Tibetan
་ པོའི་བློ་སྦྱོང་བདག་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །བརྗེད་པར་མི་བརྗེད་པ་དང༌། འཆོར་བའི་གནས་བཞིར་མི་འཆོར་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ། སེམས་ཅན་སྤྱི་མཐུན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བློ་སྦྱོང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐག་ཆོད་བཞི་ནི་ལམ་གཅིག་ཆོད། འདུན་མ་གཅིག་དྲིལ། རྟོག་པ་འབུར་འཇོམས། གཉེན་པོ་བཅོམ་རྡེག་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་ངོ༌། །ལམ་གཅིག་ཆོད་ཡིན་ཏེ་ས་ལམ་བརྩི་རྒྱུ་མེད། །བདག་འཛིན་ཤས་སུ་ཆེ་ཆེ་སྡུག །འདི་དེ་རིང་བརླག་ན་དེ་རིང་སངས་རྒྱ། སང་བརླག་ན་སང་སངས་རྒྱ། འདི་མ་བརླག་ན་སངས་རྒྱས་མེད། འདི་བརླག་ན་ནམ་བརླག་ཙ་ན་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་གསུང་ངོ༌། །འདུན་མ་གཅིག་འདྲིལ་ཡིན་ཏེ་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་གི་སྤྱོད་ལམ་ཅི་བྱེད་ཀྱང་བདག་འཛིན་ཅི་བརླག་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ཅི་ཐོགས་ལས་མེད། གཞན་གྱི་འདུན་མ་མང་པོ་བྱ་རྒྱུ་མེད་གསུངས། རྟོག་པ་འབུར་འཇོམས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁ་ཅིག་རྟོག་པ་སྤང་ཟེར་ཏེ། རྟོག་པ་སྤང་མི་དགོས་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ཡིན་ཆོས་སྐུའི་རྫས་ཡིན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དང་པོ་ཆུང་ངུ་གཅིག་སྐྱེ་བས་དེ་མ་ཐག་འཇོམས་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་མ་བཅོམ་ན་ཆེར་སྐྱེས་ནས་མི་སྤོང་སྟེ། དང་པོ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་ལ་ཨ་ལོ་ཨོ་ཅི་བྱས་མི་སྤང་གསུངས། རྟོག་པ་དེ་སྐྱེས་ན་གང་ནས་སྐྱེས་གནས་ན་གང་ན་གནས། འགག་ན་གང་དུ་འགག་བལྟས་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་མི་དང་འཕྲད་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་མེད་པར་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ཡིན་གསུངས། ཡང་རྡོ་ཚན་གྱི་ཁར་ཁ་བ་བབ་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཏང་བ་ཡིན། གཉེན་པོ་བཅོམ་བརྡེག་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་གཉེན་པོ་གང་ལ་གང་ཕན་ གྱིས་ཕག་མགོ་རེ་ལ་གཏུན་བུ་ཆ་རེའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་གསུངས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བློ་སྦྱོང་བསྒོམ་པ་ལ་གཉེན་པོ་བསྟེན་ཚུལ་གསུམ་སྟེ། མེད་སྤྲུལ། འཕྲད་གཞོམ། རྗེས་སྙགས་བྱ་གསུངས། དང་པོ་ནི། དཔེར་ན་སོག་པོ་སྟག་འདུལ་བ་སྟེ། དང་པོ་ཐབས་སྟག་བྱེད་སྟག་འདུལ་བ་ལ་བསླབས་པས་སྟག་བྱུང་བའི་དུས་སུ་སྟག་ཐུལ་བ་གཅིག་འོངས། སྔར་མ་བསླབ་ན་མི་ཐུལ་བས་དེའི་དབང་དུ་འགྲོ། དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ཤས་གང་ཆེ་བ་དེ་རམ་རམ་སྤྲུལ་ནས་ཡོང་བའི་དེ་འདྲོག་ལ་ལོག་སྟེ་བཟློག་ནས་བཏང༌། བློ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་མི་འཇོག་པར་རང་བཞིན་བློ་སྦྱོངས་པས་གཉེན་པོ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་གཉེན་པོས་རྐྱེན་ཐུབ་ནས་འོངས་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ། དེ་བཞིན་དུ་མ་བསླབས་ན་གཉེན་པོས་རྐྱེན་མི་ཐུབ་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་བྱ་བ་ཡིན་གསུངས། འཕྲད་གཞོམ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་རྒན་རྒོན་གཉིས་ལ་རྐུན་མ་བྱུང་བ་བཞིན་མི་བྱ། དེ་བཞིན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ཡང་དང་པོ་ནས་ཆེ་བ་མི་སྐྱེ། དང་པོ་ནས་ཆུང་ངུ་གཅིག་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱོད་སུ་ཡིན་བྱས་ནས་ལོག་སྟེ་བཟློག་ནས་བཏང་ན་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ། གཉེན་པོས་རྐྱེན་ཐུབ་ནས་འོང༌། དེ་དུས་སུ་མ་བཟློག་ན་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེ་ལ་སོང་ནས་དེ་ནས་གཉེན་པོ་རང་གིས་མི་ཐུབ་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཕག་མགོ་རེ་ལ་གཏུན་བུ་ཆ་རེའི་ཚུལ་དུ་ལོག་ཏེ་བཟློག་ནས་བཏང་ངོ༌། །རྗེས་སྙགས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་སོང་བ་དེའི་རྗེས་སྙགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཨ་ཙམ་ཁྱོད་འདྲ་བའི་འཁོས་ཆུད་གཅིག་འོང་བ་དེ་ལྟ་བུ་བྱེད་པའི་ཤག་ཅི་ཡོད་སྙམ་དུ་རྗེས་སྙགས་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་པ་ན་འོ་ཁྱོད་འདི་ཙུག་བྱས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན། ད་དུང་འདི་ཙུག་བྱེད་དམ་བྱས་ནས་ལོག་སྟེ་བཟློག་ནས་བཏང་བ་ཡིན་གསུངས། སྦྱོར་བ་ལ་མེད་སྤྲུལ། དངོས་གཞི་ལ་འཕྲད་གཞོམ། མཇུག་ལ་རྗེས་སྙགས་བྱ་བ་ཡིན་གསུངས། བློ་སྦྱོང་གི་ནད་འདོན་ནི་སྤུངས་པ་བསྐྱེད་པ་སྦྱོང་བ་གསུམ་ཡིན་གསུངས། སྤུངས་པ་ནི་རང་ལ་ན་ཚ་བྱུང་བའི་དུས་འཇིག་རྟེན་ན་ན་ཚ་བྱུང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གཅིག་ཡོད་པས་དེ་ཐམས་ཅད་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ང་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ལ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསྒོམ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རང་ལ་སྤུངས་པ་ཡིན། བསྐྱེད་པ་ནི་གང་ན་སར་བུག་པ་ཟང་ཐལ་གཅིག་བསྒོམ་དེ་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེ་ལ་སོང་བས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཆམ་སྟེ་སོང་བར་བསྒོམས་ལ་དེའི་ངང་དུ་ལྷན་གྱིས་བཞག་པ་ཡིན་གསུངས། སྦྱོང་བ་ནི་གང་ན་བའི་སར་ཨ་དཀར་པོ་གཅིག་བསྒོམ། དེ་ཇེ་ཆུང་ཇེ་ཆུང་ལ་ཡལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པར་སོང་བར་བསྒོམས་ལ་དེའི་ངང་དུ་ལྷན་གྱིས་འཇོག་པ་ཡིན་གསུངས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བློ་སྦྱོང་གི་གནས་ཀྱི་དགོངས་པ་བཞི་ནི། སྐྱིད་ཀྱི་ཁ་གནོན་ཡིན། སྡུག་གི་མཇུག་སྡུད་ཡིན། གཅིག་པུར་སྡོད་ན་སྐྱོ་གྲོགས་ཡིན། ན་ན་ནད་གཡོག་ཡིན་གསུངས། དེས་ན་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་གཅིག་མེད་ན་ཨེ་ན་སྐྱིད་སྐྱིད་འདྲ་ན་མི་བྱ། རྒུད་ན་བྱ་འདོད་ནས་འོངས་པས་ཁྱོད་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ་སྐྱིད་སྙམ་པ་དེ་ལོག་ཤེས
Chinese
愿菩提心在我相续中生起！祝愿我不忘失，不堕入四种迷失之处。众生共同的福德也应如此。修持大乘菩提心的四种决断是：断绝一条路，统一一个愿，摧毁增益，对治击打。所谓断绝一条路，就是不计算地道。我执越强越痛苦。今天舍弃，今天成佛。明天舍弃，明天成佛。不舍弃它，就无法成佛。舍弃它，何时舍弃，何时成佛。所谓统一一个愿，就是无论行住坐卧，做什么样的行为，都只想着如何舍弃我执，如何利益众生。不要有其他的许多愿望。所谓摧毁增益，有些人说要舍弃分别念。不是要舍弃分别念，而是要将它转化为道用，它是法身的材料。因为烦恼最初生起时非常微小，所以必须立即摧毁它。如果不摧毁它，它就会长大而无法舍弃。最初烦恼生起时，仅仅依靠对治就能使其止息，不要问“阿罗奥”做了什么而无法舍弃。如果生起分别念，就观察它从哪里生起，住在哪里，灭于何处。通过观察，认识到它没有自性，就像遇到以前熟悉的人一样，认识到它没有自性，从而将它转化为道用。又像雪落在石头上一样，将它放空。所谓对治击打，就是烦恼生起时，立即用任何有益的对治方法，像用锤子敲打猪头一样进行修持。修持大乘菩提心有三种运用对治的方法：无中生有，迎面痛击，追踪穷打。第一种是，例如蒙古人驯服老虎。最初学习用方法来驯服老虎，所以在老虎出现的时候，就会有一个驯服老虎的人出现。如果以前没有学习，就无法驯服，就会被它控制。同样，对于贪欲等烦恼，哪一种最强烈，就模拟那种烦恼出现，然后扭转它，让它返回。不要让心处于无记状态，而是要自然地修持菩提心，这样对治烦恼。
English
May the Bodhicitta arise in my mind-stream! May I not forget, and may I not fall into the four places of loss. May the common merit of sentient beings also be like that. The four decisive resolutions for practicing the Mahayana Bodhicitta are: Cut off one path, unify one aspiration, destroy augmentation, and apply antidotes to strike. Cutting off one path means not counting the stages of the path. The stronger the self-grasping, the more suffering. If you abandon it today, you will become a Buddha today. If you abandon it tomorrow, you will become a Buddha tomorrow. If you do not abandon it, you cannot become a Buddha. If you abandon it, whenever you abandon it, you will become a Buddha. Unifying one aspiration means that whatever actions you do, whether walking, standing, sitting, or lying down, you only think about how to abandon self-grasping and how to benefit sentient beings. Do not have many other aspirations. Destroying augmentation means that some people say to abandon conceptual thoughts. It is not necessary to abandon conceptual thoughts, but to transform them into the path, as they are the material of the Dharmakaya. Because afflictions initially arise very small, they must be destroyed immediately. If you do not destroy them, they will grow large and cannot be abandoned. When afflictions initially arise, merely relying on the antidote can stop them. Do not ask what 'Alo O' did and cannot abandon them. If a conceptual thought arises, observe from where it arises, where it dwells, and where it ceases. Through observation, recognize that it has no inherent existence, just like meeting a previously familiar person, recognize that it has no inherent existence, and thus transform it into the path. Also, like snow falling on a stone, release it into emptiness. Applying antidotes to strike means that when afflictions arise, immediately use any beneficial antidote, practicing like hammering a pig's head with a hammer. There are three ways to apply antidotes when practicing the Mahayana Bodhicitta: Creating from nothing, striking head-on, and pursuing relentlessly. The first is, for example, how Mongolians tame tigers. Initially, they learn methods to tame tigers, so when a tiger appears, there will be someone who can tame it. If you have not learned before, you cannot tame it and will be controlled by it. Similarly, for afflictions such as desire, whichever is strongest, simulate that affliction appearing, then turn it around and send it back. Do not leave the mind in an unspecified state, but naturally practice Bodhicitta, thus counteracting afflictions.
Chinese
生起之时，以对治力阻挡，就不会受烦恼的控制。同样，如果没有修习，就无法以对治力阻挡，就会被烦恼所控制，这样说的。应当迎头痛击，不要像两个老夫妇被盗贼抢劫一样。同样，这些烦恼也不是一开始就很大。一开始，当一个小小的烦恼刚生起时，就问“你是谁？”，然后立即反击并遣退，这样就不会受烦恼的控制。以对治力阻挡而生起。如果那时不反击，烦恼就会越来越大，到那时对治力也无法阻挡，所以烦恼一生起，就要像用一套木槌敲打猪头一样，立即反击并遣退。所谓“事后追究”，就是对已经受烦恼控制之后的事情进行追究。心想：“唉呀，像你这样无用的人，竟然会做出这样的事情，真没出息！”这样进行事后追究。或者，当烦恼生起时，就想：“唉，你就是这样才会在轮回中流浪。现在还要这样做吗？”这样反击并遣退，这样说的。加行是“无中生有”。 正行是“迎头痛击”。结尾是“事后追究”，这样说的。修心的“驱除疾病”是“堆积”、“生起”、“清净”三种，这样说的。“堆积”是指当自己生病时，想到世间有无数的疾病，愿它们全部立即成熟在我身上，愿所有的痛苦都彻底止息。这样观想，就是将众生的痛苦堆积在自己身上。“生起”是指在生病的地方观想一个空洞的孔，它越来越大，最终融入空性之中，然后安住在这种状态中，这样说的。“清净”是指在生病的地方观想一个白色的“阿”（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。它越来越小，最终消失，融入无自性之中，然后安住在这种状态中，这样说的。大乘修心的四种意趣是：快乐的压制，痛苦的终结，独自一人时的寂寞伴侣，生病时的看护者，这样说的。因此，如果没有这样的佛法，就不要装作快乐的样子。因为厌倦轮回而想要行善，要知道轮回的本质是痛苦，认为它是快乐的想法是错误的。
English
When it arises, by blocking it with an antidote, one will not be controlled by afflictions. Likewise, if one has not trained, one will not be able to block it with an antidote and will be controlled by afflictions, it is said. One should strike head-on, not like two old people being robbed by thieves. Similarly, these afflictions do not arise big from the beginning. From the beginning, as soon as a small affliction arises, ask "Who are you?", and then immediately counterattack and drive it away, so that one will not be controlled by afflictions. It arises by blocking it with an antidote. If one does not counterattack at that time, the affliction will become bigger and bigger, and then the antidote itself will not be able to block it, so as soon as an affliction arises, one should counterattack and drive it away like hitting a pig's head with a set of mallets. The so-called "subsequent investigation" is to investigate the matter after one has been controlled by afflictions. Thinking, "Alas, a useless person like you would actually do such a thing, how pathetic!" This is to conduct a subsequent investigation. Or, when an affliction arises, think, "Alas, it is because of this that you wander in samsara. Are you still going to do this now?" Counterattack and drive it away like this, it is said. The preliminary practice is "creating something from nothing." The main practice is "striking head-on." The conclusion is "subsequent investigation," it is said. The "expelling disease" of mind training is the three of "accumulating," "arising," and "purifying," it is said. "Accumulating" means that when one is sick, one thinks that there are countless diseases in the world, may they all ripen on me immediately, and may all suffering be completely ceased. Meditating like this is to accumulate the suffering of sentient beings on oneself. "Arising" means to meditate on an empty hole in the place where one is sick, and it becomes bigger and bigger, and finally merges into emptiness, and then abide in this state, it is said. "Purifying" means to meditate on a white "Ah" (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: Ah) in the place where one is sick. It becomes smaller and smaller, and finally disappears, merging into no-self-nature, and then abide in this state, it is said. The four thoughts of the Great Vehicle mind training are: the suppression of happiness, the ending of suffering, a lonely companion when alone, and a caretaker when sick, it is said. Therefore, if there is no such Dharma, do not pretend to be happy. Because one is tired of samsara and wants to do good, one should know that the nature of samsara is suffering, and the idea that it is happiness is wrong.