Tibetan
་ག་སུམ་བསྐྱེད་ལྟ་བུའི་རིམ་པས་བདག་ཉིད་ལྷར་ཤེས་ཤིང་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བསྒྲུབ་གཞིར་གནས་པའི་དོན་དུ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གནས་པས་ན་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ནས་དག་པ་ལྷའི་རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། ད་ལྟ་ལམ་གྱིས་གསར་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་ཀྱང་གི་སྒྲས་ནི། གདགས་གཞི་ཕུང་པོ་རྣམས་གཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པར་མ་ཟད། བཏགས་པའི་ཆོས་གང་ཟག་བདག་ ཉིད་ཀྱང་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་ཡུམ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེའང་ཡུམ་ཆེན་མོ་ཞེས་པ་གསང་བ་སྙིང་པོར་སྣང་བའི་དབྱིངས་དང་ཞེས་སོགས་གསུང་བའི་ཐད་ཀྱི་འགྲེལ་བ་དགོངས་རྒྱན་དུ། རྟོགས་པའི་དུས་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་ལྔ་དང་དག་པའི་དུས་སུ་དབྱིངས་ཕྱུག་མ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཀྱི་བཙུན་མོ་ལྔ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་གསུངས་སོ། །རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ནམ་མཁའ་ལས་འབྱུང་བ་བཞི་དང་། དག་པའི་ཚེ་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ནས་ཡུམ་ཆེན་མོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞིར་སྣང་ཞིང་། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་དུས་དེ་དང་དེའི་བརྟན་གཡོའི་བྱ་བ་རབ་འབྱམས་སུ་བྱེད་པའི་སྐྱེད་ཡུམ་ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་བཙུན་མོ་རྣམ་པ་ལྔར་ང་རྒྱལ་བྱའོ། །བསྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི། ཐབས་ཡབ་དང་ཤེས་རབ་ལྷ་མོ་རྣམས་སྙོམ་འཇུག་གི་བདེ་བས་རོལ་པ་སྟེ། དེའང་རོལ་པ་ཙམ་ཞིག་མིན་གྱི་སྲས་འབྱིན་བྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ཇི་ལྟར་བྱེད་ན་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལྔ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བརྡ་དང་ཡུམ་གྱི་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་ཕུང་པོ་ལྔའི་དག་པ་སངས་རྒྱས་རིགས་ལྔར་སྦྱར་བའི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཡབ་སྨོན་པ་མེད་པར་ཡེ་ནས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྤྲིན་སྤྲུལ་བ་ལྕམ་དྲལ་སྟེ་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་དཔའ་དང་འཇོམ་བྱེད་ཡབ་ཡུམ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཞེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་མི་བྱའི་མའི་རང་བཞིན་ཚ་བ་ཞེས་པ་ལྟར་ལྷ་ཚོགས་དེ་ཐམས་ཅད་བདེ་སྟོང་གི་རྣམ་རོལ་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་འོག་ནས་འཆད་པར་སྦྲེལ་ཏོ། །སྔོན་གྱི་བླ་མ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་སུ་སྲས་འབྱིན་དེ་ལྟར་བྱ་བ་ཞིག་ཞི་བའི་སྐབས་ནས་མི་འབྱུང་ཡང་། ཁྲོ་བོའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་བྱུང་བས་དེ་གཉིས་རིགས་པ་མཚུངས་ པར་མ་ཟད་གཞུང་འདི་ལ་གསུངས་པ་འདིས་ཀྱང་ཤེས
Chinese
如三生次第般，了知自身为本尊并修持之。彼者，如云一切法本即是佛性，如前所说，五蕴乃如来坛城之修持基础之义。如是安住故，自身亦本即清净本尊之所依自性也。了知如今以道新修并非实情，且“也”字，安立之基础诸蕴安住于基之坛城，不仅如此，所安立之法，有情自身也应如是连结。修持乃生起佛母，彼者，所谓大佛母，于《秘密藏》中“显现之法界”等等所言之处之注释《胜妙庄严》中云：证悟之时，如虚空等五大种，清净之时，乃界自在母等五部之明妃，故如是说。证悟之时，从虚空生起四大，清净之时，从大光明法性界显现大佛母智慧之地水火风四者，清净与不清净之时，彼与彼之动静事业，乃无量之生母，本即如是之故。彼即是五种明妃，应生起我慢。大修持者，方便父与智慧天女等，以等至之乐受用之。彼者，不仅是受用而已，乃生子之次第也。如何行之？五大佛母乃智慧之表征，佛母之虚空，乃表征空性之界，从五蕴之清净与五佛部连结之方便分，父无愿而本即双运，从中生起菩提心之云，化现为兄妹，即勇士与勇士，以及调伏者父母等等之自性是，彼等之胜义谛，如“非作之母之自性热”般，所有本尊坛城皆为乐空之游舞，将于下文连接阐述。先前之大德们广为人知的幻化坛城仪轨中，生子之行于寂静之境并不出现，然于忿怒尊之修法中出现，故二者不仅道理相同，且由此续所说亦可知晓。
English
Like the stages of the three births, understanding oneself as the deity and meditating on it. That is, as it is said that all dharmas are inherently the nature of Buddhahood, as previously explained, the five aggregates are to be understood as the basis for the accomplishment of the mandala of the Tathagata. Because it abides in this way, one's own self is also inherently pure, the nature of the support of the deity. Understanding that it is not the case that it is newly accomplished by the path now, and the word "also," not only do the aggregates, the basis of imputation, abide in the mandala of the ground, but also the imputed dharma, the self of sentient beings, should be connected in this way. Accomplishment is the generation of the Mother. That is, the Great Mother, in the commentary "Ornament of Realization" on the words "the sphere of appearance" in the Guhyagarbha Tantra, it is said: At the time of realization, the five elements such as space, and at the time of purification, the five consorts of the families such as the Dhatvishvari, are so called. At the time of realization, the four elements arise from space, and at the time of purification, the Great Mother, the wisdom of the elements of earth, water, fire, and wind, appears from the sphere of the great light of the Dharmadhatu. At the time of purification and impurity, the activities of stillness and movement of that and that are the immeasurable birth mother, and because it is inherently so. That is, the five kinds of consorts should give rise to pride. The great accomplishment is that the Father of Method and the Goddess of Wisdom enjoy the bliss of union. That is, it is not just enjoyment, but also the stages of giving birth to a son. How is it done? The five Great Mothers are symbols of wisdom, and the space of the Mother is the sphere that symbolizes emptiness. From the purification of the five aggregates and the connection with the five Buddha families, the Father of Method is inherently united without desire, and from this arises the cloud of Bodhicitta, which manifests as brothers and sisters, that is, heroes and heroines, and the nature of the subduer, Father and Mother, etc. The ultimate truth of these is that, like the "heat of the nature of the non-acting mother," all the deity assemblies are the play of bliss and emptiness, which will be connected and explained below. In the well-known illusion mandala rituals of the previous lamas, the act of giving birth to a son does not appear in the context of pacification, but it appears in the sadhana of the wrathful deities, so not only are the two principles the same, but it can also be known from what is said in this tantra.
Tibetan
་སོ། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཏུ་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་ལ་སླར་ཡང་འབྲས་བུ་ལམ་བྱེད་ཀྱི་ངང་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་དེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཅན་དབྱིངས་ཀྱི་བཙུན་མོ་ལྔ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་རིགས་ལྔའི་མགོན་པོ་རྣམས་སྙོམ་འཇུག་གི་དགྱེས་པས་རོལ་ཞིང་། དེ་ལ་བྱུང་བའི་བདེ་མཆོག་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་རྒྱུན་ལ་འདོད་དགུར་སྤྱོད་པའི་དུས་ཉིད་ན་མཚན་མ་མེད་པའི་དོན་མི་དམིགས་མཁའ་དང་སྙོམས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་ཐ་དད་མེད་པར་རྟོགས་པས་དབང་བསྒྱུར་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། ཞེས་ཡབ་ཡུམ་སྲས་གསུམ་དང་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་སྦྱར་བ་ནི་སྤྱིར་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གསུམ་ལ་སྦྱར་བ་དང་། བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་ལ་སྦྱར་བ་གཉིས་ལས་འདིར་ཕྱི་མའི་དབང་དུ་མཛད་པར་སྣང་ཞིང་། སྲས་བྱང་བར་བཞག་པ་ནི་བདེ་ཆེན་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་ལ་བྱས་ནས་དེའི་སྣང་ཆ་སྲས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ལོངས་སྤྱད་བྱ་སྤྱོད་བྱེད་སྤྱད་པའི་བྱ་བ་གསུམ་པོ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དང་ལས་གསུམ་ལ་འདོད་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ཕྱོགས་གླང་གི་བཞེད་པ་མིན་ནོ། སྤྱིར་སྲས་བསྐྱེད་ཙམ་ཞིག་བྱ་བར་བཞག་ན་ཀུན་བཏུས་རྩ་འགྲེལ་དང་མི་མཐུན་ཡང་། སྨོས་མ་ཐག་པ་ལྟར་བྱས་ན་འགྲིགས་པར་མངོན་ནོ། དེར་ཡང་མ་ཟད་གསུང་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སྤྲོ་བསྡུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་བདུད་རྣམ་པ་བཞིའང་བཏུལ་ནས་དངོས་གྲུབ་བསྡུ་བ་སོགས་རྒྱལ་བའི་མཛད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྒྲུབ་པའི་བར་གྱིས་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་པའི་དོན་འགྲུབ་པའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྫོགས་རིམ་དང་སྦྱར་ན། བླ་མེད་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དྲོ་བ་ནས་བཟོད་པའི་བར་ནི་བསྙེན་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་འོད་གསལ་ཤེས་པའམ་དངོས་གནས་ལ་མཐོང་ཞིང་། བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་ལྷ་སྐུར་དངོས་གནས་སུ་སོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཆོས་མཆོག་ནི་ཉེ་བར་བསྙེན་པ་སྟེ། འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་སྒྱུ་མ་བདེ་བའི་མཆོག་གི་ལྷ་སྐུར་དངོས་སུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ནས་སླར་ཡང་རིག་མའི་འདོད་ཡོན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟན་ནས་དོན་གྱི་འོད་གསལ་སྐྱེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། ཡུམ་སྐྱེད་པ་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སླར་ཡང་ཟུང་འཇུག་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་སྐུར་བཞེངས་ཏེ། ཕྱོགས་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་རབ་འབྱམས་སུ་སྣང་བ་
Chinese
索！所有诸神也为了自己的心性本来自性清净成佛之义，再次生起果为道用的状态中的殊胜之处，如幻之智慧身，与虚空中的五位明妃，如幻般清净的五部怙主们以等入的喜悦而嬉戏。于此而生的胜乐智慧幻化之流，在随心所欲享用之时，无相之义，无所缘，与虚空等同的真如之界中，以无有差别之觉悟而自在，从而进入任运成就之等持。如是，将父、母、子三者与解脱门三者结合，一般而言，解脱门三者与因、果、体性三者结合，以及与作用、作者、事业三者结合，二者之中，此处似以后者为主。子被安立为事业，乃是作生大乐之业，从而其显现作为子的形象而显现。有些认为受用、行为、作受用的三种行为依次对应于行为、作者和事业，但这并非是法称论师的观点。一般而言，仅仅将生子作为行为安立，则与《集论》的根本和注释相违背。如前所说而行则看似可行。不仅如此，依靠语念诵之瑜伽，收放之等持，也调伏四魔，从而摄集悉地等，直至圆满成办诸佛之事业之间，仪轨之支分皆究竟，意义皆成就。若与不共的圆满次第结合，无上瑜伽的加行道从暖位直至安忍位是近修，因为菩提之心光明了知或于实相中见，且自身未真实成为智慧幻化之本尊身。胜法是近成就，因为已真实成为如彩虹般幻化之安乐之最胜本尊身。此后，再次依止明妃的殊胜欲妙，生起义光明是成就，因为生母是殊胜的。再次，生起俱生金刚般的色身，于同时显现无量无数的化身
English
So! All the deities also, for the sake of their own mind being enlightened from the very beginning in its naturally pure essence, once again generate a special quality in the state of fruit as the path, with illusory wisdom bodies, the five consorts of space, and the protectors of the five families, whose illusory aggregates are completely purified, delighting in the joy of union. At the very time of enjoying the stream of bliss-supreme wisdom-illusion as desired, by mastering the realization of non-differentiation in the realm of Suchness, which is the meaning of signlessness, without object, equal to space, one enters into spontaneously accomplished samadhi. Thus, the combination of the three, father, mother, and son, with the three doors of liberation, generally speaking, the three doors of liberation are combined with the three, cause, effect, and essence, and with the three, action, agent, and deed. Here, it seems that the latter is mainly intended. The son being placed as the deed is done as the action of generating great bliss, and thus its appearance arises in the form of a son. Some consider the three actions of enjoyment, behavior, and making use of, in sequence, to correspond to action, agent, and deed, but this is not the view of the glorious Dharmakirti. In general, if merely placing the generation of a son as the action, it contradicts the root and commentary of the Compendium. However, if done as mentioned above, it seems to be acceptable. Moreover, relying on the yoga of speech recitation, the samadhi of expansion and contraction, one also subdues the four maras, and thus gathers siddhis, etc., until the accomplishment of completely fulfilling the deeds of the Buddhas, the limbs of the ritual are perfected and the meaning is accomplished. If combined with the uncommon Completion Stage, the heat of the Unsurpassed Yoga's Path of Joining, from warmth to forbearance, is approach, because the mind of enlightenment is clearly known as luminosity or seen in reality, and one's own self has not actually become the deity body of wisdom illusion. Supreme Dharma is near attainment, because one has actually become the supreme deity body of bliss, an illusion like a rainbow. Then, again relying on the special desirable qualities of the vidya, generating the luminosity of meaning is attainment, because generating the mother is supreme. Again, one arises as a union, a vajra-like form body, appearing as a vast multitude of emanation bodies equal in all directions and times.