Tibetan
ར་རང་གར་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ལ་བཞག་གོ། །ངན་སྐྱུགས་བོར་བ་བཞིན་དུ་ཞེན་མེད་དུ་བཞག མཛེ་རོ་བཞིན་དུ་དགོས་མེད་དུ་བཞག བདག་པོ་ཤི་བའི་ཁང་སྟོང་བཞིན་དུ་ཞེན་མེད་དུ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མ་གྲུབ་པར་འདུག་པ་ལ་ང་ནི་ནམ་མཁའི་མདུད་པ་མ་གྲོལ་བ་བཞིན་ནམ། རུས་སྦལ་སྤུའི་ཞགས་པ་དམ་པོས་བཅིངས་པ་བཞིན་དུ་སོང་ནས་འདུག་སྟེ་རང་སེམས་བདུད་དུ་ལངས་ཤིང་ང་རང་གི་རྟོག་པས་བཅིངས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ནས་འཁྲུལ་ནས་འདུག་པ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་ན་ཡིས་དོགས། འདྲེ་གདོན་དུ་དོགས། ན་ཚ་དྲག་ཏུ་རེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རེ་དོགས་དང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བཞག་ཅིང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་གློད་པར་བྱའོ། །དེ་ཙམ་ན་ཡི་དྭགས་མ་བཟོད་ནས་ཐུག་ཆོམ་དང་འོད་དང་ཐུབ་ནས་འཐེན་པ་དང༌། མིང་ནས་འབོད་པ་དང༌། དེ་ཙམ་ན་འདར་ཡོད་པ་དང༌། སྐྱི་ཟིང་བ་དང༌། ཤེས་པ་གཅུ་ལོག་པ་འོངས། དེ་ཙམ་ན་བློ་གཉིས་ལ། རང་གི་སེམས་སུ་འདུག་པས་འཆར་ལུགས་ཡིན་སྙམ་དུ་རང་གི་ སེམས་སུ་ཐག་བཅད་ལ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་བསམ་པ་དང་བློ་བདེ་འབོལ་གྱིས་འགྲོ། །ལུས་དང་སེམས་ཆ་ཆ་ནས་རང་སར་གནས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་དྲག་པོ་ལ་ཨ་བ་རང་སེམས་སུ་འདུག་པ་སྙམ་ན་མི་རྟོག་པ་རྗེན་གྱིས་དེ་དུས་ན་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ནད་དང་གདོན་དང་རང་ཉིད་གསུམ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱད་ན་ཡེ་ནས་སྐྱེ་མ་མྱོང་བ་དེ་སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུ་ཡིན། མ་སྐྱེས་པ་ལ་འགག་རྒྱུ་མེད་པས་འགགས་པ་མེད་པ་དེ་འགགས་མེད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན། སྐྱེ་འགག་གིས་སྟོང་པའི་བར་ན་གནས་པ་མེད་པས་གནས་པ་མེད་པ་གནས་མེད་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན། དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་གང་ན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་དངོས་པོ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནད་དང་གདོན་རང་གི་སེམས་གསུམ་ལས་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞི་ལོག་ན་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྐུ་བཞིར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཚད་སྐུ་བཞི་ལག་བཅངས་སུ་གཏོད་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྟོག་པ་སྐྱེས་ཚད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བརྡར་གོ་བར་བྱའོ། །ནད་དང་གདོན་ཐམས་ཅད་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདི་ནི་སྐུ་བཞི་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་བྱེད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་བསྒོམས་པའི་རྗེས་སམ་ཤུགས་ལ་རེ་དོགས་གཅོད་པའི་ལྟ་བ་འདི་ལྟར་བསམ་མོ།
Chinese
就那样自然放松地放开吧！像丢掉呕吐物一样，无执着地放下。像麻风病人的尸体一样，无用地放下。像主人死后的空房子一样，无执着地放下吧！像这样，一切法本来就没有成立，而我却像未解开的虚空结一样吗？像用乌龟毛的绳索紧紧捆绑一样，去了又回来，自己的心变成魔鬼，被我自己的分别念束缚，痛苦而迷惑地存在，这样想后，又怀疑是病。怀疑是鬼神作祟。希望疾病痊愈等等，所有的希望、怀疑、否定、肯定的分别念都安住在空性中，在法性中放松。就在那时，饿鬼无法忍受，发出“突秋”的声音，发出光芒，忍受不住而拉扯，呼喊名字。就在那时，会颤抖，起鸡皮疙瘩，意识扭曲。就在那时，会有两种想法。认为这是住在自己心中的显现方式，所以在自己的心中下定决心并安住。这样思考，就会感到轻松自在。身体和心渐渐地安住在各自的本位。如果认为那是猛烈的，是“阿哇”住在自己的心中，那么无分别的赤裸觉性在那时就会显现。因此，如果用分别的智慧来分析疾病、鬼神和自己这三者，本来就没有产生过的，那就是无生法身。因为没有产生，所以没有止灭的理由，没有止灭的就是无灭报身。在生灭空性的中间没有住处，所以没有住处的就是无住化身。像这样，在过去、现在、未来三时中都没有成立的，那就是没有实体的，没有实体的就是自性身。像这样，从疾病、鬼神和自己的心这三者中，如果反过来没有四身的果，那么就应该将没有实体的那个本身视为四身。像这样，要懂得将每一个生起的分别念都转化为手持四身。要懂得将每一个生起的分别念都理解为法性的自然讯号。要将所有的疾病和鬼神都视为恩德之源。这被称为四身认识的窍诀。它揭示了以胜义菩提心将逆境转化为道用的方法。像这样，在修习了两种菩提心之后，或者在它的影响下，要这样思考断除希望和怀疑的见解。
English
Just like that, let it go, relax and release! Like discarding vomit, let go without attachment. Like a leper's corpse, let go without need. Like an empty house after the owner's death, let go without attachment! In this way, since all phenomena are primordially unestablished, am I like an untied knot in the sky? Like being tightly bound by a rope of tortoise hair, I go and return, my own mind rising as a demon, bound by my own thoughts, suffering and confused, thinking in this way, I doubt it is illness. I doubt it is demonic possession. Hoping for the illness to be cured, and so on, all hopes, doubts, negations, and affirmations, let them rest in emptiness, and relax in the nature of reality. At that moment, the hungry ghost cannot bear it, making "tuk chom" sounds, emitting light, unable to bear it and pulling, calling out names. At that moment, there will be trembling, goosebumps, and distorted consciousness. At that moment, there will be two thoughts. Thinking that this is the way things appear, residing in one's own mind, one makes a decision in one's own mind and rests there. Thinking in this way, one will feel relaxed and at ease. Body and mind will gradually settle in their respective places. If one thinks that it is fierce, that "Awa" resides in one's own mind, then non-conceptual naked awareness will arise at that time. Therefore, if one analyzes the three—illness, demons, and oneself—with discriminating wisdom, that which has never been born is the unborn Dharmakaya. Because it is unborn, there is no reason for cessation, and that which is without cessation is the unceasing Sambhogakaya. In the space between arising and ceasing, there is no dwelling, so that which is without dwelling is the non-dwelling Nirmanakaya. In this way, that which is unestablished in any of the three times is without substance, and that which is without substance is the Svabhavikakaya. In this way, if the result of the four kayas is absent from the three—illness, demons, and one's own mind—then one should view that which is without substance as the four kayas themselves. In this way, one should know how to transform every arising thought into holding the four kayas in hand. One should understand every arising thought as a natural signal of the nature of reality. One should view all illnesses and demons as sources of kindness. This is called the pith instruction for recognizing the four kayas. It reveals the method of transforming adverse conditions into the path by means of the ultimate Bodhicitta. In this way, after cultivating the two Bodhicittas, or under their influence, one should contemplate this view of severing hope and doubt.
Tibetan
།འོ་ན་གནོད་བྱེད་འདིས་ང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱོང་བ་ལ་བཀོད་ནས་འདུག་པས་འདིས་ང་ལ་བྱང་ཆུབ་ལག་བཅངས་སུ་གཏོད་པར་འདུག་པས་འདི་བཀའ་དྲིན་རེ་ཆེ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་ན་དེའི་རྒྱུ་སྡིག་པ་སྦྱོངས་ཤིག ཕྱིན་ཆད་སྡིག་པ་སྤོངས་ཤིག་པའི་བྱ་གཏོང་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་སྙམ་དུ་ བསམས་ལ། དེས་ནི་གནོད་བྱེད་འདི་བདག་གཉེན་པོ་དང་བྲལ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་ནས་མ་ཚོར་འདུག་པ་དེ་སྦྲོན་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་འདི་ངེས་པར་བླ་མའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་དགའ་བར་བལྟའོ། །གཞན་ཡང་གནོད་བྱེད་འདིས་བདག་ལ་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ལས་ངན་གྱིས་ཕྱི་མ་ལ་ངེས་པར་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་འདིར་དྲངས་པས་ངན་སོང་གི་གད་ཁ་ནས་བཟུང་ནས་འདུག་པས་འདི་དྲིན་རེ་ཆེ་སྙམ་དུ་བསམ། འོ་ན་འདིས་བདག་ལ་ཕན་པ་དེ་ཙམ་དུ་བསྒྲུབས་ནས་འདི་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྲིན་ལས་པ་གཅིག་ངེས་པར་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་འདོད་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྙིང་དུ་སྡུག་པར་བལྟའོ། །ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡོན་ཏན་དེ་ཙམ་ཡོད་པར་བལྟས་ལ་དེ་ཙམ་བསམ་མོ། །དེས་ན་མཛེ་བྱུང་ཡང་ཕྱི་མིའི་སྡུག་བསྔལ་འདྲོངས། ཚེ་འདི་ནི་དར་ཅིག་ཡིན་མཛེ་དང་ན་ཚ་མ་བྱུང་ན་ཚེ་འདིའི་ཤོམ་ར་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་རྒྱུད་གཟིངས་ཤིང་སྡིག་གསོག་བྱེད་པ་འདི་འཕྲོ་རྦད་ཀྱིས་བཅད་དུ་བཅུག་ནས་ཆོས་དང་མཇལ་བས་ལུས་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་འཚོང་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་མཛེ་དང་ན་ཚ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པར་དག་པར་བལྟའོ། །གཞན་ཡང་ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་འདིས་བདག་ལ་ངེས་འབྱུང་གི་བློ་བསྐྱེད་པར་འདུག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མེད་ན་ངེས་འབྱུང་མེད། །ཅེས་སོ། །བདག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་སེལ་བས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དགོས་པ་བསྒྲུབ་པར་འདུག་པས་ཀྱང་བཀའ་དྲིན་རེ་ཆེ། སྐྱོ་བས་དྲེགས་པ་སེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་ཡང་འདྲེན་པར་བྱེད་དེ། འཁོར་བ་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་སྡུག་བསྔལ་འདིས་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སེལ་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་འདུག་པས་དེས་ན་འདི་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་འདུག་པ་ཨང་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་ལྟར་བླ་མ་དང་མཁན་པོས་སྡོམ་པ་ཕོག་ཆས་བསྟན་པས་དྲིན་ཆེ་བ་བཞིན་ དུ་སེམས་ཅན་དང་འབྱུང་པོས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་བྱས་པས་ཐམས་ཅད
Chinese
那么，这个加害者正在引导我修习两种菩提心，他正在引导我掌握菩提，我认为他真是太恩重如山了。此外，由于罪恶和不善之因产生如此痛苦的果报，如果你不想要痛苦，就净化罪恶之因吧。我认为他就像在告诫我，以后要断绝罪恶，真是太恩重如山了。 我认为，这个加害者使我远离了亲友，让我生起烦恼而没有察觉，他就像是在提醒我，我一定要把他看作是上师的化身，从心底里感到高兴。此外，这个加害者让我前世的恶业导致今生必定堕入恶道的痛苦提前到来，他就像是从恶道的悬崖边上救了我，我认为他真是太恩重如山了。那么，他为我做了这么多的利益，我认为他一定是上师和本尊的使者，要把如意之宝看作是心中最珍爱的东西。要看到疾病和痛苦有这么多的功德，要这样去想。因此，即使得了麻风病，也能偿还来世的痛苦。今生只是短暂的，如果没有麻风病和疾病，今生各种各样的享乐会使内心沉溺，积累罪恶，这就像是彻底切断了罪恶的蔓延，让我与佛法相遇，从而在身体上获取精华，要这样想，要从心底里把麻风病和疾病看作是纯洁的，而不是虚假的。此外，疾病和痛苦正在使我生起出离心。没有痛苦，就没有出离心。是这样说的。它正在消除我内心中所有的烦恼，从而成办所有佛法的必要，这也是非常恩重的。忧愁能消除傲慢。是这样说的。它也在引导大乘的根本——慈悲心。对轮回中的众生生起慈悲心。是这样说的。那么，这个痛苦正在消除我所有的痛苦，成办所有的安乐，因此，我认为它正在帮助我。就像上师和堪布通过传授戒律来显示恩德一样， 众生和精灵也通过帮助我成就菩提来显示恩德，所以一切
English
Well, this perpetrator is guiding me to practice the two bodhicitta minds, he is guiding me to grasp bodhi, I think he is really very kind. Furthermore, since such suffering results from the cause of sin and non-virtue, if you do not want suffering, purify the cause of sin. I think he is like admonishing me to cut off sin in the future, which is very kind. I think that this perpetrator has separated me from my relatives and friends, causing me to generate afflictions without realizing it, he is like reminding me, I must regard him as an emanation of the guru, and be happy from the bottom of my heart. In addition, this perpetrator has brought forward the suffering of being born in the lower realms in the future due to the evil deeds of my previous life, he is like saving me from the edge of the abyss of the lower realms, I think he is really very kind. So, he has done so much benefit for me, I think he must be a messenger of the guru and the deity, and regard the wish-fulfilling jewel as the most precious thing in my heart. See that there are so many merits in disease and suffering, and think like that. Therefore, even if you get leprosy, you can repay the suffering of the future. This life is only temporary, if there is no leprosy and disease, the various pleasures of this life will make the mind addicted and accumulate sins, which is like completely cutting off the spread of sins, allowing me to meet the Dharma, so as to obtain the essence in the body, think like that, and regard leprosy and disease as pure from the bottom of your heart, not false. In addition, disease and suffering are causing me to generate renunciation. Without suffering, there is no renunciation. That's what it says. It is eliminating all the afflictions in my mind, thereby accomplishing all the necessities of the Dharma, which is also very kind. Sorrow eliminates pride. That's what it says. It also leads to the root of the Great Vehicle - compassion. Generate compassion for sentient beings in samsara. That's what it says. Well, this suffering is eliminating all my suffering and accomplishing all happiness, so I think it is helping me. Just as the guru and khenpo show kindness by giving vows, sentient beings and spirits also show kindness by helping me achieve bodhi, so everything