Tibetan
མདོ་ལུགས་དང་སྦགས་ལུགས་མདོ་སྔགས་རྟོགས་པ་བསྲེས་པ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་གཏེར་གཅོད་དག་སྣང་སོགས་མང་དུ་མཆིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་ལེན་བྱའི་རྩ་བ་གོང་དུ་སྨོས་པའི་གནད་བཞི་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་པས། དེ་དག་གི་ཉམས་ལེན་སྤྱི་ཙམ་དུ་སྔོན་འགྲོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནང་ལུས་ཀྱིས་ཚོགས་བསགས་ཤིང་མོས་གུས་གསོལ་འདེབས་ཀྱིས་བྱིན་རླབས་གནད་ནས་འབེབས། དངོས་གཞི་རིག་པ་རྐྱང་འདེད་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཀྱི་མཚངས་ཚོལ། ཁྲིགས་སུ་ཚུད་ནས་བཞག་ཐབས་བསྟན། ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུམ་དོན་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་དོན་ཁྲིད་དུ་ངོ་སྤྲོད། ཚིག་ཁྲིད་དུ་སྒོམ་གཏན་ལ་དབབ། ཉམས་ཁྲིད་དུ་སྒོམ་བསྐྱང་བར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཚུལ་ཡང་བཀའ་ཚོམ་ཆེན་མོ་ལས། རང་ལུས་གང་བདེར་འདུག་བྱས་ནས། །བསམ་པས་ཡུལ་མེད་དེ་མི་རྙེད། །དེ་བས་མ་བསམ་ངང་ལ་བཞག །ཅེས་དང༌། ཀུན་ཀྱང་རང་བྱུང་སེམས་ཡིན་པས། །སྒོམ་མཁན་གཅིག་གིས་བསྒོམ་དུ་མེད། །ཅི་བྱུང་གང་བྱུང་བྱུང་ཚོར་རྣམས། །ལྷང་ངེ་ལྷམ་མེ་ལྷན་ནེར་བཞག །ཅེས་སོགས་གསུངས་ཤིང༌། སྤྱིར་ངོ་སྤྲོད་ཚུལ་ལའང་ཡུམ་ཆེན་ཞལ་མཐོང་གི་གདམས་པ་ལས་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པ་དང༌། མོ་གཅོད་གཏེར་མ་ལས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ངོ་སྤྲོད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་སྣང་བ་སེམས། སེམས་སྟོང་པ། སྟོང་པ་ལྷན་སྐྱེས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཚུལ་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །གང་ལྟར་ ཡང་བཀའ་ཚོམ་ལས། གང་ཡང་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ཡིན། །ཉམས་ཞེས་བྱ་བ་བློས་བྱས་ཡིན། །ཡང་དག་དོན་ལ་མྱོང་རྒྱུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་མཉམ་གཞག་ཏུ་རྩོལ་མེད་ཀྱི་དྲན་པས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་རང་ངོ་བསྐྱངས་ནས་ཆོས་སྐུ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། གང་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་ན། །བག་ཆགས་མི་འབྱུང་ས་ལམ་རྫོགས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །རྗེས་ཐོབ་ཏུ། །ཐོགས་བཅས་ཡུལ་གྱི་འཁྲི་བ་བཅད། །ཐོགས་མེད་ཡིད་ཀྱི་འཁྲི་བ་བཅད། །དགའ་བྲོད་ཞེན་པའི་འཁྲི་བ་བཅད། །སྙེམས་བྱེད་བདག་གི་འཁྲི་བ་བཅད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདུད་བཞི་དབྱིངས་སུ་བཅད། གསུམ་པོའང་སྙེམས་བྱེད་ཁོ་ནར་འདུ་སྟེ། བཀའ་ཚོམ་ལས། ཐོགས་བཅས་བདུད་དང་ཐོགས་མེད་བདུད། །དགའ་བྲོད་བདུད་དང་སྙེམས་བྱེད་བདུད། །བདུད་ལ་རྣམ་པ་བཞི་རུ་དབྱེ། །དེའང་སྙེམས་བྱེད་བདུད་དུ་འདུས། །ཞེས་སོ། །ཐབས་གང་གིས་གཅོད་པའང་སྔ་མ་ལས། རེ་དོགས་བྲལ་བ་གཅོད་ཀྱི་མཆོག །སྤང་བླང་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་དང་
Chinese
对于将显宗和密宗、显密证悟融合，以及后来的掘藏、净相等诸多法门，其修持的根本与上述四要点相关。因此，这些修持大致上的共同前行是，以内在身体积累资粮，以虔诚祈祷来从要处降下加持。正行是依靠纯粹的觉性追逐来寻找心的面目，指示安住于稳固状态的方法，依靠开启虚空之门来以意义引导的方式介绍本母之义，以词语引导的方式使禅定稳固，以体验引导的方式修持禅定。这些方式也如《教集大经》中所说：“安住于自身舒适之处，以思无法寻得无处之境，因此安住于不思之状态。”又说：“一切皆是自生心，故无一修者可修。无论发生何事，无论出现何种感受，皆应敞亮、清晰、自然安住。”等等。一般来说，在介绍方式上，也有从《大母面见法》中介绍十六空性，以及从《魔断伏藏》中介绍六度波罗蜜，此外，还有将显现介绍为心，心介绍为空性，空性介绍为俱生，将俱生介绍为法身等无量方式。无论如何， 《教集》中说：“若未曾修持任何，那便是修持了。修持之名乃是心造，真实义中无有体验。”如是说，在等持中，以无勤的忆念保持超越言说、思虑、表达的自性，从而在一座之上成就法身。又说：“若未曾作意任何，则习气不生，地道圆满。”等等。后得时，“断除对有碍之境的执着，断除对无碍之意的执着，断除对喜恶之执着，断除傲慢之我的执着。”如是说，将四魔断于法界。三者也归于傲慢，如《教集》所说：“有碍之魔与无碍之魔，喜恶之魔与傲慢之魔，魔有四种，然皆归于傲慢之魔。”以何种方法断除呢？如前者所说：“远离希冀与恐惧是断除之最胜，舍弃取舍二边。”
English
The root of practice for the Sutra and Mantra paths, the blending of Sutra and Tantra realization, and the later treasures, cutting practices, pure visions, and so on, is related to the four key points mentioned above. Therefore, as a general preliminary for these practices, one accumulates merit through the inner body in an uncommon way, and invokes blessings from the essential points through devotion and supplication. The main practice is to seek the face of the mind by relying on the pursuit of pure awareness, and to show how to settle into a stable state. By relying on opening the door of the sky, the meaning of the Mother is introduced through meaning instruction, and meditation is established through word instruction. Meditation is cultivated through experiential instruction. The way of these is also as stated in the Great Collection of Teachings: "Sit comfortably in your own body, and the mind cannot find the unfindable place. Therefore, rest in a state of non-thought." And: "Everything is self-born mind, so there is no one to meditate. Whatever happens, whatever feelings arise, leave them open, clear, and natural." In general, regarding the way of introduction, there is also the introduction to the sixteen emptinesses from the instructions of "Seeing the Face of the Great Mother," and the introduction to the six perfections from the "Treasure of Cutting the Demon." Furthermore, there are limitless ways of introducing appearances as mind, mind as emptiness, emptiness as co-emergent, and co-emergence as Dharmakaya. In any case, It is said in the Collection of Teachings: "If you have not practiced anything, then that is practice. The name 'practice' is mind-made, there is no experience in the true meaning." As such, in equipoise, maintain the natural state beyond speech, thought, and expression with effortless mindfulness, thereby accomplishing the Dharmakaya in one sitting. It is also said: "If you do not conceptualize anything, then habits will not arise, and the bhumis and paths will be perfected." Afterwards, "Cut off the attachment to objects with obstruction, cut off the attachment to unobstructed mind, cut off the attachment to joy and sorrow, cut off the attachment to the prideful self." As such, cut the four maras in the Dharmadhatu. The three are also included in pride, as stated in the Collection of Teachings: "The mara with obstruction and the mara without obstruction, the mara of joy and sorrow and the mara of pride, the maras are divided into four types, but they are all included in the mara of pride." By what method are they cut? As stated in the former: "Freedom from hope and fear is the best of cutting, abandoning the extremes of rejection and acceptance."
Tibetan
བྲལ། །གཟུང་འཛིན་ཐག་པ་བཅད་གྱུར་ན། །ངེས་པར་སངས་རྒྱས་ས་ལ་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་གཅོད་ན། ཁ་འཐོར་ལས། གང་ལ་བཅད་པར་དཀའ་བ་ལ། །ཉམ་ང་མེད་པར་ཐོག་བརྫིས་གྱིས། །ཉམས་དང་རྟོགས་པ་བོགས་ཐོན་ནས། །རྩལ་དང་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དུས་ནམ་ཞིག་གཅོད་ན། །ལེ་ལག་ལས། དམ་ཆོས་བདུད་ཀྱི་གཅོད་ཡུལ་འདི། །གདམས་ངག་གཞན་དང་མི་འདྲ་སྟེ། །གཞན་ནི་ཕྱི་དུས་འདེབས་པ་ཙམ། །འདི་ནི་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་གཅོད། །ཆོད་དམ་མ་ཆོད་གཉན་སར་བལྟ། །གཞན་ནི་རྣམ་རྟོག་རིམ་གྱིས་སྤོང༌། །འདི་ནི་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ བསྲེ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་འཕྲུལ་གཅོད་ལས། རབ་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བའི་གཅོད། འབྲིང་དབང་གྱུར་འདྲེན་པའི་གཅོད། ཐ་མ་རྣམ་རྟོག་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་དང་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ལྟ་སྒོམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་གཉན་ཁྲོད་སྟན་ཐོག་ཏུ་ཆོད་ནས་རོ་སྙོམས་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཏེ་ཉམས་རྟོགས་བཙན་ཐབས་སུ་སྐྱེད་པའི་བོགས་འདོན་དུ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གཉན་ཁྲོད་དུ་འགྲོ་ལུགས་རྣམ་པ་བཞིས་བགྲོད་དེ་བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་དུ་བསླང་བར་བྱ་སྟེ། ལེ་ལག་ལས། གཉན་སར་སོང་ལ་རིག་པ་སློངས། །རྐྱེན་དང་སྤྲོད་ལ་ཉམས་སུ་ལོངས། །གཞན་ནས་འབྲས་བུ་ཕྱི་དུས་འདེབས། །འདི་ནི་མངོན་སུམ་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལའང་ཐོག་མར་གནས་ལྷ་འདྲེ་བདག་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཕྱི་ལྷ་འདྲེ་བར་ན་ཚ་ནང་རྣམ་རྟོག་བསླངས་པར་གྱུར་པ་ན། མ་ཅིག་གི་ཞལ་ནས། བེམས་རིག་ཕྲལ་ལ་དབྱིངས་རིག་བསྲེ། །སྟོང་ཉིད་ངང་ལ་ཅི་གནས་བཞག །ཉམས་ལེན་ཕུང་པོ་གཟན་དུ་བསྐྱུར། །ཅེས་མཉམ་གཞག་ཏུ་དབྱིངས་རིག་བསྲེ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཕུང་པོ་གཟན་བསྐྱུར་བྱ་བར་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི། གཞུང་ཆུང་ལས། ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། །དབྱིངས་རིག་བསྲེ་བའི་ངང་ཉིད་དུ། །དངོས་དང་མཚན་མ་དགག་པའོ། །དམིགས་པར་འཛིན་པ་རབ་སྤངས་ཏེ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་གཉིས་བྲལ་བས། །ལུས་དང་སེམས་ནི་མ་བཅོས་པ། །ནམ་མཁའ་སྟོང་བས་གར་ཁྱབ་ནི། །རྒྱ་བསྐྱེད་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོར་གཞག །ཅེས་ཉམས་ལེན་གྱི་ངོ་བོ་དང༌། གཉན་སར་ཕྱིན་ནས་ལྷ་འདྲེ་ཡི། །གཟི་བྱིན་བྱུང་ན་བེམས་རིག་ཕྲལ། །ལུས་ནི་བེམས་པོ་རྡོ་དང་མཚུངས། །སེམས་ནི་དངོས་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ། །དེ་ལ་སུས་གནོད་སུ་ལ་གནོད། །དེ་ལྟར་བསམ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཉམ་ང་བག་ཚ་མེད་པར་བཞག །ཅེས་བྱེ་བྲག་ གི་ཉམས་ལེན་བསྟན་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་རྗེ
Chinese
断绝。若能断绝能取所取之绳索，则定能前往成佛之地。如是说。如何断绝之？《口诀零散》中说：对于难以断绝的事物，要毫不畏惧地践踏。如此修行和证悟便能迅速增长，能力和功德也将圆满。如是说。何时断绝之？《支分》中说：此殊胜之断法，与其他的诀窍不同，其他的诀窍只是为了未来种下善根，而此法当下即可断绝。是否断绝，要看险地。其他的诀窍是逐渐舍弃分别念，而此法当下即可焚烧。如是说。此外，《幻化断法》中说：上等是见解法性之断，中等是自在引导之断，下等是断除分别戏论，这三种分类也会出现。如是，以见修行之瑜伽，在险地坐垫上断绝，将之带入等味道中，为了强制性地增长修行证悟，应以四种方式前往具足特征的险地，从而发起苦行道。如《支分》中说：前往险地发起觉性，应对逆缘进行体验，从其他法门中，果实要在未来才能种下，而此法是当下显现。如是说。对此，首先以威慑住处神、鬼神的等持，当外在的鬼神、中间的疾病、内在的分别念生起时，玛吉（藏文：མ་ཅིག་）说：分离物质与觉性，混合法界与觉性，安住于空性之中，将修行的蕴身抛作食物。如是，在入定时混合法界与觉性，在后得时将蕴身抛作食物。所说的第一种是，《小论》中说：成为殊胜方便的是，在混合法界与觉性的状态中，遮止实有和相状。完全舍弃执着对境，由于远离能取所取，身体和心不作修饰，如同虚空般无处不在，安住于广大无边的状态中。如是修行的体性。前往险地后，若出现鬼神的威势，则分离物质与觉性，身体如同顽石，心如同无实的虚空，如此谁能伤害谁？如是思维，在法性中，毫不畏惧地安住。如是，如分别的修行所示。第二种是，该等持的后
English
Severance. If the rope of grasping and being grasped is severed, one will definitely go to the state of Buddhahood. Thus it is said. How to sever it? In "Scattered Instructions" it says: For what is difficult to sever, trample upon it without fear. Thus, practice and realization will quickly increase, and abilities and merits will be perfected. Thus it is said. When to sever it? In "Branch" it says: This sacred Dharma of the demon's severance field is different from other instructions. Others only plant seeds for the future, but this one severs in the present. Whether it is severed or not, look to the dangerous place. Others gradually abandon conceptual thoughts, but this one burns them in the present. Thus it is said. Furthermore, in "Illusory Severance" it says: The best is the severance of seeing the nature of reality, the intermediate is the severance of guiding with power, and the lowest is the severance of cutting off conceptual proliferation. These three classifications also appear. Thus, with the yoga of view and meditation, severing on the seat in a dangerous place, taking it into the path of equal taste, in order to forcibly increase practice and realization, one should go to a dangerous place with characteristics in four ways, thereby initiating the path of asceticism. As it says in "Branch": Go to a dangerous place and arouse awareness, experience adverse conditions, from other methods, the fruit is planted in the future, but this one manifests in the present. Thus it is said. Regarding this, first, with the samadhi that subdues the gods and demons of the place, when external gods and demons, intermediate illnesses, and internal conceptual thoughts arise, Machig (Tibetan: མ་ཅིག་) said: Separate matter and awareness, mix the realm of reality and awareness, abide in the state of emptiness, and cast the aggregates of practice as food. Thus, in equipoise, mix the realm of reality and awareness, and in post-meditation, cast the aggregates as food. The first of what is said is, in "Small Treatise" it says: What becomes the supreme method is, in the state of mixing the realm of reality and awareness, negate entities and characteristics. Completely abandon clinging to objects, because of being separated from grasping and being grasped, body and mind are unadorned, like the sky, omnipresent, abide in a vast and expansive state. Thus is the nature of practice. After going to a dangerous place, if the power of gods and demons appears, then separate matter and awareness, the body is like a stone, the mind is like the unreal sky, so who can harm whom? Thinking thus, abide in the nature of reality without fear or hesitation. Thus, as shown in the separate practice. The second is, the post-