Tibetan
། དཀའ་ལས་སྐྱིད་སྡུག་ཐམས་ཅད་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་བསྒྲུབས་པའི་ནོར་དངོས་པོ་རང་གིས་བེད་གཅོད་མ་ནུས་པ་རྣམས་བདག་ལ་སྦྱིན། མདོར་ན་མ་རང་གི་འཁོས་དང་བསྟུན་བའི་གནོད་འཚེ་ལས་བསྐྱབས། ཕན་བཏགས་པའི་དྲིན་ཅན་ཡིན་སྙམ་པའི་བློ་བརྩེ་ཡམ་ཡམ་པ་བྱ། དེ་ནས་ཚེ་འདིའི་ཕ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་ཉེ་བ་རྣམས་དང༌། དེ་ནས་བར་མ་རྣམས་དང༌། དེ་ནས་ཚེ་འདིར་གནོད་པ་བསྐྱལ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་མ་བྱས་པ་གྲངས་ཀྱིས་མི་ཆོད། དེ་ཡང་མིའི་རྟེན་ལ་མ་བྱས་པ་གྲངས་ཀྱིས་མི་ཆོད་ཅིང༌། མ་ནམ་བྱས་རེས་ཀྱི་ཚེ་འདིའི་མ་བཞིན་དུ་གནོད་པ་ལས་བསྐྱབས། ཕན་ཚད་མེད་པ་བཏགས་པའི་དྲིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལན་གྲངས་ཚད་མེད་པར་དྲིན་གྱིས་བསྐྱོངས་པའི་མ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་གདོན་གྱིས་སེམས་དཀྲུགས་པས་དེ་དག་ རང་དབང་མེད་པར་སྨྱོ། །གཏི་མུག་གིས་ཤེས་རབ་མིག་ལྡོངས་པས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ལམ་བལྟ་བའི་མིག་དང་ནི་བྲལ། ཐར་བའི་གྲོང་དུ་འཁྲིད་པའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ལོང་འཁྲིད་པ་ནི་མེད། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱིས་དབྱེན་བཅོས་ནས་གོམ་འགྲོས་འཁྱོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་གཡང་ས་ཉམ་ང་བ་ལ་འགྲིམ་པས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཉམ་ཐག་པ་འདི་རྣམས་བུ་བདག་ལ་མི་རེ་ན་སུ་ལ་རེ། མ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བ་ཡང་བདག་ལ་མི་འབབ་ན་སུ་ལ་འབབ། དྲིན་ཅན་གྱི་མ་རྣམས་ཡལ་བར་དོར་ནས་རང་གཅིག་པུ་འཁོར་བ་ལས་ཅི་ཐར་བྱེད་ན་དེ་ལས། ཁྲེལ་དང་ངོ་ཚ་ཆེ་བ་མི་འོང༌། དེས་ན་མ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་བདེ་འབྲས་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཐོབ་ཀྱང་རྟག་མ་ཐུབ། དེ་བདག་གིས་རང་ཡལ་བར་དོར་ནས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་ཏེ་ཐར་བ་བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་དགོད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་བདེ་བས་ཕོངས་པའི་མ་རྒན་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ཕྲད་ན་ཅི་མ་རུང༌། བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་ཅིག །ཅི་ནས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་མ་རྒན་སེམས་ཅན་འདི་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག །སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་བདག་གིས་བྱའོ། །འོ་ན་དེའི་ནུས་པ་ཁྱོད་ལ་ཡོད་དམ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་བདག་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལྟ་ཞོག་སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་ཡང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་ནས་བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ལ་འགོད་པའི་ནུས་པ་མི་འདུག །དེ་ལྟར་དམ་བཅའ་ཞིག་ནི་བྱས
Chinese
将历经千辛万苦所获得的，自己却无法享用的财物，都布施给我吧。总而言之，要从力所能及的损害中救护母亲，生起一种认为对方是施予恩惠的恩人的爱恋之情。然后，观想今生的父亲等亲近眷属，然后是中等关系的众生，然后是今生给自己带来损害的众生，这些众生对我所未做之事，数不胜数。尤其是在人身时未做之事，数不胜数，无论转生为哪一道的母亲，都如今生的母亲一样，救护我于损害，施予我无量的利益，是我的恩人啊！如此无数次地受到恩情养育的母亲们，由于烦恼魔的搅扰，失去了自主而疯狂。由于愚痴使智慧之眼盲目，失去了观看增上生和决定胜之路的眼睛。没有引导至解脱之城的善知识引导者。每一刹那都因恶行而分裂，步履蹒跚，走向恐怖的恶道悬崖，遭受痛苦，可怜至极的这些众生，不指望我这个儿子，还能指望谁呢？将母亲从痛苦中解脱出来，如果不由我来承担，又由谁来承担呢？如果舍弃有恩的母亲们，独自一人从轮回中解脱，那还有比这更可耻的事情吗？因此，母亲们即使获得轮回的安乐果报，如梵天和帝释天等，也无法长久。我绝不能舍弃她们，一定要将如虚空般无边的所有众生，从轮回的痛苦中解脱出来，安置于无上解脱的安乐之中。因此，如果这些饱受痛苦的年迈母亲们都能获得安乐，那该多好啊！愿她们获得安乐！无论如何也要让她们获得安乐！如果这些饱受痛苦折磨的年迈众生都能脱离痛苦，那该多好啊！愿她们脱离痛苦！一定要让她们脱离痛苦！这也要由我来做！如果有人想，你真有这个能力吗？如果是那样的话，我不要说救度所有众生，就连救度一个众生脱离轮回的痛苦，并将其安置于无上安乐之境的能力都没有。即便如此，我还是要立下这样的誓言。
English
Give me the wealth and possessions that you have acquired through all the hardships and joys, but are unable to use yourself. In short, protect your mother from harm to the best of your ability, and generate a feeling of love and affection, thinking of her as a benefactor who has bestowed kindness upon you. Then, visualize your close relatives, such as your father in this life, then those who are neutral, and then those sentient beings who have harmed you in this life. The things that these beings have not done for me are countless. Especially the things they have not done in human form are countless. In whatever form my mother has taken in each lifetime, she has protected me from harm, bestowed upon me immeasurable benefits, and has been my benefactor. Thus, my mothers, who have cared for me with kindness countless times, have had their minds disturbed by the demons of affliction, and have become mad without any control. Because their eyes of wisdom have been blinded by ignorance, they are deprived of the eyes to see the path of higher realms and definite goodness. There is no spiritual friend to lead them to the city of liberation. With each moment, they are deceived by misdeeds, their steps falter, and they approach the terrifying abyss of the lower realms, suffering and becoming miserable. If these beings do not rely on me, their son, who else can they rely on? If it is not my responsibility to liberate my mother from suffering, whose responsibility is it? If I abandon my kind mothers and try to liberate myself from samsara alone, there could be nothing more shameful than that. Therefore, even if my mothers were to attain the fruits of samsaric happiness, such as Brahma and Indra, they would not be able to maintain them forever. I must never abandon them, but must liberate all sentient beings, as infinite as the sky, from the suffering of samsara, and place them in the bliss of unsurpassed liberation. Therefore, how wonderful it would be if all these old mothers, who are deprived of happiness, could find happiness! May they find happiness! I must by all means help them find happiness! How wonderful it would be if all these old sentient beings, who are tormented by suffering, could be free from suffering! May they be free from suffering! I must help them be free from suffering! I will do it! But if you think, 'Do you really have the power to do that?' In that case, let alone liberating all sentient beings, I do not have the power to liberate even one sentient being from the suffering of samsara and place them in the state of unsurpassed bliss. Even so, I will make such a vow.
Tibetan
། ད་དམ་བཅའ་དེ་ཡལ་བར་དོར་ན་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས། །དེས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ ལས་སྒྲོལ་བ་དང་བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ལ་འགོད་ནུས་པ་སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས་གཞན་ན་མི་འདུག་པས་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་ལས་བསྐྱབ་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ་འགོད་པའི་དོན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ། དེ་ལྟར་སྨོན་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པས་བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཚེ་འདིར་མི་ཉམས་པའི་བྱང་སེམས་བསྐྱེད་ལ་སྤྲོ་ཤུགས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཕན་ཡོན་བསམ་པ་ལ་བསླབ་པ། སེམས་བསྐྱེད་དངོས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ལན་དྲུག་ཏུ་བསྐྱེད་པ་ལ་བསླབ་པ། གང་གི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤོང་བ་ལ་བསླབ་པ། ཚོགས་བསགས་པ་བསླབ་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ལྷ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན། རིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ནད་དང་གདོན་གྱིས་མི་ཚུགས་ཤིང༌། ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་ཚེགས་མེད་དུ་འགྲུབ། ངན་སོང་ལ་སོགས་པར་མི་སྐྱེ། སྐྱེས་ཀྱང་མྱུར་དུ་ཐར། སྡིག་པ་སྟོབས་ཅན་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ་ཡང་མྱུར་དུ་འཇོམས། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་གཟུགས་སུ་གྲུབ་ན་ནི་ནམ་མཁར་མི་ཤོང་བར་བཤད་པས་སེམས་འདི་མི་ཉམས་པར་གོང་འཕེལ་དུ་བྱེད་དགོས་སྙམ་དུ་བསམ། གཉིས་པ་ནི། བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་བར་མ་དོར་བཏང་ན་ཕས་ཕམ་ལས་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་ལྕི་བས་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར་མི་གཏོང་ཞིང༌། ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ལ། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། །བདག་གིས་སྦྱིན་སོགས་བགྱིས་པ་འདི་དག་གིས། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་ སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག །ཅེས་པ་ལན་གསུམ་གསུམ་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་མི་འདྲ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་བདག་རང་གི་ངོས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནམ་དུའང་བློས་མི་སྤང་སྙམ་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལན་ཅིག་བསྐྱེད་པ་འདི་མི་ཉམས་ཤིང་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་སོགས་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་དང་མི་འབྲལ་བའི་རྒྱུར་
Chinese
如果现在放弃这个誓言，将会堕入恶道。因此，除了佛陀以外，没有其他能够将一切众生从痛苦中解脱出来并安置于无上安乐之境的方法。我应当为了救护一切众生脱离所有痛苦，并将他们安置于无上安乐之境，无论如何也要证得圆满正等觉的果位。如此思念。仅仅是发愿还不够，要生起意乐菩提心，为了使今生不退失的菩提心生起并增长欢喜，要修习思维利益。为了使真实的菩提心增长，要修习六次发心。要修习不舍弃为了其利益而发心的众生。以及修习积聚资粮，共有四种。第一，仅仅生起菩提心，就成为一切天人供养之处。声闻、独觉、阿罗汉等也会因种姓而受到压制。次第等疾病和魔障无法侵扰，息等事业也能毫不费力地成就。不会转生到恶道等处，即使转生也能迅速解脱。强大的、极其难以忍受的罪业也能迅速摧毁。据说，如果菩提心的利益有形体，那么虚空也无法容纳，因此要思维使此心不退失并增长。第二，如果我将此菩提心在中途舍弃，其异熟果报比他胜罪还要严重，所以在未成佛之前绝不舍弃。每天早晚三次念诵： 诸佛正法贤圣僧，直至菩提我皈依，我以布施等善行，为利有情愿成佛。 如此三次生起菩提心。第三，因为我是为了众生的利益而生起菩提心的，所以无论众生方面出现什么差异，我自身方面也绝不舍弃一切众生。第四，为了使生起一次的菩提心不退失并增长，要修习供养三宝等广大的资粮。
English
If I abandon this vow now, I will fall into the lower realms. Therefore, since there is no other way to liberate all sentient beings from suffering and establish them in supreme bliss except through the Buddhas, I must attain the state of perfect and complete enlightenment in order to protect all sentient beings from all suffering and establish them in supreme bliss. Thus, I think. It is not enough just to make aspirations; one must generate the intention of bodhicitta. In order to increase the joy of generating the bodhicitta that will not be lost in this life, one must train in contemplating the benefits. In order to increase the actual bodhicitta, one must train in generating it six times. One must train in not abandoning the sentient beings for whose sake one has generated bodhicitta. And one must train in accumulating merit, which are four in number. First, merely generating bodhicitta makes one an object of worship for all gods and humans. Even Shravakas, Pratyekabuddhas, and Arhats are suppressed by virtue of lineage. Diseases and obstacles such as sequential ones cannot harm one, and activities such as pacifying are accomplished effortlessly. One will not be born in the lower realms, and even if one is born, one will quickly be liberated. Even powerful and extremely unbearable sins will be quickly destroyed. It is said that if the benefits of generating bodhicitta had a form, then space would not be able to contain them, so one must think of making this mind not degenerate and increase. Second, if I abandon this bodhicitta midway, its ripening will be heavier than a defeat, so I will never abandon it until I attain Buddhahood. Three times during the day and three times during the night, I recite: I go for refuge to the Buddha, the Dharma, and the Sangha, until I attain enlightenment. By the merits of generosity and other virtues that I perform, may I attain Buddhahood for the benefit of all beings. Thus, I generate bodhicitta three times. Third, since I have generated bodhicitta for the benefit of sentient beings, no matter what differences arise on the part of sentient beings, I myself will never abandon all sentient beings. Fourth, in order to prevent the bodhicitta that has been generated once from degenerating and increasing, one must train in offering to the Three Jewels and other vast accumulations of merit.