Tibetan
བསམ་པ་དང་། སྒོམ་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་དང་འགལ་བ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་སྨད་པའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རྗེས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་དུ་བཞག་གོ །དེ་ཡང་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ངེས་པར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་ལྔ་པའོ། །དེ་ནས་བྱིས་དང་འགྲོགས་པའི་ཉེས་པ་བསམ་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ནས། འདི་ལྟར་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་། གཉེན་འདུན་དང་། གྲོགས་དང་། དགྲ་དང་། བར་མའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འགྲོགས་པར་མི་བཟོད་དེ། རང་བཞིན་ངན་པ་དང་། བྱས་པ་མི་གཟོ་བ། ཕན་པའི་ལན་དུ་གནོད་པ་སྦྱིན་པ། འདོད་པ་ཆེ་བ། ཆོག་མི་ཤེས་པ། ཁོང་ཁྲོ་བ། ཚིག་རྩུབ་པ། རང་གི་འདོད་པ་འབའ་ཞིག་སྒྲུབ་པ། གཞན་ལ་ངང་གིས་གནོད་པ། ཕྱི་ཐག་ཐུང་བ། རང་གི་འབྱོར་པ་དང་ལེགས་པ་ཉམས་ན་འདོར་ཞིང་འཐིང་སླང་བྱེད་པ། ངོ་ཚ་བ། ཆོས་དང་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་དང་། ལ་ཡོགས་དང་རྣམ་སྨིན་གང་ལའང་མི་འཛེམ་པ། དོན་དང་བྱ་བ་མང་བ། མགུ་བར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ། འཐབ་པ་དང་། འཚེ་བ་དང་། ཕྲག་དོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་གིས་བསླུ་ཞིང་ཚེ་འདའ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། འགྲོགས་པ་ཙམ་གྱི་དགེ་བ་འགྲིབ་ཅིང་མི་དགེ་བ་འཕེལ་བའི་བྱིས་པ་རྣམས་ནི། འཕགས་པ་ རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རིང་དུ་སྤང་བའི་ཕྱིར། བདག་ཀྱང་ཐར་པའི་དམ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པས་སུ་དང་ཡང་འགྲོགས་པར་མི་བྱ། གཅིག་པུ་ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་རྗེས་ལ་བསྔོ་བར་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱད་ཅུ་ཇ་དྲུག་པའོ། །དེ་ནས་འདུ་འཛིའི་ཉེས་པ་བསམ་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ནས། འདི་ལྟར་སྤྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ། སྒོས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ཟིན་པ་དང་ཆོག་པའི་དུས་མེད་པར། རྟག་ཏུ་བྲེལ་ཞིང་གཡེང་ལ་དོན་ཆུང་བ། ཇི་ཙམ་བརྩོན་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པ། དགྲ་བཏུལ་ཡང་མཐའ་མེད་པ། གཉེན་བསྐྱངས་ཀྱང་མཐའ་མེད་པ། ཚོང་སོ་ནམ་བཟོ་རིག་ཤེས་གཉེན་ཅི་བྱས་ཀྱང་ལྟོ་གོས་ཀྱི་སྩོལ་སྒྲུབ་ལས། བྱས་པ་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཆོས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པ། ཉིན་མོ་མཚན་མོ་འཁོར་ཡུག་ཏུ་རྣམ་གཡེང་གི་འདུ་འཛིའི་དུས་འདའ་བ་འདིས་ཅི་བྱེད། ད་རེས་ཚེ་འདི་བློས་བཏང་ནས་བསམ་གཏན་བསྒོམ་སྙམ་དུ་བསམས་པའི་རྗེས་ལ་བསྔོ་བ་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བདུན་པའོ། །དེ་ནས་དབེན་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་པ་ནི། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ནགས་སུ་བསྒྲུབས་པས་བདུད་རྩི་རྙེས་པའི་ཕྱིར། བདག་ཀྱང་དབེན་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བ་སྤྲོ་སྟེ། དེ་ན་འདུ་འཛི་དང་རྣམ་གཡེང་མེད། བྱ་བ་དང་བྲེལ་དོ་མེད། ཚོང་དང་སོ་ནམ་མེད། བྱིས་པ་དང་འགྲོགས་པ་མེད། བྱ་དང་རི་དྭགས་འགྲོགས་ན་བདེ་བས་གང་། ཆུ་དང་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཟས་དང་མཐུན། ཕུག་དང་བྲག་རིའི་དྲུང་ལ་སོགས་པ་གནས་མ་ལ་ཆོས་དང་མཐུན། སུ་ཡང་བཤེས་ འདྲིས་མེད་པས་དགེ་བ་ངང་གིས་འཕེལ། རིག་པ་ངང་གི་དྭངས་པས་ཤེས་རབ་གསལ་ལ་དྭངས། དེས་ན་དབོན་པའི་ཡོན་ཏན་མང་བས་དེ་རིང་ཉིད་ནས་དབེན་པར་གནས་དགོས་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་རྗེས་ལ་བསྔོ་བ་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་སྒོམ་པ་དངོས་ནི། རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་དེ། གང་དུའང་མི་རྟོག་ཅི་ཡང་མི་འཛིན་པའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་ལྷན་ནེ་བཞག་པས། སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་ལ་འཛིན་རྟོག་ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེའོ། །རྗེས་ལ་བསྔོ་བ་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དགུ་པའོ། །དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་བལྟ་བ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ནས། འདི་ལྟར་ཕྱི་ཡུལ་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་མེད་བཞིན་འཁྲུལ་པའི་ངོ་ལ་སྣང་བས། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུ། རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཚོགས་པ་ལས་གློ་བུར་པར་སྣང་བས་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ། མེད་ལ་ཡོད་པར་སྣང་བས་མིག་ཡོར་གྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུ། སྣང་དུས་བདེན་པ་མེད་པས་སྨིག་སྒྱུའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ། ཕྱི་ནང་གང་ལ་སྣང་བས་བྲག་ཅའི་སྒྲ་སྙན་ལྟ་བུ། རྟེན་དང་རྟེན་པར་མེད་པས་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུ། མེད་སྣང་ཅིར་ཡང་ཤར་བས་སྤྲུལ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ། ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་དུས་ནས་བརྫུན་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་གཟུགས་སུ་འདུག་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པའི་མཐར་བསྔོ་བ་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་དགུ་བཅུ་པའོ། །དེ་ནས་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་བརྟག་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། ཕྱི་ཡུལ་སྣང་རགས་པ་དང་། རང་གི་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོ་འདི་ རྡུལ་ཕྲན་དུ་གཞིག་པས་ཡུལ་མེད་སྟོང་པར་ཐག་ཆོད། ནང་འཛིན་པའི་སེམས་ལ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དུ་བརྟགས་པས་འཛིན་མེད་སྟོང་པར་ཐག་ཆོད། གཟུང་འཛིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པའི་ངང་དེར་སྟོང་པ་གཏད་མེད་དུ་མཉམ་པར་གཞག་ནས་
Chinese
思考，禅修和戒律等与解脱之法相违背，想到这些都是圣者们所普遍呵责的。之后，安住在无生之状态中。而且，前行、正行、后行这三者必须修持。这是第八十五个引导诀窍。之后，思考与孩童交往的过患：发起菩提心后，这样想：无论是显现为在家众还是出家众，与凡夫俗子的群体、朋友、亲戚、同伴、敌人以及中立者交往都是无法忍受的。因为他们天性恶劣，不知感恩，以怨报德，贪得无厌，不知满足，易怒，言语粗暴，只顾满足自己的欲望，无意中伤害他人，目光短浅，当自己的财富和优点衰退时就抛弃并诽谤，不知羞耻，对佛法、誓言等以及因果报应毫不畏惧，事务繁多，极难取悦，争斗、伤害、嫉妒等等，仅仅被非法之事所迷惑，虚度一生。仅仅是交往就会减少善业，增加恶业的孩童们，即使是圣者们也会远离他们。我也要为了成就解脱之殊胜，不与任何人交往，独自修持寂静之禅定。如此思维后，之后回向。这是第八十六个引导诀窍。之后，思考喧嚣的过患：发起菩提心后，这样想：一般来说，世间的现象，特别是今生的事务，永远没有结束和满足的时候。总是忙碌而散乱，琐碎无意义，无论多么努力，都没有意义。即使征服了敌人，也没有尽头；即使照顾了亲人，也没有尽头；无论做生意、务农、手工艺还是知识学习，除了为了衣食而奔波之外，所做之事能转化为有意义的，能走向佛法之路的，连灰尘那么一点都没有。日日夜夜，周而复始地在散乱的喧嚣中度过，这有什么用呢？现在就放下今生，修持禅定吧！如此思维后，之后进行回向。这是第八十七个引导诀窍。之后，思考寂静处的功德：往昔的佛陀和
English
Thinking, meditation, and discipline, etc., are contrary to the Dharma of liberation, thinking that these are universally condemned by the noble ones. Afterwards, abide in the state of no-birth. Moreover, the three, preliminary, main, and subsequent practices, must be cultivated. This is the eighty-fifth guiding instruction. Then, contemplate the faults of associating with children: Generate the mind of enlightenment, and think like this: Whether appearing as householders or renunciates, associating with the retinue of ordinary people, friends, relatives, companions, enemies, and neutral parties is unbearable. Because they are inherently bad-natured, ungrateful, repaying kindness with harm, greedy, insatiable, easily angered, harsh in speech, only satisfying their own desires, unintentionally harming others, short-sighted, abandoning and slandering when their own wealth and virtues decline, shameless, fearless of Dharma, vows, etc., and karmic consequences, having many affairs, extremely difficult to please, fighting, harming, jealous, etc., being deceived only by non-Dharma matters, wasting their lives. Merely associating with them diminishes merit and increases demerit. Even the noble ones avoid such children. I, too, will not associate with anyone, as it obstructs the accomplishment of the supreme liberation. I will practice solitary, peaceful samadhi. Thinking thus, dedicate the merit afterwards. This is the eighty-sixth guiding instruction. Then, contemplate the faults of busyness: Generate the mind of enlightenment, and think like this: In general, worldly phenomena, especially the affairs of this life, never have an end or satisfaction. Always busy and distracted, trivial and meaningless, no matter how hard one strives, there is no essence. Even if one conquers enemies, there is no end; even if one cares for relatives, there is no end; whether one does business, farming, crafts, or studies, besides striving for food and clothing, there is not even a speck of dust of what one does that can be transformed into something meaningful, that can lead to the path of Dharma. Day and night, cycling through the distractions of busyness, what is the use of this? Now, let go of this life and practice meditation! Thinking thus, dedicate the merit afterwards. This is the eighty-seventh guiding instruction. Then, contemplate the virtues of solitude: The Buddhas and
Chinese
所有佛和菩萨都在寂静的森林中修行，为了获得甘露。我也乐于前往寂静之地，因为那里没有喧嚣和散乱，没有事务和忙碌，没有商业和农业，没有与孩童的交往，与鸟兽为伴则充满快乐。水和树叶等物与苦行的食物相宜，山洞和岩石山脚等处适合修行，因为它们与佛法相合。因为没有人际交往，所以善行自然增长。因为觉知自然清澈，所以智慧清晰而澄明。因此，因为寂静有很多优点，所以心想今天就要住在寂静处，之后进行回向。这是第八十八个引导诀窍。然后是实际修习禅定，具备毗卢七法，皈依并生起菩提心。不作任何分别，不执着任何事物，不散乱地安住于此状态。显现之境不间断，能生起止息执着分别的等持。之后进行回向。这是第八十九个引导诀窍。然后是关于般若波罗蜜多，其中有三点，第一点是将显现的自性视为八种幻象的比喻。生起菩提心后，像这样，所有外境的显现，都是明明没有却错误地显现，就像梦境的显现一样。由因缘和合而突然显现，就像幻术的景象一样。明明没有却显现有，就像眼翳的显现一样。显现时没有真实性，就像海市蜃楼的景象一样。无论内外显现，就像山谷的回声一样。没有所依和能依，就像乾闼婆城一样。显现却没有自性，就像影像的显现一样。没有显现却显现一切，就像化现的城市一样。从显现的那一刻起，就观想它是虚假的，没有实体的空相，最后进行回向。这是第九十个引导诀窍。然后是观察法性空性，生起菩提心后，外境粗大的显现，以及自己的身体的物质
English
All Buddhas and Bodhisattvas practiced in the peaceful forest in order to attain nectar. I too am happy to go to a solitary place, because there is no noise and distraction there, no affairs and busyness, no commerce and agriculture, no association with children, and association with birds and wild animals is full of happiness. Water and leaves and so on are suitable for ascetic food, caves and the foot of rocky mountains and so on are suitable places for practice, because they are in accordance with the Dharma. Because there is no social interaction, virtue naturally increases. Because awareness is naturally clear, wisdom is clear and bright. Therefore, because solitude has many advantages, I think that today I must live in solitude, and afterwards dedicate the merit. This is the eighty-eighth instruction. Then there is the actual practice of meditation, possessing the seven dharmas of Vairochana, taking refuge and generating Bodhicitta. Without any conceptualization, without grasping anything, abide in this state without distraction. The field of appearance is uninterrupted, and a samadhi that pacifies grasping and conceptualization arises. Afterwards, dedicate the merit. This is the eighty-ninth instruction. Then there are three points about the Prajnaparamita, the first point is to view the nature of appearance as eight similes of illusion. After generating Bodhicitta, like this, all appearances of external objects are appearances that are clearly not there but appear mistakenly, like the appearance of a dream. Appearing suddenly from the assembly of causes and conditions, like the appearance of a magic trick. Appearing as if it exists when it does not, like the appearance of an optical illusion. There is no truth when it appears, like the appearance of a mirage. Appearing inside and out, like the sound of an echo in a valley. There is no support and nothing supported, like a city of Gandharvas. Appearing but without self-nature, like the appearance of an image. Appearing without appearing anything, like a city of emanations. From the moment it appears, contemplate it as false, an empty form without substance, and finally dedicate the merit. This is the ninetieth instruction. Then there is the examination of the emptiness of Dharmata, after generating Bodhicitta, the gross appearance of external objects, and the material of one's own body