Tibetan
ང་དང་བྲལ་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ལྟར་སྣང་བ་ཞིག་ཡོད། དེ་ཆོས་སྐུ་དངོས་ཡིན། རྫོགས་ཆེན་སེམས་ཕྱོགས་པས། རྣམ་རྟོག་མི་མངའ་ཅི་ཡང་ས་ལེར་མཁྱེན། བྱ་བའང་འདི་ལ་ཟེར་ཏེ། དེང་སང་ནི་སྒོམ་ཆེན་པ་ཚོ་འདིའི་ཟུར་ཐོས་ན་སྙིང་འགས་ལ་ཐུག་པ་ཙམ་བྱེད་ཀྱིན་གདའ་སྟེ། གྲུབ་ཆེན་མི་ཏྲ་ཛོ་ཀིས། ཅིར་སྣང་རང་སོར་བཞག་ན་བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལགས། དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རང་གིས་རང་གྲོལ་བས་ན། ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་རང་གྲོལ་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲོ་སྟེ་མིག་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་ལེགས་ཉེས། རྣ་བའི་ཡུལ་དུ་སྒྲ་སྙན་མི་སྙན། སྣ་ལ་དྲི་ཞིམ་མི་ཞིམ། ལྕེ་ལ་རོ་ཞིམ་མངར། ལུས་ལ་རེག་བྱ་འཇམ་རྩུབ། སེམས་བདེ་སྡུག །ཆགས་སྡང་། དགྲ་གཉེན། ས་ཆུ་མེ་རླུང་ལ་སོགས་པ་མདོར་ན་གང་ཤར་གང་སྣང་དེ་ཁ་ལ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། རྫོགས་ཆེན་ལས། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གསལ་བ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་ཞེན་རྟོག་མ་ཞུགས་ན། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་དེ་ག་རང་། །ཞེས་དང་། ཞི་བྱེད་པས། དོན་གོ་རྟོག་པའི་མཚང་རིག་ན། །རྣམ་རྟོག་ཤར་ཆེ་གནས་པ་ཆེ། །ཉོན་མོངས་རགས་ཆེ་ཡེ་ཤེས་གསལ། །ཅེས་བཞེད་དོ། །དེ་བས་ན་རྫོགས་ཆེན་གྱི་དགོངས་པ་ནི། གང་ཤར་དེ་སྤོང་ཡང་མི་སྤོང་། དེའི་རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲིང་། དེ་ག་ལ་བཅས་བཅོས་མི་བྱེད་པར་འཇོག་པ་འདི་ཀ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡིན་ པས་དེ་ལ་སྤང་བྱ་མེད། གཉེན་པོ་མེད། དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་ལ་སོགས་པ་བློས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་པས་ན། བློ་འདས་ཆོས་སྐུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པའང་དེ་ཡིན། །དེ་དག་ནི་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས། རབ་ཀྱི་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་ལ་སོ་སོའི་བློ་ནུས་དང་སྦྱར་ཏེ་ཁྲིད་པར་བྱའོ། །ད་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་གསུམ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྲིད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀུན་བཟང་དགོངས་འདུས་ལས། །ཞིར་མ་གནས་ན་ལྷག་མི་མཐོང་། །ལྷག་གེར་མ་མཐོང་ཞི་མི་གནས། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་དུ་འོང་བ་ཞིག་བྱེད་དགོས་ལ། དེའི་དཔེ་ཡང་། །བྱ་མེད་སྒོ་ང་གང་ལས་བྱུང་། །སྒོང་མེད་བྱ་དེ་གང་ལས་བྱུང་། །བྱ་དང་སྒོ་ང་གང་སྔའོ། །ཞེས་པས། སྔ་ཕྱི་མེད་པས་དུས་མཉམ་པ་དགོས་པ་བྱུང་། དེ་ལ་རྒྱལ་བ་ཡང་དགོན་པའི་མགུར་ལས། ཆོས་རྫོགས་ཆེན་ཟེར་བའི་སྒྲ་བོ་ཆེ། །སྤྲང་གོ་བའི་ལེན་ཕྱོགས་ཀྱང་དེ་ལ་བགྱིས། །གཅིག་ཆར་གྱི་རྟོགས་པའང་དེ་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་ཁོང་གི་རྟོགས་པ་རྫོགས་ཆེན་ལས་འཁྲུངས་པ
Chinese
即使与我分离，也有一种如分别念般显现的东西。那即是法身本身。大圆满心部者，不具分别念，清晰了知一切。所谓的“行”，也正是指这个。如今的修行者们，如果稍微听到一点这个，就会感到心碎。成就者米扎卓吉曾说：“任何显现都保持原样，即是无为任运成就。”如是，以执着的分别念，自己解脱自己。外在所执着的对境，如色、声等，也自然而然地趋向于自解脱。眼睛所见的对境，有美丑；耳朵所听的对境，有好听不好听；鼻子所闻的对境，有香与不香；舌头所尝的对境，有美味与甜味；身体所触的对境，有柔软与粗糙；心有快乐与痛苦；有贪恋与憎恨；有敌人与朋友；地、水、火、风等，总而言之，对于任何显现，都不加以改造，保持原样。大圆满中说：“五根的明觉，若无意念的执着，即是胜者的意旨。”寂止派说：“若知晓理解念头的破绽，分别念越强烈，安住越大；烦恼越粗重，智慧越明亮。”因此，大圆满的见解是：对于任何显现，既不舍弃，也不追随，不加以任何改造，保持原样。因为如此，所以没有要舍弃的，没有对治的，没有任何通过分别念所造作的法，如否定、肯定、取舍等。因此，超越分别念的法身，即是如是。这些是针对上等根器者所说的。对于上等、中等、下等三种根器，应结合各自的智慧能力进行引导。现在，将以中等三种根器，通过止观双运的方式进行引导。如《普贤意集》中所说：“不住于止，则不见观；不清晰见观，则不住于止。”因此，需要做到二者同时生起。例如：“无鸟之蛋从何而来？无蛋之鸟从何而来？鸟与蛋，哪个先有？”因为没有先后，所以需要同时。对此，嘉瓦扬衮巴的道歌中唱道：“所谓的‘大圆满法’之声何其大！乞丐般的理解方式也由此而生。一刹那的证悟也由此而生。”他自己的证悟也是从大圆满中产生的。
English
Even when separated from me, there is something that appears like conceptual thought. That is the Dharmakaya itself. Those of the Great Perfection Mind Series, without conceptual thought, clearly know everything. What is called "action" refers to this. Nowadays, if great meditators hear even a little bit of this, they feel like their hearts are about to break. The great Siddha Mitrajoki said, "If whatever appears is left in its own state, effortless accomplishment is spontaneously achieved." Thus, by the self-liberation of clinging conceptual thoughts, the external objects of grasping, such as forms and sounds, also naturally tend towards self-liberation. In the field of the eye, there are good and bad forms; in the field of the ear, there are pleasant and unpleasant sounds; in the nose, there are fragrant and unpleasant smells; on the tongue, there are delicious and sweet tastes; in the body, there are soft and rough sensations; in the mind, there are happiness and suffering; there are attachment and hatred; there are enemies and friends; earth, water, fire, wind, and so on. In short, whatever arises and appears, leave it without fabrication or alteration. As it is said in the Great Perfection, "When the five sense consciousnesses are clear, and the mind's clinging thoughts do not enter, that itself is the intention of the Victorious Ones." The Pacification School says, "When the flaw of understanding thought is recognized, the more conceptual thought arises, the greater the abiding; the coarser the afflictions, the clearer the wisdom." Therefore, the view of the Great Perfection is that whatever arises, neither abandon it nor follow it, but leave it as it is without any alteration. Because of this, there is nothing to be abandoned, no antidote, and no Dharma created by conceptual thought, such as negation, affirmation, acceptance, or rejection. Therefore, the Dharmakaya beyond conceptual thought is suchness itself. These are spoken to those with superior faculties. For the superior, intermediate, and inferior faculties, guide them by combining their respective wisdom and abilities. Now, guide the three intermediate faculties through the union of Shamatha and Vipassana. As it is said in the Kunzang Gongdu, "If you do not abide in Shamatha, you will not see Vipassana; if you do not clearly see Vipassana, you will not abide in Shamatha." Therefore, it is necessary to make the two arise simultaneously. For example, "From where does the egg without a bird come? From where does the bird without an egg come? Which came first, the bird or the egg?" Because there is no before or after, it is necessary to be simultaneous. In response to this, Gyalwa Yang Gonpa sang in his song, "The sound of what is called 'Great Perfection Dharma' is so great! The way of understanding like a beggar also arises from it. The realization of a single moment also arises from it." His own realization also arose from the Great Perfection.