Tibetan
ཇུག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མཚམས་སུ་ཡང་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་ པོ་ཆེ་རྣམས་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་བལྟ་བ་སོགས་སྔར་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་བསླབ་ཚུལ་ལ་གཉིས། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཞི་གནས་ལ་བསླབ་ཚུལ་དང༌། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐུན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང༌། ཐུན་མཚམས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔོན་འགྲོའི་རིམ་པ་སྤྱི་དང༌། ཁྱད་པར་སྐྱེས་བུ་ཆུང་འབྲིང་གི་བསམ་པ་སྦྱོང་བ་དང་ས་བཟང་ཞིང་གྲོགས་བཟང་བའི་ཡིད་མཐུན་གྱི་དབེན་པའི་གནས་སུ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གནས་ནས། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དང་འགྲོགས་འདྲིས་ཧ་ཅང་ཆེ་བ་དང༌། འདོད་པ་ལ་འདུན་པའི་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་ལ་གནས་ནས་སྟན་བདེ་བ་ལ་ལུས་དྲང་བོར་བསྲང༌། རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དང༌། ལག་པ་གཉིས་མཉམ་བཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས། རླུང་ཆམ་ལ་འབེབས་པ་སོགས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་བསྟེན་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། དངོས་གཞི་ལ་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པའི་དམིགས་རྟེན་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་ཀྱང་གཙོ་བོར་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་དགོས་པ་དུ་མ་ཡོད་པས་ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་ལེགས་ལ། དེའི་ཚུལ་ནི་སྤྱི་བོའི་བླ་མ་ལྷའི་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཟེར་སྡོམ་གྱི་བ་ཐག་ལྟ་བུའི་སྣེ་མོར། སྣ་ཚོགས་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་གདན་ལ་རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་སྐུ་མདོག་གསེར་བཙོ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ནས། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། རྒྱ་སྲན་གྱི་འབྲུ་ཆད་ཙམ་ཞིག་སྤྲོས་ནས་རང་གི་ལྟེ་བའི་ཐད་ཀྱི་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བཞུགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པའམ། ཡང་ན་སྤྱི་བོའི་བླ་མ་ལྷ་ལས་བླ་མ་གཉིས་པ་ཞིག་མར་མེ་གཅིག་ལས་གཉིས་ཆད་ཀྱི་ ཚུལ་དུ་བྱུང་ནས་རང་ལ་ཐིམ་པས། སེང་གེ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བཏེགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་མཐོ་ཞིང་ཡངས་པའི་སྟེང་ཁར་སྣ་ཚོགས་པད་ཟླ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གདན་ལ། རང་ཉིད་རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། །ཞེས་པ་ནས། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་སེར་པོ་སྒོམ་འདོ
Chinese
如何进入（禅修）和之前一样。第二，在座间休息时，也要如之前一样，阅读甚深且广大的佛子行仪的经典及其注释等。第二，学习最后两种波罗蜜多的方法有两种：学习作为禅定之本体的止的方法，以及学习作为智慧之本体的观的方法。第一种又分为两种：如何做座上修，以及座间休息时如何做。第一种又分为加行、正行、结行三种，首先是加行：共同的是前行次第，特别的是修习小士和中士的发心，在具备良田、良友等顺缘的寂静处，安住于清净的戒律，断除与众人过度交往以及对欲望的粗大分别念，安住于少欲知足，在舒适的坐垫上端身正坐，双腿结金刚跏趺坐，双手结禅定印，调伏气息等，先修习成就止观的因缘。正行时，虽然说了许多修习止观的所缘，但主要的是忆念佛陀，因为忆念佛陀能成为最殊胜的（所缘），并且能成为修习密咒本尊瑜伽的堪能之器等，有诸多必要，所以缘想本尊的身相是最好的。其方法是：从自己头顶上方的上师本尊的心间，发出如光束线绳般的（光芒），在其末端，在各种莲花和月亮坐垫上，观想如黄金般颜色的释迦牟尼佛，从“以金刚跏趺坐姿安坐”开始，观想成如大麦粒般大小，安住在自己肚脐正前方的虚空中，一心专注地修习。或者，从头顶上方的上师本尊中，像一盏灯分出另一盏灯一样，出现第二位上师，融入自己，在八大狮子抬起的高广珍宝法座上，在各种莲花、月亮、太阳的坛城坐垫上，自己成为释迦牟尼佛，从“以金刚跏趺坐姿安坐”开始，一心专注地缘想如虚空彩虹般显现而无自性的（佛身）并修习。那时，应当断除修习黄色（佛身）的贪执。
English
How to enter (meditation) is the same as before. Secondly, during breaks between sessions, one should also, as before, read the profound and vast scriptures and commentaries that explain the conduct of the sons of the Buddhas. Secondly, there are two ways to train in the last two perfections: how to train in calm abiding, which is the essence of meditation, and how to train in insight, which is the essence of wisdom. The first is further divided into two: how to practice during sessions, and how to practice during breaks between sessions. The first is further divided into three: preliminary, main practice, and conclusion. First, the preliminary: the general preliminary practices, and in particular, cultivating the minds of the lesser and intermediate persons, in a secluded place with favorable conditions such as good land and good friends, abiding in pure morality, abandoning excessive interaction with crowds and coarse thoughts of desire, abiding in contentment and knowing enough, sitting upright on a comfortable cushion, legs in the vajra posture, hands in the meditation mudra, regulating the breath, etc., first cultivating the causes and conditions for achieving calm abiding. During the main practice, although many objects of meditation for achieving calm abiding are mentioned, the main one is remembering the Buddha, because remembering the Buddha can become the most excellent (object), and can become a suitable vessel for practicing the yoga of mantra deities, etc., there are many necessities, so focusing on the body of the deity is best. The method is: from the heart of the guru deity above one's head, emit (rays of light) like a string of beads, at the end of which, on a seat of various lotuses and moons, visualize Shakyamuni Buddha with a color like molten gold, starting from "seated in the vajra posture," visualize him as small as a barley grain, residing in the sky in front of one's navel, and meditate with single-pointed concentration. Or, from the guru deity above one's head, like one lamp dividing into two, a second guru appears and merges into oneself, on a high and vast precious throne supported by eight great lions, on a seat of various lotuses, moons, and suns, one becomes Shakyamuni Buddha, starting from "seated in the vajra posture," focus single-pointedly and meditate on the (Buddha's body) that appears like a rainbow in the sky, without inherent existence. At that time, one should abandon attachment to meditating on the yellow (Buddha's body).
Tibetan
ད་པ་ལ་དམར་བོ་སོགས་འཆར་བ་དང༌། བཞུགས་པའི་རྣམ་པ་སྒོམ་འདོད་པ་ལ་བཞེངས་པའི་རྣམ་པ་འཆར་བ་དང༌། གཅིག་སྒོམ་འདོད་པ་དུ་མ་འཆར་བ་སོགས་བྱུང་ན་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་རྩ་བའི་དམིགས་རྟེན་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་ནས་སྒོམ། དང་བོ་ནས་དྭངས་གསལ་འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་གསལ་པོ་རང་མ་བྱུང་ཡང་སྐུའི་དོན་སྤྱི་ཆ་ཕྱེད་ཙམ་གསལ་བ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད། དེ་ཡང་ཐུན་འདི་ཙམ་གྱི་བར་ལ་བྱིང་རྒོད་གཏན་ནས་མ་བྱུང་བ་ཅིག་བྱེད་ཅིང༌། གལ་ཏེ་བྱུང་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་སྤོང་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་བཏང་ནས་སེམས་དམིགས་རྟེན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་པ་དེ་ཉིད་བློའི་ཡུལ་དུ་མ་བརྗེད་པར་དྲན་ཙམ་དྲན་ཙམ་བྱས་ནས། བློ་དེའི་རྒྱུན་སྐྱོང་བ་ནི་ལས་དང་པོ་པས་སེམས་གནས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དམ་པའོ། །མདོར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་སྒོམ་ན། ཉེས་པ་ལྔ་སྤངས་འདུ་བྱེད་བརྒྱད། །བསྟེན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྟེན་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ལེ་ལོ་ཉེས་པ་ཡིན་པས། དེའི་གཉེན་པོ་བཞི་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་དད་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྩོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། རྩོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཤིན་སྦྱངས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྩོན་པའི་ཚེ་གདམས་ངག་བརྗེད་པ་ཉེས་པ་ཡིན་པས་དེའི་ གཉེན་པོ་དྲན་པ་སྟེ། དྲན་པ་ཡང་དམིགས་རྟེན་མ་བརྗེད་པ་གཅིག་པུས་མི་ཆོག་གི། སེམས་དམིགས་རྟེན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་ནས་རིག་པ་ངར་ལྡན་དུ་བྱས་པའི་ངེས་ཤེས་དམ་སྦྲིང་ངེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཉེས་པ་ཡིན་པས་དེའི་གཉེན་པོ་ཤེས་བཞིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བྱིང་རྒོད་འབྱུང་མི་འབྱུང་ལེགས་པར་བརྟགས་པས། བློ་རབ་ཀྱིས་བྱིང་རྒོད་འབྱུང་བའི་མགོ་རྩོམ་པ་ན་དེ་ཤེས་ནས་སྤོང་ནས་ལ། འབྲིང་གིས་བྱུང་མ་ཐག་དང༌། ཐ་མས་ཀྱང་བྱིང་རྒོད་བྱུང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ཤེས་ནས་སྤོང་དགོས་སོ། །འོ་ན་རྨུགས་པ་དང་བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དམིགས་རྟེན་མི་གསལ་བའི་ལུས་སེམས་ལྕི་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་རྨུགས་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ལ་མུན་པ་བབས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། སེམས་དམིགས་རྟེན་ལས་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་ཡང༌། དྭངས་ཆ་དང་གསལ
Chinese
如果出现红色等景象，或者想修习坐姿却出现站立的景象，或者想修习一个却出现多个景象等情况，不要追随这些，而是要一心专注于根本的所缘境进行修习。即使最初没有出现清澈明亮的光明自性，也要一心专注于身体的大概一半清晰的部分进行修习。而且，要做到在这一座之间完全不出现掉举和昏沉。如果出现，就要立即觉察，并以强烈的意愿想要断除，然后一心专注于所缘境，不要忘记它，只是不断地忆念。这样保持心的相续，是初学者修习止观的殊胜方法。总之，如果修习一个清净的禅定，如经中所说：“断除五过，依止八行，从因生起。”因此，必须通过依止断除五过的八行对治来修习。也就是，在修习禅定时，懈怠是过失，因此有四个对治：见到禅定的功德的信心，对禅定的求取意愿，对禅定的精进努力，以及努力的果实——轻安。在精进修习禅定时，忘记诀窍是过失，因此对治是正念。然而，仅仅不忘记所缘境是不够的，还要一心专注于所缘境，并具备使觉知充满力量的坚定不移的定解。在等持禅定时，昏沉和掉举是两种过失，因此对治是正知。也就是，通过正知仔细观察昏沉和掉举是否产生。上等根器者在昏沉和掉举开始产生时就觉察并断除，中等根器者在产生后立即觉察，下等根器者也要在昏沉和掉举产生后不久就觉察并断除。那么，昏沉和掉举的区别是什么呢？所缘境不清晰，身心沉重的状态是昏沉，就像心上蒙上了一层黑暗，虽然心不散乱到所缘境之外，但是缺乏清明和明
English
If visions of red and other colors appear, or if the posture of standing appears when one wishes to meditate on the sitting posture, or if multiple visions appear when one wishes to meditate on one, etc., do not follow these, but rather focus single-mindedly on the root object of focus and meditate. Even if the clear, luminous nature of clear light does not arise from the beginning, focus single-mindedly on the roughly half-clear part of the body and meditate. Moreover, one should ensure that no dullness or agitation arises at all during this session. If they do arise, one should immediately recognize them and generate a strong desire to abandon them, then focus single-mindedly on the object of focus, not forgetting it, but simply remembering it again and again. Maintaining the continuity of that mind is the supreme method for beginners to accomplish calm abiding. In short, if one meditates on a pure samadhi, as it is said, "Abandon the five faults, rely on the eight antidotes, arising from causes." Therefore, it is necessary to accomplish it by relying on the eight antidotes that counteract the five faults. That is, when engaging in samadhi, laziness is a fault, so there are four antidotes: faith in seeing the qualities of samadhi, the desire to seek samadhi, diligent effort in samadhi, and the result of effort—pliancy. When diligently practicing samadhi, forgetting the instructions is a fault, so the antidote is mindfulness. However, it is not enough to merely not forget the object of focus; one must also focus single-mindedly on the object of focus and possess unwavering certainty that makes awareness powerful. When abiding in samadhi, dullness and agitation are two faults, so the antidote is clear comprehension. That is, through clear comprehension, one carefully examines whether dullness and agitation arise or not. Superior individuals recognize and abandon dullness and agitation when they begin to arise, intermediate individuals recognize them immediately after they arise, and inferior individuals must also recognize and abandon dullness and agitation soon after they arise. So, what is the difference between drowsiness and dullness and agitation? The state where the object of focus is unclear and the body and mind are heavy is drowsiness, like darkness descending on the mind, although the mind does not wander away from the object of focus, it lacks clarity and bright