Tibetan
འི་དོན་དུ་ཕཊ་ཉེར་གཅིག་མཉམ་དུ་བརྗོད། རིག་འཛིན་ཆེན་པོའི་ཕྱག་སྲོལ་དུ། དེ་མཐར། བླ་མའི་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་ལས་ཧཱུྃ་སྤྲོས། སློབ་མའི་སྙིང་གར་ཞུགས་ཧཱུྃ་གིས་ལུས་གང་བར་བསམ་ལ་དཔོན་སློབ་མཉམ་དུ་ཧ་ངར་དང་ལྡན་པ་གསུམ་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །འདིར་སྤྲོས་པ་བསྡུ་ན་ཚོགས་མ་གྲུབ་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡི་གེ་བརྒྱད་ཀྱིས་སྲུང་བར་བྱས་ནས། རུ་ཤན་དབྱེ་བ་དངོས་ནི། དེའང་ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁོར་འདས་རུ་ཤན་མ་ཕྱེ་ན། །ཁམས་གསུམ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ཡང་། །འབྲེལ་བ་ཆོད་པ་མི་འགྱུར་བས། །འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་ཀྱང་། གནས་སྐབས་འཁྲུལ་པའི་ཞེན་སྣང་གིས་བསྒྲིབས་པས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ད་ལྟ་ཡན་ཆད་རིགས་དྲུག་གི་གནས་སུ་བར་མེད་དུ་འཁོར་ཞིང་། རིགས་དྲུག་སོ་སོའ་རྣམ་འགྱུར། ངག་གི་སྨྲ་བརྗོད། སེམས་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མྱོང་ཚུལ་གྲངས་ཀྱིས་མི་ཆོད་པ་ཞིག་མྱོང་ཡང་དོན་མེད་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་སོང་འདུག །ད་དུང་ཟིན་མེད་ཀྱི་ལས་ལ་ཆགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེས་ན་ད་རེས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེད་པར་བྱས་ཏེ་ཕྱིན་ཆད་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་གཞི་རྩ་ཆོད་པ་ཞིག་བྱ་དགོས་ལ། ཇི་ལྟར་དབྱེ་ན་འཁོར་བའི་ལས་སྣང་དང་མཐུན་པར་ལམ་དུ་བྱས་པས་ལས་ངན་གྱི་མཚང་རྟོགས་ནས་ཕྱིན་ཆད་ཞེན་ འཛིན་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གསང་སྔགས་ཐུན་མོང་པ་ལས་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་ལས་ནི་རྣམ་རྟོག་དང་། །སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་པ་དག །ཇི་ལྟར་རྣ་བར་ཆུ་ཞུགས་པ། །ཆུ་གཞན་གྱིས་ནི་འགུག་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་དངོས་པོའི་རྣམ་རྟོག་ཀྱང་། །རྣམ་རྟོག་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་དུར་ཁྲོད་དམ་ལུང་སྟོང་སོགས་དབེན་པའི་གནས་སུ་སོང་སྟེ། མཁའ་འགྲོ་དང་གཞི་བདག་ལ་གཏོར་མ་བྱིན་ནས་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བར་བྱེད་པ་ལ་བར་ཆད་མི་བྱེད་པའི་བཀའ་བསྒོ། ད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེ་སྟེ་ཕྱིན་ཆད་འཁོར་བར་མི་ལྡོག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་། ཡི་དྭགས་བཀྲེས་སྐོམ། དུད་འགྲོ་བཀོལ་སྤྱོད། མི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི། ལྷ་མིན་འཐབ་རྩོད། ལྷ་འཕོ་ལྟུང་སོགས་རིགས་དྲུག་གི་སྤྱོད་ཚུལ་བདེ་སྡུག་སོགས་ལུས་ཀྱིས་སོ་སོའ་རྣམ་འགྱུར། །ངག་གིས་དེ་དག་གི་སྒྲ་སྐད་སྣ་ཚོགས། སེམས་ཀྱིས་དེ་རེ་རེའི་སྡུག་བསྔལ་
Chinese
为了（此）目的，一起念诵二十一遍啪（ཕཊ་，phaṭ，फाट्，断）。 在大持明者的传统中，最后，观想从上师心间的吽（ཧཱུྃ，hūṃ，हुं，种子字）中发出吽（ཧཱུྃ，hūṃ，हुं，种子字），进入弟子的心间，吽（ཧཱུྃ，hūṃ，हुं，种子字）充满全身，师徒一起念诵三遍带有哈音。 在这里，如果省略展开，即使没有完成会供，也没有矛盾。 像这样用八个字守护之后，实际区分轮涅（ संसार निर्वाण, saṃsāra nirvāṇa，轮回 涅槃）的界限是：正如《根本续》中所说：“如果未区分轮涅（ संसार निर्वाण, saṃsāra nirvāṇa，轮回 涅槃）的界限，三界身语意的关联不会断绝，因此要区分轮涅（ संसार निर्वाण, saṃsāra nirvāṇa，轮回 涅槃）的界限。” 因为众生的身语意三者的法性，本来就是自性清净的，但暂时被错觉的执着所遮蔽，所以从无始以来直到现在，不断地在六道中轮回，六道各自的姿态，口中的言语，心中的思虑，痛苦的感受方式，经历了无数，但都成了无意义的奴隶。 至今仍然执着于未完成的业，那该怎么办呢？ 因此，现在要区分身语意三者的轮涅（ संसार निर्वाण, saṃsāra nirvāṇa，轮回 涅槃）界限，从此断绝转生轮回的根基。 如何区分呢？因为与轮回的业相一致地作为道，从而认识到恶业的弱点，从此解脱执着。正如密宗共同法中所说：“以分别念对治分别念，以存在本身对治存在本身，犹如水入耳，以其他水引出，同样，以分别念调伏对事物的分别念。” 就像这样。 也就是去往坟地或空旷的山谷等寂静的地方，供养空行母和地神朵玛，祈请不要阻碍区分轮涅（ संसार निर्वाण, saṃsāra nirvāṇa，轮回 涅槃）界限。 现在为了众生的利益，区分轮涅（ संसार निर्वाण, saṃsāra nirvāṇa，轮回 涅槃）界限，发心从此不再退转轮回，地狱的寒热，饿鬼的饥渴，畜生的役使，人类的生老病死，阿修罗的争斗，天人的堕落等六道的行为方式，苦乐等身体的各种姿态，口中各种各样的声音，心中对每一个的痛苦
English
For this purpose, recite twenty-one times phaṭ (ཕཊ་，phaṭ，फाट्，severance) together. In the tradition of the great vidyādharas, at the end, visualize that from the hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，हुं，seed syllable) in the heart of the guru, hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，हुं，seed syllable) emanates, enters the heart of the disciple, and hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，हुं，seed syllable) fills the whole body. The guru and disciple together recite three times with the sound of ha. Here, if the elaboration is abbreviated, even if the tsok is not completed, there is no contradiction. Having protected in this way with eight syllables, the actual distinction between saṃsāra and nirvāṇa is: As it is said in the Root Tantra: "If the boundaries of saṃsāra and nirvāṇa are not distinguished, the connection of the three realms of body, speech, and mind will not be severed, therefore, the boundaries of saṃsāra and nirvāṇa must be distinguished." Because the nature of the body, speech, and mind of sentient beings is primordially pure in its own nature, but temporarily obscured by the clinging of delusion, from beginningless time until now, they continuously revolve in the six realms. The various postures of the six realms, the words spoken, the thoughts in the mind, the ways of experiencing suffering, have been experienced countless times, but have all become slaves to meaninglessness. What is to be done since they are still attached to unfinished karma? Therefore, now the boundaries of saṃsāra and nirvāṇa of body, speech, and mind must be distinguished, and from now on, the root of being born in saṃsāra must be severed. How to distinguish them? Because by making the path consistent with the karmic appearances of saṃsāra, the weaknesses of bad karma are recognized, and from then on, liberation from clinging will occur. As it is said in the common tantras: "By conceptual thought, karma is conceptual thought, by existence itself, existence is purified, just as water enters the ear, it is drawn out by other water, similarly, the conceptual thought of things is purified by conceptual thought itself." Like that. That is, go to a solitary place such as a cemetery or an empty valley, offer torma to the ḍākinīs and local deities, and request that they do not obstruct the distinction between saṃsāra and nirvāṇa. Now, for the benefit of sentient beings, distinguish the boundaries of saṃsāra and nirvāṇa, and generate the mind that from now on, they will not regress into saṃsāra. The heat and cold of hell, the hunger and thirst of pretas, the exploitation of animals, the birth, old age, sickness, and death of humans, the fighting of asuras, the falling of gods, etc., the ways of acting in the six realms, happiness and suffering, etc., the various postures of the body, the various sounds of speech, the suffering of each one in the mind.
Tibetan
རང་རྒྱུད་ལ་མྱོང་བར་བསམ་ལ། ལུས་ངལ་ཞིང་ཆད། ངག་འཛེར་ཞིང་འགགས། སེམས་འགྱུ་བ་སྤུན་ཐག་ཆད་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་འབད་པར་བྱ། དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་བླ་མ་ཁྲོ་བོའ་རྣམ་པ་ཀྱང་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་རང་དང་མཉམ་དུ་མཛད་པར་མོས་གསུངས་པའང་ཡོད། དེ་དག་གིས་སུན་པ་དང་ལུས་གནད་དྲང་པོར་བསྲང་། ངག་རླུང་རང་བབས་སུ་བཞག །སེམས་དེ་ལྟར་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཆེར་རེ་བལྟས་ལ་འཇོག་ཅིང་ངལ་གསོ། ཡང་ལུས་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཞི་ཁྲོའི་སྐུའི་རྣམ་འགྱུར། ངག་གིས་དེ་དག་གི་སྙིང་པོ་སྒྲ་སྐད། ཡིད་ཀྱིས་དེ་དག་གི་རྣམ་པ་ ལམ་མ་བ་ལ་སེམས་གཏད། སྐབས་སྐབས་སུ་ཨ་ཨ་ཞེས་བརྗོད། རྗེས་ཤེས་ཀྱི་རང་ངོ་བསྐྱང་། འཕྲོ་གཅོད་པ་ནའང་། ལུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞུགས་སྟངས། ངག་ཨའི་སྒྲ། སེམས་རྟོག་མེད་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་འཇོག་གོ །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ལུས་ལ་ཚ་གྲང་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་ཆགས་སྡང་དང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པ་དང་། ངག་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལ་ཡིད་ཆེས་ཞིང་གོ་བ་རང་བརྡོལ་དུ་ཤར་བ་དང་། སེམས་གསལ་སྟོང་འགག་མེད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་མེད་དུ་འཆར་བ་མ་བྱུང་གི་བར་བསྐྱར་བ་ཤིན་ཏུ་ནས་གལ་ཆེ་བར་གསུངས་ལ། དེ་དག་གི་དགོས་པ་ནི། ཐུན་མོང་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྡིག་པ་འདག་ཅིང་བར་ཆད་ཞི། མངོན་ཞན་ལྡོག །མཐར་ཐུག་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དང་། རབ་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་ཏེ། འདས་རྗེས་ལས། དེ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ། །རྣལ་དུ་དབབ་ལ་མཁས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། གོང་དུ་རུ་ཤན་དབྱེ་བས་འབྱུང་བ་འཁྲུགས་ཤིང་ངལ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ངལ་བསོས་ལ་རྣལ་དུ་དབབ་པའི་ཚུལ་ནི་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་བྱའོ། །འདི་དག་གི་སྐབས་སུ་རྟགས་ཚད་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་སོགས་ནི་སྙིང་ཏིག་ཆེན་མོ་དང་། ཐེག་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀློང་གསལ་ལས། མངོན་སུམ་གནད་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར། །ཕྱི་ནང་གསང་བའི་བྱ་བ་ནི། །ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་དགུ་ཕྲུགས་བཏང་། །ཞེས་གསུངས་པས། དང་པོ་ལུས་ཀྱི་གསུམ་ནི། ཕྱི་འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པའི་བྱ་བྱེད་དང་རྣམ་གཡེང་ཐམས་ཅད། ནང་ཕྱག་དར་བསྐོར་བ་སོགས་ དམན་པའི་དགེ་བ་རྣམས། གསང་བ་རྣམ་གཡེང་བསྒུལ་བསྐྱོད་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་གཅིག་པུར་འདུག་པའོ། །གཉིས་པ་ངག་གི་གསུམ་ནི། ཕྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཁྲུལ་གཏམ་སྣ་ཚོགས། ནང་ཁ་ཏོན་དང་བཟླས་བརྗོད་སོགས།
Chinese
考虑到在自身体验，努力直至身体疲惫不堪，言语嘶哑阻塞，心念流动断绝。在那些时候，据说上师也以忿怒相，三门的行为也与自身一同进行。用那些来使自己厌烦，然后端正身体姿势，让语言气息自然而然，心专注于体验之本体，稍作观照并休息。或者身体呈现善逝寂静与忿怒之身姿，语言发出其精髓之音声，心专注于其形象，将心专注于道。时而念诵“阿阿”。保持后知觉的自性。在切断延续时，身体保持佛陀的坐姿，语言发出“阿”的声音，心安住于无念的平等之中。如此行持，身体对冷热饥渴没有贪嗔和取舍，语言对上师的教言深信不疑，理解自然涌现，心清明空性无碍，自生智慧不费力地显现，据说在这些没有发生之前，重复练习非常重要。那些的必要是：共同而言，能清净身语意的罪业，平息障碍，转变显现和隐没。究竟而言，有证得身语意金刚的必要。然后是极简和最简灌顶。在《逝后》中说：“然后身语意三者，善于安住于自然状态。”如是说，先前因区分粗细而导致元素紊乱和疲惫，休息后安住于自然状态的方法，应如彻却之时所说。这些时候，共同和不共同的征相和标准等，应从《大精要》和《至高无上宝藏》中了解。第二是，在《虚空光明》中说：“为了将显现安住于要点，外内秘密的行为是，舍弃身与意的九种活动。”如是说，首先是身体的三种：外在是世间迷惑的活动和所有散乱，内在是顶礼、绕转等低劣的善行，秘密是舍弃所有散乱的活动和行为，独自安住。第二是语言的三种：外在是世间的各种迷惑之语，内在是诵读和念诵等。
English
Considering experiencing it within oneself, strive until the body is exhausted, speech is hoarse and blocked, and the flow of mind is severed. At those times, it is said that the Guru also manifests in a wrathful form, and the actions of the three doors are performed together with oneself. Use those to become weary, then straighten the body posture, let the breath of speech be natural, and focus the mind on the essence of the experience, observing it slightly and resting. Or, the body manifests the form of the Sugata, peaceful and wrathful, the speech utters the sound of its essence, and the mind focuses on its image, placing the mind on the path. Occasionally, utter "Ah Ah." Maintain the self-nature of after-awareness. When cutting off continuation, the body maintains the Buddha's posture, the speech utters the sound of "Ah," and the mind rests in non-conceptual equanimity. By doing so, the body has no attachment or aversion, acceptance or rejection to heat, cold, hunger, or thirst, the speech has unwavering faith in the Guru's instructions, and understanding arises spontaneously, and the mind is clear, empty, unobstructed, and self-arisen wisdom effortlessly manifests. It is said that repeating these practices is extremely important until these occur. The purpose of these is: commonly, to purify the sins of body, speech, and mind, pacify obstacles, and reverse appearances and obscurations. Ultimately, there is the need to manifestly attain the Vajra of body, speech, and mind. Then there are the extremely simple and the most simple empowerments. In the 'After Death' it says: 'Then, the three, body, speech, and mind, skillfully settle into their natural state.' As it says, the elements that were previously disturbed and fatigued due to distinguishing between coarse and subtle, the method of settling into a natural state after resting should be done as explained during Trekchö. At these times, the common and uncommon signs and measures, etc., should be understood from the 'Great Essence' and the 'Supreme Treasure Trove.' Secondly, in 'Space Clarity' it says: 'In order to settle the manifest into the essential point, the outer, inner, and secret activities are, abandon the nine activities of body and mind.' As it says, first are the three of the body: outer is all the activities and distractions of worldly delusion, inner are the inferior virtues such as prostrations and circumambulations, secret is abandoning all distracting activities and movements, and abiding alone. Second are the three of speech: outer is the various delusive words of the world, inner is recitation and mantra repetition, etc.