Tibetan
་པ་རང་ཤར་དུ་སྐྱེ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གཉིས་ པ་དངོས་གཞི་གདམས་པའི་མཚོན་ཚུལ་ལ་བཞི་སྟེ། ལྟ་བས་ཐག་བཅད། བསྒོམ་པས་ལ་བཟླ། སྤྱོད་པས་འཕྲང་བསལ། འབྲས་བུ་རེ་དོགས་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་ཐག་བཅད་པ་དང་། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ཐག་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་མདང་གི་རྨི་ལམ་ལྟར་རང་གི་སེམས་ལ་སྣང་བ་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད་དེ། རྩ་བའི་རྒྱུད་ལེའུ་དྲུག་པ་ལས། ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་ང་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་བྱུང་ཡང་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། །སྒྲ་ཚིག་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ང་ཡི་དོན་ཉིད་ཚིག་སྒྲར་བྱུང་བ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་དང་། །སེམས་ཅན་ལུས་དང་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས་མ་འདས་པས། མ་རྟོག་པ་ལ་འཁོར་བར་བསྙད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པར། །ང་ཡིས་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་ངེས་བརྟགས་པས། །བསྐམ་ཞིང་ཆགས་པའི་དབང་གིས་སྣང་བར་གྲུབ། །མི་རྟག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་འཇིག་པར་འགྱུར། །ཆགས་མེད་དམུས་ལོང་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་སེམས་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་དང་། རང་གི་སེམས་གཉིས་རྨི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟར་དོན་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་ལ་གོམས་པར་བྱ་སྟེ། རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་། །རང་སེམས་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་གཅིག་ཡིན་པས། །རྒྱུ་འབྲས་ལུང་བཞིན་འདི་ལ་རྟོག་མི་བྱ། །རང་སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བརྟག་བྱ་རུ། །རང་གི་བྱང་ཆུབ་ངོ་བོ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་པའི་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ངང་དུ་ཞག་བཅུར་བཞག་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་ནས་གཟུང་ཡུལ་གཞན་དུ་ཞེན་པའི་སྤྲོས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་སེམས་སུ་ཞེན་པའི་འཛིན་པ་ཡང་གདོད་ནས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་སྟོང་པར་ཐག་བཅད་པ་ནི། རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་རྩ་གཉིས་པ་ལས། ནང་དུ་མ་གཡོས་ནང་དུ་བཙལ་བའི་ཡུལ་མེད་དོ། །ཡུལ་ཕྱིར་ཆགས་ཤིང་ཡུལ་ལ་བསྔོ་བའི་དམིགས་པ་མེད། །མི་འབྱུང་མི་འཇུག་བདག་མེད་སྙིང་རྗེ་
Chinese
因此，有必要自然而然地生起。第二，关于真实窍诀的表达方式有四种：以见解来决断，以修习来熟练，以行为来消除障碍，以及舍弃对果的希冀和疑虑。第一点又分为两方面：决断显现是心的游戏，以及决断心性是空性。第一方面是：如此，所有显现和存在都像昨晚的梦一样，除了显现于自己的心之外，没有任何其他实有存在。如根本续第六品所说：一切法的根本是普作菩提心。（藏文：ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས།）无论显现为何，都是我的自性。（藏文：ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་ང་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན།）无论如何生起，都是我的神变。（藏文：ཇི་ལྟར་བྱུང་ཡང་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན།）所有生起的音声和词语，都是我的意义显现为词语和音声。（藏文：སྒྲ་ཚིག་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། ང་ཡི་དོན་ཉིད་ཚིག་སྒྲར་བྱུང་བ་ཡིན།）诸佛的身、智慧和功德，以及有情的身和习气等等，所有包含显现和存在的器情，本来就是菩提心的自性。（藏文：སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་དང་། སེམས་ཅན་ལུས་དང་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་ཡིན།）如是说。因此，一切都未超出自己心的神变，将不证悟称为轮回。如彼经所说：未证悟普作我的自性，以我所作之法而作决定观察，由干涸和贪执的力量而显现，无常如幻的自性终将坏灭，是无贪如盲人般的自性。（藏文：ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པར། ང་ཡིས་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་ངེས་བརྟགས་པས། བསྐམ་ཞིང་ཆགས་པའི་དབང་གིས་སྣང་བར་གྲུབ། མི་རྟག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་འཇིག་པར་འགྱུར། ཆགས་མེད་དམུས་ལོང་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ།）因此，对于显现于心的法和自己的心，要像梦的显现一样，习惯于在意义上无二的境界中。如根本续第十五品所说：所有显现的诸法，和自己的心性本来就是一体，不应对此作因果和教理上的分别，应当观察自己的如是性，自己的菩提自性就是显现。（藏文：ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་། རང་སེམས་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་གཅིག་ཡིན་པས། རྒྱུ་འབྲས་ལུང་བཞིན་འདི་ལ་རྟོག་མི་བྱ། རང་སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བརྟག་བྱ་རུ། རང་གི་བྱང་ཆུབ་ངོ་བོ་སྣང་བ་ཡིན།）如是说。如此观察之后，将显现的事物，如地、水、火、风等，安住于没有外境实有的状态中十天。 因此，有必要在认识到没有丝毫与菩提心相异的法尘之后，从执着于外境的戏论中解脱出来。这是为了说明执着于心的执着，也是从一开始就清净的法性。决断心是空性，如根本续第二十二品所说：内心不动摇，没有在内心寻找的对境。没有因对境而贪执，也没有对对境作回向的对境。不生不灭，无我大悲。
English
Therefore, there is a need for it to arise naturally. Second, regarding the expression of the actual instruction, there are four: deciding with view, familiarizing with meditation, eliminating obstacles with conduct, and abandoning hope and doubt regarding the result. The first point is further divided into two aspects: deciding that appearances are the play of mind, and deciding that the nature of mind is emptiness. The first aspect is: Thus, all appearances and existence are like last night's dream, and there is nothing else established other than appearing to one's own mind. As the sixth chapter of the Root Tantra says: All dharmas, the root is the all-creating Bodhicitta. (Tibetan: ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས།) However it may appear, it is my essence. (Tibetan: ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་ང་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན།) However it may arise, it is my miraculous display. (Tibetan: ཇི་ལྟར་བྱུང་ཡང་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན།) All sounds and words that arise, are my meaning arising as words and sounds. (Tibetan: སྒྲ་ཚིག་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། ང་ཡི་དོན་ཉིད་ཚིག་སྒྲར་བྱུང་བ་ཡིན།) The Buddhas' bodies, wisdom, qualities, and sentient beings' bodies and habitual tendencies, etc., all that encompasses appearances and existence, the container and its contents, are primordially the essence of Bodhicitta. (Tibetan: སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་དང་། སེམས་ཅན་ལུས་དང་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་ཡིན།) Thus it is said. Therefore, since everything does not go beyond the miraculous display of one's own mind, not realizing this is called samsara. As it says in the same text: Not realizing the nature of the all-creating me, by definitely examining the dharmas created by me, it is established by the power of dryness and attachment, the impermanent, illusory nature will perish, it is the nature of being without attachment, like a blind person. (Tibetan: ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པར། ང་ཡིས་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་ངེས་བརྟགས་པས། བསྐམ་ཞིང་ཆགས་པའི་དབང་གིས་སྣང་བར་གྲུབ། མི་རྟག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་འཇིག་པར་འགྱུར། ཆགས་མེད་དམུས་ལོང་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ།) Therefore, one should familiarize oneself with the state where the dharmas appearing to the mind and one's own mind are, in essence, non-dual, like the appearances in a dream. As the fifteenth chapter of the Root Tantra says: All the dharmas that appear, and one's own mind, the nature of reality, are primordially one, one should not conceptualize this in terms of cause and effect or scripture, one should examine one's own suchness, one's own Bodhi essence is appearance. (Tibetan: ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་། རང་སེམས་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་གཅིག་ཡིན་པས། རྒྱུ་འབྲས་ལུང་བཞིན་འདི་ལ་རྟོག་མི་བྱ། རང་སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བརྟག་བྱ་རུ། རང་གི་བྱང་ཆུབ་ངོ་བོ་སྣང་བ་ཡིན།) Thus it is said. After examining in this way, by placing the appearing objects, such as earth, water, fire, and wind, etc., in a state where they are without external reality for ten days, Therefore, it is necessary to be liberated from the elaboration of clinging to external objects after realizing that there is not even a particle of dharma that is different from Bodhicitta. This is because the clinging to clinging to the mind is also shown to be the nature of reality that is pure from the beginning. Deciding that the mind is empty, as the twenty-second chapter of the Root Tantra says: Not moving inward, there is no object to be found inward. There is no attachment for the sake of an object, and there is no object to dedicate to an object. No arising, no ceasing, selfless great compassion.
Tibetan
དེ་ཡིས་ནི། །གཞན་གྱི་ནོར་མིན་མི་འོང་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་པས། ད་ལྟར་གྱི་དྲན་རིག་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་ལ་རྟོག་པ་འདི་དང་པོ་གང་ནས་འོང་། ད་ལྟ་གང་ན་གནས། ཐ་མ་གར་འགྲོ། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་མཚན་ཉིད་ངོས་བཟུང་རི་ལྟར་འདུག །ད་ལྟར་ཤར་དུས་ཉིད་ནས་ཕྱི་སྣང་པའི་དངོས་ལ་འདུག་གམ། ནང་ཕུང་པོའི་ནང་དུ་འདུག་གམ། བར་སྣང་འདི་ལ་གནས་སམ་སྙམ་དུ་བརྟགས་ཤིང་། ཕྱི་སྣང་བ་དང་། ནང་གི་ལུས་འདིར་སོ་སོར་ཕྱེ་ཞིང་བརྟག་པས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ། རང་བཞིན་བཅུའི་དོན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ལ་བཟླ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཙལ་བས་ངོ་བོ་མ་རྙེད་པའི་སེམས་འདི་ལ་ལྟ་བ་དང་། སྒོམ་པ་དང་། དམ་ཚིག་དང་། ཕྲིན་ལས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དབང་དང་། ས་སྦྱང་བ་དང་། ལམ་བགྲོད་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་སམ་སངས་རྒྱས་བྱ་བ་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདུག་གམ་སྙམ་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས། དེ་དག་གི་ངོ་བོ་གང་ཡང་མ་རྙེད་པ་ནི། གཞི་ནས་དག་པ་རང་བཞིན་བཅུའི་དོན་བསྒོམ་མེད་ཆེན་པོར་ལ་བཟླས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་དགུ་པ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལ་ནི་ང་ཡིས་བཟླ། །ང་མེད་པ་ཡི་ཡུལ་ནི་གཞན་མེད་པས། །ལྟ་བ་སྒོམ་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླ། །ང་ལས་གཞན་དུ་བསྲུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་ལ་ཡང་བཟླ། །ང་ནི་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཕྲིན་ལས་བཙལ་དུ་མེད་ པར་ལ་ཡང་བཟླ། །ང་ལས་གཞན་དུ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ས་ལ་སྦྱང་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླ། །ང་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡེ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་ལ་ཡང་བཟླ། །ང་ནི་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཕྲ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་ལ་ཡང་བཟླ། །ང་ལས་གཞན་དུ་བགྲོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ས་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླ། །སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ང་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར། །ལུང་ཆེན་ཐོག་འབེབས་ཡིན་པར་ལ་ཡང་བཟླ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ང་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་བྱད་ང་ནི་ཀུན་གྱི་ལ་བཟླའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་དབང་པོ་ངང་བསྟུན་ནས་ཞག་གསུམ་ལྔ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་བརྟག་གོ །དེ་ནས་གཉིས་པ་བསྒོམ་པས་ལ་བཟླ་བ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་ཉིད་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ལྟ་བས་ཐག་ཆོད་པའི་རྟིང་ལ། དབེན་སར་ལུས་སེམས་ཁོང་ལྷོད་ལ་སོས་དལ་བས་བག་ཕབ་སྟེ། །རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པ་ལ། བླ་མས་
Chinese
因此，它不是他人的财产，而是原本就存在的。正如所说，现在对于内外之间的三种觉知，这种念头最初从哪里来？现在在哪里存在？最终去向何方？颜色和形状、特征的确定如同山一般。现在，在显现之时，它存在于外在显现的事物上吗？存在于内部的蕴界中吗？还是存在于这个中间的虚空中呢？这样进行观察。当对外在显现和内在的身体进行分离观察时，如果什么也没有成立，那么也应该将自性十义也同样回遮。像这样寻找，对于没有找到本体的这个心，观、修、誓言、事业、坛城、灌顶、地道清净、道之行进、业障清净、智慧或成佛之事，是作为所成之事和能成之事而存在的吗？像这样分别观察和分析，如果对这些的本体什么也没有找到，那就是从根本上清净的自性十义，回遮为无修大圆满，这样说的。根本续第九品中说：一切诸法的“拉”我来回遮，由于没有我的境地就没有其他，观和修都无有，也回遮为“拉”。由于从我之外没有可守护的，因此回遮为自生智慧。我乃不生法性之故，事业无须寻觅也回遮为“拉”。由于从我之外没有存在的，因此地道无须清净也回遮为“拉”。由于我本无业障，因此回遮为自生智慧。我乃不生法性之故，细微是法性也回遮为“拉”。由于从我之外没有可前进的，因此地道无须行进也回遮为“拉”。由于精华菩提从我而生，因此原本无二也回遮为“拉”。为了确定自生智慧，是降下大义雷霆，也回遮为“拉”。由于一切诸法皆非由我而有，因此总持我乃一切之“拉”而回遮。这样说的。这些根据根器的适应性，观察三天、五天、十一天。之后，第二是修持而回遮“拉”，像这样，在以心性广大无边、没有偏颇的见解确定之后，在寂静处身心放松，以舒适的心情放下一切。具备毗卢七法，由上师
English
Therefore, it is not the property of others, but exists from the beginning. As it is said, now, regarding the three awarenesses of inner, outer, and in-between, where does this thought initially come from? Where does it exist now? Where does it ultimately go? The determination of color, shape, and characteristics is like a mountain. Now, at the very moment of arising, does it reside in external appearances? Does it reside within the internal aggregates? Or does it reside in this intermediate space? Thus, one should investigate. When one examines and separates external appearances and the internal body, if nothing is established, then one should also turn back the meaning of the ten aspects of self-nature. Searching in this way, if one does not find the essence of this mind, are there things like view, meditation, samaya, activity, mandala, empowerment, purification of the ground, progression on the path, purification of obscurations, wisdom, or Buddhahood that exist as things to be accomplished and means of accomplishment? Examining and analyzing these separately, if one does not find the essence of any of them, then the ten aspects of self-nature, which are pure from the beginning, are turned back into the great perfection of non-meditation. As it is said. In the ninth chapter of the Root Tantra, it says: 'I turn back the 'La' of all phenomena, because there is no other place without me. View and meditation are not possible, so turn back the 'La' again. Because there is nothing to protect other than me, turn back to self-arisen wisdom. Because I am unborn nature, activity need not be sought, so turn back the 'La' again. Because there is no existence other than me, the ground need not be purified, so turn back the 'La' again. Because I have no obscurations from the beginning, turn back to self-arisen wisdom. Because I am unborn nature, the subtle is also turned back to 'La'. Because there is no progress other than me, the ground need not be traversed, so turn back the 'La' again. Because the essence of Bodhi arises from me, therefore, the original non-duality is also turned back to 'La'. In order to ascertain self-arisen wisdom, it is the thunderbolt of great meaning, so turn back the 'La' again. Because all phenomena do not exist from me, therefore, the all-doer, I, turn back the 'La' of all.' So it is said. These should be examined for three, five, or eleven days, according to the capacity of the individual. Then, the second is to turn back the 'La' through meditation. Having thus settled on a view of mind itself that is vast, unbounded, and without bias, in a secluded place, relax the body and mind, and let go with ease. Endowed with the seven dharmas of Vairochana, by the lama