Tibetan
་ཟིན་ནས་སེམས་པ་གཉིས་ཡོད་གསུངས་པ་ལྟར། དང་པོ་མ་འདྲིས་རིང་ལ་གོ་རིམ་མ་འཆོལ་བར་བསྒོམས། འདྲིས་པ་ན་གང་འདོད་པ་ནས་སེམས་པས་གོ་རིམ་ངེས་པ་མེད། དམིགས་པའི་གྲངས་མང་ཉུང་ལ་ནི་ཁྱད་ཆེར་བྱེད་དགོས། དེ་ཡང་དོན་ཚན་མང་པོ་ནས་བསམས་ན་སྟོབས་ཆེ་བར་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཉན་སར་གསུངས་པ་བཞིན། རྗེ་རིན་པོ་ཆེས་ཀྱང་གསུངས། དེ་ངེད་རང་གིས་ཀྱང་ཤེས། གཉེན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡི། །རྒྱུ་མཚན་མང་དུ་མཐོང་གྱུར་ན། །གཉེན་ལ་ཆགས་པ་སྤོང་བ་སླ། །དགྲ་ཡིས་ཕན་པ་བྱེད་པ་ཡི། །རྒྱུ་མཚན་མང་དུ་མཐོང་གྱུར་ན། །དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་ཞི་འགྱུར་ཏེ། །བྱམས་པ་མྱུར་དུ་སྐྱེ་བ་བཞིན། །དགྲ་ཡི་གནོད་པ་བྱས་པ་ཡི། །རྒྱུ་མཚན་མང་དུ་མཐོང་གྱུར་ན། །ཞེ་སྡང་ཤུགས་དྲག་སྐྱེ་བའང་ལྟོས། འོ་ན་སྒོམ་རྒྱུའི་དམིགས་པ་དེ་རྣམས་ཡིན་མོད། དེ་རྣམས་ཚུལ་ལམ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་དམིགས་ཡུལ་དེ་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་སོ་སོར་ཕྱེ་ཞིང་བློ་ལ་གསལ་བཏབ་སྟེ་འདྲིས་སུ་བཅུག །གོམས་སུ་བཅུག་ན་བློས་གསལ་བར་ངེས། གསལ་བར་དམིགས། གསལ་བར་མཐོང་བ་ཞིག་ཡོངས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བློ་ལ་གསལ་བཏབ་པ་དེ་ཉིད་ཉམས་པ་མེད་བརྗེད་པ་མེད་པར་དེ་ཀའི་ངང་ལ་གནས་ན། སླར་བསྐྱར་གྱིན་སྒོམ་མི་དགོས་པར་དེ་ཀའི་ངང་ལ་ཧྲིལ་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་དག་གིས་རྒྱ་ནག་གི་རྒྱལ་ པོའི་བཀོད་པ་བཤད་ན་དེ་མ་བརྗེད་པར་ཡིད་ལ་བྱས་ན། སླར་བསྐྱར་གྱིན་འཆད་མི་དགོས་པར་དུས་ནམ་ཡང་བློ་ལ་བཀྲ་ལམ་མེ་ཡོང་བ་བཞིན་ནོ། །བརྗེད་ན་ཡང་གསལ་བཏབ་ཀྱིན་འཇོག་དགོས་པ་ཡང་དཔེ་དོན་གཉིས་ཀ་འདྲའོ། །སྟོན་པ་སེ་སྟོན་བཀའ་གདམས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན། གྱི་ཞལ་ནས། བཀའ་བརྒྱུད་འདིའི་ལུགས་ཀྱི་མཁས་པ་དང་གཙོ་བོ་དང་ཆོས་འཆད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གཞན་ཐམས་ཅད་བཞག་ནས་སེམས་པ་ཁོ་ན་འགོ་འདོན་པ་ཡིན་གསུངས། འགྲོ་མགོན་གྱི་ཞལ་ནས། ཇོ་བོ་རྗེ་དེ་རྩེ་གཅིག་པ་ལས་ཀྱང་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་བསྔགས་གསུངས། སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ལན་གཅིག་དགེ་བཤེས་ཡོན་ལུང་པའི་ཕྱག་ནས་བཟུང་ནས་ང་འཆི་བའི་དུས་སུ་འབྱུང་བའི་ནད་པས་ཀྱང༌། མི་མ་ཡིན་གྱིས་འཆི་བ་ཞིག་ལ་འདམ་པ་ཡིན། ཅི་སྟེན་འབྱུང་བའི་ནད་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་ཡོད་ཀྱང༌། གཞན་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་མེད། མི་མ་ཡིན་གྱི་དེ་ལ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡོད། དེ་བས་ཀྱང་རང་གི་ཉེས་པ་སྣ་གཅིག་མ་བྱས་པར་གཅིག་གཅིག་གིས་གྲི
Chinese
就像说已经掌握了，心中有了两种想法一样。首先在不熟悉的时候，不要打乱顺序地修习。熟悉之后，心中就不一定有顺序了，可以随心所欲。对于所缘境的数量多少，则需要特别注意。也就是说，如果从很多方面去思考，力量就会增大，就像圣者无著对听众所说的那样。宗喀巴大师也这样说过。我们自己也知道。亲友加害于你，如果看到很多理由，就容易舍弃对亲友的贪恋。敌人帮助于你，如果看到很多理由，对敌人的嗔恨就会平息，就像慈爱迅速生起一样。敌人加害于你，如果看到很多理由，也要看看嗔恨是否会强烈生起。那么，这些就是要修习的所缘境。那么，要如何修习这些所缘境呢？那就是，有智慧的人将这些所缘境不混淆地分开，在心中清晰地呈现，然后使之熟悉。如果习惯了，心中自然会清晰。清晰地观想，清晰地显现，这样才能完全进入。这样在心中清晰地呈现之后，如果保持这种状态，不减退，不遗忘，那么就不需要反复修习，而是完全融入这种状态。例如，人们讲述中国皇帝的宫殿，如果不忘记，并记在心中，那么就不需要反复讲述，而是随时都能清晰地浮现在脑海中。如果忘记了，也要不断地清晰呈现，例子和意义都是一样的。斯顿巴噶当派的善知识说：“噶举派的传统，舍弃了学者的博学、地位和讲经说法等其他一切功德，唯以心为首要。”仲衮说：“觉沃仁波切赞叹分别观察胜过专注一境。”香察仁波切曾经一次抓住格西云隆巴的手说：“我宁愿死于四大不调的疾病，也不愿死于非人（鬼神）的加害。因为对于四大不调的疾病，还能忍受痛苦，但对于他人加害，则无法忍受。而非人（鬼神）的加害，两者都有。因此，宁愿自己没有犯任何错误，却被一个个
English
It's like saying that you have already grasped it and have two thoughts in your mind. First, when you are not familiar with it, meditate without disrupting the order. Once you are familiar with it, the mind does not necessarily have an order, and you can do as you please. You need to pay special attention to the number of objects of focus. That is to say, if you think from many aspects, the power will increase, just as the Holy Asanga said to the audience. Je Rinpoche also said this. We ourselves also know this. If a relative harms you, and you see many reasons, it is easy to abandon attachment to the relative. If an enemy helps you, and you see many reasons, hatred towards the enemy will subside, just as loving-kindness quickly arises. If an enemy harms you, you should also see if hatred will arise strongly. So, these are the objects of focus to be practiced. So, how should these objects of focus be practiced? That is, a wise person separates these objects of focus without confusing them, presents them clearly in the mind, and then makes them familiar. If you get used to it, it will naturally be clear in your mind. Clearly visualize and clearly manifest, so that you can fully enter. After presenting it clearly in the mind, if you maintain this state, without diminishing or forgetting, then you do not need to practice repeatedly, but completely integrate into this state. For example, when people talk about the palace of the Chinese emperor, if you do not forget it and keep it in mind, then you do not need to talk about it repeatedly, but it will always appear clearly in your mind. If you forget it, you must continue to present it clearly, the example and the meaning are the same. The Kadam Geshe Seton said, "The tradition of the Kagyu school abandons all other virtues such as the scholar's erudition, status, and preaching, and only takes the mind as the most important." Dromgon said, "Jowo Rinpoche praised separate observation over focusing on one point." Shang Tsa Rinpoche once grabbed Geshe Yunlungpa's hand and said, "I would rather die from a disease of the four elements than from the harm of non-humans (ghosts and gods). Because for the disease of the four elements, I can still endure the pain, but for the harm of others, I cannot endure it. And the harm of non-humans (ghosts and gods) has both. Therefore, I would rather be killed one by one without making any mistakes myself.
Tibetan
་ཞིག་རྒྱབ་འཆི་ཡང་མ་ཉེན་དྲག་ཀྱང་མ་ཉན་པ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དེ་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བའི་བློ་བཤའ་མ་ཞིག་བྱུང་ན་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་དང་གསུམ་ཀར་ཚང་བ་དེ་ལ་གོ་ཡུལ་ཙམ་གྱིས་མི་ཡོང་སྟེ། ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོགས་སྒོམ་པའི་ལམ། བྱ་བ་ཡིན་གསུངས། རིན་པོ་ཆེ་སྣེའུ་ཟུར་པའི་ཞལ་ནས། ང་འཆི་ན། ང་འཆི་ན་སྙམ་དུ་བསམས་པས་མི་ཡོང་བས། བླ་མའི་མན་ངག་ལ་བསྟེན་ནས་བགྲང་བ་དང་གཞལ་བའི་རྣམ་པས་སྒོམ་པ་ཡིན་གསུངས། ཁོང་གི་གསུང་འདི་ཀུན་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཆོས་སྐད་ བླ་མ་མཁས་གྲུབ་དམ་པས་ཟིན་པའི་ཞད་ཅིག་རང་གདའ། འདི་འདྲ་གོ་བའི་མི་རང་སྲིད་མཐའ་ཙམ་དུ་གདའ། ཡང་སྣེའུ་ཟུར་པའི་ཞལ་ནས། ད་ལྟ་ཚིག་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་མོས་པ་བྱས་པས། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་མི་རྟག་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་འདྲ་བ་ཡོང༌། ཨ་ཏི་ཤའི་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་སྔར་ཡང་མ་བྱུང༌། ད་ཡང་ཡོང་སྟེ་མི་ཡོང་གསུངས། ༈ ཅུ་བདུན་པ་ཉམས་ལེན་རྒྱུད་མི་ཆད་པར་བྱ་བ་ནི། རིན་པོ་ཆེ་ཤྭ་ར་པའི་ཞལ་ནས། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་ཉེས་དམིགས་ཀུན་མང་དུ་བསམས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་མ་བསམ་ན་འོད་ལོང་ཐོས་པས་བསྐུལ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ཡིན། །ལས་དང་པོ་པ་ལ་དང་པོ་ཡིད་ཆེས་པ་ཡོད་ཀྱང་བག་ཙམ་ཡེངས་པས་ལྷོད་ལྷོད་འཆའ་བ་ཡིན། བནྡེ་གཞོན་པ་ཀུན་གཉེར་ལོ་རེ་བ་བཙན་ཆོས་དང་གཉེན་པོ་དུང་ཕྱིས་པ་བཞིན་འགྲོ་གསུངས། རིན་པོ་ཆེ་པོ་ཏོ་བའི་གསུང་ལས། དེ་བས་ན་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་སོགས་ཀྱི། ཚིག་འདིའི་ཡན་ལག་རེ་རེའང༌། སྣ་ཚོགས་ཚུལ་གྱིས་ནན་ཏན་དུ་སེམས། ལན་གཅིག་ལན་གཉིས་སོགས་ཀྱིས་མ་ཡིན། དོན་འདི་རང་ལ་མ་སྐྱེས་བར་དུ་བསམས་ན། ཆོས་གཞན་ཀུན་ཀྱང་གདོད་འོང༌། དེ་ཡང་གྲོགས་དང་བཤེས་གཉེན་གནས་གསུམ། མཐུན་པའི་རྐྱེན་དང་ལྡན་པས་བསམས་ན། ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ན་ནི་མ་ཡིན། གསུངས། རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། མཛེ་ཅན་རྐང་པ་དང་ལག་པ་ཆད་པ་ལ། སྨན་ཐུན་རེ་རེ་གཉིས་གཉིས་བསྟེན་པས་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ལྟར། འོ་སྐོལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་གཞི་ཚ་བ་ཅན་གྱིས་ཐེབས་པ་ལས་གདམས་ངག་གི་དོན་ལན་རེ་རེ་གཉིས་གཉིས་ཙམ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ མི་ཆོག་པས། ལམ་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ཅིང་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་འབད་འཚལ་ཏེ། བཤགས་བསྟོད་ལས། དེར་ཡང་རྒྱུན་དུ་སེམས་ནི་རྨོངས་པ་ལ། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་ནད་གཞི་བསྟེན་བྱེད་ཅིང༌། །མཛེ་ཅན་རྐང་པ་ལག་པ་ཆད་པ་ལ། །ཐང་འགའ་སྨན་
Chinese
如果产生一种认为即使死亡也不危险，即使严厉也不听从，对痛苦也心怀感激的智慧，那么就一定会有对佛法的信念和忍耐，这三者都具备，仅仅理解字面意思是不够的。要反复地思考，衡量和确定，这是修行的道路。仁波切内邬苏尔巴说：如果我死了，如果我死了这样想是没有用的，要依靠上师的口诀，以计数和衡量的方式修行。他的这些话语，都带有其他地方没有的佛法口音，是上师智者所掌握的。能理解这样话语的人，就像天边一样稀少。内邬苏尔巴又说：现在仅仅从字面上生起信心，来世就会像亲眼见到无常一样。像阿底峡这样的佛法，以前没有出现过，现在也不会出现。第七，修行要 непрерывно。仁波切夏瓦拉巴说：即使经常思考三恶道的过患，如果不 постоянно 思考，就会像听到闪电的声音一样。初学者一开始有信心，但稍微一放松就会变得松懈。年轻的僧人就像一年一度的强制宗教活动和用贝壳擦拭污垢一样。仁波切博多瓦说：因此，暇满难得等等，这些词语的每一个部分，都要以各种方式认真地思考。不是一次两次就可以的，在没有在自己身上生起这个意义之前，都要思考。如果这样，其他的佛法也会自然而然地到来。而且，要和朋友、善知识这三者，具备和谐的条件来思考，否则是不行的。杰仁波切说：对于麻风病人，手脚残缺的人，服用一两剂药物是不会有任何改变的。我们从无始以来，就被烦恼的疾病所折磨，仅仅修行一两遍口诀的意义是不够的。所以，要用分别的智慧来分析道路的所有部分，像河流一样不断地努力。在忏悔赞中说：在那里，心 постоянно 处于迷惑之中，长期以来都在滋养疾病，对于麻风病人，手脚残缺的人，几次
English
If a wisdom arises that considers even death not dangerous, even harshness not heeded, and is grateful for suffering, then there will surely be faith and patience in the Dharma. It is not enough to merely understand the literal meaning of these three qualities. One must repeatedly contemplate, measure, and ascertain; this is the path of practice. Rinpoche Nêu Surpa said: Thinking, 'If I die, if I die,' is not enough. One must rely on the guru's instructions and practice by counting and measuring. All of his words have a Dharma accent that is not found elsewhere; it is a characteristic mastered by the wise guru. People who understand such words are as rare as the edge of the sky. Nêu Surpa also said: Now, if one develops faith merely through words, it will be as if one directly sees impermanence in future lives. Such a Dharma as Atisha's has not appeared before, nor will it appear now. Seventh, practice should be непрерывно. Rinpoche Shavaripa said: Even if one contemplates the faults of the three lower realms extensively, if one does not contemplate constantly, one will engage in them as if driven by the sound of lightning. Beginners initially have faith, but they become lax with slight distraction. Young monks are like annual forced religious activities and wiping dirt with a conch shell. Rinpoche Potowa said: Therefore, one should earnestly contemplate each part of the words 'precious human rebirth is difficult to find,' etc., in various ways. Not just once or twice, but until the meaning arises within oneself. If so, all other Dharmas will naturally come. Moreover, one should contemplate with the harmonious conditions of friends, spiritual mentors, and place. Otherwise, it is not possible. Je Rinpoche said: For a leper with severed hands and feet, taking one or two doses of medicine will not bring any change. We have been afflicted by the disease of afflictions since beginningless time, so it is not enough to practice the meaning of the instructions just once or twice. Therefore, one must analyze all parts of the path with discriminating wisdom and strive continuously like a river. In the Confession Praise, it says: There, the mind is constantly in delusion, nourishing the disease for a long time. For a leper with severed hands and feet, a few