Tibetan
།གང་ཞིག་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །ཡང་དག་ཟད་པར་ཀུན་ནས་འདོད། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་བས་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱར་བྱས་ཏེ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་རིམ་གཉིས་ལ་སློབ་པ་ཞིག་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་གསུམ་དུ་བཤད་ཀྱང་སྐབས་འདིར་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་འཁྲིད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འོག་མ་གཉིས་ཀྱང་འཁྱེར་ཤེས་དགོས་ལ། དེ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་ཙམ་ལ་ཐོབ་བྱར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ཙམ་དང༌། འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་ཙམ་རང་དོན་དུ་ཐོབ་བྱར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་ཙམ་གྱི་ལམ་དུ་འཁྲིད་པ་མ་ཡིན་གྱི། །དེ་གཉིས་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་འགའ་ཞིག་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་འཁྲིད་པའི་སྔོན་འགྲོར་བྱས་ནས་དངོས་གཞི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་འཁྲིད་པ་ཡིན་ ལ། དེ་ལྟར་བྱེད་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལས་གཞན་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དགོས། དེ་ལ་སྔོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་བསམ་སྟེ་སྤྲོ་ཤུགས་འཕེལ་བ་དགོས། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཀྱང་བསྡུ་ན་གནས་སྐབས་ཀྱི་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཕན་ཡོན་གཉིས་ལས་གནས་སྐབས་མངོན་མཐོའི་བདེ་འབྲས་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པ། མཐར་ཐུག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དགོས་ལ། དེ་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བ་མི་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས། དེ་ལ་ཡང་རང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བ་ལ་མི་འདོད་པའི་བློ་ཤུགས་དྲག་གཅིག་དགོས་པས་ཐོག་མར་ཆུང་ངུའི་སྐབས་ཀྱི་རང་ལ་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་ཚུལ་བསམ་ནས་དེ་ལས་ཐར་འདོད་ཀྱི་བློ་དང༌། འབྲིང་གི་སྐབས་སུ་མཐོ་རིས་ན་ཡང་བདེ་བ་རང་མཚན་པ་མེད་ཚུལ་བསམ་ནས་འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བློ་བསྐྱེད། དེ་ནས་རང་ཉམས་ལ་དཔག་ནས་མ་རྒན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བ་ལ་སྒྲོལ་འདོད་ཀྱི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དགོས་པས་ན་ཆུང་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་པའི་བློ་སྦྱོང་བ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་འཁྲིད་པའི་ཐབས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་སྙིང་བོ་ལེན་ཚུལ་དངོས་ལ་གསུམ་ཡོད་པའི་དང་བོ་ཆུང་ངུ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་ལ་བློ་སྦྱོང་ཚུལ་ནི་བློ་ནང་དུ་ཧྲིལ་ཏེ་བཀུག་ནས། གལ་ཏེ་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་དཀའ་ཞིང་རྙེད་ན་དོན་ཆེ་བ་འདི་འདྲ་ཐོབ་འདུག་སྟེ་འདི་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས། ངེས་པར་འཆི། དེ་ཡང་གང་ཙམ་ན་འཆི་ངེས་པ་མི་འདུག་པས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་སྙིང་བོ་ལེན་པ་ལ་འབད་དགོས། དེ་ཡང་དེ་སྔ་ཕན་དྲག་ཞན་འབྲིང་གསུམ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཁྲོམ་འུར་པ་ བཞིན་དུ་འཆི་བདག་གིས་བཅོམ། ང་དེ་སྔ་ཕན་མ་ཤི་བ་དེ་ཡང་ཁར་རྗེ་རེ་ཆེན་སྙམ་སྙིང་ཆ་སྟོང་སྟོང་བ། ས་གཅིག་ཏུ་སྡོད་མི་ཚུགས་པ་ཙམ་གྱི་བློ་ཞིག་བསྙེད་ལ། རྡོར་ལོངས་སྤྱོད་གཉེན་ཉེ་བ་སུ་གང་དང་ཡང་འགྲོག་དབང་མེད་པར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བསགས་པའི་སྡིག་པ་དེ་ཁྱེར་ནས་འགྲོ་དགོས་པ་འདི་འདྲ་ནི་ཡ་ཆ་སྙམ་པ་བྱ། ཚེ་འདི་སྣང་གི་བཟའ་དགའ་འཐུང་སྐྱིད། མི་ནོར་ཟས་གསུམ་སོགས་གང་སོང་སོང་སོང་ད་ངས་ཚེ་ལྷག་གང་ཡོད་འདི་ལ་ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་བྱེད། དེ་ཡང་དེ་རིང་ཉིད་ནས་བྱེད་དགོས་སྙམ་པ་བྱའོ། །འོ་ན་འཆི་བའི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་ན། ཤི་བའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཕན། ཆོས་མིན་གྱིས་ཇི་ལྟར་གནོད་སྙམ་ན། ངེད་རང་ཤི་ནས་ཀྱང་མེད་པར་མི་འགྲོ་བར་སྐྱེ་བ་ཞིག་ནི་བླང་དགོས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ཡང་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་གང་རུང་ལས་མ་འདས། དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་དབང་མ་གཏོགས་རང་དབང་ནི་མེད། ལས་དཀར་ནག་གིས་ཇི་ལྟར་འཕངས་པ་བཞིན་སྐྱེ་དགོས་ལ། དེ་ཡོད་པའི་ཚེ་དགེ་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་ན་ཕྱི་མ་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ། དེའི་ཚེ་མི་དགེ་བའི་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་ན་ཕྱི་མ་ངན་འགྲོ་གསུམ་གང་རུང་དུ་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་མྱོང་དགོས། ངན་འགྲོ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ལྟར་ཡོང་ན། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རབ་ཏུ་ཚ་ཞིང་གྲང་བ་ཡི། །དམྱལ་བ་ཉི་མ་གཅིག་བཞིན་དྲན། །བཀྲེས་སྐོམ་དག་གི་རིང་པ་ཡི། །ཡི་དྭགས་དག་ཀྱང་དྲན་པར་བྱ། །རྨོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རབ་མང་བའི། །བྱོལ་སོང་བལྟ་ཞིང་དྲན་པར་བྱ། །དེ་རྒྱུ་རྣམ་སྤངས་བདེ་རྒྱུ་སྦྱང༌། །འཐོབ་དཀའ་འཛམ་གླིང་མི་ཡི་ལུས། །དེ་ཐོབ་དུས་སུ་ངན་སོང་རྒྱུ། །རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་བཅད་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དམྱལ་བ་རྣམས་ལ་ཚ་གྲང་གི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པར་མི་ནུས་པ་ཡོད། ཡི་དྭགས་རྣམས་བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསྲན་མི་ནུས་པ། དུད་འགྲོ་རྣམས་ལ་གཅིག་ ལ་གཅིག་ཟ་གླེན་ལྐུགས་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པར་མི་ནུས་པ་ཡོད།
Chinese
如是所说：“何者他人诸苦，完全灭尽皆欲求，彼人即为最殊胜。”正如所说，由于受到大悲心的支配，为了使其他众生的所有痛苦都灭尽，而将成佛作为目标，从而学习六度和二种次第。第二，从三种士夫的角度引导的原因是，虽然这样说了三种士夫，但此处必须懂得将下两种士夫也作为引导至大士夫道的组成部分。也就是说，并非引导至仅仅将轮回的圆满作为目标的下士夫，以及仅仅将从轮回中解脱作为自身利益目标的中士夫的道路。而是将与这二者共同的一些道路，作为引导至大士夫道的前行，然后才引导至真正的大士夫道。 这样做的理由是，进入大乘的门径，除了发起殊胜菩提心之外别无他法，因此必须发起菩提心。对此，首先需要思考发心的利益，从而增长欢喜心。如果概括发心的利益，则有暂时和究竟的利益两种，其中暂时的增上生安乐果，也依赖于发心而轻易成就；究竟的一切智果位，也依赖于发心而产生，因此必须发起菩提心。对此，还需要以不忍众生为痛苦所折磨的大悲心作为前提。对此，还需要一种不愿自己为痛苦所折磨的强烈意愿，因此首先要思考年幼时自己被恶趣的痛苦所折磨的情形，从而生起从中解脱的意愿；在中等阶段，要思考即使在天界也没有自性安乐的情形，从而生起一定要从所有轮回中出离的意愿。然后，从自己的经历出发，生起想要救度所有老母有情从痛苦中解脱的慈悲心和菩提心，因此，修习与下士夫和中士夫共同的意乐，就成为引导至大士夫道的殊胜方法。第二，
English
As it is said, "Whoever completely desires to completely exhaust the suffering of others, that person is the most supreme." As it is said, being under the control of great compassion, in order to exhaust all the suffering of other sentient beings, one takes enlightenment as the goal, and thus studies the six perfections and the two stages. Second, the reason for guiding through the three types of individuals is that, although the three types of individuals are explained in this way, here one must know how to take the lower two as components of guiding to the path of the great individual. That is to say, it is not guiding to the path of the lower individual who only takes the perfections of samsara as the goal, or the middle individual who only takes liberation from samsara as the goal for his own benefit. Rather, some paths common to these two are taken as preliminaries to guiding to the path of the great individual, and then one is guided to the actual path of the great individual. The reason for doing so is that the gateway to entering the Great Vehicle is none other than generating the supreme Bodhicitta, so one must generate Bodhicitta. For this, one must first contemplate the benefits of generating Bodhicitta, thereby increasing joy. If one summarizes the benefits of generating Bodhicitta, there are two types of benefits, temporary and ultimate. Among them, the temporary happiness of higher realms is easily achieved by relying on generating Bodhicitta; the ultimate state of omniscience also arises by relying on generating Bodhicitta, so one must generate Bodhicitta. For this, one must also have great compassion as a prerequisite, unbearable of sentient beings being tormented by suffering. For this, one also needs a strong desire not to be tormented by one's own suffering, so first one must contemplate how one was tormented by the suffering of the lower realms when one was young, thereby generating the desire to be liberated from it; in the intermediate stage, one must contemplate how even in the heavenly realms there is no self-existent happiness, thereby generating the desire to definitely escape from all of samsara. Then, based on one's own experience, one must generate loving-kindness, compassion, and Bodhicitta, wishing to liberate all mother sentient beings from suffering. Therefore, cultivating the minds common to the lower and middle individuals becomes the supreme method for guiding to the path of the great individual. Second,
Chinese
摄取精华之理实际上有三种，首先是小乘和共同道上的修心之理，就是将心完全收摄于内，如果说难得的人身宝已经得到了，得到了这样有意义的人身，但是它不会长久存在，必定会死亡。而且也不知道什么时候会死，所以现在就要努力摄取精华。过去那些好坏中等的人，都像市场上的喧嚣一样被死主摧毁了。我至今未死，也只是徒有虚名，内心空虚。仅仅是生起一种无法在一个地方安住的心。没有任何权利与财富、享用、亲友交往，必须带着为他们所造的罪恶而离开，这真是令人惊讶。对于今生的吃喝玩乐，人和财物食物等等，无论失去什么，现在我还有剩余的生命，我要用它来做真实的佛法。而且要从今天就开始做。如果死亡时除了佛法之外，什么都不能帮助，那么死亡时佛法如何帮助？非佛法又如何损害呢？我们死后也不会消失，必须接受一个转世，而转世也离不开善趣和恶趣。而且也没有自主权，只能受业力的支配。必须按照善恶业的牵引而转世。如果那时善心显现，来世就会转生到善趣。那时如果恶心显现，来世就会转生到三恶趣中的任何一处，必须感受剧烈的痛苦。如果转生到恶趣，会有怎样的痛苦呢？圣者龙树说：极热与极寒的地狱，要忆念如一日。饥渴难耐的漫长，也要忆念饿鬼众。愚昧痛苦极多的，旁生也要观看并忆念。断绝彼因修善因，难得人身赡部洲。得到之时若为恶趣因，务必尽力断除之。如是所说，地狱众生有无法忍受的寒热之苦。饿鬼众生有无法忍受的饥渴之苦。畜生众生有互相残食、愚痴喑哑等等无法忍受的痛苦。
English
There are actually three ways to extract the essence. The first is the way of mind training on the Lesser Vehicle and the common path, which is to completely gather the mind inward. If it is said that the precious human body, which is difficult to obtain, has already been obtained, and such a meaningful human body has been obtained, but it will not last long and will surely die. Moreover, it is not certain when one will die, so one must now strive to extract the essence. In the past, those good, bad, and mediocre people were destroyed by the Lord of Death like the noise of the marketplace. The fact that I have not died until now is just an empty name, and my heart is empty. Only a mind that cannot stay in one place arises. There is no right to associate with wealth, enjoyment, relatives, or friends, and one must leave with the sins committed for them, which is truly surprising. For the pleasures of eating, drinking, and playing in this life, and for people, wealth, food, etc., no matter what is lost, now I have the remaining life, and I will use it to do true Dharma. And it must be done starting today. If nothing but the Dharma can help at the time of death, then how does the Dharma help at the time of death? And how does non-Dharma harm? We will not disappear after death, but must take a rebirth, and rebirth cannot be separated from the good and bad realms. Moreover, there is no autonomy, only being controlled by karma. One must be reborn according to the pull of good and bad karma. If a good mind manifests at that time, one will be reborn in the good realm in the next life. If an evil mind manifests at that time, one will be reborn in any of the three evil realms in the next life and must experience intense suffering. If one is reborn in the evil realms, what kind of suffering will there be? The Holy Nagarjuna said: The hells of extreme heat and extreme cold, remember them as one day. The long periods of hunger and thirst, also remember the hungry ghosts. The animals with much suffering of ignorance, also look at and remember them. Cut off the cause of that and cultivate the cause of happiness, the human body of Jambudvipa is difficult to obtain. If the cause of evil realms is obtained at the time of obtaining it, be sure to cut it off with all effort. As it is said, the beings in hell have unbearable suffering of heat and cold. The hungry ghosts have unbearable suffering of hunger and thirst. The animals have unbearable suffering of mutual devouring, ignorance, and dumbness.