Tibetan
་ཀྱིས་བྱ་བར་ཞུ་ཞུས་པས། ང་ལ་ལོང་མེད་གཅིག་གིས་ལྡང་ན་གཅིག་གྱིས། གཉིས་ཀྱིས་ལྡང་ན་གཉིས་གྱིས་གསུངས། དེ་ནས་པོ་ཏོར་པོ་ཏི་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་ན་བཟའ་བྱས། དེ་ནས་ཞག་གསུམ་སོང་བ་ན་སྙུང་ནས་ཞག་བདུན་ན་གཤེགས། ཁོ་རང་འདའ་བའི་མངོན་མཁྱེན་ཡོད་པར་འདུག་གསུངས། རྟག་ཏུ་གནས་ངེས་མེད་མཛད་ཅིང་འབྱོན་པ་ལ། གྲྭ་པ་ཉིས་སྟོང་ལྷག་ཙམ་འདུ། ཚེ་བློས་ཐོངས་པ། མི་རྟག་པ་དྲན་ངོ་ཤེས་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཡོད་པ་ལ། རྒྱལ་སྲས་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ངོ་མཚར་ཆེ། ད་ནི་རེ་རེ་ཙམ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་གསུངས། ཡང་མི་རྟག་པ་དྲན་པ་ཁ་རག⁽⁾འཕན་ཡུལ་སྤྲས་ཀྱི་ཟག་རྒྱབ་ན་ཡོད། སྒོམ་ཆུང་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུངས། ཁང་ཁ་རག་ཕུག་ནག་གི་བྲག་ཁུང་ན་བཞུགས་པའི་སྒོ་ན་སེ་ཕུང་ཞིག་ཡོད་པ་ལ། ན་བཟའ་རལ་བས་གཅོད་དགོས་དགོངས་པ་རེ་བྱུང༌། ཡང་དེ་མ་ཐག་བཅད་ནས་ཅི་བྱེད་འགྲོ་འོང་བྱེད་ཀྱིན་སྡོད་རྒྱུ་རང་ཡོད་དེ་དགོངས་ནས་ཕྱིས་གཤེགས་གཤེགས་བར་དུ་གཅོད་པ་མ་བྱུང་སྐད། གཞན་ཡང་དགེ་བཤེས་གསང་ཕུ་བ་དང༌།⁽⁾རྔོག་ལེགས་ཤེ་མི་ཤི་བ་གསན་ཙ་ན་ཇོ་བོར་བྱ་གཏོང་གདའ་ཨང་གསུངས། གསང་ཕུའི་ཤིང་ནགས་བསྲུང་བར་ཞུས་པ། བུ་ནང་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མི་སྤོང་ནའང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་བདག་ཏུ་བཟུང་ངམ་གསུངས། བཤེས་སྟོན་གཡུང་དྲུང་རྒྱ་མཚོ་⁽⁾བཤེན་སྟོན་མི་ཤི་བ་གསན་དུས་ཡེ་ཆོས་ཟབ་མོ་གདའོ་གསུངས་དམར་ཁྲིད་ཟབ་ཤོས་རང་དེ་ཤི་བ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་ པ་ཀུན་ཡིན་གསུངས། གཤེན་སྟོན་ལ་མིས་ལྐོག་སྨྲས་བྱས་པས། ང་ནི་འདི་ན་འདུག་གོ་གསུངས་ལོ། །དེ་ལྟ་བུ་འཆི་བ་དྲན་པས་འབྱུང་བ་ཡིན་གསུངས། ལ་སོགས་⁽⁾འདི་གཉིས་ཀ་ཇོ་བོའི་སློབ་མ། རྔོག་ལེགས་ཤེས་གསང་ཕུ་བཏབ། མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱོན། གཤེན་སྟོན་གྱིས་བསམ་ཡས་སུ་གདུལ་བྱ་བསྐྱངས། བུ་ཆེན་མང་ངོ༌། པའི་གཏམ་རྒྱུད་གསུངས། འོ་ན་མི་རྟག་པ་སྒོམ་པ་དེ་ལྟར་གལ་ཆེ་ཕན་ཡོན་ཆེ་ན། འོ་ན་དོན་ཚན་རྣམ་པ་དུ་མ་ཞིག་བྱས་བྱས་ནས་སྒོམ་སྙམ་ན། སྤྱིར་བཀའ་གདམས་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་དོན་ཚན་ཞིབ་ཏུ་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་ས་བཅད་མི་མཛད། འོན་ཀྱང་སྔོན་མཁས་པ་རེ་རེ་གཉིས་གཉིས་ཀྱིས་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བྱེད་པའང་མང་དུ་ཡོད། བསམ་རྒྱུའམ་སྒོམ་རྒྱུའི་དོན་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་ཁྱད་མི་གདའ། སྔོན་གྱི་གྲོ་ལུང་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་རིམ་ན་ཡོད་ཚོད་དུ་འདུག །ད་ལྟ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཡབ་སྲས་ནི། རྩ་བ་གསུམ། རྒྱུ་མཚན་དགུ་ཞེས་པའི་ས་བཅད་མཛད་དོ། །ད་ལྟར་གྲ
Chinese
祈请他做事，他说：“我没空，一个人来就一个人做，两个人来就两个人做。”之后用书（波多）做了大约三百件僧衣。之后过了三天，生病了，七天后就去世了。据说他自己有去世的预知。他总是居无定所，来来往往。有两千多僧人。有五百个左右的人放弃了今生，能忆念和认识到无常。嘉赛仁波切说：“太稀奇了，现在连一个都很难找到了。”又说，忆念无常的卡惹在帕恩域（今拉萨市林周县）孜的后面。就像小修行者一样。康卡惹住在黑岩洞的石缝里，门边有一堆荨麻，他想用破旧的僧衣割掉。但又马上想到，割掉之后做什么呢？只能来来回回地走动，所以后来直到去世都没有割掉。此外，格西桑普巴和俄·勒谢听到“不死”这个词时说：“尊者有鸟放生吗？”请求守护桑普的树林，他说：“即使不舍弃内心的我执，难道还要执着外在的事物吗？”协顿·云仲嘉措（协顿·米西瓦）听到“不死”这个词时说：“有甚深的原始佛法啊，最甚深的窍诀就是见到和听到死亡的一切。”有人背后议论协顿，他说：“我就在这里啊。”据说，像这样就是忆念死亡所产生的。等等，这两个都是觉沃（阿底峡尊者）的弟子。俄·勒谢建立了桑普寺。出现了一位大学者和成就者。协顿在桑耶寺教化所化众生，有很多大弟子。讲述了……的故事。那么，既然修持无常如此重要，利益如此之大，那么，如果想把要点分成很多方面来修持，一般来说，噶当派的善知识们不会做详细区分要点的章节。但是，也有很多人追随以前一两位智者所做的方式。无论是思考还是修持，在意义上都没有区别。以前的卓隆巴大师的道次第中似乎有。现在，宗喀巴大师父子做了根本三法、九种理由的章节。现在……
English
When asked to do something, he said, "I don't have time. If one person comes, let one person do it. If two people come, let two people do it." Then he made about three hundred robes from books (Poto). After three days, he fell ill and passed away after seven days. It is said that he himself had foreknowledge of his passing. He always stayed in no fixed place, coming and going. There were more than two thousand monks. There were about five hundred people who had given up this life and could remember and recognize impermanence. Gyalsay Rinpoche said, "It's amazing. Now it's hard to find even one." He also said that the one who remembers impermanence, Kharag, is behind Tzi in Phan Yul (present-day Linzhou County, Lhasa). He is like a small practitioner. Khang Kharag lived in a crack in the black rock cave, and there was a pile of nettles at the door. He thought of cutting them off with his worn-out robe. But then he immediately thought, what would I do after cutting them off? I would only be able to walk back and forth, so he didn't cut them off until he passed away. Furthermore, Geshe Sangphupa and Ngok Lekshe, when they heard the word "immortal," said, "Does the Venerable One have bird releases?" When asked to protect the forest of Sangphu, he said, "Even if you don't abandon the ego clinging within, do you still cling to external things?" Sheton Yungdrung Gyatso (Sheton Mishiva), when he heard the word "immortal," said, "There is a profound primordial Dharma. The most profound key instruction is to see and hear everything about death." When people gossiped about Sheton behind his back, he said, "I am here." It is said that this is how remembering death arises. Etc., these two are both disciples of Jowo (Atisha). Ngok Lekshe established Sangphu Monastery. A great scholar and accomplished one appeared. Sheton tamed beings to be tamed in Samye Monastery, and had many great disciples. He told the story of... So, since practicing impermanence is so important and has such great benefits, if you want to divide the points into many aspects to practice, generally, the Kadampa spiritual friends do not make chapters that distinguish the points in detail. However, there are also many people who follow the way that one or two wise people did before. Whether it is thinking or practicing, there is no difference in meaning. It seems that it was in the Lamrim of the great Drolungpa of the past. Now, Master Tsongkhapa and his sons have made chapters on the three roots and the nine reasons. Now...
Tibetan
གས་ཆེ། སྔོན་གྱི་ཕྱག་སོར་པ་⁽⁾ཕྱག་ཚོར་པས་ནག་ཚོ་ལོ་ཙཱ་བ་སོགས་ཇོ་བོའི་དངོས་སློབ་དང་ཉིང་སློབ་དུ་མ་ལ་ཐུག །གྲུབ་པ་བརྙེས། བྱ་འདུལ་འཛིན་སོགས་བུ་ཆེན་མང་དུ་བྱོན། ནས་བརྒྱུད་པའི་མཁས་པ་དག་ནི། མི་རྟག་པ་སེམས་པ་ལ་གསུམ། རགས་པའི་མི་རྟག་པ་དང༌། ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་དང༌། གློ་བུར་གྱི་མི་རྟག་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྤྱིར་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་འཇིག་པར་ངེས་པར་དང༌། རང་དབང་མེད་པས་འཆི་བ་བསམ་པ་གཉིས། ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་མི་རྟག་པར་འགྲོ་བའི་གཟར་ལས་ཆུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཕྱུགས་རྫིས་ཕྱུགས་འདེད་པ་ལ་ སོགས་པའི་དཔེས་སེམས། གློ་བུར་གྱི་མི་རྟག་པ་ལ་བཞི། འབྱུང་བ་འཁྲུགས་པ་དང༌། ལྷ་འཁྲུགས་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཟས་གོས་གནས་མལ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བློ་བུར་འཆིང་སེམས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཛད་དོ། །བཤེས་གཉེན་གཞན་དག་མང་པོ་ནི། ཕྱི་མི་རྟག་པ་དང་ནང་མི་རྟག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་སྣོད་མི་རྟག་པ་དང༌། བཅུད་མི་རྟག་པའོ། །ནང་མི་རྟག་པ་ལ་གསུམ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་འཇིག་པ་དང༌། རྒྱུན་གྱི་མི་རྟག་པ་ཚེ་ཚད་ཡོད་ཅིང༌། དེའང་མདའ་འཕངས་པའམ་ཆུ་ཀླུང་དྲག་པོ་འབབ་པ་ལས་ཀྱང་མགྱོགས་པར་འགྲོ་བ་དང༌། གློ་བུར་གྱི་མི་རྟག་པ་ལ་ཚེ་ཟད་པ་དང༌། ལས་ཟད་པ་དང་བསོད་ནམས་ཟད་པ་དང༌། བག་མེད་པས་གློ་བུར་དུ་འཆི་བ་སྟེ་བཞིའོ། །བདག་གི་བླ་མའི་⁽⁾བདག་གི་བླ་མ་རྗེ་མཁས་གྲུབ་པའི་མཚན་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་པོ། ལ་སྟོད་བྱང་གི་སྡེ་བདག །བཀའ་རབ་འབྱམས་ཐུགས་སུ་ཆུད། །རྗེ་ཙོང་ཁ་པའི་རྒྱལ་ཚབ་འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བར་གྱུར། རི་བོ་མདངས་ཅན་གྱི་དགོན་པ་བཏབ། ཉང་སྟོད་ལྕང་ར་དཔལ་འཁོར་ཆོས་སྡེ་དགེ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་གདན་ས་མཛད། བུ་སློབ་མང་དུ་བྱོན། དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་ང་བདུན་ལ་དགེ་ལྡན་དུ་གཤེགས། ཞལ་ནས། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་རྣམ་སྐྱོང་བ་ལ། ལུས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པར་བྱས། དམིགས་པ་སྐྱོང་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ། །གོ་རིམ་གྲངས་ངེས་རྣམས་ངེས་ངེས་བྱས། འདི་ལས་གཞན་དུ་མི་བཏང་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་བྱ། དང་པོ་ནས་བློ་ངན་ལངས་ལ་མི་གཏོང་བར་འདུག་པ་ཇི་ལྟར་བཏང་བ་བཞིན་དུ་སྐྱོང་དགོས་གསུངས་པས། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སྒོམ་པ་ལ་སྒོམ་རྒྱུའི་དམིགས་པའི་གྲངས་དང༌། གོ་རིམ་ རྣམས་གལ་ཆེ་བར་མཐོང་ནས་དེ་ལྟར་བྲིས་པ་ལགས། འགྲོ་མགོན་གྱི་ཞལ་ནས། འདིའི་ཡིག་ཆ་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་བཞིན་གོ་རིམ་མ་འཆོལ་བར་སེམས་པ་དང༌། གང་ཟིན
Chinese
啊！以前的恰索巴（法号）通过纳措译师等阿底峡尊者的亲传和近传弟子，获得了成就。出现了很多像嘉瓦·度增等大弟子。从他们那里传承下来的智者们认为，关于无常的思考有三种：粗大的无常、微细的无常和突发的无常。第一种，因为总的来说是有为法，所以必定会坏灭；因为没有自主，所以要思考死亡，这是两种。微细的无常，就像水从陡坡上流下一样，每一刹那都在无常地变化；就像牧人驱赶牲畜一样去思维。突发的无常有四种：四大不调、鬼神作祟、二者皆有，以及因饮食、衣物、住所等因素而突然死亡。他们是这样做的。其他很多善知识认为，有外无常和内无常两种。第一种是外器无常和内情无常。内无常有三种：每一刹那都在坏灭；相续的无常有寿命期限，而且比射出的箭或湍急的河流还要快；突发的无常有寿命耗尽、业力耗尽、福德耗尽，以及因放逸而突然死亡，这四种。我的上师（我的上师，克珠杰大师，法号格勒巴桑波），是拉堆绛地方的领主，精通所有佛法，是宗喀巴大师无与伦比的继承者，建立了日沃当坚寺，担任娘堆江热白廓曲德寺和格鲁派寺院的座主，有很多弟子。五十七岁时在格丹寺圆寂。他说：在修持无常等所缘境时，要具备毗卢七法坐姿。要明确所修持的对境的体性、次第和数量。要下定决心，绝不让心跑到其他地方去。从一开始就要像控制已经跑开的心一样，不让恶念生起。因此，我认为修持死亡无常时，修持对境的数量和次第非常重要，所以才这样写下来。仲敦巴尊者说：要像本文献中记载的那样，不要打乱次第地思维，并抓住要点。
English
Ah! In the past, Chag Sopa (Dharma name) met many direct and close disciples of Lord Atisha, such as Naktsopa Lotsawa, and attained accomplishments. Many great disciples such as Gyawa Dulzin appeared. The wise ones who transmitted from them considered that there are three types of impermanence to contemplate: coarse impermanence, subtle impermanence, and sudden impermanence. The first, because it is generally conditioned, is certain to perish; because there is no autonomy, one should contemplate death, these are two. Subtle impermanence, like water flowing down a steep slope, changes impermanently every moment; one should think like a herdsman driving livestock. Sudden impermanence has four types: imbalance of the four elements, disturbance by spirits, both, and sudden death due to factors such as food, clothing, and shelter. That's how they did it. Many other spiritual friends considered that there are two types of impermanence: external impermanence and internal impermanence. The first is external container impermanence and internal content impermanence. Internal impermanence has three types: perishing every moment; continuous impermanence has a lifespan, and it is faster than a shot arrow or a rushing river; sudden impermanence includes the exhaustion of lifespan, the exhaustion of karma, the exhaustion of merit, and sudden death due to negligence, these four. My guru (my guru, Je Khedrup, Dharma name Gelek Palzangpo), was the lord of Lato Jang, proficient in all Dharma, was the unparalleled successor of Master Tsongkhapa, established Riwo Dangchen Monastery, served as the abbot of Nyangto Changra Palkhor Chode Monastery and Gelug monasteries, and had many disciples. He passed away at Ganden Monastery at the age of fifty-seven. He said: When cultivating the objects of focus such as impermanence, one should have the seven-point posture of Vairochana. One must clearly define the nature, order, and number of the objects to be cultivated. One must make a strong determination not to let the mind wander elsewhere. From the beginning, one must cultivate as if controlling a mind that has already run away, without letting bad thoughts arise. Therefore, I think that when practicing death and impermanence, the number and order of the objects of practice are very important, so I wrote it down like this. Dromtonpa said: One should think without disturbing the order as it is recorded in this document, and grasp the essentials.