Tibetan
་ཤ་ཁྲག་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནུས། ནམ་ཞིག་དམྱལ་བར་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་ནུས། ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་རེ་བ་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས། ནམ་ཞིག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབྱིན་ནུས། ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་ལ་མི་ཕན་པའི་སྐྱེ་བ་དང་། དོན་དམ་པའི་རོལ་གཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་སིམ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཚིག་དང་། གཞན་ལ་མི་ཕན་པའི་འཚེ་བ་དང་། ལུས་དང་ཤེས་རབ་དང་ནོར་དང་དབང་ཕྱུག་དང་ལྡན་པ་དང་། གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བར་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང་། ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་བདག་ལ་སྨིན་ཅིང་། བདག་གི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་ལ་སྨིན་པས་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་རྗེས་ལ་བསྔོ་བ་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱད་ཅུ་པའོ། །དེ་ནས་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གཉིས་ལས། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི། འདི་ལྟར་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ན། དཀའ་སྤྱད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་དུ་བཟོད་པ། ཆོས་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་མི་སྐྲག་པར་བཟོད་པ། རང་གི་སེམས་ལ་བསྲན་བཟོད་པ་རྣམས་ཡིན་ཡང་། སྐབས་འདིར་གཙོ་བོ་གཞན་གྱི་གནོད་པ་ལས་རང་གི་ཁྲོ་བ་མི་མཆེད་པར་བཟོད་པ་བསྒོམ་སྟེ། སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཟོད་པ་སྒོམ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། འཁོར་གྱི་ལོག་སྒྲུབ་སམ་དོན་ཡོད་དམ་མེད་པའི་འཚེ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་གཟེ་རེའི་སེམས་བཏང་ནས་རིག་པས་འདི་ལྟར་བརྟག་སྟེ། སེམས་ཅན་རང་བཞིན་གནོད་པ་ཅན་ཡིན་ཡིན་པས་ཀྱང་དེ་འབྱུང་ལ། གནོད་ལན་གཞལ་གྱིས་ལངས་པ་མེད་པས་བསྲན་གཟུགས་ཤིང་། བདག་གིས་ཀྱང་སྔོན་དུས་དེ་ལྟར་བྱས་པའི་ལས་ངན་ཡིན་ལ། བསྲན་བཟོད་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་དམ་པ་ཐོབ་པས་ཀྱང་བཟོད་པར་རིགས་ཤིང་། རང་གི་ལས་མ་གཏོགས་པ་དེའི་གནོད་པས་མཐོ་དམན་མི་ནུས་པས་ཀྱང་བཟོད་པར་འོས་ལ། བཅོས་སུ་འདུག་ན་དེའི་ཐབས་ལ་འབད། མི་འདུག་ན་མི་བཟོད་པའི་སེམས་ཀྱི་གཟེ་རེས་རང་སྡུག་པ་ལས་ཁེབས་མེད་ལ། སླར་གཞན་གྱི་གནོད་པ་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བས་ཀྱང་ཟུག་རྔུའི་སེམས་ཀུན་ནས་ཁྲོ་བ་སྤངས་སྟེ། ལྷོད་ཀྱིས་ཞི་བའི་ངང་ལ་གློད་ནས་རྗེས་ལ་འཁོར་གསུམ་དག་པས་བསྔོ་བར་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ། །དེ་ནས་དམིགས་པ་མེད་པའི་བཟོད་པ་ནི། གནོད་བྱེད་དང་བདག་གི་ལུས་ལ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་
Chinese
何時以血肉之軀利益眾生？何時即便長久處於地獄，也能饒益眾生？何時以世間和出世間的巨大財富，圓滿眾生的願望？何時成佛，必定能解除眾生的一切痛苦？何時願我生生世世，不轉生成對眾生無益的生命，不耽於自私自利的享樂，不說不能使眾生感到安慰的話語，不做對他人無益的損害，不具備身體、智慧、財富和權勢，卻樂於損害他人。何時願眾生的罪業之果成熟於我，我的善業之果成熟於眾生，從而獲得安樂。如此思維後，再作迴向。這是第八十個引導文。接下來是關於安忍波羅蜜多，分為兩種。有對境的安忍是：如此修持殊勝之法時，忍受苦行的痛苦，忍受接受他人的痛苦，不畏懼偉大法的境界，忍耐自己的內心。雖然這些都是，但此處主要修持的是，不因他人的損害而生起自己的嗔恨，修持安忍。生起為利益一切眾生修持安忍之心。無論同伴做出錯誤的行為，或者做出有意義或無意義的傷害，都放下急躁的心情，以智慧如此觀察：眾生本性就是有害的，因此會發生這種事。如果以損害來報復，那將無休無止，所以應該忍耐。我也是因為過去做了那樣的惡業。如果能夠忍耐，就能獲得殊勝的福德，所以理應忍耐。除了自己的業力之外，他的損害無法使我高低貴賤，所以也應該忍耐。如果可以補救，就努力尋找方法。如果無法補救，那麼不忍耐的心情只會讓自己痛苦，毫無益處。而且，如果反過來，只會使他人的損害更加增長，所以應當從內心深處捨棄嗔恨。放鬆身心，處於平靜的狀態，之後以三輪清淨作迴向。這是第八十一個引導文。接下來是無對境的安忍：對於加害者和我自己的身體，化為微塵。
English
When can this body of flesh and blood benefit sentient beings? When, even if I remain in hell for a long time, can I still help sentient beings? When can I fulfill the hopes of sentient beings with great worldly and transcendent wealth? When can I become a Buddha and surely remove all the suffering of sentient beings? May I never, in all my lifetimes, be born into a life that is of no benefit to sentient beings, indulge in selfish pleasures, speak words that do not bring comfort to all beings, engage in harmful actions that are of no benefit to others, possess a body, wisdom, wealth, and power, yet delight in harming others. May the results of the sins of sentient beings ripen upon me, and may the results of my virtues ripen upon sentient beings, so that they may be happy. After thinking in this way, dedicate the merits. This is the eightieth instruction. Next, regarding the perfection of patience, there are two types. Patience with an object of focus is: When practicing the sacred Dharma in this way, enduring the suffering of asceticism, enduring and accepting the suffering of others, not being afraid of the state of great Dharma, and enduring one's own mind. Although these are all important, here the main practice is to cultivate patience by not allowing one's own anger to arise from the harm of others. Generate the mind to cultivate patience for the benefit of all sentient beings. No matter what wrong actions companions may commit, or what meaningful or meaningless harm they may inflict, let go of the agitated mind and examine it with wisdom in this way: Sentient beings are by nature harmful, so this will happen. If you retaliate with harm, it will never end, so you should be patient. Also, it is because I have done such evil deeds in the past. If you can be patient, you will gain supreme merit, so it is reasonable to be patient. Apart from one's own karma, their harm cannot make me higher or lower, so I should also be patient. If it can be remedied, strive to find a way. If it cannot be remedied, then the impatient mind will only make oneself suffer, and there is no benefit. Moreover, if you retaliate, it will only increase the harm of others, so you should abandon anger from the depths of your heart. Relax your body and mind, be in a state of peace, and then dedicate the merits with the purity of the three spheres. This is the eighty-first instruction. Next is patience without an object of focus: For the harmer and my own body, transform into dust particles.
Tibetan
གཞིག་པས་ཆ་མེད་སྟོང་པ། ངག་ལ་ཁ་དོག་དང་ངོས་གཟུང་གཞིག་པས་རང་ཡལ་རྗེས་མེད། སེམས་ལ་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བལྟས་པས་དངོས་མེད་དུ་འདུག་སྟེ། གནོད་བྱེད་དགྲ། གནོད་པ་གཏམ་མི་སྙན་པ་དང་འཚེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ། གནོད་ཡུལ་བདག་རྣམས་སྟོང་པ་རིས་མེད་དུ་དག་པས། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་ལ་གློད་ནས་བཞག་གོ །དེའང་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ། །དེ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ནས། འདི་ལྟར་ལེ་ལོས་ནི་རང་གི་དོན་ཡང་མི་འགྲུབ་ན། གཞན་གྱི་དོན་ལྟ་ཅི་སྨོས། བདག་གིས་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་དགོས་པས་བརྩོན་པར་བྱའོ་སྙམས་ནས། ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་། ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་འགྲུབ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཡན་ལག་བདུན་པ་དང་ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་ལག་ལེན་ལ་འབད་ནས། རྗེས་ལ་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་བསྔོ་བ་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས། དང་པོ་འགྱུར་ཞིང་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ལ་བསམ་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འཆི། འདུས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འབྲལ། བསགས་པ་ཐམས་ཅད་འཛད་དེ། འཕྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རྒུད་པའི་མཐའ་ཅན་ཏེ། གཡོ་ཞིང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་རེ་ཕུང་། བདག་ཀྱང་མྱུར་ཏུ་འཆི། ངེས་པར་འཆི། སང་ནང་པར་རམ། དོ་ནུབ་ཀྱང་མི་འཆི་བའི་དབང་མེད་ན། འཁྲུལ་སྣང་ཚེ་འདིའི་སྣང་བས་ཅི་བྱ། འཆི་བའི་དུས་སུ་ཕན་པར་ངེས་པར་ཟབ་མོའི་གདམས་ངག་ཡིན་པས་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་དགོས། ཉིན་མོ། མཚན་མོ་སྐད་ཅིག །ཡུད་ཙམ། ཐང་གཅིག་འགྱུར་བས་ཀྱང་འཆི་བ་ལ་ཉེར་སོགས་སྙམ་དུ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་པའོ། །དེ་ནས་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པ་ནི། འདི་ལྟར་འདོད་པ་རྣམ་ནི་ཉེས་པ་མང་བ་སྟེ། བསགས་པ་བསྲུང་བ་སྤེལ་བ་གསུམ་གྱིས་བྲེལ་ཞིང་མི་དགེ་བ་འཕེལ་བ། ཀུན་དང་རྩོད་པ་དང་བཅས་པ། ཡོད་ཅིང་ཆོག་མི་ཤེས། ཁེངས་ཤིང་སེར་སྣ་འཕེལ་བ་ཟད་ཀྱིས་དོགས། བླངས་ཀྱིས་དོགས། འཕྲོག་གིས་དོགས། རྐུན་པོ་ལ་སོགས་ པ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་བ། བསགས་ཀྱང་འཆི་བའི་དུས་སུ་ཐམས་ཅད་འཇོག་ཅིང་འབྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། ཇི་ཙམ་དུ་འབྱོར་བ་དེ་ཙམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དེ་བས་མང་བ་སྟེ། ཐོས་པ་དང་།
Chinese
观察时，无分无别空性。 语言上的颜色和执着，观察时自然消失无痕。 心中的本体，观察时显现为无实有。 损害者是敌人。 损害是不悦耳的言语、伤害和不适等等。 受损害的对境，我等皆清净无别空性。 放松安住在无生之中。 这也因具备前行、正行、后行三者而修持。 这是引导次第第八十二个引导。 之后是精进波罗蜜多。 生起菩提心后，这样想：懒惰连自己的事情都不能成办，更何况是别人的事情呢？ 我必须成办一切众生的利益，因此要精进。 如此思量后，尽力行持十种善行、十种波罗蜜多、顶礼和绕转等等，特别是努力修持七支供和三蕴经的行持。 之后在后行中，在不执着三轮的境界中回向。 这是引导次第第八十三个引导。 之后是六种静虑波罗蜜多，首先是思维变化和无常的自性。 这样，一切生者终将死亡，一切聚合终将离散，一切积聚终将耗尽，一切显赫终将衰败。 动摇且无有实义，贪执此生无常显现者徒劳无益。 我也将迅速死亡，必定死亡。 明天或者后天，甚至今晚也无法避免死亡，那么对于虚幻的此生显现有何用处？ 因为死亡之时确定有利益的是甚深窍诀，所以要努力修持禅定。 白天、夜晚，刹那、片刻、一会儿，一个时辰的变化也接近死亡等等，如此以前行、正行、后行三者修持。 这是引导次第第八十四个引导。 之后是思维欲望的过患。 这样，欲望的种类有诸多过患，积累、守护、增长三者忙碌且不善业增长。 与一切争论相伴随，拥有却不知满足，傲慢且吝啬增长，担心耗尽，担心被夺取，担心被抢夺，与盗贼等等一切共同拥有。 积累再多，死亡之时一切都要放下且是分离的自性。 拥有越多，痛苦就越多。 比这更多的是，听闻和
English
When examined, it is impartially empty. The colors and fixations of speech vanish without a trace when examined. The essence of the mind, when looked at, appears to be without substance. The harming enemy. Harm is unpleasant speech, injury, and discomfort, etc. The objects of harm, all of us, are purified into impartial emptiness. Relax and rest in the state of no birth. This is practiced with the complete three parts: preparation, main practice, and conclusion. This is the eighty-second instruction. Then, the perfection of diligence: Generate the mind of enlightenment. Like this, laziness does not even accomplish one's own benefit, so what need is there to mention the benefit of others? I must accomplish the benefit of all sentient beings, so I must be diligent. Thinking like this, practice the ten virtuous actions, the ten perfections, prostrations, circumambulations, etc., as much as possible. Especially, strive to practice the seven-branch prayer and the practice of the three heaps. Afterwards, in the conclusion, dedicate the merit in the state of not fixating on the three spheres. This is the eighty-third instruction. Then, of the six perfections of meditation, the first is contemplating the nature of change and impermanence. Like this, all who are born will die. All that gathers will separate. All that accumulates will be exhausted. All that flourishes will decline. Shifting and without essence, attachment to the impermanent appearances of this life is futile. I too will die quickly. I will certainly die. If I have no power to not die tomorrow or even tonight, what is the use of the deceptive appearances of this life? Since the profound instruction is certainly beneficial at the time of death, one must strive to practice meditation. Day and night, a moment, a short time, even an hour changes, bringing death closer. Practice this with the three parts: preparation, main practice, and conclusion. This is the eighty-fourth instruction. Then, contemplate the faults of desire. Like this, the kinds of desire have many faults. Being busy with accumulating, protecting, and increasing, non-virtue increases. Accompanied by disputes with everyone. Having it, one does not know satisfaction. Arrogance and miserliness increase, fearing exhaustion, fearing being taken, fearing being robbed, being shared with thieves, etc. Even if accumulated, at the time of death, everything must be left behind and is of the nature of separation. The more one has, the more suffering there is. More than that is hearing and