Chinese
关于开示法身，有止和观两种。止禅有依持和无依持两种。观禅有本体的指示、认识、开示，通过这三者消除道上的错谬。第二，心的自力，俱生念头，对住与动摇、背离的念头，以及断除我执这三者，将念头聚合转化为法身。第三，心的自光，俱生显现，开示为法身的自光，断除修道之识的自显与能执之识的错觉之根，证悟法性本然的游舞，使错觉显现为智慧。第三是，不离弃厌离是修行的足，虔诚是修行的头，正念是修行的正行这三者，通过从方便而生的次第，增进功德。这种安住的禅定，简而言之，可归纳为不散乱地自然安住，不修饰地放松安住，以及自明无作地本然安住这三者。以这种安住的方式，使三时的一切分别念戏论皆自解脱，寂灭于法性中，这就是三解脱门之义。第二，断除误入歧途的险境：从四种迷失和三种歧途解脱。如此修习之时，执着一切法为空性，是迷失于习性；稍微获得空性的体验后，就认为足够，断绝积资净障的相续，是空性道迷失；将空性作为道，期待未来获得果，不了解应舍弃之物与对治之物无别，是迷失于对治；将显现以空性的方式进行分别，是迷失于增益，这是依赖于胜观的四种迷失。如果执着于乐、明、无念这三者，则依次是轮回三界的歧途，因此要从依赖于止禅的三种歧途解脱。此外，还需善巧地从空性、悲心、因果成为敌对的三种险境等中解脱。第三是，超越四喜三缘而生起的方式。以三者连接，四种瑜伽次第生起。四喜是譬喻智慧，因此超越它的是真实义智慧。乐、明、无念的三缘是验相，因此
English
Regarding the introduction to the Dharmakaya, there are two aspects: Shamatha (calm abiding) and Vipassana (insight). Shamatha has two types: with support and without support. Vipassana has three aspects: showing the essence, recognizing it, and introducing it, thereby eliminating the errors on the path. Secondly, the mind's own power, the co-emergent thoughts, regarding the thoughts of dwelling and moving, and turning away, and the three aspects of cutting off self-grasping, transform the collection of thoughts into Dharmakaya. Thirdly, the mind's own radiance, the co-emergent appearance, is introduced as the self-radiance of the Dharmakaya, cutting off the root of the illusory appearance of the self-appearance and the grasping consciousness of the path-fabricated knowledge, and realizing the play of the innate nature of reality, thereby causing illusion to arise as wisdom. The third is that without separating from renunciation as the foot of meditation, devotion as the head of meditation, and mindfulness as the actual basis of meditation, through the stages arising from skillful means, one enhances merit. This kind of Samadhi of equipoise, in short, can be summarized as three: abiding naturally without distraction, abiding relaxedly without fabrication, and abiding innately in self-clarity without artifice. By this way of abiding, all the conceptual proliferations of the three times are self-liberated and pacified into Dharmata (the nature of reality), which is the meaning of the three doors of liberation. Secondly, cutting off the dangerous path of straying: liberation from four losses and three strayings. When practicing in this way, clinging to all phenomena as empty is losing to habit; after gaining a slight experience of emptiness, thinking that it is enough and cutting off the continuity of accumulation and purification is losing the path of emptiness; taking emptiness as the path and expecting the result in the future, not understanding that what should be abandoned and what should be the antidote are not different, is losing to the antidote; conceptually fabricating appearance as emptiness is losing to exaggeration, these are the four losses based on Vipassana. If one clings to bliss, clarity, and non-conceptuality, then they are the straying paths of cycling through the three realms respectively, therefore one must be liberated from these three straying paths based on Shamatha. Furthermore, one must skillfully liberate oneself from the three dangerous paths where emptiness, compassion, and cause and effect become enemies. The third is the way of arising beyond the four joys and three conditions. Connecting with the three, the four yogas arise in sequence. The four joys are example wisdom, therefore what transcends it is the wisdom of actual meaning. The three conditions of bliss, clarity, and non-conceptuality are experiences, therefore
Tibetan
་ལས་འདས་པའི་རྟོགས་པའི་རང་ཞལ། གཞན་ཡང་ཐོས་པའི་གོ་ཡུལ། བསམ་པའི་མྱོང་བ། སྒོམ་པའི་ཉམས་སྣང་སྟེ་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང༌། ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་བློས་མ་རེག་པའི་སྒོམ་པ་གནད་དུ་སོང་བས་རིམ་སྐྱེས་ ཐོད་རྒལ་ཅིག་ཅར་ཏེ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གསུམ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་ནས་རྩེ་གཅིག་སྤྲོས་བྲལ་རོ་གཅིག་སྒོམ་མེད་དེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལའང་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོར་དབྱེ་བའི་བཅུ་གཉིས་པོས་ནང་གི་ས་ལམ་རྩོལ་མེད་དུ་བགྲོད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་རིམ་པ་བཞི་པོའང་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་གསང་བ་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུད་ལས། སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། མི་གཡོ་རྩེ་གཅིག་དྭངས་པའི་ཤེས་པ་གསལ། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ནས་སད་པར་བྱེད། །བཟོད་པ་བརྟན་པོས་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་སྤོང༌། །གཉིས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་མཉམ་གཞག་ཆེན་པོ་ལ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཏིང་འཛིན་རྩལ་དུ་འཆར། །དྲོད་ཐོབ་ནས་ནི་སྐྱེ་ལ་དབང་བ་ཡིན། །གསུམ་པ་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །དུ་མ་རོ་གཅིག་ས་བཅུའི་རྟོགས་པ་འཆར། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་གཞན་དོན་མཛད། །རྩེ་མོ་ཐོབ་ནས་འཕེལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད། །བཞི་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཉམས་ལེན་བརྩོན་པ་ལས། །མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཞིང་ཁམས་མཐོང༌། །མ་བཙལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོའི་ངང༌། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་དགོངས་པ་གཅིག་པར་ལངྐར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཤིང༌། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་སཾ་བྷ་བ་དང༌། ཤཱནྟི་པ། ནཱ་རོ་པ་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་བཤད་པའི་དོན་མགོན་པོ་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུས་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་བཀའ་བརྒྱུད་འཛིན་པའི་གྲུབ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་གཞག་རྒྱས་བསྡུས་མང་དུ་མཛད་པ་ལས། གཙོ་བོར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གོ་ཉམས་རྟོགས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣལ་འབྱོར་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་དང༌། དེ་རེ་རེ་ལའང་བརྟན་པ་ཐོབ་ཚུལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་མཆོག་དམན་འབྲིང་གསུམ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སུམ་ཅུ་སོ་དྲུག་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ཀྱི་ཞི་ལྷག་གཉིས་སོ་སོར་རྣལ་འབྱོར་བཞི་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་དེ་རེ་རེ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ཕུལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ངུའི་དབྱེ་བས་མཆོག་དམན་འབྲིང་གསུམ་གྱིས་བསྒྱུར་བས་བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་སོགས་པ་འཆད་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ
Chinese
超越思维的证悟自性。此外，超越听闻的理解范围、思考的体验、禅修的觉受，即超越三种智慧的境界。由于未被三大所触及的禅修成为关键，次第生起、顿超、同时，以三种生起方式连接，达到专注、离戏、一味、无修，即瑜伽的四种次第，每一种又分为小、中、大，通过这十二种方式，内在的道位能够毫不费力地行进。瑜伽的四种次第也出自阿黎嘎黎秘密不可思议的续部中：以狮子奋迅三摩地，不动的专注，清澈的智慧显现，自证智慧从内心觉醒，以坚定的忍耐力，舍弃恶趣的痛苦。第二，以如幻三摩地，在离戏的大平等性中，显现不可思议的三摩地力量，获得暖相后，就能自在地投生。第三，以勇猛行三摩地，多样的法味成为一体，显现十地的证悟，三世诸佛之子行持利他事业，获得顶位后，增长永不间断。第四，以金刚喻三摩地，从无修的精进修持中，了知智慧，得见佛陀的净土，不需寻觅，任运成就，处于殊胜大法之中。与此相同意义的，在《楞伽经》中广为宣说，大导师莲花生、寂天菩萨、那若巴等清晰阐述的意义，怙主月光童子充分地弘扬。其传承持有者的大成就者们，对法相进行了广略繁多的阐述，其中主要以大手印的见、修、行三种分类，将瑜伽分为四、三、十二种，并且每一种又以获得稳固的方式分为大、中、小三种，因此分为胜、劣、中三种，总共三十六种，对于超越与未超越世间的止观二者，各自有四种瑜伽，总共十六种，每一种又以获得稳固的程度分为大、中、小三种，通过三种方式的转变，形成四十八种法相等等，各种各样的阐述方式，将其意义全部概括。
English
The self-nature of realization that transcends thought. Furthermore, it transcends the scope of understanding through hearing, the experience of contemplation, and the perceptions of meditation, thus transcending the realm of the three wisdoms. Because meditation, untouched by the three great ones, becomes crucial, arising gradually, transcending suddenly, and simultaneously, connecting with the three modes of arising, one-pointed, free from elaboration, one taste, without meditation, that is, the four stages of yoga, each of which is divided into small, medium, and large, through these twelve, the inner grounds and paths are traversed effortlessly. The four stages of yoga also come from the Āli Kālī Secret Inconceivable Tantra: "With the Samadhi of the Lion's Vigorous Display, unwavering focus, clear awareness manifests. Self-awareness wisdom awakens from within. With steadfast patience, abandon the suffering of the lower realms." "Second, with the Samadhi of Illusion-like, in the great equanimity free from elaboration, inconceivable Samadhi power arises. Having gained warmth, one has power over birth." "Third, with the Samadhi of Heroic Progress, diverse flavors become one, the realization of the ten bhumis manifests. The sons of the Buddhas of the three times perform the benefit of others. Having gained the peak, growth never ceases." "Fourth, with the Samadhi of Vajra-like, from the diligent practice of non-meditation, knowing wisdom, one sees the pure lands of the Buddhas. Without seeking, spontaneously accomplished, in the state of the supreme Dharma." The same meaning is extensively taught in the Laṅkāvatāra Sūtra, and the meaning clearly explained by the great teacher Padmasambhava, Śāntipa, Nāropa, etc., is fully propagated by the Protector Moonlight Youth. The great accomplished ones who hold its lineage have made many extensive and concise explanations of the Dharma. Among them, mainly through the three divisions of view, meditation, and action of Mahāmudrā, yoga is divided into four, three, and twelve, and each of these is also divided into large, medium, and small according to the way of gaining stability, therefore divided into superior, inferior, and medium, totaling thirty-six. For the two aspects of śamatha and vipaśyanā that transcend and do not transcend the world, there are four yogas each, totaling sixteen, each of which is divided into large, medium, and small according to the degree of stability gained, forming forty-eight aspects, etc., various ways of explanation, summarizing the entire meaning.