པ་འགག་མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས་ད་ལྟར་ཁ་དོག་མེད་དབྱིབས་མེད་གནས་མེད། དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ཙ་ན་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་ན་རང་རིག་པ་བདེན་པ་མེད་པར་བསམ། ཕྱི་བེམ་པོ་མ་གྲུབ་པས་བསྒོམ་བྱའི་ཡུལ་མ་གྲུབ། ནང་རིག་པ་སྣང་བ་མ་གྲུབ་པས་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་མ་གྲུབ། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་ཤེས་བྱ་ཟད་པ་ཞེས་ཟེར། དེ་ཡི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་གནས་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་ཞེས་གསུངས། དེ་བས་ན་ཡུལ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་བློས་ ཅིར་ཡང་མི་འཛིན། །ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་ལྷོད་དེ་ཀློད་ལ་བཞག །འཇུར་བུས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཀློང་ན་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་གསུངས། རྟོག་པའི་འཕྲོ་འདུ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་ནི་ཞི་གནས། མི་རྟོག་བཞིན་དུ་གསལ་ཞིང་དྭངས་
Chinese
安住在无自性的状态中。这是修习空性。我的这些母亲们安住在轮回痛苦的真实因中，所以生起慈悲。从一切痛苦的真实因中解脱出来，安置在无上的安乐幸福中。为了我，身体、受用、善根全部施舍，这样想。身体转变为如意宝。受用如充满虚空的天人和人间的物品，三时所积累的善根全部给予老母，从而修法的一切顺缘圆满，二资粮圆满，观想成佛。同样地，对一切众生修习。这二者通过风来运行。所说的是，呼气时，一切受用善根都给予众生。这样修习就能生起三摩地。吸气时，取受自己和他人的痛苦和业因。这样做，就能在相续中生起，说是生起修心之必要。第二是修习胜义菩提心。修习之后，用于秘密的意义。所说的是，能够交换自己的善根和他人的痛苦，对智慧低下的人修习秘密的空性，也就是一切事物都包含在能取和所取二者之中，所取的一切都是境。显现为物质的境，依次分析就是极微尘，而极微尘也是向六方观察的六个部分，变成中心空无所有，所以不能成立为一，因此它不能成立。因为这些不能成立众多，所以观想物质没有真实性。内在的觉知是，过去已灭，未来未生，现在没有颜色，没有形状，没有处所。这样不能成立，所以不能成立为真实，因此思维自明觉没有真实性。外在的物质不能成立，所以所修的境不能成立。内在的觉知显现不能成立，所以能修的心不能成立。远离所修和能修，这叫做知尽。安住在那个状态中不散乱，这叫做修习真如。因此，对于任何境都不能成立，心 也不执着任何事物。在什么也不分别的状态中放松，松开安住。如绳索捆绑的心性，在 虚空中解脱，毫无疑问。这样说。一切分别念的活动止息是寂止。不分别而明亮清澈
English
Rest in the state of no self-nature. This is meditating on emptiness. These mothers of mine dwell in the real cause of suffering in samsara, so compassion arises. Liberate them from all the real causes of suffering and establish them in unsurpassed bliss and happiness. For my sake, may I give away all my body, possessions, and roots of virtue, think like that. Transform the body into a wish-fulfilling jewel. May all the possessions, the substances of gods and humans filling the sky, and all the virtues accumulated in the three times be given to the old mother, so that all the favorable conditions for practicing Dharma are complete, the two accumulations are complete, and meditate on becoming a Buddha. Likewise, meditate on all sentient beings. These two should be propelled by the wind. What is said is that when exhaling, all possessions and virtues are given to sentient beings. By meditating like this, samadhi arises. When inhaling, take the suffering and causes of suffering of oneself and others. By doing this, it will arise in the continuum, it is said that there is a need to generate mind training. The second is to meditate on ultimate bodhicitta. Having practiced, apply it to the secret meaning. What is said is that one can exchange one's own virtue and the suffering of others, and meditate on the secret emptiness for those of low intelligence, that is, all things are contained in the two, the apprehended and the apprehender, and all that is apprehended is the object. The object appearing as matter is gradually analyzed as minute particles, and even those minute particles are six parts looking in six directions, becoming empty in the center, so they cannot be established as one, therefore it cannot be established. Because these cannot establish many, meditate that matter has no reality. Inner awareness is that the past has ceased, the future is unborn, the present has no color, no shape, no place. Since it cannot be established like that, it cannot be established as real, therefore think that self-awareness has no reality. Since the external matter cannot be established, the object of meditation cannot be established. Since the appearance of inner awareness cannot be established, the mind that meditates cannot be established. Being separated from the object of meditation and the meditator is called the exhaustion of knowledge. Remaining in that state without distraction is called meditating on suchness. Therefore, since no object can be established, the mind does not grasp anything. Relax and let go in a state of not thinking about anything. The mind itself bound by ropes will be liberated in space, there is no doubt. It is said like that. The cessation of all activity of thoughts is calm abiding. Clear and pure without thought