Tibetan
ཏུ་འབད་པས་འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་འདི་ནི་ངེས་པར་བླང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ འཇུག་སྡོམ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། གང་གིས་ལེན་པའི་རྟེན། གང་ལས་བླང་བའི་ཡུལ། ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ནི། དགེ་བསྙེན་ནས་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པའི་བར་གྱི་སོ་སོར་ཐར་པའི་རིས་བདུན་དངོས་སམ། དེ་དང་ཐུན་མོང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དུས་རྟག་ཏུ་སྤོང་བའི་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་སྡོམ་པ་གཞན་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་རྟེན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡི་སྐལ་བ་ཡོད་ཀྱིས། དེ་ལས་གཞན་དུ་བྱང་སྡོམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། བྱང་སྡོམ་ནི་དངོས་སམ་བརྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་ནུས་པ་གང་ཞིག །དེ་ལས་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ལྡོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ནི་ཚེ་འཕོས་པས་གཏོང་བས། འདིའི་རྟེན་ཇི་ལྟར་རུང་སྙམ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས། རྒན་པོ་ལང་བའི་རྟེན་དབྱུག་པས་བྱེད་ཅིང༌། ཕྱིས་ནས་དབྱུག་པ་མི་འགྱེལ་བ་རྒན་པོས་མགོ་ནས་བཟུང་བས་བྱེད་པ་ལྟར། དང་པོར་སྐྱེ་བའི་རྟེན་སོ་ཐར་གྱིས་བྱེད་ལ། དེ་ནས་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ལོག་པ་དེ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་མི་འཆོར་བར་བྱང་སྡོམ་གྱིས་བྱེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །སོ་ཐར་རིས་བདུན་ཅི་རིགས་ལ་གནས་པའི་རྟེན་ལ་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དམ་མེད་ཅེ་ན། ཟླ་བ་སྒྲོན་མ་ལས། གསུམ་ལས་དགེ་སློང་མཆོག་ཡིན་འབྲིང༌། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་ལྡན་གྱིས་བྱང་སྡོམ་བཟུང་བའི་ཚེ་གནས་འགྱུར་རམ། གཉིས་ལྡན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ནག་ཚོའི་འགྲེལ་པར། དེ་གཉིས་སྡོམ་པ་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེ་ན། གཅིག་པའང་ཡིན། ཐ་དད་པའང་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ན་མེད་ཀྱི། སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་པོ་གང་ལ་གནས་པ་ཉིད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པས་ན་གཅིག་པའང་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པའང་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པ་རྫས་སུ་འདོད་པ་དང༌། གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལས་ལོག་ནས་ གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་དང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་རྫས་སུ་མི་འདོད་པ་དང༌། གཞན་ལ་ཕན་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པས་ཐ་དད་པའང་ཡིན་ཞེས་བྱའོ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་གང་ལས་བླང་བའི་ཡུལ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་སྟེ། ཡང་དག་པར་ལེན་པ་དང༌། མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་དང༌། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན
Chinese
因此，必须受持通过努力而进入的律仪。第二，如何受持入行律仪，有三点：以何为受持的所依，从何处受持的对境，如何受持的仪轨。第一，从居士到比丘的七种别解脱戒律，或者与此共同的，恒时断除罪过的尽寿律仪，具有这些所依者，才有菩萨戒的资格。除此之外，不会产生圆满的菩萨戒。因为菩萨戒是通过直接或间接的方式能够利益他人的，因此必须从危害他人的根本上断除。如果别解脱戒律因为死亡而舍弃，那么这个所依如何可以呢？大瑜伽士说：老年人依靠拐杖站立，之后拐杖不倒，是因为老年人从头上扶住拐杖一样。首先，生起的所依是别解脱戒，之后从危害他人的根本上断除，直到菩提心之间不舍弃，这是菩萨戒的作用。如果安住在七种别解脱戒律的所依上，有好坏的差别吗？《月灯经》中说：从三者中，比丘最为殊胜。等等这样说的。那么，具有别解脱戒律者受持菩萨戒的时候，戒体是否会转变？是二者兼具吗？《黑注疏》中说：这二者是同一个律仪还是不同律仪呢？既是同一个，也是不同的。像这样，律仪的戒律行为等等在其他地方是没有的。安住在七种别解脱戒律中的任何一种，就是律仪的戒律，因此是同一个。也是不同的，别解脱戒律认为是实有，从危害他人而转变为不危害，菩萨戒律不认为是实有，仅仅是成办利益他人，因此也是不同的。这样说的。第二，从何处受持的对境是：菩萨的律仪仪轨，善巧于如法受持，不退失地守护，如果退失则有弥补的方法，具有圆满的智慧，以及自身是菩萨戒律圆满。
English
Therefore, one must definitely take the vows of entering through effort. Second, how to take the vows of entering, there are three points: what is the basis for taking, from where is the object of taking, and how is the ritual of taking. First, from the layperson to the monk's seven vows of individual liberation, or the vows of always abandoning faults of the same nature as this, and the vows of life-long vows, those who have these supports have the qualification of the Bodhisattva vows. Apart from that, the complete Bodhisattva vows will not arise. Because the Bodhisattva vows are able to benefit others through direct or indirect means, therefore it must be eliminated from the root of harming others. If the vows of individual liberation are abandoned due to death, then how can this support be possible? The great yogi said: The old man relies on a cane to stand up, and later the cane does not fall, because the old man holds the cane from the head. First, the basis of arising is the vows of individual liberation, and then from the root of harming others, it is not abandoned until the Bodhicitta, this is the function of the Bodhisattva vows. If one abides in the support of the seven vows of individual liberation, is there a difference between good and bad? The Moon Lamp Sutra says: Among the three, the monk is the most superior. And so on. So, when a person with individual liberation vows takes the Bodhisattva vows, will the precepts change? Is it both? The Black Commentary says: Are these two the same vows or different vows? It is the same and it is different. Like this, the behavior of the vows of precepts and so on are not found elsewhere. Abiding in any of the seven vows of individual liberation is the precept of the vows, therefore it is the same. It is also different, the vows of individual liberation are considered to be real, from harming others to not harming, the Bodhisattva vows are not considered to be real, it is only to accomplish the benefit of others, therefore it is also different. That's what it says. Second, the object from which to take is: the Bodhisattva's ritual of vows, skillful in taking correctly, guarding without losing, if lost, there is a way to make up for it, having complete wisdom, and oneself is the Bodhisattva's precepts complete.
Tibetan
་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འབོགས་པར་བཟོད་པའི་ནུས་པའམ་སྤོབས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། བཞི་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་བླ་མ་བཟང་པོར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། དེ་དག་གི་ནང་ནས་སྔ་མ་གཉིས་གཙོ་ཆེ་བར་ཞང་རོམ་སོགས་ཀྱིས་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཆོ་ག་ལ་གཉིས། བླ་མ་ཡོད་པའི་དང༌། མེད་པའི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ནི། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དག་གི་ནང་ཚན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་ཡིས། ཡང་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡི་བླ་མ་བཟང་པོ་དེ་ལས་འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་བླང་ངོ༌། །དེའང་གསོལ་གདབ། སྤྲོ་བསྐྱེད། ཚོགས་བསགས། བསྐུལ་གདབ། བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་པ། བར་ཆད་ཐུན་མོང་བ་དྲི་བ། བསླབ་པ་མདོར་བསྡུས་བརྗོད་པ་དང་བདུན་ནི། སྦྱོར་བ་དང༌། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པའི་བསླབ་པ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ལེན་པ་ནི་དངོས་གཞི་དང༌། མཁྱེན་གསོལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་འཇུག་པའི་ཕན་ཡོན། སྡོམ་པ་མནོས་པ་གྱ་ཚོམ་དུ་མི་བསྒྲགས་པ། བསླབ་པ་མདོར་བསྡུས་བརྗོད་པ། གཏང་རག་གི་མཆོད་པ་དང་ལྔ་ནི་མཇུག་གི་ཆོ་གའོ། །གཉིས་པ་བླ་མ་མེད་པའི་ཆོ་ག་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ གི་སྒོ་ནས་ལུང་བཞིན་དུ་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་དང༌། མདོ་དེ་ལས་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པ་བཟུང་ཚུལ་སྟོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་དེ་འདྲ་བ་ལ་སྡོམ་པ་བླང་བར་གསུངས་པ་བཞིན་ཤིན་ཏུ་འབད་པས་བཙལ་ཡང༌། ཡུལ་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་འདི་འདྲ་བའི་གལ་ཏེ་བླ་མ་གཏན་ནས་མ་རྙེད་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། བླ་མ་ཡོད་པ་དེ་ལས་གཞན་དམིགས་བསལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བླང་བའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། བླ་མ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་ནོད་པ་ཡི་ཆོ་ག་ལུང་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་འདིར་ཡང་ཡང་དག་པར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སྤྱིར་བཤད་པར་དམ་བཅས་ནས། འོ་ན་ལུང་གང་ལས་བཤད་ཅེ་ན། དེ་ལ་སྔོན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་འཇམ་པའི་དཔལ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཨཱམྦ་རཱ་ཛ་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ཡིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྲུག་སྒྲའི་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དྲུང་དུ། ཇི་ལྟར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ཡི་ཚུལ། འཇམ་དཔལ་གྱི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྒྱན་གྱི་
Chinese
安住于圆满，以及具有堪能授予菩萨戒的功德或勇气，以及具有慈悲之心。具备这四种功德者，应知为良善的上师。其中前两者为主要，香荣等如是认为。第三，如何领受之仪轨分二：有上师之仪轨与无上师之仪轨。初者，依圣无著所著《菩萨地》中〈戒品〉所说之仪轨，从具足真实圆满功德之良善上师处，以加行、正行、后行三者圆满之方式领受律仪。其中，祈请、生欢喜、积聚资粮、劝请、生起殊胜之心、询问共同障碍、略说学处等七者为加行；于十方三世之诸佛菩萨前，三番领受学处为正行；以及请知、入智慧之利益、不夸耀已得之律仪、略说学处、酬谢之供养等五者为后行之仪轨。第二，无上师之仪轨分二：承诺以总说与别说之方式如经中所说，以及开示从彼经中所出之发心与受持律仪之方式。初者，如经中所说，应从具相上师处领受律仪，然若竭力寻觅，因时地之故，若始终未能寻得如是上师，当如何行？除有上师之外，另有特别由自己领受之方式，即无上师而得律仪之仪轨，如经中所说，故于此处亦当如实宣说。如是总说承诺之后，若问当从何经宣说？答曰：往昔于无数劫之前，文殊师利轮王阿姆巴拉匝德（梵文：Āmbarāja te），化身为名为虚空之国王，于如来龙声王（梵文：Dundubhisvararāja）前，请问如何发起无上菩提心之方式，文殊师利之佛刹庄严之
English
And abiding in perfection, and possessing the merit or courage to be able to bestow the bodhisattva vows, and possessing a compassionate mind. One who possesses these four qualities should be known as a good lama. Among these, the first two are the most important, according to Zhang Rom and others. Third, the ritual of how to receive them is twofold: the ritual with a lama and the ritual without a lama. The first is: according to the ritual spoken of in the chapter on ethics in the Bodhisattvabhumi composed by the noble Asanga, one receives the vows of entering from that good lama who possesses the true and perfect qualities, through the complete means of preparation, main part, and conclusion. That is, the seven of making requests, generating joy, accumulating collections, urging, generating a special mind, asking about common obstacles, and briefly stating the precepts are the preparation. Taking the precepts three times before the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions and three times is the main part. And the five of asking for knowledge, the benefit of the entering of the sight of wisdom, not boasting of having received the vows, briefly stating the precepts, and offering thanks are the concluding ritual. Second, the ritual without a lama is twofold: committing to explain according to the scriptures in terms of general and specific, and showing how to generate the mind of enlightenment and how to keep the vows that come from that sutra. The first is: as it is said in the sutras that one should take the vows from such a qualified lama, but if one searches very diligently, but due to the circumstances of time and place, if one cannot find such a lama at all, what should one do? Other than having a lama, there is a special way to take them oneself, that is, the ritual of receiving vows without a lama, as it is said in the scriptures, so here too it should be truly explained. Having thus generally made the commitment to explain, if one asks from which scripture it is explained, the answer is: in the past, countless eons ago, Manjushri, the wheel-turning king Āmbarāja te (梵文：Āmbarāja te), became a king named Namkha, and before the Tathagata Dundubhisvararāja (梵文：Dundubhisvararāja), he asked how to generate the mind of unsurpassed enlightenment. The adornment of the Buddha-field of Manjushri