Tibetan
། མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་དང༌། གསུམ་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་དག་དུས་ལ་བབ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་སྟོན་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་རྣམ་གྲོལ་ལ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བཟོ་དང་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྟག་སྟོན་པ། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འདི་ནི། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཐབས་ཆེན་པོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་དྲི་ཟ་གདུལ་བའི་དོན་དུ་རྒྱུད་མང་སྤྲེང་བ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པ་བཟོ་སྤྲུལ་སྐུ་དང༌། རི་བོང་དང་རུ་རུ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པ་སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་དང༌། ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་སྟེ། སྔ་མ་གཉིས་རྣམ་སྨིན་མ་ཡིན་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང༌། ཕྱི་མ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། རྣམ་སྨིན་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱས་པས་འདྲ་བ་མིན་པར་སྨིན་པ་ཡིན་མིན་དུ་བཤད་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། རྒྱུད་བླང་ངོ་བོ་གཙང་བདག་བདེ་དང་རྟག །སྐུ་གསུམ་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྔ་ལྡན་པར་གསུངས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སྐུ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་གཙང་བདག་བདེ་བ་རྟག་པ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་དང༌། སྐུ་གསུམ་ཀའང་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྔ་ལྡན་པར་གསུངས་ཏེ། དེའང་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དེ་སྔར་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པ་ལས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མི་བྱེད་པས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ནི་གཙང་བ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་བག་ཆགས་ཀྱིས་གོས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ་རྣམ་རྟོག་གི་གཞན་དབང་དུ་མ་སོང་བས་བདག་དམ་པ་སྟེ། བདག་དང་བདག་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཞི་བས་བདག་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། སྒྲ་དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རྟོག་ས་བརྒྱད་པ་ནས་འགག་ཀྱང༌། རྟོག་མེད་ཀྱི་སྣང་ བ་ལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་བ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་ཤོས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་དེའི་རྒྱུ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་བཅས་པ་འགགས་པས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་ཐམས་ཅད་འགགས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། འཁོར་འདས་ཀྱི་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་པ་མཐར་ཐུག་པས་འཁོར་འདས་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྙེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་སྲིད་ཀྱི་བར་འགྱུར་བ་ཡི་མི་སྲིད་པས་རྟག་པ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཕར་ཕྱིན་དེ་བཞི་གང་ལ་ཚང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་གནས་ཚུལ
Chinese
殊胜化身等三者， 三者显现，彼等时机成熟亦示现涅槃，从而使所化众生与解脱相连。如《经庄严论》云：工艺与生及大菩提，涅槃常示现，此佛之化身，乃解脱之大方便。如是宣说。彼等亦为调伏乾闼婆之义而示现琵琶等工艺化身，以及示现兔和鹿等之生变化身，以及示现能仁等之大菩提殊胜化身，示现十二行等。前二者为非异熟化身，后者为异熟化身。异熟与非异熟之差别，也说是通过精进使其成熟与否，并非仅凭异熟。第四者是， “种性本体净我乐与常，三身五性五性具足说。” 大乘《宝性论》中说：彼等身之本体是清净、我、乐、常，已达殊胜彼岸。并且说三身皆具足五种自性。即心性自性本净，之前是习气的所依，成佛之时不再作为习气的所依，因此具足二净是清净殊胜的彼岸。只要有分别念，就是被习气沾染的自性，但未成为分别念的他者，是真我殊胜。由于寂灭了我与无我的戏论分别念，是真我殊胜的彼岸。虽然显现声义的分别念从八地开始止息，但在无分别的显现中，显现器情世界，这是极细微的痛苦，是意之自性的蕴。由于灭尽了彼之因，即无明习气的地基，因此灭尽了一切连同痛苦之因，是安乐殊胜的彼岸。由于没有轮回与涅槃的增减，穷尽了寂灭平等之禅修，因此证得了轮回涅槃平等之自性，如同虚空存在一般不会改变，是常殊胜的彼岸。何者圆满了这四种波罗蜜多，即是佛之身，此乃实情。
English
The supreme emanation body and the three, The three appear, and when the time is ripe, they also show Nirvana, thereby connecting the beings to be tamed with liberation. As the Ornament of the Sutras says: Craft and birth and great enlightenment, Nirvana always manifests, this emanation body of the Buddha, is a great means of liberation. So it is said. These also show the craft emanation body such as the lute for the purpose of taming the Gandharvas, and the birth emanation body such as showing rabbits and deer, and the great enlightenment supreme emanation body such as showing the Shakyamuni, showing the twelve deeds and so on. The former two are non-Vipāka emanation bodies, and the latter is Vipāka emanation body. The difference between Vipāka and non-Vipāka is also said to be whether it is matured by diligence, not just by Vipāka. The fourth is: "The essence of lineage is pure, self, bliss, and permanence, the three bodies are said to possess five qualities each." The Great Vehicle Treatise on the Lineage says: The essence of those bodies is pure, self, bliss, and permanence, having reached the other shore of the supreme. And it is said that all three bodies possess five characteristics each. That is, the nature of mind is naturally pure, which was previously the basis of habit, but when it becomes a Buddha, it no longer serves as the basis of habit, so possessing two purities is the pure and supreme other shore. As long as there is conceptual thought, it is the nature contaminated by habit, but it has not become the other of conceptual thought, it is the true self supreme. Because the conceptual thought of the play of self and non-self is pacified, it is the other shore of the true self supreme. Although the conceptual thought of the appearance of sound and meaning ceases from the eighth bhumi, in the appearance of non-conceptual thought, the world of vessel and content appears, which is the subtlest suffering, the aggregate of the nature of mind. Because the cause of it, that is, the basis of ignorance and habit, is extinguished, therefore all sufferings together with the cause of suffering are extinguished, it is the bliss supreme other shore. Because there is no increase or decrease of samsara and nirvana, the ultimate meditation of the equality of existence and peace, therefore the nature of the equality of samsara and nirvana is attained, just as space exists and will not change, it is the permanence supreme other shore. Whoever fulfills these four perfections is the body of the Buddha, this is the reality.
Tibetan
་གྱི་སྐུ་གང་ལའང་འདི་ཚང་ངོ༌། །ཆོས་སྐུ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་དང༌། གཉིས་སུ་དཔྱད་དུ་མེད་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་དག་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ་ལྔ། ལོངས་སྐུ་གསུང་བརྗོད་པ་དང༌། སྐུ་སྣང་བ་དང༌། མཛད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང༌། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཛད་པ་དང༌། སྐུ་གསུམ་གྱི་མཛད་པ་དུ་མར་སྟོན་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ་མཚན་ཉིད་ལྔ། སྤྲུལ་སྐུ་ཞི་བའི་ལམ་སྟོན་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱུན་གང་འདུལ་བའི་གཟུགས་སྟོན་པ་དང༌། གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལ་སྣང་བ་སྟེ་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སངས་རྒྱས་སུ་བཤད་པ་དང༌། གསེར་འོད་དམ་པ་ནས་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་དང༌། འགའ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་དང་མཐར་ཐུག་གི་ངེས་དོན་ཡིན་པར་གནད་མཁྱེན་པའི་མཁས་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་བཤད་པ་ལ་གསུམ། མཉམ་པའི་ཁྱད་པར། རྟག་པའི་ཁྱད་པར། སྣང་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། རྟེན་དང་དགོངས་པ་ཕྲིན་ལས་མཉམ་པ་ཉིད། །སྐུ་གསུམ་ ལ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལས། མཉམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐ་དད་མེད་པས་མཉམ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་དགོངས་པ་ཐ་དད་མེད་པས་མཉམ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་ཕྲིན་ལས་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པས་མཉམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་དག་རྟེན་དང་དགོངས་པ་དང༌། །ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་བཞིན་ཉམས་པ་མེད་དང་རྒྱུན་གྱིས་རྟག །རྟག་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་པའོ། །ལོངས་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉམས་པ་མེད་པའི་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པའོ། །སྤྲུལ་སྐུ་ནི་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནས་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྟོན་པ་སྟེ་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་ཆད་ཀྱང་དུས་ལས་མི་ཡོལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དེ་ཉིད་ལས། རང་བཞིན་དང་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད། །རྒྱུན་གྱིས་དེ་དག་རྟག་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་བྱ་ཉོན་མོངས་ལས་སྒྲིབ་དག་པས་སྣང༌། །སྣང་བའི་ཁྱད་པར་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་
Chinese
这些都包含在任何一个身中。法身是不作的，不可二元分析的，不颠倒的，清净的，自性光明的，这五种。报身是语宣说，身显现，事业不断，任运成就，示现三身之多种事业却不离其自性，这五种特征。化身是示现寂静之道，成熟所化众生，作授记，以事业之各种相续示现任何调伏之形相，于他之识前显现，具有此五五种特征。说色身二者为佛，以及《金光明经》中所说并非如此，以及有些人说没有佛，这些都是需要通达要义的智者们所认为的权宜之说、真实之说和究竟真实之说。第二，宣说三身之差别，有三种：平等的差别，常恒的差别，显现的差别。第一是： 基础、意趣、事业皆平等。 三身有三种差别，其中的平等的差别是，所有佛的法身，因为基础法界无有差别，所以是平等的。所有佛的报身，因为意趣没有差别，所以是平等的。所有佛的化身，因为事业成为共同的，所以是平等的。如是，在《经庄严论》中也说：彼等基础与意趣，以及事业即平等。 第二是： 自性不退转，以相续而常恒。常恒的差别是，法身是胜义中远离生灭的自性，所以是自性常恒的。报身是因为佛法的受用没有间断，所以是以不退转的相续而常恒的。化身是隐没之后也再三地示现，即同类相续不断，不逾越时节而出现，所以是以作事业的相续而常恒的。如是，在《彼论》中也说： 自性与相续不断，以相续彼等即常恒。 第三是： 因从所知烦恼中净除障碍而显现。显现的差别是，对于法界
English
These are all contained in any one of the bodies. The Dharmakaya is unconditioned, cannot be analyzed into two, is not inverted, is pure, and is naturally luminous, these five. The Sambhogakaya is speech that speaks, a body that appears, activity that never ceases, spontaneously accomplished, and although showing many activities of the three bodies, it is not separate from its own nature, these five characteristics. The Nirmanakaya shows the path of peace, ripens those to be tamed, makes prophecies, shows the form of whatever is to be tamed in the continuous stream of various activities, and appears to the consciousness of others, possessing these five characteristics each. Those who say that the two Rupakayas are Buddhas, and what is said in the Sutra of Golden Light that it is not so, and that some say there is no Buddha, these are considered by wise scholars who understand the key points to be provisional meanings, definitive meanings, and ultimately definitive meanings. Second, explaining the characteristics of the three bodies, there are three: the difference of equality, the difference of permanence, and the difference of appearance. The first is: Basis, intention, and activity are all equal. Among the three differences of the three bodies, the difference of equality is that the Dharmakaya of all Buddhas is equal because the basis, the Dharmadhatu, has no difference. The Sambhogakaya of all Buddhas is equal because there is no difference in intention. The Nirmanakaya of all Buddhas is equal because the activities have become common. Thus, it is also said in the Ornament of the Sutras: They are equal in basis, intention, and activity. The second is: Nature is undiminished and constant by continuity. The difference of permanence is that the Dharmakaya is by nature permanent because it is the nature of being separate from arising and ceasing in ultimate truth. The Sambhogakaya is constant by the continuity of being undiminished because the enjoyment of the Dharma is uninterrupted. The Nirmanakaya shows itself again and again even after it has disappeared, that is, even though the similar lineage is interrupted, it appears without missing the time, so it is constant by the continuity of doing activities. Thus, it is also said in that same text: Nature and continuity are uninterrupted, by continuity they are constant. The third is: Appears because the obscurations are purified from knowable afflictions. The difference of appearance is, for the Dharmadhatu