Tibetan
ལ་སྲིད་གཟུང་བས་ཀྱང་རང་གཞན་ ཡོངས་ལ་ཕན་ཐོགས། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཁྱོད་འདོད་པ་ལ་སྙིང་ཕུར་ཐེབས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་བཟུང་བའང་དོན་མ་མཆིས་གསུང་བ་ལགས་པར་གདའ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས་དབུ་མ་བཞི་བརྒྱ་པར། གང་གི་འཇིག་རྟེན་འདི་ཐོང་དཀའ། །དེ་ནི་གཞན་ལས་བླུན་པ་ཉིད། །གང་དག་དེ་རྗེས་འགྲོ་དེ་དག །ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་བསླུ་བར་འགྱུར། ཞེས་ཆོས་ལེགས་པར་བྱས་པས་ཚེ་འདིར་རང་ཡང་གཞན་ལས་སྐྱིད་པར་འོང་བ་ལ། དེ་ཙམ་ཡང་མི་རྟོགས་པ་ནི། བླུན་པའམ་གླེན་པ་ཡིན་པས། དེས་རང་གཞན་ཕུང༌། །དེས་ན་ཆོས་ལེགས་པར་བྱས་པས་བདེ་བའི་གནས་སུ་སླེབ་པར་གལ་ཆེ་བར་གསུངས། །སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། གཡེང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ཅན་ཆོས་མཆོག་གང་ཐོབ་པས། །སྔོན་ཆད་མ་ཐོབ་པ་ཡི་སྐྱིད་པའང་རབ་འཐོབ་ཅིང༌། །བདེ་བ་ལས་ནི་ནམ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་མེད། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདེ་མཆོག་མི་ཟད་དང༌། །སངས་རྒྱས་གོ་འཕང་མཉམ་མེད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའང་ཐོབ། ཅེས་བསླབ་བཏུས་ཀྱི་ཐོག་མར་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌།⁽⁾ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་སུ། གལ་ཏེ་བདེ་བ་ཀུན་འདོད་ན། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོངས། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ན། །མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་རྗེས་འབྲང་བ། །དེ་ཡི་བར་དུ་ངོམས་མི་འགྱུར། །དེ་ལ་གང་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི། །ལྡོག་བྱེད་དེ་དག་ཚིམ་པ་ཐོབ། །འདོད་པས་ངོམས་པར་མི་འགྱུར་བར། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ངོམས་པ་བསྐྱེད། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ངོམས་པའི་མི། །སྲིད་པའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ས་འཚོ་བ་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱད་པའི་བདེ་བ་ནི། བཟང་བཏུང་དང་བུད་མེད་དང་གླུ་གར་འདོད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བདེ་བས་ཡེ་མི་དོ་བ་ཞིག་ཡིན་གསུངས། ཇི་ལྟར་ཡིན་བྱས་བྱས། བཟའ་བཏུང་སོགས་ལ་སྤྱད་པའི་བདེ་བ་ནི་ལུས་མཐའ་དག་ལ་ཁྱབ་པ་མིན་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པས་ནམ་འདོད་དུ་མི་འབྱུང་བས་རེས་འགའ་བ་དང༌། ཁམས་གསུམ་ཅར་ན་ཡོད་པ་མིན་པ་དང༌། ཕྱིས་འཕགས་པའི་ནོར་ཐོབ་པ་མིན་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱད་པས་ཟད་པ་དང༌། དགྲ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུན་གཅོད་ནུས་པ་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མར་འཁྱེར་དུ་མེད་པ་དང༌། བསྟེན་པས་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་ཆོག་པ་དང་ངོམས་པ་མེད་པ་དང༌། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་དང༌། མཛེ་ནད་ཕྲུགས་པའི་བདེ་བ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་
Chinese
如果执掌政权，也能利益自己和他人。 除此之外，如果你的欲望像钉子一样扎根，那么你执掌政权也没有意义。阿阇黎圣天在《四百论》中说：谁人此世难舍弃，此乃胜于他人痴，彼等随逐于此者，长时极度受欺诳。意思是说，好好修法，今生也能比别人快乐，如果连这都不懂，那就是愚蠢或痴呆，这样的人会毁了自己和他人。因此，好好修法，到达安乐之地非常重要。寂天论师说：以无散乱之行持，获得殊胜之妙法，亦得昔所未得乐，永不退转于安乐，圆满菩提心之无尽胜乐，亦得无与伦比圆满佛果。这是《学集论》的开篇所说。世尊也曾说过：在《特意宣说品》中说：如果想要一切安乐，就应完全舍弃一切欲望。如果完全舍弃一切欲望，就能获得最极的安乐。只要追随欲望，就永远不会满足。那些以智慧为对治的人，才能获得满足。欲望永远无法满足，而智慧却能产生满足。以智慧获得满足的人，不会成为轮回的奴隶。圣无著也说过：以智慧之地为生计，享用佛法的安乐，是无法与享用美酒、美女、歌舞等欲望的安乐相提并论的。这是怎么回事呢？享用饮食等所带来的安乐，并非遍及全身，而且依赖于外在的因缘，不能随心所欲地产生，只是偶尔发生，并非三界都有，以后也无法获得圣者的财富，享用后会耗尽，敌人等也能切断其延续，无法带到后世，依赖它最终也不会圆满、满足和知足，会产生今生和来世的一切痛苦，就像麻风病人抓挠的快乐一样，是痛苦。
English
Even holding political power can benefit oneself and others. Otherwise, if your desires are deeply rooted like a nail, then holding political power is meaningless. Acharya Aryadeva said in the Four Hundred Verses: 'Whoever finds it difficult to abandon this world, is more foolish than others. Those who follow after it, will be greatly deceived for a long time.' This means that by practicing the Dharma well, one can be happier than others in this life. If one does not even understand this much, then one is foolish or idiotic, and such a person will ruin themselves and others. Therefore, it is very important to practice the Dharma well and reach a state of happiness. Master Shantideva said: 'By the conduct of non-distraction, having obtained the supreme Dharma, one also obtains the happiness never before obtained, and will never decline from happiness. The inexhaustible supreme bliss of the complete Bodhicitta, and also obtain the unparalleled and perfect Buddhahood.' This is what is said at the beginning of the Compendium of Trainings. The Blessed One also said: In the Chapter on Specific Statements: 'If you want all happiness, then completely abandon all desires. If you completely abandon all desires, then you will attain the supreme happiness. As long as one follows desires, one will never be satisfied. Those who have wisdom as their antidote, they will obtain satisfaction. Desires will never be satisfied, but wisdom will generate satisfaction. A person satisfied with wisdom will not become a slave to samsara.' Arya Asanga also said: 'The happiness of living in the realm of wisdom, enjoying the wealth of Dharma, cannot be compared to the happiness of enjoying fine drinks, women, songs, and dances.' How is this so? The happiness derived from enjoying food and drink, etc., does not pervade the entire body, and it depends on external conditions, so it does not arise as one wishes, it only happens occasionally, it is not present in all three realms, and one cannot obtain the wealth of the noble ones in the future, it is exhausted by enjoyment, enemies, etc., can cut off its continuation, it cannot be taken to the next life, relying on it will never be complete, satisfied, or content, and it will generate all the suffering of this life and the next, like the pleasure of a leper scratching, it is suffering.
Tibetan
ཞི་བ་ལ་བདེ་བའི་མིང་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ། ནམ་འདོད་དུ་འབྱུང༌། ཁམས་གསུམ་གར་ཡོད། འཕགས་པའི་ནོར་ཐོབ། ལོངས་སྤྱད་པས་མི་ཟད་པའི་སྟེང་དུ་འཕེལ། དགྲ་ལ་སོགས་པས་མེད་པར་བྱར་མེད། ཚེ་ཕྱི་མར་འཁྱེར་དུ་ཡོད། མཐར་ཕྱིན་པས་ངོམས་པ་ཡོད། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡང་མི་བསྐྱེད། བདེ་བ་མིང་རྟགས་པ་ཙམ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པས་ཆོས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན། གསུངས། དགེ་བཤེས་འབན་ལ་ཡོན་བདག་འདྲ་མཇལ་ཡོང་ཟེར་བས། དཀོན་མཆོག་གི་མཆོད་པ་ཅི་བཟང་བཤམས། དེར་བསམ་པ་ལ་བརྟགས་པས་ཡོན་བདག་གི་ངོར། མཛེས་ཆོས་འདོད་པར་སྣང་བས། སླར་ ཐལ་བ་སྤར་བ་གང་གཏོར་ནས། དགེ་སློང་རང་ཟོ་མ་བྱེད་པར་བཞུགས་ཤིག་གསུངས། དེ་ཕ་དམ་པས་གསན་པས། བདེ་བ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ། འབན་གུང་རྒྱལ་གྱི་ཐལ་བ་སྦར་བ་གང་པོ་དེ་བཟང་གསུངས། རྒྱལ་ལྷ་ཁང་དུ་ཞོ་སྟོན་ཞིག་བྱུང་བ། ལག་བདེ་བས་གྲལ་གོང་ཡར་ཆོབ་ཆོབ་དྲངས་པས། འབན་སྙམ་འདི་ན་མར་ལ་མི་ཐེབས་པ་བྱེད་པ་འདུག་སྙམ་དུ་བྱུང་བ་ལ། དྲན་པས་ཟིན་ནས་ཁྱོད་ཁ་ན་དགོངས་ཏེ་ཕོར་བ་ཁ་སྦུབ་བཞག །ཞོ་བཟེད་བྱས་པས། བློ་ཉེས་པོས་ད་ཅི་ནས་འཐུངས་ཟིན་གསུངས་ནས་བཞེས་མ་ཉན། ཁོང་གི་ཡོ་བྱད་ཐན་ཐུན་ཡོད་པ་རྣམས་རྒྱལ་ལྷ་ཁང་དུ་ཕུལ་ནས་སྤྲང་གིན་ཆོས་མཛད། སྐབས་ཤིག་འཕེན་ཡུལ་སྟོད་དུ། བརྡུངས་དང་རྐུན་མ་མང་དུ་བྱུང་བས། མི་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྦས་སྐུངས་དང་རུབ་འཆོས་བྱས་པའི་སྐད་གསན་པས། ཁོང་ལ་ཆུ་བུམ་གོག་པོ་ཞིག་དང༌། ཆོས་གོས་ཤིག་མ་གཏོགས་རྫས་མེད་པས། ཆོས་གོས་དེ་དཔུང་པར་བཀལ། ཆུ་བུམ་དེ་ཕྱག་ཏུ་ཐོགས་ནས། ངའི་རུབ་འཆོས་འདི་མིན་བྱ་ཐབས་ཡོད་དམ་གསུངས། དེ་ལ་པོ་ཏོ་བ་མཉེས་ནས། འབན་གྱི་རུབ་འཆོས་དེ་ཡིན་གསུངས་ནས། སྣམ་བུ་ཞིག་སྐུར་ཁོ་ལ་འཆི་བ་འོང་བས་རོ་དཀྲིས་དགོས། འོ་ཅག་ལ་མི་འོང་བས་མི་དགོས་གསུངས། ཆོས་བྱེད་པ་ལ་ཁོང་གི་དེ་འདྲ་ཞིག་དགོས་ཏེ། རྒྱགས་དང་ཇ་དང༌། ཆུ་སྔོར་མང་པོ་ཚགས་བྱེད་པ་ལ་ཆོས་མི་འོང་གསུངས། བྲག་དཀར་བས་ཀྱང༌།⁽⁾གྲབ་པ་དང་པོ་ཏོ་བའི་དངོས་སློབ་དཔེ་ཆོས་དང་པོར་སྡེབ་མཁན། ཐག་དཀར་བ་བོད་ཁར་བཞུགས། དགུང་ལོ་བརྒྱད་ཅུ། གྲྭ་པ་སུམ་བརྒྱ། གྲ་པ་ཡ་འཕན་ཡུལ་གྲ་བབ། གྲ་གནས་གསར་ད
Chinese
寂静只是安乐的名称而已，会生起贪欲等烦恼，以及杀生等恶行。而从佛法受用中产生的安乐则遍及全身，随时可以产生，三界何处都有，能获得圣者的财富，受用不尽反而增多，敌人等无法夺走，可以带到后世，最终能感到满足，不会产生今生和来世的痛苦。安乐只是名称而已，因为能摧毁一切烦恼和恶行，所以佛法才显得格外殊胜。曾说，格西埃瓦对人说要和施主见面，于是准备了最好的供品来供养三宝。后来经过思考，觉得施主似乎喜欢华丽的装饰，于是又扬起一把灰撒了上去，说：“不要像个自私的僧人一样住在这里。”这话被帕当巴听到了，他说：“在供养三宝的安乐中，埃瓦贡嘉扬起的那一把灰是最好的。”嘉拉康（地名）举行了一次酸奶宴，因为手脚麻利，所以把上面的那层奶油刮得干干净净。埃瓦心想，这下没法弄到酥油了。他意识到自己的想法后，就呵斥自己，把碗倒扣过来，拒绝喝酸奶，说：“你心里在想什么呢？现在还想喝吗？”他把自己仅有的一些东西都献给了嘉拉康，然后以乞讨为生，修行佛法。有一次，在彭域（地名）上部，发生了许多抢劫和盗窃事件，人们都在藏匿财物，或者合伙自卫。他听到了这些声音，但他除了一个破水壶和一件僧衣之外，什么也没有。于是他把僧衣披在肩上，手里拿着水壶，说：“除了合伙自卫之外，还有别的办法吗？”博朵瓦听了很高兴，说：“埃瓦的自卫就是这样。”然后送给他一件氆氇，说：“他快要死了，需要用它来裹尸体。我们用不着，所以不需要。”他说：“修行佛法的人就应该这样，如果总是想着囤积食物、茶和水，那就无法修行佛法了。”扎噶瓦也说：格拉巴是博朵瓦的亲传弟子，也是第一个整理教典的人。塔噶瓦住在博喀（地名），八十岁，有三百个僧人，僧人呀，彭域的僧人来了，僧人新来的地方。
English
Peace is just a name for happiness, it generates afflictions such as desire, and it generates misconduct such as killing. The happiness that comes from the enjoyment of Dharma pervades the whole body, arises whenever desired, is present in all three realms, obtains the wealth of the noble ones, increases inexhaustibly with enjoyment, cannot be taken away by enemies, can be carried into the next life, and is satisfied by completion. It does not generate any suffering in this life or the next. Happiness is just a name, because it destroys all afflictions and misconduct, the Dharma is particularly excellent. It was said that Geshe Ewa told someone that he was going to meet a patron, so he prepared the best offerings to offer to the Three Jewels. Later, after thinking about it, he thought that the patron seemed to like beautiful decorations, so he scattered a handful of ashes and said, "Don't stay here like a selfish monk." When Padampa heard this, he said, "Among the happiness of offering to the Three Jewels, the handful of ashes that Ewa Gungyal scattered was the best." There was a yogurt feast at Gyal Lhakhang (place name), and because he was quick with his hands, he scraped the cream off the top. Ewa thought, "Now I can't get butter." When he realized what he was thinking, he scolded himself, turned the bowl upside down, and refused to drink the yogurt, saying, "What are you thinking? Do you still want to drink it now?" He offered all of his meager possessions to Gyal Lhakhang, and then lived as a beggar, practicing the Dharma. Once, in upper Phenyul (place name), there were many robberies and thefts, and people were hiding their possessions or forming defense groups. He heard these sounds, but he had nothing but a broken water jug and a monastic robe. So he put the robe on his shoulder, held the water jug in his hand, and said, "Is there any way other than forming defense groups?" Potowa was very pleased and said, "That's Ewa's defense." Then he sent him a piece of phel, saying, "He's going to die soon, so he needs it to wrap the corpse. We don't need it, so we don't need it." He said, "People who practice the Dharma should be like that. If you're always thinking about hoarding food, tea, and water, you can't practice the Dharma." Drakkarwa also said: Grapa was a direct disciple of Potowa and the first person to compile the scriptures. Takarwa lived in Bokar (place name), was eighty years old, had three hundred monks, the monks, the monks of Phenyul came, the new place for the monks.