Tibetan
དང་གཉིས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་པའི་ལུགས་ལ་སྔར་བཤད་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་དང་མཚུངས་ཤིང༌། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལུགས་ལ་རྟེན་མི་ལུས་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཛམྦུའི་གླིང་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའམ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་རྟེན་ལ་སྐྱེ་ཞིང༌། ས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་དོ། །ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་ལ་རྟེན་བྱང་སེམས་ས་བཅུ་པ་དང༌། ས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་བདག་རྐྱེན་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་ཡུལ་གང་ལ་དམིགས་པ་ནི། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལུགས་ལ་ཡུལ་བདེན་པ་བཞིའམ་འགོག་པའི་བདེན་པའམ་མི་སློབ་པའི་ཆོས་བཅུ་ལ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དམིགས། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དམིགས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། གེགས་ཀུན་སྤངས་ཤིང་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་རྟོགས། །ལམ་དེའི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། རང་རང་གི་ཐར་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ཆོས་ཉིད་རང་རང་གི་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་གིས་དག་པར་རྟོགས་ཤིང༌། ཇི་སྙེད་པའི་དོན། མཛོད་ལས། དགྲ་བཅོམ་བསེ་རུ་སྟོན་རྣམས་ཀྱིས། །སྟོང་གཉིས་གསུམ་དང་གྲངས་མེད་མཐོང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྟོགས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། ཐུན་མོང་ཁྱད་པར་ཡོན་ཏན་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཡོན་ཏན་ནི་ཐུན་མོང་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ། ཟག་པ་ཟད་པ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ། ཞེས་སོགས་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་ དང་རྣམ་མཁྱེན་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་ཐོབ་པའོ། །བདུན་པ་ནི། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མ་ལུས་མངོན་དུ་བྱེད། །བྱེད་ལས་ནི་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་བཞི་མ་ལུས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །བརྒྱད་པ་ནི། ཟག་མེད་དགེ་རྩ་སྲིད་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། །བགྲོད་དང་བསླབ་བྱའི་མཐས་གཏུགས་ངེས་ཚིག་གོ །ཟག་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་རྩ། སྤངས་བའི་ཉོན་མོངས་སླར་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པས་སྲིད་པའི་གཉེན་པོ། སྤང་བྱ་སྤངས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཤེས་པའི་གནས་མཐར་ཕྱིན་པར་བགྲོད་པས་ན་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། བསླབ་པར་བྱ་བའི་མཐས་གཏུགས་པས་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །འོ་ན་དེ་ལ་ལམ་ཞེས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་དུ་བྱ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་ཕྱི་ལའང་སྤང་བྱ་སྤང་རྒྱུ་ཞིག་དང་ཐོབ་བྱ་འཐོབ་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་པས་མཐར་ཕྱིན
Chinese
第二，关于所依：在声闻乘的宗义中，与之前所说的出世间道相同；在共同大乘的宗义中，所依是人身，特别是菩萨生于赡部洲中央地区的婆罗门或国王种姓之家，并且是从第四禅的如金刚般的等持中产生。在不共同大乘的宗义中，所依是十地菩萨，并且是从第四禅极其清净的究竟位，以俱有缘如金刚般的等持中产生。第三，关于所缘：在共同大乘的宗义中，如金刚般的等持所缘是四圣谛或灭谛，或无学法的十法。在不共同大乘的宗义中，所缘是不住涅槃。第五：断除一切障碍，如实了知。该道的断证差别是：断除了各自解脱的障碍，如实了知了如所有性，即法性，清净了各自的一切所断；如量了知了如量性。《俱舍论》中说：“阿罗汉、犀角喻、佛陀们，见二千三千及无数。”正如所说的那样了知。第六：共同与特殊的功德不可思议。功德，共同的是阿罗汉，有漏已尽，烦恼已尽等等；特殊的是获得力量、无畏、不共以及一切智等无量功德。第七：完全显现身与智慧。事业是完全显现三身和四智。第八：无漏善根是有寂的对治，以行道和所学究竟为决定义。由于远离一切有漏，所以是无漏的善根。由于使已断的烦恼不再生起，所以是有寂的对治。由于行道至断除所断和了知所知的究竟处，所以称为究竟道。由于穷尽了所学，所以也称为无学道。那么，为什么称其为道呢？因为如金刚般的等持，即使在前后的刹那间，也有所断和能断，以及所证和能证，所以是究竟。
English
Secondly, regarding the basis: In the Sravaka vehicle's tenet, it is the same as the previously mentioned supramundane path; in the common Mahayana vehicle's tenet, the basis is a human body, especially a Bodhisattva born into a Brahmin or royal family in the central region of Jambudvipa, and it is believed to arise from a samadhi like a vajra of the fourth dhyana. In the uncommon Mahayana vehicle's tenet, the basis is a tenth-ground Bodhisattva, and it is believed to arise from the ultimate state of the fourth dhyana, which is extremely pure, with a co-operative condition like a vajra-like samadhi. Thirdly, regarding the object: In the common Mahayana vehicle's tenet, the object of the vajra-like samadhi is the four noble truths or the truth of cessation, or the ten non-learning dharmas. In the uncommon Mahayana vehicle's tenet, the object is non-abiding nirvana. Fifth: Abandoning all obstacles, realizing as it is and as many as it is. The difference between abandonment and realization of that path is: abandoning all obstacles to one's own liberation, and realizing as it is, the suchness, the dharmata, purified by all that is to be abandoned; realizing as many as it is. The Abhidharmakosa says: "Arhats, Pratyekabuddhas, and Buddhas, see two thousand, three thousand, and countless." Realizing as it is said. Sixth: Common and special qualities are inconceivable. Qualities, common ones are Arhat, exhaustion of outflows, exhaustion of afflictions, etc.; special ones are obtaining limitless qualities such as powers, fearlessness, unmixedness, and omniscience. Seventh: Completely manifesting all bodies and wisdoms. The activity is completely manifesting the three bodies and four wisdoms. Eighth: Uncontaminated virtue is the antidote to existence, the definitive word is reaching the end of the path and what is to be learned. Because it is separated from all outflows, it is uncontaminated virtue. Because it prevents the already abandoned afflictions from arising again, it is the antidote to existence. Because it travels to the ultimate place of abandoning what is to be abandoned and knowing what is to be known, it is called the ultimate path. Because it reaches the end of what is to be learned, it is also called the non-learning path. Then, why is it called a path? Because the vajra-like samadhi, even in the preceding and following moments, has what is to be abandoned and what can be abandoned, and what is to be attained and what can be attained, so it is ultimate.
Tibetan
་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དག་ལ་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལུགས་སུ་མཛོད་ལས། མྱ་ངན་འདས་སོགས་གོང་ནས་གོང༌། །ཐོབ་པ་ལ་ནི་དབང་བྱེད་ཕྱིར། །ཀུན་ཤེས་བྱེད་དང་ཀུན་ཤེས་དང༌། །དེ་བཞིན་ཀུན་ཤེས་ལྡན་དབང་པོ། །ཞེས་གསུངས་པས་མཐོང་ལམ་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོ་སྦྱོར་ལམ་ན་ཡོད། སྒོམ་ལམ་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ་མཐོང་ལམ་ན་ཡོད། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ཀུན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་པོ་སྒོམ་ལམ་ན་ཡོད་ཅེས་ཟེར་ལ། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པ་ལ་ནི་དབང་པོ་འདི་དག་གི་ཐ་སྙད་མི་འདོགས་སོ། །གཉིས་པ་སའི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པ་ལ་གསུམ། སྤྱིར་ས་གཉིས་སུ་གཞག་པ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། ས་ནི་སྤྱིར་བཏང་ཆགས་བྲལ་ སངས་རྒྱས་གཉིས། །འཕགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་གཞི་ས་ནི་སྤྱིར་བཏང་དུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཞག་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་དང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་དག་ལ་མིང་གཞན་ཉན་རང་གི་ས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་ཞེས་སམ། ཐེག་དམན་གྱི་ས་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཆགས་བྲལ་གྱི་ས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་བརྒྱད་མཐོང་སྲབ་བྲལ་རྟོགས་ཉན་རང་ས། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་ཞེས་པ་ནི། གཙོ་བོར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་སྒོམ་པ་ཐེག་པ་དམན་པའི་ས་བརྒྱད་ལ་བྱ་སྟེ། རིགས་དང༌། བརྒྱད་པ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། སྲབ་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། བྱས་པ་རྟོགས་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །དེས་ན་ས་བརྒྱད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་པའང་དེ་དག་ལ་དབང་བྱེད་པའོ། །འདིར་ཐོག་མར་དཀར་པོ་རྣམ་པར་མཐོང་བའི་ས་བསྣན་ཅིང༌། རང་སངས་རྒྱས་འཆད་འགྱུར་ལྟར་མི་བགྲང་བའི་ས་བརྒྱད་ཀྱི་བཤད་ཚུལ་ལྟར་ན། དང་པོ་དཀར་པོ་རྣམ་པར་མཐོང་བའི་ས་ཞེས་བ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་ལམ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་ནི་ཐར་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དམིགས་པ་ནི་དགེ་བ་ཡིན་པས་སོ། །རིགས་ཀྱི་ས་ནི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་ཆེན་དང་ཆོས་མཆོག་སྟེ། དྲོད་རྩེ་མན་ཆད་དུ་ཐེག་ཆེན་དུ་ལྡོག་སྲིད་ཅིང་བཟོད་པ་འབྲིང་མན་ཆད་དུ་རང་རྒྱལ་དུ་ལྡོག་སྲིད་ལ། བཟོད་ཆེན་ཡན་ཐོབ་ནས་ཐེག་པ་གཞན་དུ་མི་ལྡོག་པར་
Chinese
被称为“道”。 关于这些，在小乘共同的观点中，《俱舍论》中说： “涅槃等，从上到上，为了获得而能自在，全知作和全知，如是全知具自在。” 因此，能自在见道的，是使不知变为全知的自在者，在加行道中。能自在修道的，是全知的自在者，在见道中。能自在究竟道的，是具有全知的自在者，在修道中。 在大乘不共的观点中，这些自在者不使用这些名称。 第二，关于解释地的分类，有三点： 一般分为两种地，解释这两种地的区别，以及佛地的广释。 第一点分为两部分： 简略地说明，详细地解释。 第一点是： 地通常是离欲和 佛陀二者。 作为圣者功德聚集的基础，地通常分为两种，即离欲地和圆满正等觉佛地。 这些也可以被称为声闻独觉地和菩萨地，或者小乘地和大乘地。 第二点分为两部分： 离欲地，佛地。 第一点是： 八种姓见薄离证声缘地。 所谓离欲地，主要是指证悟人无我和修习四圣谛的小乘八地： 种姓、第八、见、薄、离欲、已作证、声闻、独觉地。 因此，所谓八地自在，就是能自在这些地。 这里首先加上了白净现见地，按照不计入独觉的八地的解释方法，第一个白净现见地是声闻的资粮道，因为是顺解脱分的善根。 唯一白净的是解脱，缘于它的是善根。 种姓地是加行道的忍位和胜法位，在暖位和顶位以下，有可能转为大乘，在下忍位以下，有可能转为独觉，获得大忍位以上，就不会转为其他乘。
English
It is called the "path." Regarding these, in the common view of the Lesser Vehicle, the Treasury of Knowledge says: "Nirvana, etc., from higher to higher, in order to obtain, one has power. All-knowing maker and all-knowing, likewise, all-knowing possessor of power." Therefore, the one who has power over the path of seeing, the power that makes the unknowing into all-knowing, is in the path of joining. The one who has power over the path of meditation, the all-knowing power, is in the path of seeing. The one who has power over the path of completion, the power that possesses all-knowing, is said to be in the path of meditation. In the uncommon view of the Great Vehicle, these powers are not given these names. Second, regarding the explanation of the classification of grounds, there are three points: Generally, the grounds are classified into two, explaining the differences between these two, and a detailed explanation of the ground of the Buddha. The first point has two parts: A brief explanation and a detailed explanation. The first is: Grounds are generally detachment and Buddha, two. As the basis for the accumulation of qualities of the noble ones, grounds are generally classified into two types: the ground of detachment from desire and the ground of the perfectly complete Buddha. These can also be called the ground of Hearers and Solitary Realizers, or the ground of the Lesser Vehicle and the ground of the Great Vehicle. The second point has two parts: the ground of detachment, the ground of the Buddha. The first is: Eight lineages, seeing, thinness, detachment, realization, Hearer, Solitary Realizer grounds. The so-called ground of detachment mainly refers to the eight grounds of the Lesser Vehicle, which cultivate the selflessness of persons and the four noble truths: Lineage, eighth, seeing, thinness, detachment, accomplished realization, Hearer, and Solitary Realizer grounds. Therefore, the so-called lord of the eight grounds is the one who has power over these. Here, the ground of white appearance is added first, and according to the explanation of the eight grounds that do not count Solitary Realizers as explained later, the first ground of white appearance is the accumulation path of the Hearers, because it is a virtue in accordance with the part of liberation. The single white is liberation, and focusing on it is virtue. The lineage ground is the great forbearance and supreme dharma of the path of joining. Below the heat and peak, it is possible to revert to the Great Vehicle, and below the intermediate forbearance, it is possible to revert to the Solitary Realizer. Having obtained above the great forbearance, it will not revert to another vehicle.