Tibetan
འི་ནང་ན་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གནས་པ་ཡང་། ངོ་བོ་སྟོང་པ་དང་ཐུགས་རྗེ་རིག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་གསལ་བ་འཇའ་འོད་ཀྱི་ཁང་པ་ནི། དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒྲོན་མ་དང་། དེའི་དབུས་ན་ལྔ་ལྡན་འོད་ཀྱི་ཚོམ་བུ་རིགས་ལྔ་སྐུའི་ཆ་ཅན་ནི་ཐིག་ལེ་སྟོང་བའི་སྒྲོན་མ་སྟེ། རྨ་བྱའི་མདོངས་ལྟ་བུའོ། །ནང་གི་གདངས་ཕྱིར་ཤར་དུས་མིག་གི་ཨ་འབྲས་ཀྱི་འོད་གདངས་དམར་སེར་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མར་བཏགས་པ་ནི་གདངས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་སྟོང་སྒྲོན་ཡིན་ལ། ནམ་མཁར་སྣང་བའི་འོད་སྣང་ལ་དབྱངས་རྣམ་དག་གི་སྒྲོན་མར་བཏགས་པ་ཡང་གདངས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་དག་གི་སྒྲོན་མའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཅེས་བཏགས་ཀྱང་རིག་པའི་གདངས་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དོ། །དེ་ལྟར་འོད་ནང་དུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་གནས་པ་ལ་གཏད་ནས་མ་ཡེངས་པར་ཕྱིར་བསྒོམས་པས། ནང་དུ་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བ་ནི། ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མ་ ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཏགས་པ་ཡང་། གནད་དེས་ཡེ་ནས་ཡོད་ཐོག་ཏུ་དུས་དེར་ཕེབས་པ་ལ་བཏགས་ཀྱིས་སྔར་མེད་གསར་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྡོད་པ་གསུམ་ནི། དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཕྱི་སྣང་བ་སྡོད་པས་རྐྱེན་ངན་གྲོགས་སུ་འཆར། ནང་སྒྱུ་ལུས་སྡོད་པས་འཁྲུལ་པའི་བྱ་བ་དང་བྲལ། གསང་བ་རླུང་སེམས་སྡོད་པས་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་མི་སྲིད་པའོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་ཚད་རྨི་ལམ་གྱིས་གཟུང་བ་དང་། རྟགས་ལུས་ངག་ལ་འཆར་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་རབ་རྨི་ལམ་གཏན་ནས་འགགས། འབྲིང་གིས་རྨི་ལམ་ལ་རྨི་ལམ་དུ་ཤེས། ཐ་མས་རྨི་ལམ་ངན་པ་མེད་པར་བཟང་པོ་ཤ་སྟག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་དུས་ན། ལུས་རུ་སྦལ་འཁར་གཞོང་དུ་བཅུག་པ་ལྟར་འདུག་སྟངས་ལས་འབྲལ་མི་ཕོད་པ་དང་། ངག་ལྐུགས་པ་ལྟར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང་། སེམས་མཁའ་འགྲོ་སྙི་ལ་ཟིན་པ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་གཞི་ལས་མ་གཡོས་པའོ། །ཉམས་གོང་འཕེལ་གྱི་དུས་ན། ལུས་སྐྱེས་བུ་ནད་ཀྱིས་གདུངས་པ་ལྟར་རྒྱན་དང་བྱི་དོར་མེད་པ། ངག་སྨྱོན་པ་ལྟར་ཟང་ཐལ་རྗེས་མེད་པ། སེམས་དུག་ནད་ཀྱིས་ཟིན་པ་ལྟར་རྟོག་པའི་འཕྲོ་འདུ་ཆད་པའོ། །རིག་པ་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་དུས་ན། ལུས་གླང་པོ་ཆེ་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལྟར་སྐད་ཅིག་གིས་རི་བྲག་ལ་ཐོགས་མེད་དུ་འགྲོ་བ། ངག་གྲུལ་བུམ་གྱི་ཕྲུ་གུ་ལྟར་སྙན
Chinese
之中安住着大智慧，本体空性与大悲觉性无二无别，是智慧自生之灯。自性光明虹光之殿是法界清净之灯。其之中五蕴光之聚，五部身之分是明点空性之灯，如孔雀翎毛一般。内之光芒向外显现时，眼珠之光芒，红黄之显现，被称作明点空性之灯，是光芒之明点空灯。于虚空显现之光芒，被称作法界清净之灯，也是光芒之法界清净之灯。同样，觉性被称作金刚链，也是觉性之光芒金刚链。如是，专注于光明之中安住金刚链，不散乱而向外修习，内中生起空明离戏之智慧，名为智慧自生之灯。 如此称谓也是，以其要点，于本有之上，到达彼时而称谓，并非先前没有新产生之智慧自生之灯。第二，安住之三：如是行持，外之显现安住，恶缘显现为助伴。内之幻身安住，远离错乱之行。秘密气心安住，不可能生起分别念。于此之时，以梦境衡量，以及身体语言显现之相两种。第一，精进上等者，梦境完全止息。中等者，于梦中知是梦。下等者，恶梦不生，完全转为吉祥之梦。第二有四种，法性现前之时，身体如蛙被置于木槽中一般，无法脱离坐姿。语言如哑巴一般，无法言说。心如空行母被麻醉一般，分别念看似散乱，然未离本基。证悟增长之时，身体如病人被病痛折磨一般，没有装饰和清洁。语言如疯子一般，胡言乱语毫无痕迹。心如中毒之人一般，分别念的散乱停止。觉性达到量度之时，身体如大象陷入泥潭一般，刹那间无碍地行走于山石之间。语言如陶罐之声般悦耳。
English
Within, great wisdom abides. The essence, emptiness, and the inseparable compassion-awareness are the self-arisen lamp of wisdom. The self-luminous rainbow light palace is the lamp of the utterly pure realm. In its center, the fivefold light cluster, the five families with aspects of the body, is the lamp of empty bindu, like the feathers of a peacock. When the inner radiance dawns outward, the radiance of the eye's pupil, the appearance of red and yellow, is labeled as the lamp of empty bindu, which is the empty lamp of radiant bindu. The light appearing in the sky is labeled as the lamp of utterly pure sound, which is also the lamp of the utterly pure realm of radiance. Similarly, awareness is labeled as the Vajra Chain, which is also the radiant Vajra Chain of awareness. Thus, focusing on the Vajra Chain abiding within the light, without distraction, and meditating outward, the wisdom of emptiness and clarity, free from elaboration, arises within, which is called the self-arisen lamp of wisdom. This labeling is also because, with that key point, it is labeled as arriving at that time upon what is already present from the beginning, not as a newly arisen self-arisen lamp of wisdom that did not exist before. Second, the three abidings: By doing so, the outer appearances abide, and adverse conditions arise as helpers. The inner illusory body abides, free from the activities of delusion. The secret wind-mind abides, and it is impossible for conceptual thoughts to arise. In this case, there are two measures: grasping with dreams and signs appearing in body and speech. First, the best of diligence completely ceases dreams. The middling knows dreams as dreams in dreams. The worst transforms bad dreams into only good ones. Second, there are four: At the time of the manifestation of dharmata, the body is like a frog placed in a wooden trough, unable to leave the posture. Speech is like a mute, unable to speak. The mind is like a dakini being anesthetized, and although conceptual thoughts seem to scatter, they do not move from the base. At the time of the increase of experience, the body is like a person afflicted with illness, without adornment or cleansing. Speech is like a madman, rambling without trace. The mind is like a person poisoned, and the scattering of thoughts ceases. At the time when awareness reaches its measure, the body is like an elephant sinking in mud, instantly traveling unhindered through mountains and rocks. Speech is as pleasant as the sound of a clay pot.
Tibetan
་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བ། སེམས་སྙིང་ལ་མདས་ཟིན་པ་ལྟར་དྲན་བསམ་གྱི་འཕྲོ་འདུ་ཆད་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་དུས་ན། ལུས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རོ་ལྟར་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །ངག་བྲག་ཆ་ལྟར་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་ཟློ་བ། སེམས་རིམས་ནད་བྱང་བའི་སྐྱེས་བུ་ ལྟར་དྲན་བསམ་དབྱིངས་སུ་དག་ནས་རིག་པ་རང་གསལ་དུ་གནས་པའོ། །གསུམ་པ་ཐོབ་པ་གསུམ་ནི། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་དབང་ཐོབ་པས་སྣང་རྐྱེན་ཞིང་ཁམས་སུ་གྲོལ། ནང་ཕུང་པོ་ལ་དབང་ཐོབ་པས་སྒྱུ་ལུས་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ། གསང་བ་དབྱིངས་རིག་ལ་དབང་ཐོབ་པས་འཁྲུལ་རྟོག་རང་འགགས་པའོ། །བཞི་པ་གདེང་བཞི་ནི། ཡར་སངས་རྒྱས་ལ་ཐོབ་ཏུ་རེ་བ་མེད་པ་དང་། མ་ཐོབ་ཀྱི་དོགས་པ་མེད། མར་འཁོར་བར་མི་སྐྱེ་བའི་རེ་བ་དང་། སྐྱེས་ཀྱིས་དོགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་དག་གིས་རིག་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལམ་ཐོད་རྒལ་སྙིང་པོའི་དོན་མངོན་སུམ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཁྲིད་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་རྗེས་གནད་བཞི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོས་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཉིན་མོ་སྣང་བ་རྒྱས་གདབ་པ་དང་། མཚན་མོ་ཡེ་ཤེས་གནད་དུ་བསྣུན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་ཟབ་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་ལྟར་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལ་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་བསྲུང་བའི་ཚུལ་འདིར་ལེན་དགོས་ལ། མདོར་བསྡུས་པ་ནི། ཕྱི་སྣང་བ། ནང་རིག་པ། མདོར་ན་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་གང་ལའང་འཛིན་ཞེན་གྱི་བློའི་དྲི་མས་མ་བསླད། ཉམས་ཀྱི་ཞེན་པས་མ་བཅིངས་པར་གང་ལྟར་སྣང་ཡང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་རོལ་པ་ལྟ་བུའོ་སྙམ་པའི་བློས་སྦྱང་། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཤར་པའི་སྟོང་ཆའི་བློ་དེ་ཡང་ཡོད་མེད། ཡིན་མིན། ཕྱོགས་རིས། བཟང་ངན། བླང་དོར་ལས་འདས་པའི་སྒྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་བསལ་བཞག་མེད་པར་འཇོག་གོ །རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་རྣམས་ སུའང་ཤེས་པ་རྒྱ་ཡན་དུ་མ་ཤོར་བར་དྲན་འཛིན་གྱིས་འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ། མིག་ཡོར། ཆུ་ཟླ། སྤྲུལ་པ། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཙམ་དུ་ངེས་པར་འདུག་ཨང་། སྐད་ཅིག་ཀྱང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རུལ་ཙམ་ཡང་མེད་སྙམ་དུ་རྩལ་སྦྱང་། དེ་བཞིན་དུ་ཆགས་སྡང་། དགག་སྒྲུབ། རེ་དོགས་སོགས་གཉིས་འཛིན་ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་ཡེ་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་ཟད་ཐལ་རྗེན་པར་སྐྱོང་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྲོང་ལ་དབང་པོ་གནས་སུ་བསྡུ་བ། ནམ་གུང་ཤེས་པ་བུམ་པར་འཇུག་པ། ཐོ་རངས
Chinese
令人心旷神怡的境界。犹如心被箭射中一般，断绝了所有的思绪。当法性耗尽之时，身体如同坟场的尸体一般，没有了肯定与否定之分别。言语如同山谷的回声，重复着别人的话语。心如同摆脱疾病的人一样，思绪在法界中清净，觉性安住于自明之中。第三，所获得的三个是：外在对显现获得自在，从而将显现之缘转化为净土；内在对蕴获得自在，从而将幻身转化为光明；秘密对法界觉性获得自在，从而使错觉妄念自然止息。第四，四种把握是：向上对获得佛果没有期望，也没有未获得的疑虑；向下对不再轮回没有期望，也没有轮回的疑虑。通过这些，对觉性进行最终的确定，是将脱噶心髓之义显现于道上的教导。第三，后续的四个要点，以法性之轮进行水流不断的瑜伽之方式，分为二：正行和，补充说明。第一部分分为二：白天增长显现，夜晚将智慧融入要点。第一部分是：如同甚深智慧之轮一般，对于基、道、果三者，需要以十三条大誓言来守护的方式来领受。简而言之是：外在显现，内在觉性。总之，对于包含显有轮回涅槃的一切法，不要被执着之心的污垢所染污，不要被体验的执着所束缚，无论显现如何，都要以“如同梦幻泡影”之心来净化。当梦幻泡影般显现的空性之心，也超越了有无、是非、偏颇、好坏、取舍，安住在无有取舍的、如同虚空般的境界中。在后得的各个阶段，也要不让觉知放纵，以正念忆持，确信显现的这一切法都如幻如化，如海市蜃楼，如水中月，如化现，如干闼婆城一般。哪怕一瞬间也不要有丝毫真实存在的念头。同样地，对于贪嗔、取舍、希望与恐惧等一切二取，都要学习将二取灭尽、原始解脱的见解赤裸裸地运用。第二部分分为三：早上将根识收摄于本位，半夜将觉性融入宝瓶之中，黎明时分
English
A delightful realm. Like an arrow piercing the heart, all thoughts and ideas cease. When the nature of reality is exhausted, the body is like a corpse in a charnel ground, without the delusion of affirmation or negation. Speech is like an echo in the mountains, repeating the words of others. The mind is like a person who has recovered from illness, thoughts purified in the expanse of reality, and awareness abides in self-illumination. Third, the three attainments are: outwardly, gaining mastery over appearances, thereby liberating appearances and conditions into pure lands; inwardly, gaining mastery over the aggregates, thereby liberating the illusory body into clear light; secretly, gaining mastery over the expanse of awareness, thereby causing deluded thoughts to cease naturally. Fourth, the four assurances are: upwardly, there is no expectation of attaining Buddhahood, nor is there any doubt of not attaining it; downwardly, there is no expectation of not being reborn in samsara, nor is there any doubt of being reborn. Through these, the final determination of awareness is the instruction that makes the meaning of Tögal (Leap Over) Heart Essence manifest on the path. Third, the subsequent four key points, the way to practice the continuous flow of yoga with the wheel of reality, are divided into two: the main practice and supplementary explanations. The first part is divided into two: increasing appearances during the day and applying wisdom to the key points at night. The first part is: like the wheel of profound wisdom, for the base, path, and result, one needs to receive the practice in a way that protects them with the thirteen great samayas. In short: outer appearances, inner awareness. In short, for all phenomena that encompass samsara and nirvana, do not be defiled by the stains of clinging mind, do not be bound by the clinging of experience, and no matter how things appear, purify them with the mind that thinks, "It is like a dream or illusion." Even that mind of emptiness that arises like a dream or illusion transcends existence and non-existence, right and wrong, bias, good and bad, acceptance and rejection, and rests in a state like the sky, without elimination or placement. In the post-meditation phases as well, do not let awareness run wild, but with mindfulness and retention, be certain that all phenomena that appear in this way are like illusions, mirages, reflections of the moon in water, emanations, or cities of gandharvas. Do not have even for a moment the thought that they truly exist. Similarly, for all dualistic grasping such as attachment and aversion, acceptance and rejection, hope and fear, one should learn to cultivate the view of exhausting dualistic grasping and primordial liberation nakedly. The second part is divided into three: in the morning, gather the senses into their natural state; at midnight, bring awareness into the vase; at dawn,