Tibetan
ཞི་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བགྲོད་པའི་གཞི་གང་ཞིག་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བས་བསྡུས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། མཚན་གཞི་ཐོས་སྒོམ་སོགས་ ལ་རྩོལ་བའོ། །ལམ་དེའི་མཚན་གཞི་ནི། རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་སྟེ། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མ་སྐྱེས་བར་གྱི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་རྩོལ་བ་དེའོ། །གསུམ་པ་ནི། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཡང་དག་སྤོང་བ་དང༌། །རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞི་སྒོམ་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ། །ཡང་ན་དང་པོའི་ས་སོགས་བཞི་རུ་དབྱེ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་སྒོམ་པ་སྦྱོར་ལམ་ལ་འཇུག་པར་མ་ངེས་པ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་སྒོམ་པ་སྦྱོར་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་དུས་ངེས་པ་ཚོགས་ལམ་འབྲིང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་སྒོམ་པའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་སྐྱེ་བར་ངེས་པ་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་མམ། ཡང་ན་ལས་དང་པོ་པའི་ས། དད་པའི་ས། ཐར་པ་ཆ་མཐུན། གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་བཞི་རུ་དབྱེར་ཡོད་དོ། །བཞི་པ་ནི། སྐྱེ་བརྟེན་གང་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ། །ལམ་དེ་རྟེན་གང་ལ་སྐྱེ་བ། ས་གང་ལ་བརྟེན་པ། ཡུལ་གང་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་བ་བུད་མེད་ཁོ་ན་ལ་ཚོགས་ལམ་སྐྱེ་ཡི། འགྲོ་བ་གཞན་དང་ཟ་མ་དང་མ་ནིང་ལ་མི་སྐྱེ་བར་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དུས་དུས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་ནི་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་གམ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་པ་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་བརྟེན་ནོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་གཞན་ནི་འདོད་པའི་ས་ལ་བརྟེན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སོ་སྐྱེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལུས་ངག་གི་འཇུག་ལྡོག་ལ་དམིགས། དུས་དུས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པས་ནི་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་གི་དམིགས་པའམ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གི་དམིགས་པ་ལུམ་མ་སོགས་པ་ལ་དམིགས། རྒྱུར་གྱུར་བའི་དགེ་བ་གཞན་ནི་ གསུང་རབ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་དང་དོན་དུ་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། རགས་པ་སྤོང་ཞིང་བདག་མེད་དོན་སྤྱིར་རྟོགས། །སྤང་བྱ་ཤིན་ཏུ་རགས་པ་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་རྣམས་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོས་སྤངས་པ་དང༌། བདག་མེད་གཉིས་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། རིགས་སེམས་སྤྱོད་པའི་གཞི་རུ་ཆོས་ལྔ་ལྡན། །སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ཏིང་འཛིན་ཆོས་རྒྱུན་ཐོག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚོགས་ལམ་པ་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱ
Chinese
寂是趋入涅槃的基础，由顺解脱分之善所摄持。第二是，体性是勤奋于听闻、思维等。此道的体性是，使相续成熟的对治，即从最初发起殊胜菩提心开始，到暖位智慧未生起之间的闻思修三者之勤奋。第三是，念住、正断，以及修习神足，有小、中、大三种。或者分为最初地等四种。其中，修习四念住不一定进入加行道，是资粮道小。修习四正断，确定进入加行道时，是资粮道中。修习四神足时，确定生起加行道暖位，是资粮道大。这样分为小、中、大三种，或者分为最初行者的地、信地、顺解脱分、盔甲修行四种。第四是，所依之生、所依之所依、所缘之差别三种。此道生于何所依，依于何地，缘于何境之差别三种中，第一是，三洲的男子和女子才能生起资粮道，不认为会在其他有情、黄门和不男不女生起。第二是，时时勤奋瑜伽，是依于六禅定地或欲界的一心专注。异生之戒律和成为因的其它善法，是依于欲界地。第三是，异生之戒律缘于身语的进退。时时勤奋瑜伽者，缘于不净等行为净化的所缘，或念住的所缘尸林等。成为因的其它善法是缘于包括所有经论的词和义。第五是，舍弃粗重，通达无我总义。所断极粗重，是能生起轮回痛苦者，以彻底破斥的对治而舍弃，以及以二无我智慧之三者通达总义之理。第六是，种姓、心、行为之基础上具足五法。具有眼、神通、三摩地、法流。资粮道的菩萨具有功德之差别。
English
Serenity is the basis for entering Nirvana, encompassed by the virtues of the Part of Liberation. The second is that its essence is diligence in listening, contemplating, and so on. The essence of this path is the antidote that ripens the continuum, that is, the diligence in listening, contemplating, and meditating from the initial generation of the supreme Bodhicitta until the wisdom of warmth arises. The third is the mindfulness, the correct abandonments, and the cultivation of the four miraculous feet, which are small, medium, and large. Or, they are divided into four, such as the first ground. Among them, cultivating the four mindfulnesses is not necessarily entering the path of joining, which is the small accumulation path. Cultivating the four correct abandonments, which definitely enter the path of joining, is the medium accumulation path. When cultivating the four miraculous feet, it is certain that the warmth of the path of joining arises, which is the great accumulation path. Thus, there are three: small, medium, and large, or they can be divided into four: the ground of the first practitioner, the ground of faith, the Part of Liberation, and the armor practice. The fourth is the three distinctions of what is born from, what relies on, and what is focused on. Among the three distinctions of what this path is born from, what ground it relies on, and what object it focuses on, the first is that only men and women of the three continents can generate the accumulation path. It is not considered that it will arise in other beings, eunuchs, or hermaphrodites. The second is that diligently practicing yoga at all times relies on the six meditative grounds or the one-pointed mind of the desire realm. The morality of ordinary beings and other virtues that become the cause rely on the ground of the desire realm. The third is that the morality of ordinary beings focuses on the engagement and disengagement of body and speech. Those who diligently practice yoga at all times focus on the object of purification of actions, such as ugliness, or the object of mindfulness, such as charnel grounds. Other virtues that become the cause focus on the words and meanings of all the scriptures. The fifth is to abandon the gross and realize the general meaning of selflessness. What is to be abandoned is extremely gross, which is what causes suffering in samsara, is abandoned by the antidote of completely refuting it, and the two selflessnesses are realized in the manner of the general meaning by the three wisdoms. The sixth is that the basis of lineage, mind, and conduct is endowed with five qualities. Possessing the eye, clairvoyance, samadhi, and the flow of Dharma. The Bodhisattva on the accumulation path possesses the distinction of qualities.
Tibetan
ད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་སད། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་བསྐྱེད། སྤྱོད་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་པ་གཞིར་བྱས་པའི་སྟེང་དུ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་པ། དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པ། ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ། ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་མངོན་པར་དགའ་བ་སྟེ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་དང་པོ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ་སྡོམ་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་རིས་བདུན་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་བརྟེན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གུས་སྦྱོར་དང་རྟག་སྦྱོར་གྱི་དྲན་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་དབང་པོའི་སྒོ་བསྡམ་པ་སྤྱིར་བཞག་ནས། ཟབ་པ་དང་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དབང་པོ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཟིན་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེ་བ་ཐབས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་དུ་སྤྱོད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་བྱང་གི་སྨོན་ལམ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། གསུམ་པ་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཕུལ་བ་རྣམས་གནང་བཀག་རིག་པར་བྱས་ཏེ་མང་ཉུང་ཚོད་ཤེས་པས། རང་ལུས་ལ་གནས་པའི་སྲིན་བུའི་རིགས་ གྲངས་མེད་པ་གསོ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཡུན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དུ་བསམ་སྟེ་བཟའ་བ་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཐུན་སྟོད་སྨད་ལ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་འདུ་འཛི་ལ་ཆགས་པ་སྤངས་ཏེ་མི་སྡུག་པ་དང་ཚད་མེད་པ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པའོ། །ལྔ་པ་ལ་སྒོ་གསུམ་གྱི་བླང་དོར་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་ལྡོག་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་བཞིན་གྱི་བྱ་ར་དང་མ་བྲལ་བར་བྱ་སྟེ། རུང་བ་སྤྱོད་ཅིང་མི་རུང་བ་སྤོང་བ་ཤེས་བཞིན་གནས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །གཞན་ཡང་ཚོགས་ལམ་པ་དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་འཐོབ་ཅིང༌། མཐར་ཐུག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་འབྲས་བུ་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེའང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་རྒྱ་མཚོའི་ཞལ་ལས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཞི་གནས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་ནོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །བདུན་པ་ནི། ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོར་བདེན་པ་
Chinese
那么具有什么样的特点呢？ 启发大乘种姓，发起两种菩提心，在以修学六度波罗蜜多的基础上，依靠异生凡夫的戒律，守护根门，节制饮食，夜晚的前后部分不睡眠而勤奋瑜伽，欣乐于安住于正知，即是具有五法。其中第一法，虽然并非没有禅定的戒律或律仪，但主要是依靠大乘别解脱的七种律仪中的任何一种。第二法，通过恭敬修和恒常修的忆念转为强大，总的来说是守护根门，所有成为甚深和智慧为主的五根的行境，都以般若波罗蜜多来摄持而行持，广大方面，所有成为方便为主的，都为了利他而行持，并且显现菩萨行境的清净愿文，第三法，对于以信心供养的食物等，辨别允许和禁止，知道多少适量，想到为了养活安住于自身上的无数种类的虫子，以及为了使修法的所依能长久安住而食用等等。第四法是，在白天和夜晚，具有正念，舍弃对喧嚣的贪恋，勤奋于修习不净观和无量观等清净业障的瑜伽。第五法是，对于身语意的取舍等一切出入，都要不离正知的监视，行持适宜的，舍弃不适宜的，欣乐于安住于正知。此外，资粮道者，在该阶段能获得天眼和五种神通，究竟的殊胜果报是获得法流三摩地，而且，不离该三摩地，就能进入十方诸佛的刹土大海，并且能从诸佛海会之处获得听闻正法，如《经庄严论》中所说： "彼时从法流中，为得诸佛之寂止，以及广大之智慧，将得广大之教言。" 就像这样。第七是，小、中、大三种真实
English
What are the characteristics it possesses? It awakens the Mahayana lineage, generates two types of Bodhicitta, and on the basis of training in the six Paramitas, it relies on the vows of ordinary beings, guards the doors of the senses, moderates eating, does not sleep during the early and late parts of the night but diligently practices yoga, and rejoices in abiding in mindfulness, thus possessing five qualities. The first of these, although not without the discipline or vows of meditative concentration, mainly relies on any of the seven types of Mahayana Pratimoksha vows. The second is that through the power of mindfulness in respectful practice and constant practice, generally guarding the doors of the senses, all that becomes the object of the five senses, which are mainly profound and wise, is practiced by being encompassed by the Prajnaparamita, and in the vast aspect, all that becomes mainly skillful means is practiced for the benefit of others, and the aspiration prayers of the pure realm of the Bodhisattva's conduct are manifested. The third is that with regard to food and so on offered with faith, one discerns what is permitted and forbidden, knows the appropriate amount, and thinks of eating, etc., in order to nourish the countless types of insects dwelling in one's own body, and in order for the basis of Dharma practice to abide for a long time. The fourth is that during the day and night, with mindfulness, one abandons attachment to busyness and diligently engages in the yoga of purifying obscurations, such as meditating on ugliness and the immeasurable. The fifth is that in all comings and goings, such as the acceptance and rejection of body, speech, and mind, one should not be separated from the watchfulness of mindfulness, practicing what is appropriate and abandoning what is inappropriate, rejoicing in abiding in mindfulness. Furthermore, the practitioner on the path of accumulation obtains the divine eye and the five kinds of clairvoyance at that stage, and the ultimate special result is the attainment of the Samadhi of the Dharma Stream, and without moving from that Samadhi, one can enter the ocean of the Buddhafields of the ten directions, and one can obtain the opportunity to hear the Dharma from the presence of the ocean of Buddhas, as stated in the Ornament of the Sutras: "At that time, from the Dharma stream, in order to obtain the peace of the Buddhas, and the vast wisdom, one will receive vast instructions." Like that. Seventh, the small, medium, and large three truths.