Tibetan
དུས་ནས་སྡུག་ཏུ་འཇུག་མཁན་ཡང་ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་མཁན་འདི་ཡིན་ད་ལྟའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཡང་འདིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན། ད་དུང་ཡང་འདི་དང་མ་བྲལ་རིང་ལ་བདེ་བ་མེད་པས་འདི་ཇི་ལྟར་བྱས་པས་བརླག་ཏུ་གཞུག འདི་ཐམས་ཅད་ལུས་བཟུང་བས་ལེན་ནས་འདུག་པས་ད་ངེས་པར་བར་དོར་ལུས་ཡེ་མི་བླང་དགོས། སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་ཡལ་དུ་གཞུག་དགོས་སྙམ་དུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསམ། བདག་འཛིན་སུན་ཕྱུང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་འཕེན་པའི་སྟོབས་ནི་སྔར་བྱང་སེམས་གཉིས་སྤེལ་ཞིང་རྒྱུན་མ་ཆད། ངས་བར་མ་དོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དྲན་པར་བྱས་ལ་སྦྱང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་གོམས་པའི་སྟོབས་ནི། སྔར་བྱང་སེམས་གཉིས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་སྦྱངས་པ་འདི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་འཆི་ཁར་སོང་བ་ན་ངོས་གཡས་ས་ལ་ཕབ་ལག་པ་གཡས་པས་འགྲམ་པ་བརྟེན་པའི་མཐིའུ་ཆུང་གིས་སྣ་བུག་གཡས་པ་བཀག་ལ་གཡོན་པ་དབུགས་རྒྱུ་བར་བྱའོ། ། སྤྱོད་ལམ་གྱི་འཕོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བྱམས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དབུགས་ཕྱིར་འགྲོ་ནང་འགྲོ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏོང་ལེན་རྣམ་པ་གཉིས་སྦྱང་བར་བྱའོ། །ཡང་དེའི་མོད་ལ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ནི་འཁོར་འདས་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་སེམས་འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་ཡིན། སེམས་ནི་ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་སྙམ་དུ་དོན་ལ་འཆི་བ་བྱ་བ་རང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་འདུག་ཨང་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་གཉིས་སྤེལ་ཞིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་འཕྲོལ་འཆི་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་མི་ནུས་པ་འདྲ་ན་སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་པ་ཆོས་སྐུ་གཉུག་མའི་དོན་དེ་ལ་འཁོར་འདས་གཉིས་སྤང་བླང་དུ་མ་གྲུབ་པའི་གཤིས་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ལ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཡོ་བ་མེད་པའི་ངང་ལ་བཞག་གོ །དེ་ནས་ཅུང་ཞིག་དྲན་པ་སྟོར་ནས་འཆིར་མ་བཏུབ་ཀྱང་འཆི་ཁའི་གདམས་ངག་དང་བཅས་ནས་འཆི་བ་ཡིན་ནོ། །འཆི་ཁའི་གདམས་ངག་ལ་འུད་ཆེ་བ་མང་སྟེ། འདི་ལས་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ནི་མེད་གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་གྱི་སྐོར་མ་ཚང་བ་མེད་པ་བསྟན་པའོ། །ལྔ་པ་བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད་བསྟན་པ་ནི། །ཆོས་ཀུན་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འདུས། ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། བཀའ་བསྟན་བཅོས་རྣམས་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི་བདག་འཛིན་འདུལ་བའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་བརླག་པར་བྱ་རྒྱུ་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་བརྟག་ན་རི་བོང་གི་ར་ལྟ་བུ་ཅང་མེད་འདི་ཡིན་པས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འདིས་སྡུག་ཏུ་བཅུག་པ་ཡིན་པས་ད་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུ
Chinese
从时间上来说，让我痛苦的是这个执着于“我”和“我的”东西，现在的痛苦也是它造成的。如果还不能和它分离，就不会有快乐，那么该如何做才能摧毁它呢？这一切都是因为执着于身体而产生的，所以现在一定要在中有（中阴）时不再取身。心要像天空一样消散，要反复这样想。要击败我执。然后，投射的力量是，以前菩提心两种交替生起，相续不断。我要在中阴时忆念并修习两种菩提心，要反复忆念。然后，串习的力量是，以前不断修习两种菩提心是主要的。然后，临终时，右脸朝下，右手支撑脸颊，用小指堵住右鼻孔，让左鼻孔呼吸。 这是行为的转变。然后，以慈爱为先导，依靠呼吸的出入，修习施受两种方式。又在那个时候，修习胜义菩提心，轮回和涅槃、自他一切都是心识错乱的根本。心本来就没有离开法身的自性，要这样想，实际上死亡这件事本身也没有成立，要这样想。这两种交替修习，在修习的过程中死去。如果做不到这样，那么对于未被改造的心性，也就是本初法身的意义，对于轮回和涅槃二者都无法成立取舍的本性，要显现它，在法性中放松，让心性安住在不可动摇的状态中。然后，即使失去一些记忆而无法死去，也要带着临终的教言死去。临终的教言有很多夸大的说法，但据说没有比这更奇妙的了。这些都显示了道路的各个方面都已完整地展示出来。第五，显示证悟的程度是：一切法都汇集于一个意图。这表明，佛经和论典的必要性是为了调伏我执而宣说的，因此，通过闻思修三种方式要摧毁的东西，如果考察人我，就会发现它像兔角一样什么都没有，但从无始以来，它却让我痛苦，所以现在要用自己的身语意三
English
In terms of time, what makes me suffer is this clinging to "I" and "mine," and the present suffering is also caused by it. If I cannot separate from it, there will be no happiness, so how can I destroy it? All of this arises from clinging to the body, so now I must definitely not take a body in the bardo (intermediate state). The mind should dissolve like the sky, I must think this repeatedly. I must defeat self-grasping. Then, the power of projection is that the two bodhicittas used to arise alternately, continuously. I will remember and practice the two bodhicittas in the bardo, I must remember this repeatedly. Then, the power of habituation is that the continuous practice of the two bodhicittas is the main thing. Then, when dying, put the right cheek down, support the cheek with the right hand, block the right nostril with the little finger, and let the left nostril breathe. This is the transformation of conduct. Then, with loving-kindness as the guide, rely on the outgoing and incoming breath to practice the two aspects of giving and taking. Again, at that moment, meditate on ultimate bodhicitta, all of samsara and nirvana, self and others, are the root of mental delusion. The mind has never moved from the nature of the dharmakaya, think like this, in reality, the act of dying itself is not established, think like this. Practice these two alternately, and die in the process of practice. If it seems impossible to do so, then for the uncorrected nature of mind, which is the meaning of the primordial dharmakaya, for the nature in which acceptance and rejection are not established for both samsara and nirvana, reveal it, relax in the nature of reality, and let the nature of mind rest in an unwavering state. Then, even if you lose some memory and cannot die, die with the instructions for dying. There are many exaggerated claims in the instructions for dying, but it is said that there is nothing more wonderful than this. All of these show that all aspects of the path have been fully demonstrated. Fifth, showing the measure of proficiency is: All dharmas converge into one intention. This shows that the necessity of the sutras and treatises is that they were spoken to subdue self-grasping, therefore, what is to be destroyed through the three ways of hearing, thinking, and meditating, if one examines the self of a person, one will find that it is like a rabbit's horn, nothing at all, but from beginningless time, it has caused me suffering, so now use one's own body, speech, and mind three
Tibetan
མ་གྱི་བརྩོན་པ་ཐམས་ཅད་འདིའི་གསལ་འདེབས་སུ་འདུག་གམ་སྨ་འདེབས་སུ་འདུག་རྟོག་དཔྱོད་གྱིས་དང༌། གསལ་འདེབས་སུ་འདུག་ན་ཆོས་བརྒྱད་དང་ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་དང་འདོད་བསྒྲུབ་པར་འདུག་ན་བཙུན་པར་ཁྲིམས་བསྲུངས་ཀྱང་པ་ཆོས་ནོར། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་བློ་སྦྱོངས་ཀྱང་ཆོས་ནོར། སྨ་འབེབས་ སུ་འདུག་ན་བཙུན་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པ་དང་མཁས་པར་སྦྱངས་པའི་དགོས་པ་དེ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་བློ་སྦྱོང་རྒྱུད་ལ་གཤའ་མར་སྐྱེས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ལྡང་ཚད་དུ་ལོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཆོས་སུ་སོང་མ་སོང་གི་ལྟས་འདི་ཀ་ཡིན་པས་འདིས་ནི་ཆོས་པ་སྲང་ལ་འཇལ་བའི་ཁུལ་ལེ་རིང་མོ་ཡིན་གསུངས། དེ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་རྩོལ་བ་ཐམས་ཅད་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དཔང་པོ་གཉིས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བཟུང༌། ཞེས་པ་ནི་གཞན་དག་ན་རེ། ཇོ་བོ་རྗེ་རྒྱུད་པ་ལ་ཆུ་ནང་ནས་དྲང་བ་བཞིན་རྒྱུད་འཇམ་ལྡབ་སོང་འདུག ཆོས་གཤའ་མ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་འདུག་ཆོས་པ་གཤའ་མ་དེ་ཀུན་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ཟེར་ནས་དམ་པར་འཛིན་པ་གཞན་གྱིས་མ་ཁྲེལ་བ་དེ་ཡང་དཔང་པོ་གཅིག་ཡིན་འོན་ཀྱང་དེ་གཙོ་བོར་མི་བཟུང་སྟེ། ཅི་སྟེ་ན། གཞན་དག་གིས་བདག་གི་སྤྱོད་ལམ་ལེགས་པ་སྣ་རེ་མཐོང་བ་དང་རང་མགུ་བ་སྣ་རེ་བྱས་པ་ལ་བསྟོད་པས་ན་གཞན་གྱིས་བདག་གི་གཏིང་མི་རྟོགས་པས་སོ། །འོ་ན་གང་གཙོ་བོ་ཡིན་ན་རང་གིས་མ་ཁྲེལ་བ་གཅིག་བཟུང་སྟེ་རང་གི་དད་པ་དང་ཤེས་རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་ཚོད་ཀྱིས་ཉམ་ཆུང་ལ་རྒྱུ་མ་འབུད་ཅིང་ཁོང་ཁྲག་ཆུས་བཤལ་བ་གཅིག་འབུངས་ནས་ད་ནི་དོ་ནུབ་ཁོ་ནར་འཆི་ཡང་ང་ལ་དེ་ལས་སྐྱེད་འདོན་རྒྱུ་མེད་བསམ་པ་གཅིག་དགོས་སོ། །དེ་ཙམ་ན་བསྒྲུབ་པའི་ཉམས་ལེན་ཚད་དུ་ལོངས་པ་ཡིན་པས་རང་གིས་མ་ཁྲེལ་བ་དེ་དཔང་པོའི་གཙོ་བོར་བཟུང་ངོ༌། །ཡིད་བདེ་འབའ་ཞིག་རྒྱུན་དུ་བརྟེན། ཞེས་པས་སྔར་ནས་བློ་སྦྱངས་པས་ཆོས་ཀྱི་རོ་མྱང་བར་བྱས་ནས་རྐྱེན་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་གཉེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་བསྒོམ་པས་ཆོག་གི་སྙམ་ནས་བློ་མི་བདེ་བ་མི་འོང་བས་དེ་འདྲས་མི་སྡིགས་པར་འདུག་པ་དེ་ཡང་བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ། །ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་ཆོས་བཞིན་ཡོད་པ་ལས། མི་འདོད་པའི་ཆོས་ བཞི་ལ་འདོད་ཐོག་ཏུ་བློ་སྦྱངས་པས་ཐམས་ཅད་འདོད་པའི་ཆོས་ཤ་དག་ཏུ་སོང་ནས་འཕྲང་དང་གེགས་ཅི་ཡང་མེད་པ་འབྱུང་བས་དུས་ནམ་ཡང་བློ་བདེ་བའི་ཉམས་དང་ཁང་བུ་རྡིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་བློ་འབྱོ
Chinese
那么所有的努力是赞扬还是贬低，请思考辨别。如果是赞扬，那么为了八法和今生的显赫以及愿望的实现，即使僧人守护戒律也是假的佛法。即使精进闻思修三学也是假的佛法。如果是贬低，那么僧人守护戒律和学者精进学习就是必要的。同样，调伏心续真实生起，才能达到佛法的量。佛法是否成为佛法的标志就是这个，所以说这是衡量修行人的长秤。之后，应当修习身语意三门的一切努力都成为对治我执的对治品。抓住两个证人中的主要证人。有的人说：觉沃仁波切的传承就像从水中拉出来一样，传承变得柔软而顺滑。真正的佛法已经在心续中生起，真正的修行人就是指所有这些人，他们这样认为并执持为殊胜，不被他人羞愧，这也是一个证人，但是这不应被视为主要的。为什么呢？因为其他人看到我的一些良好行为并赞美我的一些自满，所以其他人不了解我的内心深处。那么什么才是主要的呢？抓住一个自己不感到羞愧的，尽自己信仰、智慧和精进的力量，竭尽全力地为弱者付出，像用血水冲洗肠子一样，竭尽全力，心想即使今晚就要死去，我也不会比这付出更多了。只有这样，修行的体验才能达到量，所以自己不感到羞愧的，就是主要证人。始终依赖内心的安乐。因为之前已经调伏了心，所以品尝到了佛法的滋味，无论发生什么不幸，都认为只要修持两种菩提心就足够了，因此不会产生不快乐，像这样不被吓倒，也是调伏心续的量。此外，世间存在着如意和不如意的事情。通过在不如意的四法上修习调伏心续，一切都变成了如意的事情，因此不会出现任何障碍和阻碍，无论何时都会有内心的安乐体验，房屋也不会倒塌。这也是调伏心续。
English
So, are all efforts praise or belittlement? Please think and discern. If it is praise, then for the sake of the eight worldly concerns and this life's glory and the fulfillment of desires, even if monks uphold the precepts, it is false Dharma. Even if one diligently studies the three trainings of listening, thinking, and meditating, it is false Dharma. If it is belittlement, then it is necessary for monks to uphold the precepts and for scholars to diligently study. Likewise, when mind training truly arises in the mindstream, one attains the measure of Dharma. The sign of whether the Dharma has become Dharma is this, so it is said that this is the long scale for measuring practitioners. After that, one should train so that all efforts of body, speech, and mind become antidotes to the clinging to self. Hold the main one of the two witnesses. Some say: "The lineage of Jowo Rinpoche is like being pulled out of water, the lineage has become soft and smooth. True Dharma has arisen in the mindstream, and true practitioners are all those who say this," and they hold it as supreme, not being ashamed by others, that is also one witness, but that should not be regarded as the main one. Why? Because others see some of my good conduct and praise some of my self-satisfaction, so others do not understand my inner depths. So what is the main thing? Hold onto one that you yourself are not ashamed of, and with the power of your faith, wisdom, and diligence, exert yourself to the utmost for the weak, like washing your intestines with bloody water, exert yourself to the utmost, thinking that even if I die tonight, I will not give more than this. Only then will the experience of practice reach its measure, so the one you are not ashamed of is held as the main witness. Always rely on inner happiness. Because the mind has been trained before, one has tasted the flavor of Dharma, and no matter what misfortune occurs, one thinks that it is enough to practice the two bodhicittas, so unhappiness does not arise, and not being intimidated like that is also the measure of having trained the mind. Furthermore, in the world, there are things that are desirable and undesirable. By training the mind on the four undesirable things, everything turns into desirable things, so there will be no obstacles or hindrances, and there will always be an experience of inner happiness, and the house will not collapse. That is also mind training.