Tibetan
མས་ཆོས། པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་བརྗེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། དཀར་པོའི་ཆོས་⁽⁾སྒྲུབ་པ། ཉམས་ཆུང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་⁽⁾སྡིག་པ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བ། །དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་སོགས། དག་པ་སྤོང་བ་བཞི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྫུ་⁽⁾གྱི་རྐང་པ་བཞི། འཕྲུལ་དང་མངོན་པར་ཤེས་⁽⁾ལྔའམ་དྲུག པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྔར་བཀུར་སྟི་བྱེད་ལ་ཕྱིས་བཀུར་སྟི་མི་བྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། མི་མཛའ་བ་⁽⁾མཐུན་པར་དང་གནས་པར་བྱེད་པ་དང༌། མཛའ་⁽⁾མ་སྟེར་ན། བོ་སྤོང་བ་དང༌། ཕ་རོལ་བྲིད་པའི་⁽⁾རོལ་མོའི་གཙོ་མོ། སྨད་འཚོང་མ་དང་འདྲ་བ་དང༌། བསམ་གཏན་དང་ཚད་མེད་པ་⁽⁾བཞི་སྤོང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང༌། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ལྷུང་བར་བྱེད་པར་དང༌། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་ལྷས་ བྱིན་དང༌། ལྷག་སྤྱོད་ཀྱི་⁽⁾སྟོན་པ་གཞན་དང་ལམ་གཞན། ཆོག་⁽⁾སྤྱོད་པ། དང་མཐུན་པར་བརྟག་པར་⁽⁾ཤེས་པར་བྱའོ། །བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ཉེས་དམིགས་གང་བརྟག་པར་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་གོ །བརྟགས་⁽⁾དེ་ལ་བརྟགས་པས་ཅི་ལ་ཕན་ཞེ་ན། ནས་འདོད་⁽⁾མ་ཐོབ་པ་ལ། པ་ཆུང་བར་བྱའི་ཡོངས་⁽⁾སེམས་རྙེད་བཀུར་གྱིས། སུ་གདུང་བ་ནི་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་⁽⁾གདུང་བར་མི་བྱ་བ། ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་⁽⁾གོང་དུ་བཤད་པའི་སྐྱོན་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་འདོད་པ་ཆུང་བ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་⁽⁾རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི། རྣམས་ལ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡིན། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་དག་གི་ཡིད་⁽⁾མ་དད་པ་མི་སྐྱེ་བས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན། ལྷ་⁽⁾དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དང་མི་རྣམས་⁽⁾བསམ་པ། ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གནས་པས་རྗེས་⁽⁾འགལ་རྐྱེན། སུ་བསྲུང་བར་འོས་པ་ཡིན། ངན་འགྲོ་ལོགས་པར་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐྲག་པ་མེད་པ་ཡིན། བསྡིགས་⁽⁾རྙེད་པ་མི་སྟེར་བ་དང་འཕྲོགས་པས། པ་དང་བྲལ་བས་⁽⁾གཞན་གྱིས། ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པ་ཡིན། བདུད་⁽⁾བར་དུ་གཅོད་པའི་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་⁽⁾དགེ་བ་མི་འཕྲོག་པ་ཡིན། སྡུག་⁽⁾མ་རྙེད་པའི་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པ་ཡིན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་⁽⁾ཡིད་དུ་འོང་བས་མངོན་པར་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན། བསམ་⁽⁾འཇིག་རྟེན་དང་འདས་པའི་གཏན་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པར་གནས་པས་གསལ་⁽⁾སེམས་དམིགས་པ་ལ་བ་ཡིན། གཡོ་⁽⁾བཅས་ལ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་སྤང་ན་སེམས་གྱ་གྱུ་མི་དྲང་བ། དང་སྒྱུ་སྤངས་⁽⁾གཞན་བསླུ་བ་དང་གཞན་དུ་སྨ་ཞིང་གཞན་དུ་སེམས་པ། པ་དང་ འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟ་བས་བག་ཡོད་པ་ཡིན།⁽⁾དགེ་བ་སྒོམ་པ་དང་མི་དགེ་བ་སྤོང་བར་རང་གི་སེམས་འདུལ་བ་བཞིན་གྱི་སེམས་བསླུ་བ་དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པར་བྱེད་པའོ། འཕགས་པའི་རིགས་ལ་གནས་⁽⁾དེ་བཙུན། པས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་⁽⁾དམ་བཅའ་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ཡིན། གསུང་རབས་ལ་⁽⁾མཁས་པ་རྣམས་དང་ཚངས་པར་⁽⁾མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་ལམཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་⁽⁾ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་བསྟེན་འདོད་པ་ཡིན། བྱམས་པ་ཕན་ཡོན་⁽⁾བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་ལྷག་པའི་བསམ་པས་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས། ༈ དྲུག་པ་ཡོ་བྱད་གསོག་རུམ་སྤང་བ་ནི། རྒྱལ་སྲས་རིན་པོ་ཆེས་ཆོས་པའི་གོལ་ས་ཡིན་པས་ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་སྤོངས། རྙེད་བཀུར་འཆིང་བྱེད་ཡིན་པས་འདོད་ཡོན་འཁྲི་བ་ཆོད། །སྙན་གྲགས་སྙིང་པོ་མེད་པས་དེ་ལ་ཞན་པ་སྤོངས་གང་བྱུང་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་བློ་མེད་ན། །ལོངས་སྤྱོད་བསགས་པ་སྡུག་སྡིག་འཕེལ་བའི་རྒྱུ། །བདེ་དང་དགེ་བ་ངང་གིས་འཕེལ་བྱེད་ན། །ཆོག་ཤེས་བློ་སྣ་བསྟེན་པ་མན་ངག་ཡིན། །དེས་ན་རྙེད་བཀུར་གྲགས་སོགས་ཚེ་འདི་ཡི། །ཕུན་ཚོགས་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་ཡོངས་སྤངས་ནས། །འཆི་ཚེ་ངེས་པར་ཕན་པ་དམ་ཆོས་ལ། །གཡེལ་བ་མེད་པར་རྟག་ཏུ་འབད་པར་བྱ། གསུངས། སྐྱེས་མཆོག་པས། སྒྱུ་མའི་ནོར་ལ་ཆོག་ཤེས་མེད། །ཞེས་པས་བསགས་ཀྱང་ཤུལ་དུ་ལུས། །རང་གིས་བསགས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་སྤྱོད། །སྙིང་གཏམ་ཡིན་གྱི་སེམས་ལ་ཞོག །ཕུགས་ཀྱི་འདོད་བློ་མི་གདའ་སྟེ། །འཕྲལ་དགོས་བློ་ཡིས་མ་ ཐེངས་པས། །ཞེན་པ་ཟློག་པ་དཀའ་མོར་གདའ། །འཛིན་པ་ཐོངས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །གྲགས་པས་འཁོར་སློབ་མ་བསྡུས་ཀྱང༌། །དང་ལྡན་སྐྱུར་བ་མ་ཕོད་པས། །བྱ་བཏང་བྱེད་པ་དཀའ་མོར་གདའ། །གྲོགས་མེད་གཅིག་པུར་བྱིན་གྱིས་རློབས། རྗེ་རེ་མདའ་བས། །ཆོས་གོས་གསུམ་དང་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པ། །རང་ཉིད་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་མ་གཏོགས་པ། །གསེར་དང་དབྱིག་སོགས་ལྡག་པའི་དངོས་པོ་ནི། །རང་གི་དོན་དུ་ཏིལ་ཙམ་མི་འཆང་ངོ༌། །གསུངས། འབའ་ར་བའི་ཞལ་ནས། བསགས་པ་སུས་ཁྱེར་ཆ་མེད་མཐོང་ལགས་ཀྱང༌། །ད་དུང་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་བློ་མེད་པས། །འདོད་ཡོན་འཁྲི་བ་ཆོད་པ་ནམ་ཡོང་ན། །གླིང་བཞིའི་ནོར་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཀྱང༌། །མེད་
Chinese
མས་ཆོས། 四念住使人忘却，行持白法，使之衰损。又，舍弃已生之罪恶，生起未生之善法等。使四种清净之舍弃完全衰损。神变之四足，神通与五或六种现量完全衰损。使先前恭敬者后来不恭敬，使不友善者和睦相处。若不施予友善，则舍弃之。如同引诱他人的乐器之主，如同妓女。舍弃四禅定与四无量。使众生堕入地狱与畜生之生处，以及阎罗王之世界。获得与恭敬乃是天神所赐。应当了知，与乐于放逸之其他导师与其他道，以及满足者相符。慈氏菩萨应当观察获得与恭敬之过患为何，即是如此这般。观察之后有何利益呢？对于未获得之欲求，应当减少。以获得恭敬之心，不应痛苦。为何不应痛苦呢？慈氏，因为少欲没有上述之过患。彼之少欲，对于佛法之因与果，没有障碍。在家众与出家众之不信之心不生起，故不会发生。天神为何需要呢？为了使人和人之思想完全清净。安住于随顺之违缘，是应当守护的。对于堕入恶趣，一切皆无所畏惧。不给予或抢夺恐吓之获得，远离他人之压制。从魔之障碍之境地完全解脱，故不抢夺善法。不为未获得之痛苦所动摇。因为悦意于天神与人，故是显而易见想要得到的。安住于使人习惯于世间与出世间之思，故是明晰。若舍弃亲近欺骗者，则心不正直，以及虚伪。
English
Mās chos. The four establishments of mindfulness cause one to forget, to practice white dharma, and to diminish. Also, abandoning arisen sins, generating unborn virtues, etc. Completely diminishing the four abandonments of purity. The four legs of magical power, the five or six kinds of magical powers and direct perceptions are completely diminished. Causing those who were previously respectful to become disrespectful later, causing unfriendly people to be harmonious and dwell together. If friendliness is not given, then abandoning it. Like the chief of musical instruments that entice others, like a prostitute. Abandoning the four meditations and the four immeasurables. Causing sentient beings to fall into the birth places of hell and animals, and into the realm of Yama. Gain and respect are given by the gods. One should know that it is in accordance with other teachers and other paths who delight in indulgence, and with those who are content. Maitreya Bodhisattva should examine what are the faults of gain and respect, such as these. What is the benefit of examining that? One should reduce the desire for what has not been obtained. One should not suffer from the mind of gain and respect. Why should one not suffer? Maitreya, because having few desires does not have the above-mentioned faults. His few desires, for the cause and effect of the Buddha's Dharma, there is no obstacle. The unbelieving minds of householders and renunciants do not arise, so it will not happen. Why do the gods need it? In order to purify the thoughts of humans and people completely. Dwelling in accordance with adverse conditions, it is appropriate to protect. There is no fear of falling into all the evil destinies separately. By not giving or stealing the threatening gain, one is free from the oppression of others. Completely liberated from the realm of the obstructing demons, so one does not steal virtue. One is not shaken by all the sufferings of not obtaining. Because it is pleasing to the gods and humans, it is obviously desirable. Dwelling in making one accustomed to worldly and transmundane thoughts, so it is clear. If one abandons approaching deceivers, then the mind is not upright, and hypocrisy.
Chinese
舍弃（舍弃）欺骗他人和在他人面前恶语相向以及另有所图。并且认为五种妙欲有过失，从而谨慎行事。（舍弃）如调伏自心一般，修善断恶，调伏自心即是关闭诸根之门。安住于圣者种姓，因此要如其所说一般坚定誓言。精通经论的智者们和以清净（梵行）趋入寂灭之道，以及平等修习三学的人们，都会心生欢喜并乐于亲近。了知慈爱的这十二种利益的菩萨智者，为了舍弃一切名利恭敬，以增上意乐依止少欲知足。如是宣说。 之后第六，舍弃积攒财物： 圣子大德说，因为是修行人的歧途，所以舍弃今生的显赫。因为名利是束缚，所以断除对妙欲的贪恋。因为名声没有实义，所以舍弃对它的迷恋，如果没有随遇而安的知足少欲之心。积累受用是增长痛苦罪恶之因。如果安乐和善法自然增长。那么依止知足少欲之心就是窍诀。因此，名利等今生的圆满，完全舍弃成办这些的念头和行为之后。对于临终时必定有益的正法。要毫不懈怠地恒常努力。 如是说。 希有尊者说：对于幻化的财物没有知足。如是积累最终也会留下。自己积累却由他人享用。这是肺腑之言要铭记于心。因为没有长远的打算。仅仅以眼前的需求。难以抑制贪恋。请加持我舍弃执着。虽然以名声聚集眷属弟子。却不舍弃财富。因此难以行持苦行。请加持我成为无友的独行者。 杰热达瓦说：除了三法衣和钵等维持自己生活的必需品之外。金银等贵重物品。为了自己的利益，一丝一毫也不持有。 如是说。 俄巴饶瓦说：积累的财物不知被谁拿走，即使亲眼见到。但仍然没有布施的念头。何时才能断除对妙欲的贪恋呢？即使拥有四大部洲的财富。
English
Abandoning (abandoning) deceiving others and speaking ill of others in their presence, as well as having ulterior motives. Furthermore, being mindful by regarding the five objects of desire as having faults. (Abandoning) Like taming one's own mind, cultivating virtue and abandoning evil, taming one's own mind is like closing the doors of the senses. Abiding in the lineage of the noble ones, therefore, one must uphold one's vows firmly as one has said. The wise who are learned in the scriptures and those who enter the path of tranquility (Brahma conduct) and those who equally practice the three trainings, will all be delighted and eager to be close. Knowing these twelve benefits of loving-kindness, the bodhisattva wise, in order to abandon all fame and respect, relies on contentment with a superior intention. Thus it is said. Then sixth, abandoning the accumulation of possessions: The noble son, the great being, said, because it is a detour for practitioners, abandon the splendor of this life. Because fame and gain are a bondage, cut off attachment to the objects of desire. Because fame has no essence, abandon attachment to it, if there is no mind of contentment with whatever comes. Accumulating possessions is the cause of increasing suffering and sin. If happiness and virtue naturally increase. Then relying on the mind of contentment is the key instruction. Therefore, fame and gain, etc., the perfections of this life, after completely abandoning the thoughts and actions of accomplishing these. For the sacred Dharma that will surely benefit at the time of death. One must constantly strive without negligence. Thus it is said. The rare and supreme one said: There is no contentment with illusory wealth. As such, even if accumulated, it will eventually be left behind. One accumulates, but others enjoy. These are heartfelt words to be kept in mind. Because there is no long-term plan. Merely with immediate needs. It is difficult to restrain attachment. Please bless me to abandon clinging. Although one gathers retinues and disciples with fame. But one does not abandon wealth. Therefore, it is difficult to practice asceticism. Please bless me to be a solitary wanderer without friends. Je Redawa said: Apart from the three Dharma robes and the alms bowl, etc., the necessities for sustaining one's own life. Gold, silver, and other precious items. For one's own benefit, one does not hold even a sesame seed's worth. Thus it is said. Ngorchen Dorje Chang said: The accumulated wealth, it is unknown who will take it, even if one sees it with one's own eyes. But still there is no thought of giving. When will one cut off attachment to the objects of desire? Even if one possesses the wealth of the four continents.