Tibetan
དགུ་པ། བགྲོད་བྱ་ས་དང་ལམ་གྱི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ། དགུ་པ། བགྲོད་བྱ་ས་དང་ལམ་གྱི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ། ༡ རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ས་ལམ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་སྐབས། དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་དང་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ས་དང་ལམ་གྱི་མངོན་རྟོགས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་བ་དང་སྐྱེས་པ་བརྟན་ཅིང་བོགས་འབྱིན་པའི་ཡན་ལག་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ཡང་ཞར་ལས་རྟོགས་དགོས་པས་གནས་དགུ་པ་བགྲོད་བྱ་ས་ལམ་གྱི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ལ་སྐབས་བཞི། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པའི་ས་ལམ་རྣམ་པར་གཞག་པ། འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ས་ལམ་རྣམ་པར་གཞག་པ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་སོགས་འདོན་སྦྱོང་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ། སྔ་འགྱུར་ཡོ་ག་རྣམ་གསུམ་གྱི་ས་ལམ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ལམ་དང༌། སའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དང་པོ་ལའང་ལྔ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ། དབྱེ་བའི་རྣམ་གྲངས། སྒྲ་དོན་ངེས་ཚིག །དངོས་བཏགས་ཁྱད་པར། ལམ་ལྔ་སོ་སོའི་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་གང་ལ་ཞུགས་ནས་ཀྱང༌། །གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་བགྲོད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཉིད། །དེ་ལ་བགྲོད་བར་བྱ་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི། གང་ལ་ཞུགས་ནས་འཇིག་རྟེན་ནམ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་འཇུག་ངོགས་སུ་གྱུར་པ་ཞིག་གོ །ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ཁ་ཅིག་ཐར་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་ཞེས་པ་དང༌། སྤང་བྱ་སྤོང་བར་ནུས་པ་ཞེས་འཇོག་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ས་དང་གཉེན་པོའི་ཆ་ཡང་ལམ་དེར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ལམ་གྱི་ལྡོག་པ་ཕྱིན་བར་བྱེད་པ་ལ་འདོད་པའང་མི་འཐད་དེ་ལམ་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་འཇུག་ངོགས་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ལ་ཕྱིན་ པར་བྱེད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་གང་ཟག་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དབྱེ་བ་ཐེག་གསུམ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་སོགས། །མང་ཡང་ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཆིངས་ལམ་ལྔའོ། །སྤྱིར་ལམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་མཐའ་ཡས་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་དང༌། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའམ་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་སམ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གཉིས་སམ། ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་གཉིས་དང༌། སོགས་ཁོངས་ནས་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་བཞི་དང༌། མྱུར་བུལ་དང་དཀའ་སླས་ཕྱེ་བའི་ལམ་བཞི་དང༌། སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་ལམ་གཉིས་དང༌། མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ལམ་གཉིས་སོགས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་སྒོ་ཐ་དད་པ་མང་ཡང་འདས་ལམ་ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཆིངས་གྲགས་ཆེ་བ་ནི་ཚོ
Chinese
第九，区分所行之地与道之次第。 第九，区分所行之地与道之次第。 一、建立因明乘之地道之际。 如是，依靠修习共同与特殊的次第，地与道的证悟次第在相续中产生。了知使未生之功德生起，已生之功德稳固增长的支分之行的方式也由此得知，因此第九处区分所行之地道次第有四际：建立因明之乘的地道，建立果金刚乘之地道，建立道之支分等修习，建立前译瑜伽三之地的道。初者有二，道与地的自性之建立。初者亦有五，道之体性，差别之名目，词义之解释，实有假有之差别，五道各自之广说。初者是：道之体性无论入于何，乃是趋向殊胜之阶梯。如是，所行之道的体性是，无论入于何，乃是趋向世间或出世间殊胜果位的阶梯。关于道的定义，有些人说是成为解脱之因的善，以及能断除所断，此不应理，因为地与对治的部分也成了道。有些人认为道的反面是完成，此亦不应理，因为道如同所行之阶梯，而完成则属于作者之人。 二者是：差别三乘有漏无漏等，虽多然总括为五道。总的来说，道的差别是无边的，三乘之道，以及高胜与解脱或增上生与决定胜，或者世间与出世间之道，或者有漏与无漏之道，等等，从属的有加行等四道，以快慢和难易区分的四道，有学无学二道，以及等持和后得二道等，场合的差别很多，然而所有道的总括，最著名的是五
English
Ninth, distinguishing the order of the grounds and paths to be traversed. Ninth, distinguishing the order of the grounds and paths to be traversed. 1. The occasion of establishing the grounds and paths of the Vehicle of Reasoning. Thus, depending on practicing the order of common and special meditations, the realization of grounds and paths will arise in the continuum in sequence. The way to practice the limbs of generating qualities that have not arisen and stabilizing and increasing those that have arisen must also be understood from this. Therefore, the ninth place, distinguishing the order of grounds and paths to be traversed, has four occasions: establishing the grounds and paths of the Vehicle of Reasoning, establishing the grounds and paths of the Fruit Vajra Vehicle, establishing the practice of limbs of the path, etc., establishing the grounds and paths of the three yogas of the Early Translation. The first has two: establishing the path and the nature of the ground. The first also has five: the essence of the path, the enumeration of differences, the meaning of words, the difference between real and imputed, and the detailed explanation of each of the five paths. The first is: the essence of the path, whatever is entered, is the very entrance to traversing the supreme state. Thus, the essence of the path to be traversed is that whatever is entered becomes the entrance to traversing the supreme state of the world or beyond the world. Regarding the definition of the path, some say that it is the virtue that becomes the cause of liberation, and the ability to abandon what is to be abandoned, which is not reasonable, because the ground and the part of the antidote also become the path. Some think that the opposite of the path is completion, which is also not reasonable, because the path is like the entrance to be traversed, and completion belongs to the agent. The second is: the differences are the three vehicles, contaminated and uncontaminated, etc., although many, all are summarized as the five paths. In general, the distinctions of the path are endless: the three paths of the three vehicles, and the two paths of higher realms and liberation, or higher birth and definite goodness, or the world and beyond the world, or the two paths of contaminated and uncontaminated, etc., from the category of the four paths such as application, and the four paths distinguished by fast and slow and difficult and easy, and the two paths of learning and non-learning, and the two paths of equipoise and subsequent attainment, etc., there are many different distinctions of occasions, but the most famous summary of all past paths is the five
Tibetan
གས་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལྔ་རུ་གྲགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ངེས་ཚིག་བགྲོད་བྱའི་གཞི་ཡིན་ཕྱིར་ན་ལམ། །པ་ཐི་འགྲོ་བའི་བྱིངས་ལས་བསྒྲུབས་པ་པནྠཱ་ལམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་པའི་ངེས་ཚིག་ནི། བགྲོད་པར་བྱ་བའི་འཇུག་ངོགས་སམ་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་གཞིར་གྱུར་པས་ན་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། ལམ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་ས་བགྲོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་བགྲོད་བྱ་དང༌། མདོ་སྡུད་པ་ལས། དེ་གང་ཞོན¿ བཞོན¿ ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ཟློ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གང་ལ་ཞོན¿ བཞོན¿ ་པ་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བས་ཐེག་པའམ་བཞོན་པ་དང་འདྲ་བའི་ཆ་ནས་ཐེག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། ཉན་རང་བགྲོད་བཅས་ལམ་དངོས་འབྲས་བཏགས་པ། །ཐེག་ཆེན་མཐར་སོན་ལམ་བཏགས་འབྲས་བུ་དངོས། །མངོན་རྟོགས་དངོས་ལ་སྦྱོར་བ་བཏགས་པ་བ། །ཉན་རང་རྣམས་ཀྱི་ནི་གོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ལམ་མཚན་ ཉིད་པ་དང་འབྲས་བུ་བཏགས་པ་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་བཏགས་པ་བ་དང་འབྲས་བུ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་པ་ཤེས་གཉེན་གྱིས། ཚོགས་སྦྱོར་འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་བདེན་པ་མ་ཡིན་གྱི་ལམ་གྱི་འཁོར་ཏེ་དེ་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འབྲེ་ཤེས་རབ་འབར་སོགས་ཁ་ཅིག་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་ནི་རྟོག་བཅས་དང་ཟག་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་དངོས་མ་ཡིན་ཡང་རྒྱུ་ལ་ལམ་དུ་བཏགས་པའོ་ཞེས་བཞེད་པ་ལྟར་ན་འཆད་འགྱུར་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱང་མཐོང་ལམ་གྱི་མངོན་རྟོགས་དངོས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་བཏགས་པ་བ་ཞེས་བྱ་དགོས་མོད། དཀོན་བརྩེགས་ལས་རྟོག་བཅས་ཡིན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ལས་མི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་མེ་འབྱུང་བའི་དཔེས་གསུངས་པ་དང༌། ས་བོན་དང་འབྲེལ་བས་ཟག་བཅས་སུ་བཤད་པའང་ལམ་དེ་ལྡན་གྱི་ཀུན་གཞི་ལ་འབྲེལ་བ་ཡིན་གྱི་ལམ་གྱི་ཆ་ཟག་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ལམ་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་རོ། །ལྔ་པ་ལ་ལྔ། ཚོགས་ལམ། སྦྱོར་ལམ། མཐོང་ལམ། སྒོམ་ལམ། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མོ། །དང་པོ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་བཤད་པ་ལ་བརྒྱད། མཚན་ཉིད་གཞག་པ། མཚན་གཞི་ངོས་བཟུང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། རང་བཞིན་གཏན་དབབ། སྤང་རྟོགས་ཁྱད་པར། ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ། བྱེད་ལས་གང་ཡིན། ངེས་ཚིག་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚོགས་ལམ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དགེ་བས་བསྡུས། །ཚོགས་ལམ་གྱི་ངོ་བོའམ་མཚན་ག
Chinese
因此，积资道、加行道、见道、修道、无学道被称为五道。第三，词义，因为是行走的处所，所以称为道。词源是从“ pathi ”（梵文天城体，pathi，梵文罗马拟音，行走）的词根中衍生出来的“ pantha ”（梵文天城体，panthā，梵文罗马拟音，道路）一词，其词义是：因为是行走的入口或行走的处所，所以称为道。对于入道者来说，地是可行走的，所以是行走的处所。如《律藏》中说：“乘坐什么才能使一切众生摆脱痛苦？”因此，乘坐什么，即依靠它而从痛苦中解脱，从类似于车辆或乘具的方面来说，也称为乘。第四，声闻和独觉是具有前进的真实道和果的假名，大乘是达到究竟的道的假名和果的真实。将现观与真实相结合是假名。声闻和独觉等因为具有向上前进的缘故，是道的自相和果的假名。大乘行者等因为断证达到究竟的缘故，是道的假名和果的自相。此外，益西拔协善知识说：“积资道和加行道仅仅是世间的，所以不是道谛，而是道的助缘，因为它们能产生道。”如其所说，额协饶巴等一些人认为，积资道和加行道二者因为是有分别和有漏的缘故，不是真实的道，而是将因称为道。如果按照这种观点，那么即将讲到的积资道和加行道二者也必须称为道的假名，因为它们能与见道的真实现观相结合。然而，《宝积经》中说，即使是有分别，也能从正确的分别中产生无分别，就像两木相钻而生火的比喻一样。并且，因为与种子相关联而被说成是有漏，也是与具有道的阿赖耶识相关联，而道的本体是无漏的缘故，所以从这些方面来说，也成为道的自相。第五有五种：资粮道、加行道、见道、修道、究竟道。首先，宣说资粮道有八个方面：体性的安立、基的确定、分类、自性的决定、断证的差别、功德的叙述、作用是什么、词义的显示。第一：资粮道由顺解脱分善根所摄持。资粮道的体性或自相是
English
Therefore, the paths of accumulation, application, seeing, meditation, and no-more-learning are known as the five paths. Third, the etymology is that it is called a path because it is the basis for walking. The etymology is derived from the word "pantha" ( देवनागरी , panthā, Romanized Sanskrit, road), which is derived from the root "pathi" ( देवनागरी , pathi, Romanized Sanskrit, to walk), which means: because it is the entrance to walking or the basis for walking, it is called a path. For those who have entered the path, the ground is walkable, so it is a place to walk. As it is said in the Sutra Collection: "What do you ride to free all sentient beings from suffering?" Therefore, what you ride, that is, relying on it to be liberated from suffering, is also called a vehicle because it is similar to a vehicle or conveyance. Fourth, the Hearers and Solitary Realizers are nominal paths and fruits with progress, and the Great Vehicle is the ultimate nominal path and real fruit. Combining direct realization with reality is nominal. The Hearers and Solitary Realizers, etc., are the characteristics of the path and the nominal fruits because they have the cause of moving upwards. The Great Vehicle practitioners, etc., are the nominal path and the characteristics of the fruit because they have reached the ultimate in abandonment and realization. In addition, the teacher Yeshepa, the spiritual friend, said: "The paths of accumulation and application are merely worldly, so they are not the truth of the path, but the aids to the path, because they can produce the path." As he said, some, such as Eshe Rapal, believe that the two paths of accumulation and application are not the real path because they are conceptual and defiled, but the cause is called the path. According to this view, the two paths of accumulation and application that will be discussed must also be called the nominal path, because they can be combined with the real direct realization of the path of seeing. However, the Ratnakuta Sutra says that even if there is conceptualization, non-conceptualization can arise from correct conceptualization, just like the analogy of fire arising from rubbing two pieces of wood together. And, because it is said to be defiled because it is related to the seed, it is also related to the alaya consciousness that has the path, and the nature of the path is undefiled, so from these aspects, it also becomes the characteristic of the path. Fifth, there are five: the path of accumulation, the path of application, the path of seeing, the path of meditation, and the ultimate path. First, there are eight aspects to explaining the path of accumulation: the establishment of the nature, the determination of the basis, the classification, the determination of the nature, the difference between abandonment and realization, the narration of the merits, what is the function, and the display of the etymology. First: The path of accumulation is gathered by the virtuous roots that are in harmony with liberation. The nature or characteristic of the path of accumulation is