Tibetan
་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་དོག་དང་ཆེ་ཆུང་ངོས་བཟུང་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་རྫས་འགལ་བར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ལས་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དོན་གཞན་བདེན་པ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལ་སྣང་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བརྒྱུད་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པ་ལ་གོམས་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོ་ཁར་ཙང་མཐོང་བའི་བག་ཆགས་མ་དང་གི་རྨི་ལམ་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དང་འདྲའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་མེད་པ་གསལ་བར་སྣང་བ། རྨི་ལམ་དང་། སྒྱུ་མ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། བྲག་ཆ་དང་། མིག་ཡོར་དང་། ཆུ་ཟླ་དང་སྤྲུལ་པ་དང་། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རྣམ་པ་ལྟར། རྟེན་མེད་པ། གནས་མེད་པ། རང་བཞིན་མེད་པ། ངོས་བཟུང་མེད་པ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བར་སྣང་བ་ཙམ་མོ་སྙམ་དུ། བདག་གཞན། དགྲ་གཉེན། ཡུལ་གྲོང་། གནས་ཁང་། བཟའ་བཏུང་། ལོངས་སྤྱོད། ཟ་ཉལ། འགྲོ་འདུག་ལ་སོགས་པ་གང་ཅི་བྱེད་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་མེད་དུ་ལམ་ལམ་རྩལ་སྦྱང་ཞིང་། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་བཅོ་ལྔ་པའོ། །དེ་ནས་དཔྱད་ན་ཡུལ་མེད་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རགས་ཕྲ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་བརྟགས་ན་ཆ་མེད་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པས་གཟུགས་སྟོང་ པ་དང་། ཁ་དོགས་ངོས་གཟུང་གིས་བརྟགས་པས་སྒྲ་སྟོང་པ་དང་། རྣམ་པ་ངོ་བོ་བརྟགས་པས་དྲི་སྟོང་བ་དང་། མྱང་བ་ཆ་ཤས་ལ་བརྟགས་པས་རོ་སྟོང་པ་དང་། ཁྱད་པར་སྐྱེ་མཆེད་ལ་བརྟགས་པས་རེག་སྟོང་པར་ཐུག་སྟེ། ཡུལ་དུ་སྣང་བ་མི་འདྲ་ཡང་རང་ངོ་སྟོང་པར་ཁྱད་པར་མཚུངས་པས། ཡུལ་ཐ་དད་གྱི་སྟོང་པ་ལ་རིས་སོ་སོ་བ་མེད་པར་བར་སྣང་དག་པ་ལྟར་ཐ་དད་མ་ཡིན་གཅིག་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ནི། ཡུལ་སྣང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་གནས་པའི་རང་བཞིན་ལ། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་བཅུ་དྲུག་པའོ། །དེ་ནས་འཛིན་པ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཤེས་པ་རང་གསལ་རྟེན་མེད་དུ་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ལྔར་འཆར་བ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལྔ་དང་། དོན་སྤྱི་སེམས་ཀྱིས་བརླབས་ཤིང་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་། དགག་སྒྲུབ་ཆགས་སྡང་དུ་རྟོགས་པ་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་། བར་མ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཚོགས་དྲུག་གི་རྗེས་ལས་སྐྱེས་ཅན་དང་། རྟོག་མེད་རང་གསལ་ཡུལ་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། ཚོགས་བརྒྱད་དམ་དྲུག་གི
Chinese
不是，因为颜色和大小的识别等与心的定义和实体相矛盾。也不是心以外的其他，因为除了错觉的显现之外，在任何真实的事物中都没有成立。显现于心，仅仅是从无始以来串习增长的习气所习惯的形象，就像魔术表演中看到幻象的习气，以及梦中显现的形象一样。因此，无论如何显现，都是无而明显地显现。如梦境、幻术、阳焰、回声、眼翳、水月、化身和乾闼婆城的样子，无所依、无处所、无自性、无识别，仅仅是空性的自性明显地显现而已。如此思量，对于自他、敌友、乡村、住所、饮食、受用、吃睡、行走等一切所作所见，都要练习无实的技巧，以加行、正行、后行三者圆满而修持。第一百一十五个引导诀。然后，如果分析，则显示了无境的空性，就像这样，一切显现的事物，如果分析粗细微尘，则因为没有组成部分而什么都不成立，所以色为空。
English
It is not, because the recognition of color and size, etc., contradicts the definition and substance of the mind. It is also not other than the mind, because other than the appearance of illusion, nothing is established in any true thing. What appears to the mind is merely the appearance accustomed to the strengthened habit that has been passed down from beginningless time, just like the habit of seeing illusions in a magic show, and the appearance that appears in a dream. Therefore, no matter how it appears, it is clear that it appears without being. Like dreams, illusions, mirages, echoes, cataracts, water moons, apparitions, and the appearance of Gandharva cities, without support, without place, without nature, without recognition, it is just the clear appearance of emptiness. Thinking like this, for all that is done and seen, such as self and other, enemies and friends, villages, dwellings, food and drink, enjoyment, eating and sleeping, walking, etc., practice the skill of unreality, and practice with the perfection of the three: preliminary, actual, and subsequent. The one hundred and fifteenth instruction. Then, if analyzed, the emptiness of no object is shown. Like this, all phenomena, if analyzed into coarse and fine dust particles, are not composed of parts, so nothing is established, so form is empty.
Tibetan
་རང་དུས་ན་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཅིར་རྟོགས་ཀྱང་སལ་ལེ་བ། ཝལ་ལེ་བ། རྟེན་མེད་ལ་རང་གསལ་བ། གསལ་བར་འཆར་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ། མེད་ལ་སྣང་བ་བར་སྣང་དག་པ་དང་སེར་བུ་རྡུལ་མེད་ལྟ་བུ། གསལ་ཆ་རང་གནས་པས་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དེངས་པ་ལྟ་བུ། འགྱུ་ཆ་ངོས་གཟུང་གི་དངོས་པོར་མེད་པས་རླུང་ལྟ་བུ། འཛིན་པར་སྣང་བའི་དུས་ནས་རང་སངས་ངོས་གཟུང་མེད་པ་ལ། འཆར་དུས་བལྟ། གནས་དུས་བལྟ། ཕྱམ་མེ་གློད་ནས་ཀྱང་འཛིན་པ་རང་གི་སྣང་ཚུལ་ལ་བལྟས་པས། མེད་པ་གསལ་སྣང་། སྟོང་པ་རིས་མེད། རང་གསལ་རྟེན་མེད་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཡང་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་བཅུ་བདུན་པའོ། །དེ་ནས་དཔྱད་ན་རྩ་བྲལ་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་རང་གསལ་རྟེན་མེད་ཀྱི་ཤེས་པའང་ཕྱི་སྣང་བ། ནང་ཕུང་པོ། །བར་འགྱུ་བ། རང་གནས་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། དབྱིབས་ཁ་དོག །སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ། ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་ལ་སོགས་པར་གཞིག་ཅིང་བརྟགས་པས་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་རྩ་བ་མེད་པ། རྟེན་མེད་པ། ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་གི་དུས་ན་བླ་མའི་མོས་གུས་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་སྟེ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་བཅོ་བརྒྱད་པའོ། །དོན་གཉིས་པ་བསྒོམས་པས་ངང་ལ་བསྐྱང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། དབང་པོ་གསུམ་གྱི་བསྒོམ་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་གཞུང་དུ་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་བས་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དབང་པོ་ཡང་རབ་ནས་སྔོན་ལ་སྨོས་ཀྱང་། སྐབས་འདིར་འཇུག་ཚུལ་གོ་རིམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དབང་པོ་ཐ་མ། འབྲིང་། རབ་ཀྱི་བསྒོམ་ཚུལ་རིམ་པས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལས། དང་པོ་དབང་པོ་ཐ་མའི་རིམ་པ་ལ། ཞི་གནས་བཅལ། ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད། ཟུང་འཇུག་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། རྣམ་རྟོག་འདུལ་བ་ནི། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ལ། རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་ལས། །ཁྱད་པར་དུ་ལག་པ་གཉིས་པུས་ མོར་བཀབ། མཇིང་པ་ཅུང་ཟད་དགྱེ་བར་བྱས་ཏེ། རྩ་གསུམ་གསལ་བཏབ་པའི་རོ་རྐྱང་གི་མར་སྣ་ནས་འོད་གསལ་གྱི་རླུང་དུ་བ་ལྟ་བུ་དཀར་ལ་དྭངས་པ་སྔོ་ལ་འཕྱུར་བ། དམར་ལ་གདངས་པ། སེར་ལ་གསལ་བ། ལྗང་ལ་གནག་པ། མཐིང་ལ་སྐྱ་བ་ལྔ་སྒྲིལ་ཐག་པ་བརྐྱང་བ་ལྟར་ཕར་སོང་། རླུང་ཚུར་འཇུག་དུས་ནང་དུ་ཞུགས་པའི་ཁུག་པ་ལ་སེམས་ཀྱིས་གཅིག་ནས་ལྔའི་བར་བགྲང་ཞིང་ཕྲེང་བ་རེ་བསྐྱུར་བས་རྣམ་རྟོག་རགས
Chinese
自身当下，无论将觉知的状态理解成什么样，都是明明白白，清清楚楚，无所依凭而自明自显，明明显显地呈现却又没有实体，无有之中显现，如同虚空清净无云，又如晴朗无尘的天空。明亮的部分安住于自身，如同天空乌云消散。流动的状态没有可以指认的实体，如同风一般。在显现执着的时刻，从无有自解脱的指认开始，显现时观察，安住时观察。 放松坦然，观察执着自身的显现方式，就会了悟无有即是明亮显现，空性毫无造作，自明自显仅仅是无所依凭的体性。这也包含了加行、正行、后行三者，因此应当修持。这是第一百一十七个引导诀。之后，如果进行观察，就会揭示无根的空性。像这样，自明自显、无所依凭的觉知，外在的显现，内在的蕴，中间的流动，安住的觉知自身的体性，形状、颜色，生、灭、住三者，体性、指认等等，如果进行分解和分析，就会发现它无法成立任何体性，没有根，没有依凭，了悟远离有无边际的实相。在这些时候，对上师的虔诚至关重要。这是第一百一十八个引导诀。第二，通过禅修来在自性中安住，这又分为两个方面： общей представление о способе медитации трех способностей и особое объяснение различий между опытными методами. 首先，由于正文与理解观点相关联，为了便于理解，即使先前已经提到了最佳能力，但在此处，根据进入方式的顺序，将依次展示低等、中等和高等能力的禅修方式。首先，在低等能力的阶段，止观双运的修习。首先，分为三个部分，即调伏分别念：在修习上师瑜伽之后，从毗卢七法中，特别是双手结禅定印，颈部稍微抬起，清晰观想三脉，从单乌玛的顶端，光明清澈的风，像烟雾一样，白色而清澈，蓝色而飘动，红色而光彩照人，黄色而明亮，绿色而黑暗，青色而灰白，五种颜色像拧在一起的绳索一样向前延伸。当气息进入时，观想进入内部的凹陷处，心中从一数到五，每次念诵都拨动念珠，这样粗大的分别念
English
Whatever the nature of knowing is realized to be in its own time, it is clear and distinct. It is self-illuminating without support. Although it appears clearly, it has no substance. Appearance in non-existence is like the purity of space, like a clear sky without dust. The clarity dwells in itself, like clouds clearing in the sky. The movement has no object to grasp, like the wind. From the moment of apparent grasping, there is no self-liberation to be grasped. Observe when it arises. Observe when it abides. Relax and release, and by observing the appearance of grasping itself, one will realize that non-existence is clear appearance, emptiness is without limit, and self-illumination is merely the nature of being without support. This also includes the three aspects of preparation, main practice, and conclusion, so it should be practiced. This is the one hundred and seventeenth instruction. Then, if you examine it, it will reveal the emptiness that is without root. Thus, even the self-illuminating, unsupported knowing, the outer appearance, the inner aggregates, the intermediate movement, the self-abiding knowing, its own nature, shape, color, the three states of arising, ceasing, and abiding, the nature, identification, etc., if you break it down and examine it, you will realize that it does not establish any nature, it has no root, no support, and the reality that is free from the extremes of existence and non-existence. During these times, devotion to the lama is most important. This is the one hundred and eighteenth instruction. The second topic is cultivating the mind by meditating on its natural state, which has two aspects: a general presentation of the meditation methods for the three faculties, and a specific explanation of the differences between skillful methods. First, since the text is related to understanding the view, in order to make it easier to understand, even though the highest faculty has been mentioned earlier, here, according to the order of entry, the meditation methods for the inferior, intermediate, and superior faculties will be presented in sequence. First, in the stage of the inferior faculty, the practice of calming abiding, developing insight, and meditating on union. First, there are three parts: subduing conceptual thoughts. After practicing guru yoga, from the seven aspects of Vairochana's posture, especially with the two hands covering the knees, the neck slightly raised, clearly visualizing the three channels, from the tip of the single uma, the clear light wind, like smoke, white and clear, blue and flowing, red and radiant, yellow and bright, green and dark, cyan and gray, the five colors go forward like a twisted rope. When the breath comes in, visualize entering the inner cavity, counting from one to five in your mind, and turning one mala for each recitation, thus the coarse conceptual thoughts