Tibetan
། །འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་མ་སྟེ་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་ང་བརྒྱད་པའོ། །དོན་བདུན་པ་ཚད་མེད་བཞིའི་བསྒོམ་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕན་ཡོན་ལ་བསམ་སྟེ་བསྒོམ་པ་ལ་སྤྲོ་དགའ་བསྐྱེད་ལ། སྒོམ་ཚུལ་དངོས། རྩལ་སྦྱང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལྟར་ཚད་མེད་བཞི་མ་བསྒོམས་ན་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྲུབ་ཅིང་། བསྒོམས་ན་འགྲུབ་པས་ཀྱང་བསྒོམ་དགོས་པ། བྱམས་པ་ནི་གནས་སྐབས་ཀུན་གྱི་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་མཐར་ཐུག་ལོངས་སྐུ་འགྲུབ་པ་དང་། སྙིང་རྗེས་འཚེ་བ་མེད་ཅིང་ཆོས་སྐུ་འགྲུབ་པ་དང་། དགའ་བས་ཕྲག་དོག་མེད་ཅིང་སྤྲུལ་སྐུ་འགྲུབ་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་ཞིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་པ་དང་། གཞན་ཡང་འདོད་པར་ལྷ་མིའི་ལུས་འགྲུབ་པས་ཕན་བདེ་བྱེད་ལ། གཟུགས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་དང་སྐྱེ་གནས་དག་པའི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བདག་གིས་ཕན་ཡོན་ལ་བསམས་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་ང་དགུ་པའོ། །དེ་ནས་སྒོམ་ཚུལ་དངོས་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པ་ལའང་དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པ་གཉིས་ལས། དམིགས་ཡུལ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། ད་ལྟར་ཕ་མ་དང་གཉེན་འདུན་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་ཤིང་། དགྲ་དང་དེའི་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བའི་སེམས་འདི་མི་རིགས་ཏེ། ཚེ་རབས་ སྔ་མར་དགྲ་འདིས་ཀྱང་གཉེན་བྱས། གཉེན་གྱིས་ཀྱང་དགྲ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་དང་། ད་ལྟའང་རྟག་ཏུ་དགྲས་ཀྱང་གནོད་པར་མི་ནུས་ཤིང་བསྟུན་ན་གཉེན་བཞིན་ཕན་པའང་སྲིད་ལ། གཉེན་གྱིས་ཀྱང་ཚིག་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། འཐབ་པ་དང་། ནོར་རྫས་འགོད་པ་དང་། དེ་ལ་མི་འདོད་པ་བྱུང་ན་རང་གི་སེམས་ལ་ཟུག་རྔུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དགྲ་བཞིན་དོན་ལ་གནས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་ནའང་གཉེན་དགྲར་འགྱུར་བ་དང་། དགྲ་གཉེན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་ཕྱོགས་ལ་ཆགས། གཞན་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཉེ་རིང་སྤངས་ལ་དགྲ་གཉེན་ངོ་མཉམ་གྱི་དོན་ལ་བརྟག་ཅིང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟར་བལྟ་བཞི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའོ། །བློའི་རྣམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གཅིག་ནས་གཉིས་དང་གསུམ་དང་གྲོང་གཅིག་དང་། ཡུལ་ཁམས་གཅིག་དང་གླིང་གཅིག་ནས་ནམ་མཁའ་མཐའི་བར་ལ། ཉེ་རིང་ཆགས་སྡང་དང་དམིགས་པ་མེད་བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་པོས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་དྲུག་ཅུ་པའོ། །དེ་ནས་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ལའང་གཉིས་ལས། དམིགས་ཡུལ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ། རང་ཕྱོགས་ལ་བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ཀུན་བདེ་བ་དང་འཕྲད་པར་སྨོན་པ་བཞིན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ཇི་སྙེད་དོ། །ཀུན་བདེ་བ་དང་འཕྲད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བྱམས་པས་བདག་གིར་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་མཐོང་ནས། བློའི་རྣམ་པ་ནི་རང་གི་ཕ་མ་ལྟ་བུས་མཚོན་ནས་སྙིང་ཉེ་བ་དང་འཕྲད་པར་འདོད་པ་དང་། དེ་ནས་གཅིག་ནས་ཀུན་གྱི་བར་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ལ། གང་དུའང་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་ སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ། །དེ་ནས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ལའང་། དམིགས་ཡུལ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་གདུངས་པ་བློས་མི་བཟོད་པ་ཞིག་བསམས་ལ། བློའི་རྣམ་པ་སྡུག་བསྔལ་འདི་དང་བྲལ་བར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་པའི་སྙིང་རྗེ་དུང་དུང་པ་སེམས་ཅན་གཅིག་ནས་ཀུན་གྱི་བར་ལ་བསྒོམས་པའི་རྗེས་གང་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ངང་ནས་དར་ཅིག་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་དུ་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ། །དེ་ནས་དགའ་བ་ནི། མཐོ་རིས་ཀྱི་ཡུལ་ན་སུ་གང་ཞིག་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ་ཆེ་ཆུང་ཅི་ཡོད་པ་ནས། བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཆ་ཐམས་ཅད་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ། བློའི་རྣམ་པ་བདེ་བ་འདི་དང་རྟག་ཏུ་མི་འབྲལ་ཞིང་འདི་བས་ཀྱང་སྐྱིད་ཅིང་བདེ་བ་ཚེ་རིང་བ་དང་། འཁོར་མང་བ་ལོངས་སྤྱོད་འབྱོར་བ། འཚེ་བ་མེད་པ། ཤེས་རབ་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་འབྱོར་བར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་དུ་སེམས། གཅིག་ནས་ཀུན་གྱིས་བར་ལ་སྦྱར་ཞིང་། །ཁྱད་པར་དུ་རང་ལ་གནོད་པའི་དགྲ་དང་སེམས་ལ་ཕྲག་དོག་གི་གནས་སུ་གྱུར་བ་རྣམས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྦྱང་བའི་མཐར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་བཞག་པ་སྟེ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའོ། །དེ་ནས་རྩལ་སྦྱང་བ་ནི། གོ་རིམ་ངེས་པ་ཅན། བྱམས་པ། སྙིང་རྗེ། །དགའ་བ། བཏང་སྙོམས་བཞི་པོ་རིམ་པར་བསྒོམ་ཞིང་། ཡང་བཟློག་ནས་བསྒོམ་པ་བཏང་སྙོམས་ནས་བྱམས་པའི་བར་དང་། སྤེལ་མ་བྱམས་པ་དགའ་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་ཞིང་། སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་གོམས་པར་སྦྱོང་བའོ། །དེ་དག་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་གཞི་དེ་ཉིད་ལ་བརྩོན་བཞིན་དུ་ཞེན་པ་མེད་པ། རྗེས་བསྔོ་བ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པར་ཉམས་ སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པའོ། །དོན་བརྒྱད་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བསླབ་བྱ་དང་
Chinese
这是所有佛法的基础，非常重要，所以要认真对待。引导文第五十八节。第七个内容是修习四无量心的方法，有三个方面：首先，思考利益而生起修习的欢喜心；其次，实际的修习方法；最后，练习纯熟。第一点是：如果不修习四无量心，就无法成佛；修习了就能成佛，所以必须修习。慈爱是暂时一切时期的悦意，最终成就报身；悲心是没有损害，成就法身；喜心是没有嫉妒，成就化身；舍心是使心堪能，成就自性身。此外，在欲界能成就天人和人的身体，带来利益和安乐；为了显现色界的禅定和清净生处的功德。我应当思维利益而努力修习，这样以加行、正行、后行三者来修持。引导文第五十九节。然后是实际的修习方法，有四点。首先是修习舍心，也有所缘和行相两种。所缘是经过全面观察后需要了解的：现在对于父母和亲友等自己一方产生贪执，对于敌人和敌方产生憎恨之心是不合理的。因为在以前的生世中，这个敌人也做过亲友，亲友也做过敌人，所以是不确定的。而且现在敌人也不一定总是能造成伤害，如果顺从，也有可能像亲友一样带来利益。亲友也会说难听的话，争斗，夺取财物，如果对他不满意，就会在自己的心中产生痛苦，所以实际上就像敌人一样。在未来，亲友也会变成敌人，敌人也会变成亲友，因为没有确定性。对于自己一方产生贪执，对于他人一方产生憎恨之心，这样抛弃亲疏远近，观察敌人和亲友平等对待的道理。像这样看待一切众生，就是对境的所缘。心的行相是，像这样从一个众生到两个、三个众生，到一个村庄，到一个地区，到一个洲，直到虚空边际，没有亲疏远近的贪嗔执着，以广大的舍心，通过加行、正行、后行三者来修习。引导文第六十节。然后是修习慈爱心，也有两种。
English
This is the basis of all Dharmas, and it is very important, so it must be taken seriously. Instruction Section 58. The seventh topic is the method of cultivating the four immeasurables, which has three aspects: First, generate joy in cultivation by contemplating the benefits; second, the actual method of cultivation; and finally, practicing to become proficient. The first point is: If you do not cultivate the four immeasurables, you cannot attain Buddhahood; if you cultivate them, you can attain Buddhahood, so you must cultivate them. Loving-kindness is pleasing in all temporary situations and ultimately achieves the Sambhogakaya; compassion is without harm and achieves the Dharmakaya; joy is without jealousy and achieves the Nirmanakaya; equanimity makes the mind workable and achieves the Svabhavikakaya. Furthermore, in the desire realm, one can achieve the bodies of gods and humans, bringing benefit and happiness; in order to manifest the qualities of samadhi in the form realm and pure birth places. I should contemplate the benefits and strive to cultivate, thus practicing with the three aspects of preparation, main practice, and conclusion. Instruction Section 59. Then there are four points to the actual method of cultivation. First, in cultivating equanimity, there are also two aspects: object of focus and aspect. The object of focus is what needs to be understood after a comprehensive examination: It is unreasonable to have attachment to one's own side, such as parents and relatives, and hatred towards enemies and their side. Because in previous lives, this enemy was also a friend, and a friend was also an enemy, so it is uncertain. Moreover, even now, the enemy cannot always cause harm, and if one is compliant, they may bring benefits like a friend. Friends may also say unpleasant words, fight, seize property, and if one is dissatisfied with them, it will cause pain in one's own mind, so in reality, they are like enemies. In the future, friends may become enemies, and enemies may become friends, because there is no certainty. Abandoning closeness and distance, attachment and hatred towards one's own side and hatred towards others, contemplate the principle of treating enemies and friends equally. Looking at all sentient beings in this way is focusing on the object. The aspect of the mind is that, in this way, from one sentient being to two, three, to one village, to one region, to one continent, to the edge of space, without attachment, aversion, or focus on closeness or distance, cultivate with great equanimity through the three aspects of preparation, main practice, and conclusion. Instruction Section 60. Then there is the cultivation of loving-kindness, which also has two aspects.
Chinese
因此，目标是所有众生，就像祈愿所有没有快乐的众生都能获得快乐一样。所有没有快乐的众生有多少啊！通过慈爱之心，将他们视为自己要关怀的对象，心想：愿他们都能获得快乐。心的状态要像对待自己的父母一样，希望他们能与亲近的人相遇。之后，从一个众生到所有众生都这样修习。最后，在没有任何执着的状态中安住，这样就具备了前行、正行、后行三个部分，从而进行修持。这是第六十一个引导诀窍。然后，修习悲心时，观想那些被剧烈痛苦所折磨，令人无法忍受的众生。心的状态是：希望他们能脱离这些痛苦。对一个众生到所有众生都修习这种强烈的悲心。之后，在没有任何执着的状态中，稍微安住片刻，这就是前行、正行、后行三个部分。这是第六十二个引导诀窍。然后是喜心。从天界中任何快乐幸福的众生，无论大小，都将所有具有快乐的方面作为目标。心的状态是：愿我永远不与这种快乐分离，并且比这更快乐、更幸福，寿命更长，眷属更多，受用丰饶，没有伤害，智慧广大等等，直到获得佛果。从一个众生到所有众生都这样观想。特别是对于那些伤害自己的人，以及那些让自己产生嫉妒的人，要反复修习，最终安住在空性的状态中，这样就具备了前行、正行、后行三个部分，从而进行修持。这是第六十三个引导诀窍。然后是练习技巧。有一定的顺序：慈爱、悲心、喜心、舍心这四者依次修习。然后反过来修习，从舍心到慈爱。交替修习慈爱和喜心，悲心和舍心。在每个瞬间都练习纯熟。这些都以前行发心、正行精进于本初状态，无有执着，后行回向这三者来摄持，从而进行修持。这是第六十四个引导诀窍。第八个意义是发起殊胜菩提心的学处。
English
Therefore, the object is all sentient beings, just as wishing that all sentient beings without happiness may meet with happiness. How many sentient beings are there without happiness! Through loving-kindness, seeing them as objects to be cared for, thinking: May they all meet with happiness. The state of mind should be like treating one's own parents, wishing them to meet with loved ones. Then, from one sentient being to all sentient beings, meditate in this way. Finally, abide in a state without any attachment, thus possessing the three parts of preliminary, main practice, and conclusion, thereby practicing. This is the sixty-first guiding instruction. Then, when meditating on compassion, contemplate those sentient beings who are tormented by intense suffering, which is unbearable. The state of mind is: May they be separated from this suffering. Cultivate this intense compassion from one sentient being to all sentient beings. Afterwards, abide for a moment in a state without any attachment, which constitutes the three parts of preliminary, main practice, and conclusion. This is the sixty-second guiding instruction. Then there is joy. From any sentient being in the heavenly realms who is happy and joyful, whether great or small, take all aspects of happiness as the object. The state of mind is: May I never be separated from this happiness, and may I be even more joyful and happy than this, with a longer life, more retinue, abundant resources, no harm, great wisdom, and so on, until I attain Buddhahood. Apply this from one sentient being to all sentient beings. Especially for those who harm oneself, and those who cause jealousy in one's mind, repeatedly practice, and finally abide in the state of emptiness, thus possessing the three parts of preliminary, main practice, and conclusion, thereby practicing. This is the sixty-third guiding instruction. Then there is practicing the skills. There is a definite order: loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, these four are meditated on in sequence. Then meditate in reverse, from equanimity to loving-kindness. Meditate alternately on loving-kindness and joy, compassion and equanimity. Practice becoming familiar in every moment. These are all practiced by being encompassed by the three: the preliminary generation of bodhicitta, the main practice of diligently abiding in that very state without attachment, and the conclusion of dedication. This is the sixty-fourth guiding instruction. The eighth meaning is the precepts for generating the supreme bodhicitta.