Tibetan
འི་སྐབས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་སྟེ་སྤྲོས་བཅས་སོ། །འདི་ལ་ལྷ་སྣང་ལ་སློབ་ཅིང་ལྷར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་བས་བསླབ་བྱ་གཅིག་རིམ་དང་ཤེས་བྱ་གཅིག་རིམ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་རྟོག་གིས་གཙོ་བོར་མ་བརྟགས་ཀྱང་དབང་ཡུལ་ལྷ་སྐུར་སྣང་བ་འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པ་སྤྲོས་མེད་དེ། སྣང་བའི་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་ཡིན་ལ། ལྷ་སྐུ་དང་དེའང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་སློབ་ཅིང་ཤེས་པས་བསླབ་བྱ་དང་ཤེས་བྱ་ཉིས་རིམ་མོ། །བདེ་སྟོང་གི་རང་སྣང་ལྷ་སྐུར་སྣང་བས་དབང་ཡུལ་གྱི་འདོད་ཡོན་བརྟེན་ནས་ལྷ་དང་བདེ་བ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དེ། ལྷ་སེམས་སྒྱུ་མ་གསུམ་སྟེ་བསླབ་བྱ་དང་ཤེས་བྱ་གསུམ་རིམ་མོ། །འདི་ནི་སྣང་བའི་རྟོག་པ་ཤར་བ་ནས་མཐོང་ལམ་མ་ཐོབ་པ་ཚུན་ཆད་ལ་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་དེ། འདོད་ཡོན་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་སློབ་པས་བརྟེན་སློབ་ཅེས་བྱ་ཞིང༌། དེ་གསུམ་ཀ་ལ་རེས་འཇོག་གིས་སྤྱོད་པ་དང༌། མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་དེ། བསླབ་བྱ་གསུམ་པོ་དེ་དང་འདོད་ཡོན་ལ་འཇུག་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེའང་ལྷར་གསལ་བའི་ཚེ་འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པའི་བདེ་བ་ཇི་བཞིན་མི་མྱོང༌། དེ་མྱོང་བའི་ཚེ་ལྷ་མི་གསལ་བས། སྐད་ཅིག་རེ་རེར་དེ་གཉིས་སྤེལ་ཞིང་སྤྱོད་པ་ནི་རེས་འཇོག་གི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་གོམས་པས་ལྷན་ ཅིག་འཇུག་པ་ནི་མཉམ་སྤྱོད་དེ་བརྟེན་སློབ་སྤྲོས་བཅས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདོད་ཡོན་རྡོ་རྗེ་མར་བསྒོམ་ཡིད་བདེ་བསྐྱེད། །ཐུན་མཚམས་དབང་ཡུལ་ལམ་ཁྱེར་རིག་བརྟུལ་རྒྱུ། །ཐུན་གྱི་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད་མཆོག་དམན་འབྲིང་གསུམ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ལས། གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་སོགས་སོ་སོའི་ལྷ་མོ་མཛེས་སྡུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤིང་འདོད་ཡོན་ཐོགས་པ། སྒྱུ་རྩལ་དང་ལྡན་པ་མཐོང་བའི་མཚན་མ་རྙེད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ། མཚན་མ་རྙེད་ནས་དེས་བདེ་ཆེན་དྲངས་ཏེ་ཡིད་བདེ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་ལ། དེས་དབང་པོ་བརྟེན་བཅས་བརྟ་བར་བྱས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་པའོ། །ཐུན་མཚམས་སྤྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཕྱིའི་འདོད་ཡོན་དང་དབང་པོ་གང་དང་གང་ཕྲད་པ་ན། དབང་པོ་ལྷ་དང་ཡུལ་ལྷ་མོར་སྒོམ་པ་སོགས་དངོས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་བརྟེན་པའོ། །དེ་ཡན་ཆད་རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་ནུས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་མཐུན་དུ་འདིར་བསྡུས་ཏེ་སྤྱོ
Chinese
在所有情况下都会发生，因此是带有造作的。 在这种情况下，只会出现学习显现为本尊并将其视为本尊，因此被称为一个次第的修学和知识。 即使没有主要通过分别念来考察，将感官对象显现为本尊形象并享用欲妙也是无造作的。 这是在显现的分别念生起之前的圆满次第的阶段。 通过学习和了解本尊形象以及它只是心的显现，这是两个次第的修学和知识。 由于乐空的自显现显现为本尊形象，因此依靠感官对象的欲妙，进入本尊和快乐无自性的状态是非常无造作的。 本尊、心和幻化三者，即三个次第的修学和知识。 这是从显现的分别念生起到未获得见道之间，根据情况而定。 因为依靠欲妙来这样学习，所以被称为“依靠学习”。 这三者都可以交替地修习，也可以同时修习。 这三个修学与享用欲妙是否同时发生呢？ 当本尊清晰显现时，不会如实体验到享用欲妙的快乐。 当体验到快乐时，本尊不清晰显现。 因此，每一瞬间交替地修习这两者是交替的修习。 习惯了之后，同时进入就是共同修习，即依靠学习的造作。 第二个是：观想欲妙为金刚母，生起意乐。 座间将感官对象作为道用，成为明咒士的因。 在一座的期间，将世间界的所有色、声、香、味、触的三种高、低、中等生处全部汇集在一起。 观想色金刚母等各自的明妃，美丽且具足欲妙，拥有艺术，直到获得可见的相。 获得相之后，由此引生大乐，生起特殊的意乐。 由此使感官及其所依稳固，成为智慧传承的因。 在座间修习的期间，无论与哪个外在的欲妙和感官相遇，都将感官观想为本尊，将对象观想为明妃等，实际享用和依靠。 在此之前，成为能够修习明咒士行为的因。 因为是密咒的行为，所以为了保持一致性而在此处汇集并修习。
English
It occurs in all situations, so it is with fabrication. In this case, only learning to see the deity and knowing it as the deity occurs, so it is called a single stage of learning and a single stage of knowledge. Even if it is not primarily examined by conceptual thought, it is without fabrication to have the sensory field appear as the deity's form and to engage in desirable qualities. This is the stage of the completion phase before the arising of the conceptual thought of appearance. By learning and knowing that the deity's form and that too are merely appearances of the mind, there are two stages of learning and knowledge. Since the self-appearance of bliss and emptiness appears as the deity's form, it is extremely without fabrication to engage in the state of the deity and bliss being without inherent nature by relying on the desirable qualities of the sensory field. The deity, mind, and illusion are three, that is, three stages of learning and knowledge. This is present in various ways from the arising of the conceptual thought of appearance up to the attainment of the path of seeing. Since one learns in this way by relying on desirable qualities, it is called 'relying on learning.' All three of these can be practiced alternately or simultaneously. Do these three learnings and engaging in desirable qualities occur simultaneously or not? When the deity is clearly manifest, one does not experience the bliss of engaging in desirable qualities as it is. When one experiences that, the deity is not clear. Therefore, practicing these two alternately in each moment is alternate practice. When one is accustomed to that, entering simultaneously is simultaneous practice, that is, relying on learning with fabrication. The second is: Meditate on desirable qualities as Vajra Mother, generate mental bliss. During the breaks between sessions, take sensory objects as the path, the cause of vidyadharas. During the session, from the aggregation of all three, high, low, and medium, of the sense bases of form, sound, smell, taste, and touch of the world realm, meditate until one finds the sign of seeing the form of the individual goddesses such as the form Vajra Mother, who are beautiful, complete with desirable qualities, and possess art. Having found the sign, generate great bliss from that and generate special mental bliss. By making the senses and their supports firm, it becomes the cause of the lineage of wisdom. During the breaks between sessions, when any external desirable qualities and senses are encountered, actually enjoy and rely on them by meditating on the senses as deities and the objects as goddesses, etc. Before that, it becomes the cause of being able to practice the conduct of a vidyadhara. Since it is the conduct of mantra, it is gathered here and practiced in accordance with the same direction.
Tibetan
ད་བསྡུས་སྒྲོན་མེ་ལས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བཤད་ལ་བདུན། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང༌། སྤྱོད་བྱེད་གང་ཟག་བསྟན། ནང་གསེས་ཞིབ་ཏུ་དབྱེ། སྤྱོད་པའི་རིམ་པ་བཤད། ཚོགས་སྤྱོད་ཁྱད་པར་དུ་སྨོས། །འཕྲོས་དོན་ཞར་བྱུང་དུ་བརྗོད། ཡན་ལག་དྲག་ཤུལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆས་དང་ཕྱག་རྒྱ་གླུ་གར་རོལ་རྩེད་སོགས། །རྒྱས་དང་ཅུང་ཟད་ཏིང་འཛིན་ཁོ་ནར་བརྟེན། །རིམ་བཞིན་སྤྲོས་བཅས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། །ལྷའི་ཆས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། ཕྱག་རྒྱའི་གྲངས་ལྷ་དང་མཉམ་པར་ངེས་པ་དང༌། གླུ་གར་དང་ལུས་ངག་གི་བརྡ་ལ་སོགས་པའི་རོལ་རྩེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་དང༌། དེ་དག་ངེས་པ་མེད་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་དང༌། ཕྱིའི་སྤྲོས་པ་དོར་ཏེ་ ཏིང་ངེ་འཛིན་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ནི། རིམ་བཞིན་སྤྲོས་བཅས་དང༌། སོགས་ཁོངས་ནས་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་གསུམ་གྱི་ངོ་བོར་སྤྱོད་བསྡུས་ལས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དགའ་སེམས་ན་ཚོད་ཤེས་རབ་ཡོ་བྱད་དང༌། །འདོད་ཆགས་ཆེ་ཆུང་སྤྱོད་བྱེད་ཁྱད་པར་རོ། །གང་ཟག་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཆེ་ཆུང་དང༌། ན་ཚོད་དེ་ལང་ཚོའི་ཁྱད་པར་དང༌། ཡོ་བྱད་ཆེ་ཆུང་དང༌། ཤེས་རབ་ཆེ་ཆུང་དང༌། འདོད་ཆགས་ཆེ་ཆུང་གསུམ་སྟེ། སྤྲོས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། ན་ཚོད་གཞོན་པ་དང༌། ཡོ་བྱད་མང་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བ་སྤྲོས་བཅས། དེ་དག་འབྲིང་ལ་སྤྲོས་མེད། སྤྲོས་པའི་བསམ་པ་སོགས་ཆུང་བ་དང༌། ན་ཚོད་རྒན་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དེ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་པོའི་ཁྱད་པར་ལས་བཞག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡང་བྱ་བ་སྒོམ་བསམ་དུས་རྣམས་ལ། །ལྟོས་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གསུམ་དགུ་རུ་འགྱུར། །མ་རྒྱུད་གཙོར་བྱས་རིག་བརྟུལ་སྤྱོད་པ་སྟེ། །སྤྱོད་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལའང་དབྱེ་ན། ཆོ་གའམ་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་དང༌། སྒོམ་བསམ་ལ་ལྟོས་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་དང༌། དུས་ལ་ལྟོས་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པ་དེའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྐྱེད་རིམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་རྟོག་གིས་བསྐྱེད་པའི་སྒོམ་བསམ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་བསམ་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །འདི་ལ་སྟོང་པའང་རྣམ་རྟོག་དང་འགྲོགས་པ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་ཉི་ཚེ་ཙམ་ལས་མེད་དོ། །རྫོགས་རིམ་གྱི་བདེ་སྟོང་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པ་ནས་བརྩམ་མཉམ་གཞག་ཏུ་བདེ་སྟོང་སྒོམ་པ་དེས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་རྣམ་རྟོག་ཁོ་ནས་སྒོམ་པ་
Chinese
现在从《略集灯论》中解说。第二，关于明咒行者的行为，分为七个方面：本体的确定；行为者的指示；内部细节的详细区分；行为的次第解说；会供行为的特殊说明；剩余意义的顺带叙述；以及猛烈行为结合方式的指示。第一方面是：服饰和手印，歌舞和嬉戏等，广繁和略微，仅依赖于三摩地，依次是具有开展等之本体。进入天神的服饰，手印的数量确定与天神相等，歌舞以及身语的表示等嬉戏的开展非常广大，那些不确定的略微存在，抛弃外在的开展而仅依赖于三摩地，这些依次是具有开展等，从“等”字中包括无开展、极无开展三种本体，这是从《行集》中解说的。第二方面是：喜悦心、年龄、智慧、资具，以及贪欲的大小，是行为者的差别。众生对于开展的喜悦心的大小，年龄即青春的差别，资具的大小，智慧的大小，以及贪欲的大小这三者，对于开展非常喜悦，年龄是年轻的，资具众多，贪欲较重的是具有开展。那些中等的是无开展。开展的想法等较小，年龄是年老的，是极无开展，这是从行为者的差别而安立的。第三方面是：而且，对于事业、禅修、思维、时间等，依赖的行为分为三三九种。以母续为主的明咒行，那三种行为也进行区分，有依赖于仪轨或事业的行为三种，依赖于禅修思维的行为三种，依赖于时间的行为三种。第一种：就是上面所说的那些。第二种：生起次第时期的所有行为，因为仅仅是由分别念产生的禅修思维，所以是禅修思维具有开展的行为。这里，空性也与分别念相伴，乐也仅仅是少许而已。从获得圆满次第的乐空特殊性开始，在等持中修习乐空，以此对所有显现进行扩展，仅仅通过分别念进行修习。
English
Now, it will be explained from the Condensed Lamp Treatise. Secondly, concerning the conduct of Vidyadhara, there are seven aspects: determining the essence; indicating the agent of conduct; detailed differentiation of the internal divisions; explaining the order of conduct; special mention of the conduct of gatherings; incidental narration of additional meanings; and indicating the manner of combining fierce activities. The first aspect is: attire and mudras, songs, dances, and games, etc., extensive and slight, relying solely on samadhi, are successively the essence of having elaboration, etc. Entering into the attire of deities, the number of mudras is definitely equal to the deities, the elaboration of games such as songs, dances, and expressions of body and speech is very vast, those that are uncertain are slightly present, abandoning external elaboration and relying solely on samadhi, these are successively having elaboration, etc., from the category of "etc." including the three essences of non-elaboration and extremely non-elaboration, this is explained from the Compendium of Conduct. The second aspect is: joy, age, wisdom, resources, and the magnitude of desire are the distinctions of the agent of conduct. The magnitude of the joy of beings towards elaboration, the difference in age, i.e., youth, the magnitude of resources, the magnitude of wisdom, and the three magnitudes of desire, those who are very joyful towards elaboration, whose age is young, whose resources are many, and whose desire is heavy are those with elaboration. Those who are moderate are without elaboration. The thought of elaboration, etc., is small, and the age is old, these are extremely without elaboration, this is established from the distinction of the agent of conduct. The third aspect is: moreover, in relation to activities, meditation, thought, and times, the dependent conduct becomes three times three, ninefold. The conduct of Vidyadhara, mainly based on the Mother Tantra, those three conducts are also divided into three types of conduct that depend on rituals or activities, three types of conduct that depend on meditation and thought, and three types of conduct that depend on time. The first is: those mentioned above. The second is: all the conduct during the stage of generation, because it is solely meditation and thought generated by conceptual thought, it is the conduct of meditation and thought with elaboration. Here, emptiness is also accompanied by conceptual thought, and bliss is also only momentary. From the attainment of the special bliss-emptiness of the stage of completion, meditating on bliss-emptiness in equipoise, thereby expanding all appearances, meditating solely through conceptual thought.