Tibetan
བརྟེན་ནས་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་སྐྱེས་པ་ན་འདི་ལྟར་བློ་སྦྱོངས་ཏེ། བདག་ད་ལྟ་འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཞན་དབང་དུ་སོང་བ་སྤྱོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པ་སྙིང་ རེ་རྗེ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་དེ་ཐམས་ཅད་བློས་འུབས་ཀྱིས་བསྡུས་ལ་རང་གི་སྙིང་གི་ནང་དུ་བླངས་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་བཞིན་དུ་དུག་ལྔ་པོ་ལ་སྦྱར་ལ་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། །སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་ཚིག་གིས་སྦྱང༌། ཞེས་པ་ནི། བློ་སྦྱོང་ཚིག་ཙམ་དུ་སྦྱོང་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་སྨིན། བདག་གི་དགེ་བས་འགྲོ་ཀུན་བདེ་ཐོབ་ཤོག །ཅེས་བསྟན་བཅོས་ནས་འབྱུང་བའི་ཚིག་གམ་ཡང་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་བདག་ལ་སྨིན་ནས་བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བརླག་པར་གྱུར་ཅིག བདག་གི་དགེ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྨིན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་ལྟར་མི་མེད་པའི་དུས་སུ་ངག་ཏུ་འདོན་ནོ། །རུས་པའི་གཏིང་ནས་སྐྱེས་པའི་བསམ་པས་ཨ་ཙམ་ངའི་མ་རྒན་རྣམས་ངའི་ཇོ་བོ་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཁོ་ན་སྙིང་རེ་རྗེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ལ་ཚིག་གིས་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་མདོ་ལས། བྱམས་པ་ཚིག་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་བཤད་པའི་ལག་ལེན་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྐྱེན་ངན་གྲོགས་སུ་ཁྱེར་བ་ནི། །སྣོད་བཅུད་སྡིག་པས་ཁོལ་བའི་ཚེ། །རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ལམ་དུ་བསྒྱུར། ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་དང་འབྱུང་བའི་གནོད་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལ་སྡིག་པ་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་རྒྱུས་མེད་པ་རྣམས་རྐྱེན་ངན་བར་ཆད་དུ་བྱེད་དེ། ཆོས་སྒོར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བལྟས་ན་སྤྱན་སྔ་བས་ཤ་བོ་སྒང་པ་ལ་གསུངས་པ་ལུས་ཀྱི་ན་ཚ་དང་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་བའི་བློ་ཡོད་ན་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གི་བྱིན་རླབས་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བའི་ཐབས་གསུངས་པ་བཞིན་ཡིན་གསུངས་པས་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བའི་གྲོགས་སུ་ཁྱེར་བར་བྱའོ། །འདི་ལ་གཉིས། བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་དང༌། སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་བསགས་སྦྱང་གཉིས་ལ་འབད་པའོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་སློང་བ་བསྟན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ལམ་དུ་བྱ་ན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དགྲ་ཟིན་གྱི་རུ་མཕྱེད་པས
Chinese
依靠（贪嗔痴）生起贪、嗔、痴三种烦恼时，就这样修习心：我如今像这样行于贪欲之中，世间界中被贪欲所支配而行事者有无数，真是可怜啊！这样想后，以意念将他们全部聚集起来，取入自己的心中，心想愿这些众生全部都具有无贪的善根。同样地，也应将五毒与之结合而修习。一切行住坐卧以言语修习。 所谓“一切行住坐卧以言语修习”就是仅以言语修习修心。 众生的一切痛苦成熟于我，我的善根令一切众生获得安乐！或者念诵经论中出现的语句，或者心想一切众生的痛苦及其因都成熟于我，愿我被痛苦毁灭！我的善根成熟于一切众生，愿一切众生都具有安乐！ 这样在无人的时候口中念诵。 从骨髓深处生起的想法是：啊呀！我的老母亲们，我的主人，这些众生真是可怜啊！ 这样，在四种威仪中以言语行持，这是经中所说“慈爱仅在言语上修习”的实践。 第三，将恶缘转为助伴： 器情为罪业所煮沸时， 将恶缘转为菩提道。 意思是说，无论众生和地、水、火、风四大种的损害发生什么，一切都是自己前世造罪的结果。对此，没有佛法因缘的人会把恶缘当作障碍，而进入佛法之门的人看来，就像贤噶瓦对夏沃岗巴所说的那样，如果具有将身体的疾病和内心的痛苦全部转为道用的智慧，那么上师、本尊的加持就是赐予成就的方便。因此，一切恶缘都应转为修习菩提心的助伴。 这有两方面：殊胜的发心——修习菩提心，殊胜的加行——努力于积资净障二者。 其中，首先讲述依靠世俗菩提心，将恶缘转为菩提道的方法。 怎样转为道用呢？从无始以来，由于没有区分怨亲
English
When the three poisons of attachment, hatred, and delusion arise, train the mind in this way: "Just as I am now engaging in attachment, there are countless beings in the world who are dominated by attachment. How pitiful!" Thinking this, gather them all together in your mind and take them into your heart, wishing that all those beings may be endowed with the root of virtue free from attachment. Similarly, apply this to the five poisons and practice. "Train with words in all activities." This means training the mind with mere words. "May the suffering of all beings ripen upon me. May all beings attain happiness through my virtue!" This is a statement from the scriptures, or you can think, "May the suffering of all beings, together with its causes, ripen upon me, and may I be destroyed by suffering! May my virtue ripen upon all beings, and may all beings be endowed with happiness!" In this way, recite it aloud when no one is around. The thought that arises from the depths of your bones is, "Alas! My old mothers, my lords, these beings are so pitiful!" Thus, engaging in words in the four activities is the practice of what is taught in the sutras as "meditating on loving-kindness with mere words." Third, taking adverse conditions as helpers: When the environment and beings are seething with sin, Transform adverse conditions into the path to enlightenment. This means that whatever harm befalls beings and the elements, all of it is the result of having committed sins in one's previous lives. For those who have no connection to the Dharma, adverse conditions become obstacles, but for those who have entered the Dharma, it is as Khyenngawa said to Shawogangpa: if you have the wisdom to transform all physical illnesses and mental suffering into the path, then the blessings of the guru and deities are the means of bestowing accomplishments. Therefore, all adverse conditions should be transformed into helpers for training the mind in bodhicitta. There are two aspects to this: special intention—training the mind in bodhicitta, and special application—striving in the two accumulations and purification. Among these, first, it is taught how to transform adverse conditions into the path to enlightenment by relying on relative bodhicitta. How to transform them into the path? From beginningless time, because there has been no distinction between enemies and friends,
Tibetan
་སྤང་བླང་འོས་མ་ཟིན། ཆོས་བྱས་ཚད་བདག་འཛིན་གྱི་ཆོས་སུ་སོང་བས་ནོར་རོ། །ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སྔ་འདྲེས་གང་ཡང་ཉེར་མ་སོང་བས་ད་རེས་དགྲ་ཟིན་གྱི་རུ་ཕྱེ་ལ་ཆོས་ལམ་དུ་བྱའོ། །དེ་ལ་དགྲ་རང་ཡིན། ཟིན་སེམས་ཅན་ཡིན། རང་ལ་དགྲར་བལྟས་ལ་སྤང་བ་དང༌། གཞན་ལ་ཟིན་དུ་བཟུང་ལ་གཅེས་པར་བལྟ་བ་གཉིས་ལས་མེད་པ་ཡིན། དེ་ལ་རང་དགྲ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིག་ནི། ལེ་ལན་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་བདའ། ཞེས་པས་རང་ལ་དགྲར་བཟུང་བ་བསྟན་ཏེ། རང་ལ་མི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཅི་བྱུང་ཡང་གྱོད་གཞན་ལ་བདའ་བ་རང་རང་གིས་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ལེན་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་གྱོད་ཐམས་ཅད་རང་གི་ནང་དུ་བདའ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དག་ན་འཚེ་བ་གང་ཡོད་དང༌། འཇིགས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དག དེ་ཀུན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་ན། འདྲེ་ཆེན་དེས་ཀོ་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། ཞེས་དང༌། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་འཛིན་དང་སྡང༌། །དེ་གཉིས་དང་ནི་འབྲེལ་པ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན། ཞེས་དང༌། །བདག་ཉིད་སྐྱོན་བཅས་གཞན་ལ་ཡང༌། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོར་ཤེས་བྱས་ནས། །བདག་འཛིན་ཡོངས་སུ་དོར་བ་དང༌། །གཞན་བླང་བ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ན་རང་ལ་སྐྱོན་དང་ཉེས་པའི་ཚོགས་ཡོད་དོ་ཅོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ང་མེད་པ་ལ་ངར་བཟུང༌། གནས་གར་སྐྱེས་པའི་ལུས་འདི་ལ་བདག་མེད་པར་ བདག་ཏུ་བཟུང་ནས་འདིའི་ཁ་འཛིན་སྐྱོར་བ་འདི་འདོད་མི་འདོད་གཉིས་ཀྱིས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་བྱེད་ནས། གཞན་ལ་གཡོ་སྒྱུ་ཁྲམ་གསུམ་བྱེད་བྱེད་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ངན་བསགས་ནས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྤྱིར་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་སྒོས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་འདིས་ལེན་དུ་བཅུག །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་འདས་གྱུར་ཀྱང༌། །ངལ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བུས། །ཁྱོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབས། ཞེས་གསུངས་པས་ད་རུང་ཡང་འདི་ལ་དགྲར་མ་བལྟས་རིང་ལ་འདིས་མི་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབས་པས་ལས་ངན་བསགས་ནས་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྔར་བས་ཆེས་དྲག་ལ་ཡུན་རིང་བར་ད་སྡོད་འཁྱམས་སུ་འཇུག་པས་དུས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་པ་འདིས་བསྐྱེད་ནས་འདུག་གོ །འོ་ན་འདི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བདག་གསོད་བྱེད་གཤེད་མར་འདུག་པས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཤི་ཚད་གཞན་གྱིས་མ་བསད་རང་གིས་བསད་ནས་འདུག་སྙམ་དུ་བསམ་ལ་མ་འགལ་ལ་སོ་ཏམ་པ་གཅིག་བྱས་
Chinese
未辨取舍，所有修法皆成我执之法，实乃谬误。解脱与遍知，先前未曾稍有接近，故今当以敌我之分，作为修法之路。其中，敌即是自己，我即是有情。视己为敌而舍弃，视他为我而珍爱，仅此二者而已。其中，自为敌之理在于：一切罪责皆归于一。此乃示现视己为敌，无论自身遭遇何种不悦之事，皆将罪责归咎于他人，自以为是因自己执持我而承受，故当将一切罪责归于自身。如经云：世间所有之伤害，以及恐惧与痛苦，皆由我执而生。大魔若此，于我何为？又云：有我则知有他，我他之分生执与嗔，由彼二者之关联，生出一切过患。又云：认知自身具诸过患，而他人则如功德之海，当彻底舍弃我执，受取他人，此乃应修之法。世间一切自身之过失与罪恶，皆由我执而生。无始以来，于无我执为我，于此随处投生之身，本无我而执为我，由此执持守护，以喜不喜欢二者进行取舍。对他人行欺骗、狡诈、奸诈之事，积聚烦恼与恶业，无始以来，总的来说，于无尽轮回中，特别是令其承受三恶道无量痛苦。如云：纵经无数劫，如是之辛劳，唯成汝之苦。如是说故，若仍不视其为敌，则其唯造不悦，积聚恶业，令于无尽轮回中，感受较前更剧烈且长久之痛苦，故三世之痛苦皆由此珍爱我执而生。如是，此自无始以来，即为杀我之刽子手，故当思轮回自无始以来，所有死亡皆非他杀，乃自杀也，如是思之，则不相违，当行索达嘛。
English
Without discerning what to accept and reject, all practices become the dharma of self-grasping, which is a mistake. Liberation and omniscience have not been approached at all before, so now we should take the division of enemy and ally as the path of practice. Here, the enemy is oneself, and the ally is sentient beings. There is nothing more than seeing oneself as an enemy and abandoning oneself, and seeing others as allies and cherishing them. The reason why oneself is the enemy is: All blame is placed on one. This shows that one should regard oneself as an enemy. No matter what unpleasant things happen to oneself, one blames others, thinking that one is taking it because one is holding on to oneself. Therefore, one should place all blame within oneself. As it is said: Whatever harm there is in the world, and whatever fears and sufferings there are, all of them come from clinging to self. What can that great demon do to me? And: If there is self, then one knows others. From the division of self and others come attachment and hatred. From the connection between these two, all faults arise. And: Knowing that oneself has faults and that others are like an ocean of virtues, one should completely abandon self-grasping and take others as the object of meditation. It is said that all faults and evils in the world arise from clinging to self. From beginningless time, one has grasped at what is not self as self. In this body, wherever it is born, one has grasped at what is not self as self, and by holding on to and protecting it, one makes choices based on what one likes and dislikes. By deceiving, tricking, and cheating others, one accumulates afflictions and bad karma. From beginningless time, in general, in endless samsara, in particular, it causes one to take on immeasurable suffering in the three lower realms. As it is said: Though countless eons have passed, with such great effort, you have only accomplished your own suffering. Therefore, if one still does not regard it as an enemy, it will only create unhappiness, accumulate bad karma, and cause one to stay and wander in endless samsara, suffering more intensely and for a longer time than before. Therefore, all the sufferings of the three times are created by cherishing self-grasping. Thus, this has been the executioner who kills me since beginningless time. Therefore, one should think that since beginningless samsara, all deaths have not been caused by others, but by oneself. Thinking in this way, there is no contradiction, and one should practice Sodam.