Tibetan
་ཡུལ་བཞིར་གསུངས་པའི་གསར་རྙིང་གི་རྒྱུད་སྡེ་ཆེས་མང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དེའི་ཡུལ་ཆོས་ཁམས་འདུས་བྱས་པ་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམས་རིག་མིན་གཟུགས་བཞི་དང་འདུས་མ་བྱས་འགོགས་པ་གཉིས་དང་ནམ་མཁའ་སྟེ་བདུན་ནི་ཆོས་བྱ་བ་མོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་རང་བཞིན་ཏེ། བཀའ་སྲོལ་དུའང་འདི་སྐོར་ལ་དཔྱད་པ་མཛད་པ་ཆེར་མི་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དེ་དག་ཀྱང་ཡེ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། ལམ་གྱིས་གསར་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདུས་མ་བྱས་སུ་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་གཉུག་མར་གནས་ཤིང་འཆི་འཕོ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཡིན་གྱི། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་མེད་དག་གཅིག་ལ་མི་བྱ་ཞེས་སྨྲའོ། །སངས་རྒྱས་ལུགས་ནི། ས་ར་ཧས། མཁས་པ་དག་ནི་བསྟན་བཅོས་འཆད་པ་ན། །ལུས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་སོ། །ཞེས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་ངོ་བོ་དྲི་མའི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེ་མ་མྱོང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཏིལ་འབྲུ་སྣུམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་བཞིན་འདུ་འབྲལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཡོད་མི་སྲིད་དེ། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། ཙིཏྟ་རིན་ཆེན་གཞལ་ཡས་ན། སྟོང་གསལ་འདུས་པ་སྐུ་ཡི་གདངས། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་གྲོལ་བའི་ཐིག་ལེ་ལས། དེར་གསལ་མི་ཤིགས་ཐིག་ལེའི་གཟུགས། །ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ། །འོད་ཟེར་སྣ་ལྔ་འབར་འཛགས་པའི། །ཚུལ་ཅན་སྙིང་དབུས་རྟག་ཏུ་གནས། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་འདྲའི་སེམས་ཀྱི་གཏུགས་པ་ མཐར་ཐུག་དེའི་ཆོ་འཕྲུལ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནང་གི་ཁམས་དྲུག་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་གནས་རིས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཀོད་ཅིང་ཚེ་རབས་སྔ་མའི་ཕུང་པོ་རྣམས་འོད་གསལ་ཏུ་ཐིམ་ནས་སླར་ཡང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་བར་སྲིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་སེམས་དེའི་རང་གདངས་སུ་ཤར་བའི་ཚུལ་གྱིས། ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་འཆི་འགལ་མེའི་རྩེད་མོ་ལྟར་སྣང་བར་ཟད་པས། སྣང་གཞིའི་སེམས་མཐར་ཐུག་གི་ངོས་ན་གོས་པ་རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ། ནམ་ཞིག་ལས་རླུང་གི་གཡོ་བ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སླར་མི་ལྡང་བའི་ཚུལ་དུ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དེའི་ཚེ། སེམས་གཉུག་མ་མི་ཤིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཀ་རང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་གཏོགས་ཐོབ་བྱའི་ཡོན་ཏན་གཞན་ཚོལ་ལ་རག་མི་ལས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གཞིའི་ཆོས་སྐུ་དང་།
Chinese
如同在四境所说的，新旧续部非常之多一样。那个意的识之境，法界，有为法，受、想、行，以及非明之四色，和非有为之二灭，以及虚空，这七者是法，名为普贤女之自性。教规中对此的考察也不太明显。如此的蕴、界、处，本来就是现前圆满成佛的自性，不是依靠道新成就的。大圆满说非有为的意义，也是本然安住，远离死亡和变迁的意义。不要执着于如同虚空般的空无一物。佛陀的宗义是，萨ra哈说：智者们在讲解经论时，没有领悟到身体里有智慧。如是甚难证悟的光明心，其自性是未曾生起过垢染之相的，如芝麻油遍布芝麻一样，在一切有情相续中，刹那也不可能分离。日月和合续中说：心，珍宝宫殿中，空明聚合是身之音声。等等。解脱之明点中说：其中光明不坏明点之形，如芥子之量，五色光芒燃烧滴落之相，常住于心间。如是宣说。如此心之究竟，仅仅是其神变，有情之内的六界，以及外面的处所和受用等等，全部都圆满安置，前世的蕴融入光明，再次因业力，来世中阴的蕴，以那个心的自性显现的方式，在无始轮回的轮转中，生死如水火游戏般显现。在显现之基的心究竟的层面上，没有丝毫的尘垢。何时业风的动摇，连同习气全部不再生起而寂灭之时，本然不坏的心之自性，成为卡让（藏文：ཀ་རང་，梵文天城体：क रङ्ग，梵文罗马拟音：ka raṅga，汉语字面意思：本来）一切相智之智慧，除此之外，不依赖于寻求其他可得之功德的理由，成为基之法身。
English
Just as there are numerous new and old tantras spoken of in the four regions. The object of that mind consciousness, the dharmadhatu, conditioned phenomena, feeling, perception, formation, and the four non-cognitive forms, and the two unconditioned cessations, and space, these seven are dharma, the nature of Samantabhadrī. There doesn't seem to be much investigation into this in the precepts either. Such aggregates, elements, and sources are also the nature of being primordially, perfectly enlightened Buddhas. It does not depend on newly accomplishing it through the path. The meaning of Dzogchen being spoken of as unconditioned is also the meaning of being naturally abiding, and being free from death and change. Do not cling to a single nothingness like space. The Buddhist doctrine is: Saraha said: When scholars explain the scriptures, they do not realize that there is wisdom in the body. The nature of the mind of clear light, which is very difficult to realize, is such that it has never arisen with the appearance of defilement. Just as sesame oil pervades sesame seeds, it is impossible for it to be separated even for a moment in the minds of all sentient beings. The Union of Sun and Moon Tantra says: In the precious palace of the mind, the union of emptiness and clarity is the sound of the body. And so on. The Drop of Liberation says: There, the form of the clear, indestructible drop, is the size of a mustard seed. The appearance of five-colored rays blazing and dripping, always abides in the heart. So it is said. Such an ultimate contact of the mind is merely the magic of it. All of the six elements within sentient beings, and the external places, enjoyments, and so on, are completely arranged. The aggregates of previous lives dissolve into clear light, and again, due to the power of karma, the aggregates of the intermediate state of the next world arise as the self-resonance of that mind. In this way, in the beginningless cycle of samsara, birth and death appear like a game of fire and water. On the level of the ultimate ground of appearance, there is not even a speck of dust. When the movement of the karmic winds, together with all the habitual tendencies, subsides and becomes pacified in such a way that they do not arise again, then the natural, indestructible nature of the mind becomes Ka-rang (Tibetan: ཀ་རང་, Sanskrit Devanagari: क रङ्ग, Sanskrit Romanization: ka raṅga, Chinese literal meaning: originally) the wisdom of all aspects of omniscience. For the reason that it does not depend on seeking other qualities to be obtained, it becomes the Dharmakaya of the ground.
Tibetan
གཞིའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པར་མིང་བཏགས་པ་སྟེ། མཐའ་ཆོད་པར་ན་སེམས་དེའི་རྩལ་ལས་སྣང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེ་ཚུལ་དང་། དེ་ལས་ཀུན་རྟོག་གི་རྒྱུ་བ་འཕེལ་ཚུལ་དང་། དེ་ལས་ཀྱང་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་རིམ་གྱིས་རྒྱས་ཚུལ་དང་། ཀུན་རྟོག་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་གསོག་ཚུལ་དང་། ལས་དེའི་དབང་གིས་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་སྐྱེ་གནས་ཐམས་ཅད་དང་གནས་མཐོ་དམན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་གཉུག་མའི་སེམས་འཕོ་འགྱུར་མེད་ཅིང་རྨི་ལམ་གཉིད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་ཤར་བ་ལྟར་སྣོད་བཅུད་དེའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དུ་སྣང་ཚུལ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ལས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྣམ་པར་སྦྱངས་བ་ན་སྣོད་བཅུད་གང་ནའང་མ་དག་པ་གཤིས་ལ་ཞུགས་པ་ཞིག་མེད་ཚུལ་སོགས་རྒྱུད་འགྲེལ་ཆེན་མོ་རྣམས་སུ་བལྟ་བར་བྱ་ལ། གསང་བདག་ཞལ་ ལུང་དང་རོང་ཟོམ་ཞབས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྷར་སྒྲུབ་ན་མཐུན་སྣང་གི་ལྟ་བྱ་ལ་སྦྱར་བའི་རིགས་པ་གཞན་ཡང་གསུངས་མོད་ཀྱི། རྡོ་རྗེའི་ལམ་ལ་ངེས་པ་སྟེར་བ་ལ་འདི་རང་འགགས་ཆེ་བར་གོའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་དང་ཁམས་དུ་མ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་རོལ་ལས་གུད་ན་མེད་དེ་ཞེས་མ་བཤད་ན། ཁ་ཅིག་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཚིག་འདིའི་བསྟན་དོན་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་འདྲ་བ་ཅིག་ལ་འཁྲུལ་བའི་དོགས་པ་ཡང་འབྱུང་ཆོག་པའི་ཚོད་དུ་སྣང་མོད། འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ན་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་བུམ་པ་ཙེ་རྟས་བརྐུས་ན། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ། ངའི་བུམ་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ལས་གཞན་ན་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་མོད་ཀྱི། ཁྱོད་ལྟོ་ལྡིར་ཡིན་ཟེར་བ་མིན་པར། བུམ་པ་རྐུ་མཁན་དེ་ཁྱོད་ཡིན་ཞེས་བསམ་ནས་ཡིན་ཅིང་། ཚིག་དེ་སྐྱོན་ཅན་ཡང་ཡིན་མི་དགོས་ཏེ། བརྡའི་ཐ་སྙད་དེ་ཙམ་གྱིས་ཕ་རོལ་པོ་ལ་དོན་དེ་སྟོན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་མགོན་པོ་ཀླུས། གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མིང་ཙམ་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའང་མི་རིགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་མིང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་པ་མིན་ན་གཟུགས་མིང་ཡིན་ཚུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མིང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར་བའི་ཁུངས་སུ། ཇི་སྐད་དུ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་རྒྱལ་ལས། རང་སེམས་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི། །སངས་རྒྱས་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་། །འབྱུང་བ་ཆེ་
Chinese
被赋予了基础佛等等的名称，最终确定的是，从那个心的力量中产生三种显现的方式，以及从中增长分别念的因由，以及从中五种识逐渐扩展的方式，依赖于分别念和烦恼而积累业的方式，以及凭借那个业力，众生各自的生处和所有高低之处完全成就的方式，以及在所有那些状态中，本来的心没有变动，如同梦境在睡眠中的幻化般，器情世间显现为幻术的方式，以及仅仅凭借那个理由，以如幻三摩地清净时，无论在器情世间的任何地方，都没有不净融入自性的方式等等，应当在各大续部注释中查阅。秘密主口诀和绒宗巴大师的显现作为天神修持时，也讲述了其他与共同显现的观察对象相结合的理路。然而，对于在金刚道上获得定解来说，我认为这本身就非常重要。如此一来，如果不说十方三世和众多界等等有为法和无为法的一切法，都无异于自己心光明智慧的游舞，那么有些人可能会因此误以为这句话的教义是把显现认知为心。然而，如果世间上天授的瓶子被施设盗走了，天授会对他说：我的瓶子不在你之外。这并不是说你是小偷，而是认为偷瓶子的人是你。这句话也不一定有错，因为仅仅凭借符号术语就能向对方展示那个意义。否则，圣者龙树所说：色法的实物仅仅是名称。也会变成不合理，如果不是指色仅仅由名称安立，那么色就没有成为名称的方式，因为有名称的不是造作法。一切法显现为心性的游舞的来源中，如是说道，三界胜者中：各自的自心分别念，就是佛陀的出现，三界本身，就是大种。
English
That which is named as the basic Buddha and so forth, is ultimately determined as the way in which the three appearances arise from the power of that mind, and the way in which the cause of conceptual proliferation increases from that, and the way in which the five consciousnesses gradually expand from that, and the way in which karma is accumulated by relying on conceptualization and afflictions, and the way in which all the birthplaces of individual beings and all high and low places are completely accomplished by the power of that karma, and the way in which the original mind does not change in all those states, and the way in which the container and its contents appear as an illusion, like the magical display of dreams in sleep, and the way in which there is no impurity that has entered into the nature anywhere in the container and its contents when purified by the illusory samadhi, just because of that reason, and so forth, should be consulted in the great tantra commentaries. Although Secret Lord's Oral Instructions and Rongzompa's practice of appearance as deities also explain other reasonings that combine with the object of observation of common appearance, I think this itself is very important for giving certainty to the Vajra path. If it is not said that all phenomena, both conditioned and unconditioned, such as the ten directions, the three times, and the many realms, are not separate from the play of one's own mind's clear light wisdom, then some may mistakenly think that the teaching of this statement is to recognize appearance as mind. However, if Devadatta's vase is stolen by Tseta in the world, Devadatta would say to him, "My vase is not separate from you." This is not to say that you are a thief, but to think that you are the one who stole the vase. That statement does not necessarily have to be wrong, because that meaning can be shown to the other person by just the symbolic term. Otherwise, it would be unreasonable for the protector Nagarjuna to say, "The entity of form is only a name," because if it is not meant that form is merely established by name, then there is no way for form to be a name, because that which has a name is not a conditioned phenomenon. In the source of all phenomena appearing as the play of mind itself, it is said, in the Conqueror of the Three Worlds: "The individual thoughts of one's own mind are the very appearance of the Buddha. The three worlds themselves are the great elements."