Tibetan
་སྤྲད་པ་ནི། འོ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ལ་བྱུང་ས་མ་རྙེད་པ་དེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བྱ་བ་ཡིན། སེམས་ལ་ངོ་བོ་དང་ངོས་བཟུང་གང་ཡང་མེད་པས་སྟོང་པ་ཡིན། དེ་ལ་བྱུང་ས་ག་ལ་འོང་། དེ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བྱ་བ་ཡིན། དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་གནས་ས་མ་རྙེད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་ལས། རབ་འབྱོར་སེམས་ནི་ཕྱི་ན་ཡང་མི་གནས། ནང་ན་ཡང་མི་གནས། གང་དུའང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་གཞི་ཡིན། ཐ་མ་འགྲོ་ས་མ་རྙེད་པ་ནི། དང་པོ་འོངས་ས་མེད། བར་དུ་གནས་ས་མེད་པ་ ལ། ཐ་མ་འགྲོ་བ་ག་ལ་ཡོད། དེ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་གཞི་རུ་བརྗོད་པ་ཙམ་ཡིན། དེ་ལྟར་སེམས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས། ཡེ་གདོད་མ་ནས་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་རྗེས་ལས། དང་པོ་སེམས་ཀྱི་བྱུང་ས་བཙལ། །མ་རྙེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་འཕྲད། །བར་དུ་སེམས་ཀྱི་གནས་ས་བཙལ། །མ་རྙེད་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ་དང་འཕྲད། །ཐ་མ་སེམས་ཀྱི་འགྲོ་ས་བཙལ། །མ་རྙེད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་འཕྲད། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་སེམས་དེ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པ་མ་གཏོགས། ཡེ་གདོད་མ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཏེ། རྫོགས་ཆེན་ལས། ཡེ་སངས་རྒྱས་ཤིག་ཡིན་པ་ལ། །ཡང་སངས་རྒྱས་ཤིག་འདོད་པ་འཁྲུལ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དེ་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཡིན་ཀྱང་། །རང་བཞིན་གསལ་བ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་སྐུ་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཅང་མེད་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུའམ། མུ་སྟེགས་ཆད་ལྟ་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས། རྫོགས་ཆེན་ལས། ཆོས་སྐུ་ཅི་ཡི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པ། སེམས་ཅན་ཤེས་རབ་ཆུང་བས་མེད་པར་གོ །ཞེས་པས། དངོས་པོ་གདོས་བཅས་སུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། སྟོང་པའི་གདངས་མ་འགགས་པ་ལས། ངོ་བོ་སྐུ་རུ་བཞུགས། རང་བཞིན་འོད་དུ་བཞུགས། ཐུགས་རྗེ་ཟེར་གྱི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པའོ། །དེའི་རྩལ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་ཤར་ཏེ། སར་གནས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོན་མཛད། སྤྲུལ་པའི་སྐུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་མཛད་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་རིང་ནས་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་ཡིན་ཀྱང་། མཐར་ཕྱིན་ནས་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ལམ་ཤི་བར་བསྐྱང་དགོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བསྐྱང་ན། གོང་དུ་བརྡར་ཤ་བཅད་པ་བཞིན། སེམས་ཁོ་རང་གནས་རུང་སེམས་ཡིན། འགྱུ་རུང་སེམས་ཡིན། སེམས་སྟོང་པར་ཐག་ཆོད་ཕྱིན་ཆད། གནས་འགྱུ་གཉིས་ལ་
Chinese
所给予的开示是：哦，确实如此，你心中未能找到生起之处的那个，被称为无生法身。心没有自性和可把握的特征，因此是空性。它从何处生起呢？那就是无生法身。然后，未能找到心的住处，正如薄伽梵在经中所说：‘善现，心不住于外，不住于内，不住于任何地方。’这就是说，是佛陀报身的基础。最后，未能找到去处，是因为最初没有来处，中间没有住处，最后又怎么会有去处呢？这仅仅是被称为化身的基础。因此，心在任何事物和特征上都不成立，所以从原始以来就是空性且无我的。在《身后》中说：‘最初寻找心的生起之处，未能找到，与法身相遇。中间寻找心的住处，未能找到，与报身相遇。最后寻找心的去处，未能找到，与化身相遇。’就像所说的那样。如此，心只是被突如其来的污垢所遮蔽，除此之外，它从原始以来就是觉悟的，正如大圆满中所说：‘本来就是佛，还想成为佛是错误的。’如此，远离了突如其来的污垢的心，虽然自性是空性，但由于具有自性光明和无缘大悲，所以法身也不是空无一物的兔角，也不是外道的断见。因此，大圆满中说：‘法身未成立任何自性，心识狭小的众生认为没有。’因此，虽然没有成立为有实体的物质，但空性的力量没有停止，自性安住于身，自性安住于光，慈悲安住于光芒的形式。从那力量中显现报身，利益地上菩萨，化身利益所有众生。如此，虽然今天将心开示为佛，但为了最终获得稳固，必须在道路上修持直至死亡。如何修持呢？如上所述的辨别一样，心本身是可安住的心，是可移动的心，一旦确定心是空性，对于安住和移动两者
English
The instruction given is: Oh, it is indeed so, that which you have not found the place of arising in your mind is called the unborn Dharmakaya. The mind has no essence and no graspable characteristics, therefore it is emptiness. From where does it arise? That is the unborn Dharmakaya. Then, not finding the place of the mind, as the Bhagavan said in the sutra: 'Subhuti, the mind does not abide outside, nor does it abide inside, nor does it abide anywhere.' That is to say, it is the basis of the Sambhogakaya of the Buddha. Finally, not finding the place to go, because there is no place to come from in the beginning, and no place to stay in the middle, how can there be a place to go in the end? This is merely said to be the basis of the Nirmanakaya. Therefore, the mind is not established in any thing or characteristic, so it is empty and without self from the very beginning. In 'After Death' it says: 'In the beginning, look for the place of arising of the mind, not found, meet with the Dharmakaya. In the middle, look for the place of the mind, not found, meet with the Sambhogakaya. In the end, look for the place to go of the mind, not found, meet with the Nirmanakaya.' Just as it is said. Thus, the mind is only obscured by sudden defilements, other than that, it is enlightened from the very beginning, as it is said in Dzogchen: 'Originally it is a Buddha, it is wrong to want to become a Buddha again.' Thus, the mind that is free from sudden defilements, although its essence is emptiness, but because it has self-luminous nature and unconditioned compassion, the Dharmakaya is not an empty rabbit horn, nor is it the nihilistic view of the heretics. Therefore, it is said in Dzogchen: 'The Dharmakaya is not established as any essence, beings with small minds think there is nothing.' Therefore, although it is not established as a substantial thing, the power of emptiness does not stop, the essence dwells in the body, the nature dwells in the light, and compassion dwells in the form of rays. From that power, the Sambhogakaya arises, benefiting the Bodhisattvas on the ground, and the Nirmanakaya benefits all sentient beings. Thus, although today the mind is introduced as a Buddha, in order to finally obtain stability, one must practice on the path until death. How to practice? As the above-mentioned discernment, the mind itself is the mind that can abide, the mind that can move, once it is determined that the mind is emptiness, for both abiding and moving
Tibetan
ཁྱེད་པར་ཅི་ཡང་མ་བྱུང་བས། རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་གང་བྱུང་ གང་སྣང་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན། དེ་ལ་བཅོས་བསླད་གང་ཡང་མ་བྱེད་པར་དེ་ཀའི་ངང་ལ་ཞོག །གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་རྟོག་རང་ག་མར་འདུག་ནའང་། ངམ་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་གྲོལ་ཡོད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབའ་ཞིག་ཡིན། ཆོས་སྐུ་ཡིན། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན། དཔེ་ཐག་པ་མེས་ཚིག་པ་དང་འདྲ། དེས་འཆིང་མི་ནུས། དེ་བཞིན་དུ་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་སྟོང་པ་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་ནི། སྟོང་པའི་གདངས་ཤར་བ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་དང་སྟོང་པ་ལ་ཁྱད་མི་འདུག་པ་འདི་ལ་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས། རྣམ་རྟོག་ངོ་བོ་སྟོང་པའི་ཆོས་སྐུར་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན། བསྒོམ་ན་བློ་ཡིན་པས་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད། རྣམ་རྟོག་རང་ག་མར་ཞོག །དེ་ལ་བཅོས་བསླད་བྱས་ན་རྣམ་རྟོག་རང་རྒྱུད་པ་འཁྲུལ་པ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཡིན་པས་བཅས་བཅོས་གང་ཡང་མི་བྱེད། རང་ཐོག་ཏུ་འཇོག་པ་དེ་ལས་ཡེངས་ན་འཁྲུལ་པ་དངོས་ཡིན་པས་མ་ཡེངས་པ་དགོས་ཏེ་དེ་གཅིག་པོས་ཆོག །སྔོན་རྗེ་ཟུར་ཆུང་བ་ལ་རྨ་ཐོག་བྱང་འབར་གྱིས་རྩོད་པ་ན། ཁྱོད་རྫོགས་ཆེན་པ་བྱ་བ་སྒོམ་རང་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་པ་འདྲ་བྱས་པས། འོང་དམིགས་པ་གང་ལ་གཏད་འདུག་གསུངས། འོ་ན་མི་སྒོམ་མམ་བྱས་པས། །འོ་ང་གང་ལ་ཡེངས་འདུག་གསུངས། །དེ་ལྟ་བུ་གཅིག་དགོས་པ་ལགས། །རྫོགས་ཆེན་གུ་རུ་བཞི་པ་ལས། །སྒོམ་མ་མྱོང་དང་འབྲལ་མ་མྱོང་། །མི་སྒོམ་དོན་དང་མི་འབྲལ་བ། །ཞེས་པ་གང་ཤར་སྒོམ་ཡིན་པས་ན། བློ་བཅོས་པའི་བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་པས་སྒོམ་མ་མྱོང་། ཡེངས་ན་དོན་མེད་འཆལ་པ་ཡིན་པས་རང་ཐོག་ཏུ་འཇོག་པ་དེ་དང་འབྲལ་མ་མྱོང་། མི་སྒོམ་པའི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་དང་རྒྱུན་དུ་མི་འབྲལ་བ་གྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། འདི་ལ་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཞག་བདུན་ཅུ་བཞི་དང་ཟླ་བ་གཅིག་ནས་ཆེད་འཛིན་གྱིས་མ་ཡེངས་པ་དེ་མི་ དགོས་པར་གང་ཤར་རྩོལ་མེད་དུ་འཇོག་ཐུབ་པ་ཞིག་ཡོང་། འདི་ལ་རྫོགས་ཆེན་པ་ཡེ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཟེར། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་གསལ་གྱི་དྲན་པ་ཟེར་བར་གདའ། དེའི་རྒྱུན་བར་མ་ཆད་པར་བསྐྱངས་པས། རྣམ་པ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་རྟོག་རང་ག་མ་དང་ཁྱད་པར་སྤུ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ། ངོ་བོ་དེར་འཛིན་མེད་པའི་ས་ལེ་ཏྲིག་གེ་བ་མཉམ་གཞག་ཡུལ་ཕུད། རྗེས་ཐོབ་རྐང་སྟོང་། བག་ཆགས་གཡའ་དག་པའི་ཤེས་པ་ངོས་བཟུ
Chinese
因为你什么也没做，所以任何升起的念头，任何发生的， 任何显现的一切都是智慧的嬉戏，是胜者深奥的意旨，空性。不要对它做任何修改或伪装，保持在那样的状态中。即使暂时念头任其自然，也会在不知不觉中解脱，所以是唯一的禅定。是法身。是自生智慧。是大手印。是般若波罗蜜多。比如绳子被火烧毁，它无法束缚。同样，它自身的本质是空空荡荡的。念头的显现，是空性的显现。奥坚仁波切说，念头和空性没有区别：念头的本质被认为是空性的法身。如果修持，那就是心，所以没有什么可修的。让念头任其自然。如果对它进行修改或伪装，念头本身就会变成一个混乱的循环，所以不要做任何修改或伪装。从安住于自性中分心是真正的迷惑，所以不要分心，仅此一点就足够了。以前，当杰尊琼瓦与玛托江巴争论时，他说：你这个大圆满修行者似乎只是在修行。他说：你把目标放在哪里？回答说：那么我不修行吗？他说：我分心到哪里了？需要像这样的一种状态。大圆满第四世古汝说：从未修持，也从未分离。不修持的意义，也永不分离。意思是，任何升起的都是修行，所以因为没有修改心的修行，所以从未修持。如果分心，那就是无意义的放荡，所以从未与安住于自性分离。要做到永不与不修持的意义分离。意思是，根据根器的不同，有些人需要七十四天或一个月的时间来专注而不分心，但不需要那样，而是要能够毫不费力地安住于任何升起的事物中。这被称为大圆满耶卓龙央的意旨。据说这是大手印自明的觉性。通过不间断地保持这种状态，普通的世俗意识与世俗的念头没有任何区别，但在本质上，它是无执着的，像萨勒特里格（一种清晰透明的状态）一样，是离于所缘的等持，是后得的空性，是习气清净的觉性。
English
Since you haven't done anything, whatever thoughts arise, whatever happens, Whatever appears is the play of wisdom, the profound intention of the Victorious Ones, emptiness. Do not make any modifications or pretenses to it, remain in that state. Even if thoughts are left to their own devices temporarily, they will be liberated subtly and powerfully, so it is the only samadhi. It is the Dharmakaya. It is self-arisen wisdom. It is Mahamudra. It is Prajnaparamita. It is like a rope burned by fire, it cannot bind. Likewise, its own essence is empty, empty. The appearance of thoughts is the arising of the resonance of emptiness. Orgyen Rinpoche said that there is no difference between thoughts and emptiness: the essence of thoughts is considered the Dharmakaya of emptiness. If you meditate, it is the mind, so there is nothing to meditate on. Leave thoughts to their own devices. If you modify or pretend to it, the thoughts themselves will become a confused cycle, so do not make any modifications or pretenses. Being distracted from resting in one's own nature is true delusion, so it is necessary not to be distracted, that alone is sufficient. Previously, when Je Zur Chungwa argued with Ma Thok Jangbar, he said: You Dzogchen practitioners seem to be just meditating. He said: Where are you placing your focus? When asked: Then do I not meditate? He said: Where am I distracted? Such a state is necessary. The Fourth Dzogchen Guru said: Never meditated, and never separated. Not meditating, and never separated from the meaning. Meaning, whatever arises is meditation, so because there is no meditation that modifies the mind, there is never any meditation. If distracted, it is meaningless dissipation, so never separate from resting in one's own nature. Do not ever separate from the meaning of not meditating. Meaning, depending on the capacity, some people need seventy-four days or a month to focus without distraction, but that is not necessary, but rather to be able to effortlessly rest in whatever arises. This is called the intention of Dzogchen Yédröl Longyang. It is said to be the self-luminous awareness of Mahamudra. By maintaining that continuity without interruption, ordinary worldly consciousness is no different from worldly thoughts, but in essence, it is non-grasping, like Saletrig (a clear and transparent state), it is Samadhi free from objects, the emptiness of post-meditation, the awareness of purified habitual tendencies.