Tibetan
་ཕྱིར་ཡང་བསམ་བཞིན་དུ་རྫུན་མི་སྨྲ་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཞན་འགྱོད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་ནི། སྤྱིར་དགེ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོར་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་དགེ་བ་ལ་དགོད་པ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞེ་སྡང་གིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པའི་གཉེན་པོར། སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་ཕྱོགས་བཅུར་ཡང་དག་པ་རི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལས། ཉིན་དང་དེ་བཞིན་ མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མགོས་ཕྱག་འཚལ། །རྟག་ཏུ་འདོད་བཞིན་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། །དེ་དག་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡང་མི་བཙལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྱུ་དང་གཡོས་སྤྱོད་པའི་གཉེན་བོར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་གནས་པར་བྱ་ཡི། གཡོ་དང་སྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕན་བདེ་ལ་སྦྱོར་བར་འདོད་པའོ། །བཞི་པ་སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤང་བ་ལ་བསླབ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཁྱུ་རིལ་དུ་སྤངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་མཐོང་བའམ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་སྒྲུབ་དཀའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློས་སྤངས་བ་སྟེ། དེ་བྱུང་ན་ཐར་པ་གཏན་མི་འདོད་དམ་ཉན་རང་གི་ཐར་པ་འདོད་ཀྱང་རུང༌། སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཀ་གཏོང་སྟེ། མདོ་སྡུད་པ་ལས། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བར་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ། །སྤྱོད་ཀྱང་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ལ་འདོད་བྱེད་ན། །དེ་ཚེ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱོན་བྱུང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་ཡིན། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཕས་ཕམ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ལྕི། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉི་ཚེ་བ་སྤོང་བ་ནི། སེམས་ཅན་འགལ་ཞིག་ལ་བདག་གིས་ཕན་གདགས་དགོས་ཤིང་ནུས་ཀྱང་མི་གདགས་སྙམས་དུ་བློས་འདོར་བ་སྟེ། དེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བས་ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་གང་བློས་སྤངས་བ་དེ་ཕན་སེམས་ཀྱིས་བློས་བཟུང་ལ། དེ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་མ་ཐོགས་ཀྱང་རང་གི་བློ་མ་གནོད་པར་བྱ་གསུང༌། དེས་ན། གཞན་ཕན་ལས་ལ་མཐུ་མེད་ཀྱང༌། །དེ་ཡི་བསམ་པ་རྟག་ཏུ་བྱ། །གང་ལ་བསམ་པ་དེ
Chinese
因此，还要学习有意识地不说谎。 此外，对不应后悔的事情产生后悔，通常是对进入善行，特别是进入大乘佛法产生后悔。对此的对治方法是，将某些众生安置于善行，并将他们安置于无上圆满正等觉的菩提果位，而不是声闻和独觉的果位。要学习这个道理。为了对治以嗔恨对发菩提心之菩萨说不悦耳之语，要对发菩提心之菩萨生起视师想，并在十方称扬赞叹其功德。如在开示诸法无生之经中说：日间和夜晚三次，我以头顶礼拜菩萨们。当他们恒常如愿行持时，不要寻找他们的任何过失。 应当如是行持。为了对治以虚伪和欺骗对待一切众生，应当以清净的增上意乐对待一切众生，要学习不虚伪和欺骗。增上意乐是希望一切众生获得利益和安乐。第四，学习不舍弃众生。完全舍弃众生是指见到众生的过失，或者因为大乘道难以修持等原因，以为了利益他人而获得佛果之心舍弃众生。如果发生这种情况，无论是否希望获得解脱，或者希望获得声闻或独觉的解脱，都会舍弃愿菩提心和行菩提心。《摄颂》中说：纵然于亿劫中行持十善业道，若欲求自得寂灭之果位，尔时戒律生过失，戒律即已毁坏，此发心较他胜罪尤重。 因此，要学习不舍弃众生。暂时性的舍弃是指，对于某些众生，自己明明应该也能够利益他们，却心想我不去利益他们而舍弃。这样也会舍弃缘众生的菩提心，因此在座间，对于任何被舍弃的众生，都要以慈悲心重新摄取，即使实际上没有利益到他们，也要保证自己的心不受到损害。因此说：纵然无力利益他人，也要恒常怀有利益他人的心。对于所想的对境，那
English
Therefore, one should also train in consciously not telling lies. Furthermore, generating regret for things that should not be regretted is generally generating regret for engaging in virtuous deeds, and especially for engaging in the Great Vehicle. The remedy for this is to place some sentient beings in virtuous deeds and to place them in the state of unsurpassed, perfectly complete enlightenment, not in the state of hearers and solitary realizers. One should train in this meaning. As a remedy for speaking unpleasant words to a Bodhisattva who has generated the mind of enlightenment out of hatred, one should generate the perception of a teacher towards a Bodhisattva who has generated the mind of enlightenment and praise their qualities in the ten directions. As it is said in the Sutra Teaching the Absence of Arising of All Dharmas: "Three times during the day and likewise at night, I bow with my head to the Bodhisattvas. When they constantly engage in actions as they wish, do not seek even the slightest fault in them." One should act accordingly. As a remedy for dealing with all sentient beings with deceit and trickery, one should abide in pure superior intention towards all sentient beings, and one should train in not being deceitful and tricky. Superior intention is the wish to connect all sentient beings with benefit and happiness. Fourth, training in not abandoning sentient beings. Completely abandoning sentient beings means abandoning sentient beings because one sees their faults, or because the path of the Great Vehicle is difficult to practice, etc., with the intention of attaining Buddhahood for the sake of others. If this happens, whether one wishes to attain liberation or wishes to attain the liberation of hearers or solitary realizers, one abandons both the aspiration and the engagement. The Compendium Sutra says: "Even if one practices the ten paths of virtuous action for hundreds of millions of kalpas, if one desires to attain the state of a solitary conqueror, then a fault occurs in discipline, and discipline is destroyed. This generation of the mind is heavier than even the defeat of others." Therefore, one should train in not abandoning sentient beings. Temporary abandonment means abandoning in one's mind the thought that one should and could benefit certain sentient beings, but one does not. This also abandons the mind of enlightenment focused on sentient beings, so during the session, one should take back with compassion any sentient being that has been abandoned in one's mind, and even if one does not actually benefit them, one should ensure that one's mind is not harmed. Therefore, it is said: "Even if one does not have the power to benefit others, one should always have the intention to benefit them. Towards the object of thought, that
Tibetan
་ཡོད་པ། །དེ་ནི་དེ་ལ་དོན་གྱིས་ཞུགས། །ཞེས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི། སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་ དང༌། མདོར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡང་དེ་སྙེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་འདི་ལས་བྱུང་སྟེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་འབྱུང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདི་ལས་སྐྱེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲན་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་གཞུང་ལས། །ཁྱད་པར་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་ཞུས་པའི་ཆོས་བདུན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་འབྱུང་བས། །མདོ་དེའི་དོན། རྣམ་རྟོག་གིས་ཀྱང་འདོད་པ་མི་བསྟེན་ན། དབང་པོ་གཉིས་སྤྲོད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཤིང་རྨི་ལམ་དུའང་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་མི་བསྟེན་པ་དང༌། བྱ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ཐབས་ཤེས་གཉིས་ལ་མཁས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོར་འཛིན་པ་སྤངས་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་བརྟེན་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་པས་སྤྱད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་གནས་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་པ་མི་གདབ་པ་སྟེ་ཆོས་བདུན་པོ་དེ་བསྟན་པས་དེ་དག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཡང༌། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་དང༌། སེམས་ཅན་བློས་སྤོངས་པའི་ལྟུང་བ་བྱུང་ནས་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་དྲུག་ཆའི་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་ན་སེམས་བསྐྱེད་གཏོང་བས་བཤགས་བསྡམས་བྱས་ལ་སླར་བླང༌། ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་གཉེན་པོ་སྐྱེས་ན་བཤགས་དུས་སྔ་ཕྱི་འདྲ་ཞིང༌། བཤགས་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ། མ་རྙེད་ན་སོ་ཐར་གྱི་དགེ་བསྙེན་ཡན་ཆད་ཀྱི་མདུན་དུ་ལྟུང་བ་འདི་བྱུང་སྟེ་ཞེས་དངོས་པོ་བརྗོད་ནས་བཤགས་པར་བྱ་གསུངས་སོ། །སྨོན་པ་སེམས་ བསྐྱེད་ཀྱི་སྐོར་འདི་རྒྱལ་བ་བྱམས་པ་ནས་ཇོ་བོའི་བར་དུ་སྙན་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པའི་གདམས་པ་ཁོ་ན་ལས་བྱོན་པ་ཡིན། འདིའི་བློ་སྦྱོང་དང༌། ཆོ་ག་དང༌། བསླབ་བྱ་དང་བཅས་པ་འདི་གཞུང་གཞན་ན་མི་བཞུགས་པས་འདི་དང་སྐྱབས་
Chinese
存在。 那是就意义而言进入其中。因此，应当对一切众生生起利益之心。 第五，应当忆念菩提心的利益。如《树干庄严经》所说：“菩提心是一切佛法的种子。” 总而言之，一切佛法和所有佛的功德，菩提心的利益也同样众多。为什么呢？因为一切菩萨的行持坛城都由此而生，过去、未来和现在出现的一切如来也都是由此而生。应当反复忆念如是功德。 此外，经文中说：“特别是，想要迅速获得神通的人，应当修学名为《圣观世音菩萨请问七法经》的大乘经典。”因此，该经的意义是：即使是分别念也不应依止欲望，更何况是两根交合？即使在梦中也不应依止恶知识。像鸟一样，心中没有执着。即使精通方便和智慧，也没有我慢。舍弃对事物的执着，依止空性的解脱。以非真实的、如幻的智慧行事。以对众生清净的增上意乐安住。不诽谤因果，这七法被宣说，因此应当修学这些。 又，四黑法，以及生起舍弃众生的堕罪后，如果超过一天一夜的六分之一时段，就因舍弃发心而忏悔并发誓，然后重新受持。如果在时段内生起对治，则忏悔的时间早晚相同。忏悔的对象是菩萨，或者如果没有找到，就在别解脱的居士以上的人面前，说“我犯了此堕罪”，然后进行忏悔。如是宣说。 这个关于发愿菩提心的部分，是从弥勒佛到阿底峡尊者之间口耳相传的教言，仅由此而来。此处的修心、仪轨和学处等，其他经论中没有，因此与此皈依
English
exists. That is, in terms of meaning, entering into it. Therefore, one should generate the intention to benefit all sentient beings. Fifth, one should remember the benefits of Bodhicitta. As stated in the Sutra of the Arrayed Tree: "The mind of enlightenment is like the seed of all the Buddhas' teachings." In short, all the Buddhas' teachings and all the qualities of the Buddhas, the benefits of Bodhicitta are also just as numerous. Why is that? Because all the mandalas of the Bodhisattvas' conduct arise from this, and all the Tathagatas who appear in the past, future, and present are also born from this. One should repeatedly remember such benefits. Furthermore, the scriptures say: "In particular, those who wish to quickly attain clairvoyance should study the Mahayana sutra called 'The Seven Dharmas Requested by the Noble Avalokiteshvara Bodhisattva'." Therefore, the meaning of that sutra is: even with conceptual thought, one should not rely on desire, let alone the union of the two organs? Even in dreams, one should not rely on bad spiritual friends. Like a bird, the mind has no attachment. Even if one is skilled in both means and wisdom, one should have no pride. Abandoning attachment to things, one should rely on the liberation of emptiness. Acting with wisdom that is not truly real but like an illusion. Abiding with pure superior intention towards sentient beings. Not slandering cause and effect, these seven dharmas are taught, therefore one should practice them. Also, the four black dharmas, and after the downfall of abandoning sentient beings arises, if more than one-sixth of a day and night has passed, one should confess and vow due to abandoning the mind of enlightenment, and then take it up again. If an antidote arises within the period, then the time of confession is the same, whether early or late. The object of confession is a Bodhisattva, or if one cannot find one, in front of someone who is at least a layperson of individual liberation, one should say, "I have committed this downfall," and then confess. Thus it is said. This section on aspiration and the mind of enlightenment comes solely from the oral transmission of instructions passed down from Maitreya Buddha to Atisha. The mind training, rituals, and precepts here are not found in other scriptures, therefore, with this refuge