Tibetan
་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་གདམས་ངག་གི་འདེབས་ལུགས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་ཁྲིད། དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་ལུགས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཇུག་ལུགས། ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་སྙིང་སྒོར་ཡང་དབྱུང་བར་མི་བསམ་ན་ཁར་དབྱུང་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། གལ་ཏེ་སྨྲས་ན་ལས་དང་པོ་པའི་ཉམས་དང་དྲོད་རྟགས་གཏན་ནས་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། གདིང་ཐོབ་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མྱུར་ཏུ་མི་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་། རྒྱ་མཚོའི་མཇིང་གི་ཕ་བོང་བཞིན། །བསྐལ་པ་འཁྲུགས་ཀྱང་ཁར་མི་དབྱུང་། །ཞེས་སོ། །ཐོག་མ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་བླ་མ་ནི་རྟག་ཏུ་ཡིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱ་ཞིང་། ཡུད་ཙམ་ཡང་འབྲལ་བའམ། འཕྱ་བའམ། ངན་སེམས་སམ། མི་དགོས་པར་མི་བལྟའོ། །གལ་ཏེ་སྐྱོན་དེ་དག་བྱུང་ན་བསམ་གཏན་ཇེ་མེད་དུ་འགྲོ་ནས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ཁ་བརྒྱུད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ལ་དང་པོར་གནས་ཞིང་། ཟག་མེད་མངོན་དུ་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་དྲན་ཤེས་བག་ཡོད་དང་ལྡན་པས་བརྩོན་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ཉམས་རྟོགས་ཐོགས་འདོན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རབ་ཡོན་ཏན་གྱིས་ངོམས་ནས་འདི་བས་ཡོན་ཏན་གོང་ན་མེད་སྙམ་ནས། རློམ་པ་དང་ཁེངས་པས་བཅིངས་ཏེ་བོགས་མི་ཐོན་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ལ་སྐྱོན་དེ་ལྟ་བུ་ཅི་འདྲ་འདུག་ཡང་ཡང་ངོས་བཟུང་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་མ་ལུས་པ་རང་སེམས་ལ་ཚང་ནས་ཡོད་པ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ཅིང་། ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགོངས་པ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་པར་ཡོད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་སྦྱང་དགོས་པ་ལ། རང་ལ་ད་ལྟ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཉམས་བན་བུན་སྐབས་རེ་ཡོད་ཀྱང་རྐྱེན་དང་འཕྲད་དུས་ཐ་མལ་རང་དུ་ཤོར་བ་འདི་ལ་ང་རྒྱལ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་བརྩོན་པ་བདུད་དབང་དུ་སོང་ངེས་སྙམ་པ་བྱས་ལ། ང་རྒྱལ་དང་རློམ་པ་བྱེད་མཁན། ཉམས་སུ་མྱོང་མཁན། རྟོག་མཁན་དེ་ཚུར་སེམས་ལ་རྩད་བཅད་ཅིང་། རྟོག་མཁན་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་ཡང་ཡང་དུ་གྲོལ་པ་གལ་ཆེའོ། །ཉམས་སྒྲོན་ལས། རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་མཛད་ཅིང་། །འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་སྒྲོགས་པ་དང་། །ལོངས་སྤྱོད་གཡེང་བས་བྲིད་པ་དང་། །དྲོད་རྟགས་བྱིན་རླབས་སྟོབས་སྐྱེས་ནས། །དགའ་བྲོང་རློམ་སེམས་ང་རྒྱལ་ན། །བདག་མེད་ཐར་པའི་བར་དུ་གཅོད། །དེ་ཀུན་སེམས་ཉིད་རང་སྣང་ལས། །མ་གཡོས་གཉིས་མེད་ངང་དུ་གཞོམ། །ཅེས་སོ། །འབྲིང་མཉམ་རྗེས་ཐུན་མཚམས་སོང་ནས་མཉམ་གཞག་དུས་སྣང་སེམས་ཕྱོགས་རེ་ལ་འདྲེས་ཀྱང་གདལ་ཁྱབ་ཏུ་མ་སོང་ཞིང་རྗེས་ཐོབ་ལྟ་སྒོམ་དང་མ་འདྲེས་ན་བོགས་མི་ཐོན་པས་མཉམ་རྗེས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པ་ཧུར་བཏོན། སྣང་བ་རྒྱ་བསྐྱེད། རིག་པ་ངར་བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟ་སྒོམ་གྱིས་ ཟིན་པར་བྱས་ལ་གཙང་བཙོག་དང་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་བླང་དོར་མེད་པར་ཚོགས་དྲུག་རོ་སྙོམས་རིག་པའི་རྩལ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དགོངས་པ་སྐྱེད་ཆུང་འཐས་པ་ན། །རྟོགས་པའི་ངང་ནས་མ་ཡེངས་པས། །གསང་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱ། །རྗེས་ཤེས་དྲན་པའི་ཐག་པ་ཡིས། །རྟ་རྒོད་བཞིན་དུ་བསྒྲིམས་ལ་བཙའ། །དེ་ལྟར་ལྟ་སྤྱོད་སྤེལ་མ་ཡིས། །མི་གཡོ་རྒྱུན་གོམས་བརྟན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཐ་མ་ནི་ཉམས་རྟོགས་ཆ་རེ་ལ་ཆགས་ནས་བོགས་མི་ཐོན་པས། རིག་ངོར་བྱུང་ཚད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཡུལ་སྣང་དང་། ཤེས་བྱ་ཡུལ་ལ་འཇུག་ཚད་ཀྱི་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་འཆར་ཚད་ལ་ཕར་བཞག་ཚུར་ལེན་མི་བྱེད་ནས་གང་ཤར་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་གཅིང་། སྣང་སེམས་གཉིས་གཅིག་གམ་ཐ་དད་བྱུང་། གཅིག་ན་ཡུལ་སེམས་སོ་སོར་སྣང་ཞིང་དུས་གཅིག་ལ་ཡང་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་དུ་མར་སྣང་བ་ཅི་ཡིན། ཐ་དད་བྱུང་ན་གང་ཟག་གཅིག་ལའང་ཉམས་སྣང་ཉིན་སྣང་མཚན་རྨི་ལམ་སྣང་བ་དང་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལོང་པར་སྣང་བ་དེ། གཅིག་ཡོད་པའི་དུས་གཉིས་པོ་དེ་གང་དུ་སྣང་བརྟག་ཅིང་། སྣང་བ་རྣམ་གསུམ་ལ་ཕྱིར་གྲུབ་པ་ཅི་སྣང་། འདས་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གང་དུ་སྣང་། མ་འོངས་གར་ཡོད། ད་ལྟའི་སྣང་བ་ལ་དངོས་པོ་ཅི་འདུག །སྣང་བའི་རིག་པ་ནང་དུ་གྲུབ་པ་ཅི་འདུག །འདས་པ་གར་སོང་། མ་འོངས་པ་གང་དུ་ཡོད། །ད་ལྟ་བའི་རིག་པ་དེ་གང་དུ་གནས། གཞན་ཡང་འཁྲུལ་གྲོལ་ལམ་གསུམ་གང་ཟག་གཅིག་གི་སེམས་རྒྱུད་ལ་འཆར་བ་དེ་ཇི་ལྟར་བྱུང་། ད་ལྟ་ཡང་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པར་མྱོང་བ་དེ་ཅི་ཡིན། ལེགས་པར་བརྟག་ཤིང་དཔྱད་པས། སྣང་བ་རྣམ་གསུམ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་། སེམས་འགག་མེད་ཀྱི་རོལ་པར་རང་སྣང་ཞིང་སེམས་ཉིད་གཞི་ མེད་རྩེ་བྲལ་གདོད་ནས་ཀ་དག་ཆེན་པོ་རྟོགས་པའི་བོགས་དབྱུང་ངོ་། །དམ་པས་ལྷུན་གྲུབ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་བར། །གོལ་སྒྲིབ་གདར་ཤ་གཅོད་པ་གཅེས། །ཞེས་བསམ་གཏན་སྤྱི་འགྲེལ་དུ་སེམས་ཀྱི་གདར་ཤ་གཅོད་པའི་ཐབས་མང་དུ་གསུངས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚད་དང་ཡུན་ནི། རྟོགས་པ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གང་རུང་གི་ངང་ལ། རབ་ཉིན་མཚན་འཁོར་བ་རེ་ཙམ། འབྲིང་ཉིན་རེ་ཙམ། ཐ་མ་ཐུན་རེ་ཙ
Chinese
未获得（成就）之前，窍诀的种植方式，三摩地的观修引导，法界的显现方式，智慧的进入方式，所有体验证悟的征兆，如果不想在心门中再次涌现，那么更不用说从口中说出了。如果说了，那么最初修行者的体验和暖相会完全消失，即使获得了坚定，也不会迅速获得成佛。经文中也说：犹如大海中央的磐石，即使经历劫难也不会涌出。因此，从开始到结束，上师应始终处于意念的三摩地中，即使片刻也不要分离，不要嘲笑，不要有恶意，不要不敬。如果出现这些过失，禅定会逐渐消失，从而导致堕入三恶道。如是说，因此首先安住于此。 在未实现无漏之前，应以正念、正知和谨慎来精进。第四，关于去除体验证悟的障碍，有三种情况：上等者因功德而自满，认为没有比这更高的功德，被傲慢和自负束缚，无法进步。要反复认识到自己有什么样的缺点。要知道，佛陀的身语意功德事业全部圆满地存在于自心中，只是尚未显现。即使十地菩萨的意念和功德全部与佛陀相同，也需要安住于金刚般的等持，并净化所知障的习气。而自己现在有时会有一些有漏的体验，但遇到因缘时，又会像普通人一样。如果因此而傲慢，不精进于等持，就一定会受到魔的控制。要这样想，并且要追查傲慢和自负者、体验者、思考者，这些都要在心中追查，并且让思考者无根无据地反复解脱，这一点非常重要。《体验之灯》中说：示现各种神通，宣扬世间名声，被享乐所迷惑，从暖相、加持和力量中产生欢喜、傲慢和自负，会阻断通往无我解脱的道路。所有这些都是心性的自现，要在不动的二元对立状态中摧毁它们。如是说。中等者在均等后，座间
English
Until (achievement) is attained, the way to plant the key instructions, the guidance for the samadhi meditation, the way the dharmadhatu appears, the way wisdom enters, all the signs of experience and realization, if you don't want them to re-emerge in the heart, then there's no need to mention speaking them out. If you speak them, then the experience and warm signs of the initial practitioner will completely disappear, and even if you gain stability, you won't quickly attain Buddhahood. The scriptures also say: Like a boulder in the middle of the ocean, it won't emerge even after eons. Therefore, from beginning to end, the lama should always be in the samadhi of the mind, and should not be separated even for a moment, nor ridiculed, nor have malicious thoughts, nor be disrespectful. If these faults occur, meditation will gradually disappear, leading to falling into the three lower realms. As it is said, therefore, first abide in this. Until the stainless is realized, one should strive with mindfulness, awareness, and caution. Fourth, regarding removing obstacles to experience and realization, there are three situations: The superior one is complacent with merit, thinking there is no higher merit than this, and is bound by arrogance and conceit, unable to progress. One should repeatedly recognize what kind of faults one has. One should know that the Buddha's body, speech, mind, qualities, and activities are all completely present in one's own mind, but have not yet manifested. Even though the thoughts and qualities of the ten-bhumi bodhisattvas are all the same as the Buddha, they still need to abide in vajra-like samadhi and purify the habitual tendencies of the obscuration of knowledge. And oneself now sometimes has some contaminated experiences, but when encountering conditions, one becomes like an ordinary person again. If one is arrogant because of this and doesn't strive in samadhi, one will surely be controlled by demons. One should think like this, and one should investigate the arrogant and conceited one, the experiencer, the thinker, these should all be investigated in the mind, and it is very important to repeatedly liberate the thinker without root or basis. The "Lamp of Experience" says: Showing various magical powers, proclaiming worldly fame, being seduced by enjoyment, from warm signs, blessings, and power, joy, arrogance, and conceit arise, which will block the path to selfless liberation. All of these are the self-appearance of the mind, and one must destroy them in the unmoved duality. As it is said. The intermediate one, after equality, between sessions
Chinese
即使心识只混合于一个方面，也不会变得普遍广大，如果不与后得的见修行持相结合，就不会有效果，所以在所有共同和后得状态中都要努力运用智慧。扩展显现，增强觉性，从而使一切行为都被见修行持所掌控，对于一切清净与污秽、快乐与痛苦，都要无取无舍，修习六识平等、觉性之功。当生起狭隘的念头时，不要从证悟的状态中散乱，行持各种秘密行为，用后得智慧的记忆之绳，像对待烈马一样严加约束和鞭策。这样，通过交替运用见地和行持，就能使之不动摇、持续习惯并稳固。如是说。最后，如果执着于体验和证悟的某个方面，就不会有效果。对于觉性中所产生的知识对象和现象，以及知识进入对象时所产生的觉知，不要进行取舍，而是在任何显现的事物上保持专注。现象和心识是同一还是不同？如果相同，为什么外境和心识会分别显现，并且在同一时刻会显现多种色、声、香、味、触？如果不同，为什么对于同一个人来说，会有体验、白昼、夜晚梦境等显现，并且无法用三种状态来表达？当一个存在时，另外两个在哪里显现？仔细观察，三种显现的最终结果是什么？过去的所有显现在哪里显现？未来在哪里？现在的显现中有什么事物存在？显现的觉性中有什么内在的构成？过去去了哪里？未来在哪里？现在的觉性住在哪里？此外，迷惑、解脱和道路这三者是如何在同一个人的心相续中产生的？现在，为什么所有的快乐和痛苦都能被清晰地体验到？通过仔细的观察和分析，无论三种显现如何显现，它们都自显为心识无碍的游舞，而心识本身是无基无端、本来清净的大圆满，从而发挥证悟的效果。在圣者没有实现任运成就之前，区分错误和迷惑至关重要。正如在《三摩地总释》中，讲述了许多区分心识错误的方法，这就是它的意义。第四，等持达到究竟的程度和时间是：在证悟上、中、下三种中的任何一种状态中，上等是昼夜轮回一次，中等是一天，下等是一个时辰。
English
Even if the mind mixes with only one aspect, it will not become widespread and vast. If it is not combined with post-meditation view and practice, it will not be effective. Therefore, in all simultaneous and subsequent states, make diligent use of awareness. Expand appearances, intensify awareness, so that all behaviors are controlled by view and practice. Without acceptance or rejection of all purity and impurity, happiness and suffering, practice the skill of equalizing the six consciousnesses and awareness. When narrow thoughts arise, do not be distracted from the state of realization. Engage in various secret practices. With the rope of post-meditation wisdom and memory, restrain and whip like a wild horse. In this way, through alternating the use of view and practice, it can be made unwavering, continuously habitual, and stable. Thus it is said. Finally, if you cling to one aspect of experience and realization, it will not be effective. Do not accept or reject the objects of knowledge and phenomena that arise in the face of awareness, or the awareness that arises when knowledge enters the object. Instead, maintain focus on whatever appears. Are phenomena and mind the same or different? If they are the same, why do external objects and mind appear separately, and why do multiple forms, sounds, smells, tastes, and textures appear at the same time? If they are different, why does the same person have experiences, daytime appearances, nighttime dream appearances, and so on, which cannot be expressed in three states? When one exists, where do the other two appear? Examine carefully, what is the ultimate result of the three appearances? Where do all past appearances appear? Where is the future? What things exist in the present appearance? What internal composition exists in the awareness of appearance? Where did the past go? Where is the future? Where does the present awareness reside? Furthermore, how do confusion, liberation, and the path arise in the mindstream of the same person? Now, why can all happiness and suffering be experienced distinctly? Through careful observation and analysis, no matter how the three appearances appear, they self-appear as the unobstructed play of mind, and mind itself is the Great Perfection of original purity, without basis or extremes, thus bringing forth the effect of realization. Until the spontaneously accomplished is manifested by the holy ones, it is crucial to distinguish between error and delusion. As the General Commentary on Samadhi says, there are many methods for cutting off the errors of the mind, and this is its meaning. Fourth, the extent and duration of reaching the ultimate state of samadhi are: in any of the superior, intermediate, or inferior states of realization, the superior is about one cycle of day and night, the intermediate is one day, and the inferior is one session.