Tibetan
ནི་གནས་གཞན་གྱུར་པ་སྟེ། །འདོད་དགུར་སྤྱོད་ཕྱིར་ཐར་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི། རྟེན་སྐུ། བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས། བྲལ་སྨིན་ཡོན་ཏན། མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཚན་ཉིད་སོགས་དང༌། ཁྱད་པར་རོ། །དེའི་དང་པོ་ལའང་བཞི། ཆོས་སྐུ། ལོངས་སྐུ། སྤྲུལ་སྐུ། རྒྱུད་བླའི་དགོངས་པ་འཕྲོས་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྒྲ་དོན་མཚན་ཉིད། ཁྱད་པར་གྱི་སྐུའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཟག་མེད་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཆོས་ཉིད་རྟེན་གྱི་སྐུ། །མཉམ་ཟབ་རྟག་པ་གཅིག་བུ་ཡང་དག་གཙང༌། །འོད་གསལ་རྫོགས་འབྲེལ་མཚན་ཉིད་བརྒྱད་དང་ལྡན། །དེ་ལ་ཆོས་སྐུའི་ངེས་ཚིག་ནི། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམ་ངེས་སུ་རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ལུང་དྲངས་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་སྐུའོ། །དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཡིན་པས་འགྲོ་ བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐུའོ། །ཞེས་དྷརྨ་ཏཱ་ཀཱ་ཡ་ལ་ཏཱ་ཕྱིས་པའི་སྒྲ་བཤད་ཀྱི་ཚུལ་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །མཚན་ཉིད་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་བྲལ་ནས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག །ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་དང༌། ཐེག་བསྡུས་ལས། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་ན། མཉམ་པ་དང༌། ཟབ་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། གཅིག་པ་དང༌། ཡང་དག་པ་དང༌། གཙང་བ་དང༌། འོད་གསལ་བ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ་མཚན་ཉིད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའོ། །དེའང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པའོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཟབ་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་པས་དུས་གསུམ་དང་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའོ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཐ་མི་དད་པས་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པའོ། །སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་ལས་འདས་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའོ། །སྒྲིབ་པ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཙང་བའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་མི་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འོད་གསལ་བའོ། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་འབྲེལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། འགའ་ཞིག་སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་ངོ་བོ་ཉིད། །རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་ཆོས་སྐུར་རྣམ་པར་གཞག །ངོ་བོ་ལ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་འཆད་ཚུལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལམ་རྣམས་སུ་སུན་ཕྱུང་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་མ་ལུས་པ་བཅོམ་པ་སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་ཤིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པའང་ཡོད་དོ། །དེའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང༌། དེ་ལྟར་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དག་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྒྲ་དོན་མཚན་ཉིད། །དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལོངས་སྐུ་སྟུག་པོ་བཀོད་པར་མཚན་དཔེས་བརྒྱན། །འཕགས་དང་ཐེག་ཆེན་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱུན་མི་འཆད། །འཁོར་དང་ཞིང་སྐུ་མཚན་ཆོས་མཛད་པ་དང༌། །ལྷུན་གྲུབ་རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བརྒྱད། །ལོངས་སྐུའི་སྒྲ་དོན་ནི། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྟེན་ཡིན་པས་སམ། རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་སྟོན་པས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི། འོག་མིན་ཆེན་པོ་རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པར་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་སྐུས་རྒྱལ་སྲས་འཕགས་པ་ རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། །དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བདག་ཉིད་འདི། །ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལའང་ལྡོག་པས་དབྱེ་ན
Chinese
是转变为其他状态，为了随心所欲地享用而解脱。如是说。第三有四：所依之身，所依之智慧，离熟功德，事业利生之解说。第一有二：体性等，以及差别。其第一也有四：法身，报身，化身，续部上师之意趣于旁义中开示。第一有二：语义体性，差别之身的分类。第一是：无漏功德皆具法界性，二净具足法性所依身，平等深寂恒常唯一极清净，光明圆满相联八种体性具。其中法身的定义是：有为与无为之决择中，引证国王教言之释论的教证，法性之身即是法身。此乃一切法之身，故未超脱一切有情之如是性之自性，并且是世间与出世间一切功德之所依，故为身。如是，如除去达玛达卡雅（藏文：དྷརྨ་ཏཱ་ཀཱ་ཡ།，梵文天城体：धर्मताकाय，梵文罗马拟音：dharmatākāya，汉语字面意思：法身）之“达”的词源解释之方式。体性是：具足一切无漏功德之法界，自性清净，并且远离一切客尘，成为二净具足之自性，是为自性身或法身。现观庄严论云：佛陀之自性身，何为无漏之诸法，获得一切皆清净，彼等自性具体性。又摄大乘论云：其中自性身乃如来之法身，是为能自在一切法之处。如是说。若以反体区分，则有平等，深寂，恒常，唯一，真实，清净，光明，与圆满受用相联，共八种体性。即是，诸佛之法身无有差别故平等。远离一切戏论故难以证悟故深寂。非为有为法故无有三时与生灭故恒常。界与智慧无有他体故无有分别故唯一。遣除
English
It is transformed into another state, liberation for the sake of enjoying whatever is desired. As it is said. The third has four: the dependent body, the dependent wisdom, the qualities of separation and maturation, and the explanation of the activity of benefiting beings. The first has two: characteristics and so on, and distinctions. The first of these also has four: Dharmakaya, Sambhogakaya, Nirmanakaya, and the intention of the lineage gurus explained in a secondary meaning. The first has two: the meaning of the term and characteristics, and the classification of the distinct bodies. The first is: The realm of Dharma, possessing all uncontaminated qualities, The Dharmata dependent body possessing two purities, Equal, profound, constant, one, truly pure, Possessing eight characteristics, luminous and connected with completion. The definition of Dharmakaya is: In the determination of conditioned and unconditioned, quoting the teachings of the commentary on the King's Instructions, the body of Dharmata is the Dharmakaya. It is the body of all dharmas, therefore it does not go beyond the nature of Suchness of all beings, and it is the basis of all qualities of the world and beyond, therefore it is the body. Thus, like the way of explaining the etymology of Dharmakaya by removing the 'ta'. The characteristic is: The realm of Dharma possessing all uncontaminated qualities, naturally pure, and also separated from all adventitious stains, becoming the nature of possessing two purities, is the Svabhavikakaya or Dharmakaya. The Ornament of Clear Realization says: The Svabhavikakaya of the Buddha, whatever uncontaminated dharmas, are obtained, all completely pure, those are characterized by nature. And the Compendium of Vehicles says: There, the Svabhavikakaya is the Dharmakaya of the Tathagatas, because it is the place of mastering all dharmas. As it is said. If divided by negation, there are equality, profundity, constancy, oneness, truth, purity, luminosity, and connection with perfect enjoyment, possessing eight characteristics. That is, the Dharmakaya of all Buddhas is equal because there is no difference. It is profound because it is difficult to realize as it is free from all elaborations. It is constant because it is unconditioned and has no three times and no arising and ceasing. It is one because the realm and wisdom are not different and there is no separation. Eliminating
Chinese
由于超越了执着的边际，所以是不颠倒的，是真实的。由于脱离了三种障碍的污垢，所以是清净的。由于不分别，所以是专注于不分别本身的，是光明的。由于是广大功德的自性，是圆满受用的所依，所以是与圆满受用相关的。第二，有些是断德圆满是自性身，证德圆满是法身而安立。虽然本体上没有差别，但在一些解释方法中，将烦恼障和所知障连同习气，在道上彻底消除，在金刚喻定之后，全部摧毁，断德圆满是自性身。以了知所知如所有性和尽所有性的智慧，如实现见并证悟一切法的体性，证德圆满是法身。也有这样安立的。也就是，一切法的自性是空性，远离一切戏论，具有自性清净的体性，是自性身。如是见到的智慧，具有完全清净的体性，是法身，因为是境和有境。第二分为二：词义体性，差别。第一是：报身严饰密布，以相好庄严，圣者和大乘受用不断，眷属和刹土身相法，任运成就无自性的八种体性。报身的词义是：《现观庄严论》中说：为了近于受用大乘，因此佛陀的受用视为报身。如是所说，因为是大乘证悟之法圆满受用的所依，或者为了圆满受用而宣说大乘之法。体性是：在色究竟天大严饰密布中，以相好庄严之身，与圣者菩萨们一起，不断地受用唯有大乘之法。如《现观庄严论》中说：相是三十二，好是八十的自性，为了近于受用大乘，因此佛陀的受用视为报身。如此等等。对此也从反体上区分。
English
Because it transcends the limits of attachment, it is non-inverted, it is true. Because it is free from the stains of the three obscurations, it is pure. Because it is non-conceptual, it is focused on non-conceptuality itself, it is luminous. Because it is the nature of vast qualities, it is the basis for perfect enjoyment, so it is related to perfect enjoyment. Second, some are the perfection of abandonment is the Svabhavikakaya, the perfection of realization is established as the Dharmakaya. Although there is no difference in essence, in some explanations, the two obscurations of affliction and knowledge, along with their predispositions, are completely eliminated on the path, and after the Vajra-like Samadhi, all are destroyed, the perfection of abandonment is the Svabhavikakaya. With the wisdom of knowing the suchness and the extent of knowable things, directly seeing and realizing the nature of all phenomena as they are, the perfection of realization is the Dharmakaya. There are also such establishments. That is, the nature of all phenomena is emptiness, free from all elaboration, having the nature of self-nature purity, is the Svabhavikakaya. The wisdom of seeing in this way, having the nature of complete purity, is the Dharmakaya, because they are object and subject. The second is divided into two: word meaning nature, difference. The first is: the Sambhogakaya is densely decorated, adorned with marks and signs, the enjoyment of the noble ones and the Mahayana is continuous, retinue and pure land body form Dharma, spontaneously accomplished eight natures without self-nature. The meaning of the word Sambhogakaya is: In the Abhisamayalankara it says: In order to be close to enjoying the Mahayana, therefore the Buddha's enjoyment is regarded as the Sambhogakaya. As it is said, because it is the basis for the perfect enjoyment of the Dharma of Mahayana realization, or in order to perfectly enjoy it, the Dharma of Mahayana is taught. The nature is: In the great Akaniṣṭha densely decorated, with the body adorned with marks and signs, together with the noble Bodhisattvas, continuously enjoying only the Dharma of the Mahayana. As it is said in the Abhisamayalankara: The marks are thirty-two, the signs are the nature of eighty, in order to be close to enjoying the Mahayana, therefore the Buddha's enjoyment is regarded as the Sambhogakaya. And so on. This is also distinguished from the opposite.