Tibetan
་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་ལ་བརྗོད་དེ། སྟོང་པ་ལས་བྱུང་གཟུགས་བརྙན་རྒྱུ། །མི་འགྱུར་ལས་སྐྱེས་བདེ་བ་འབྲས། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུས་རྒྱས་གདབ་ཅིང༌། །འབྲས་བུ་ལ་ཡང་རྒྱུས་རྒྱས་གདབ། །ཅེས་དང༌། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་གཅིག་པའི་སྐུ། །ཞེས་སོགས་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་ཤིང་དེ་ཐོག་མར་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་དུས་ནི་དབང་བཞི་པ་ཐོབ་པའི་དུས་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་རྟོགས་པ་ནི་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཐོབ་པའི་ཚེ་རྫོགས་པའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལའང་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བརྟན་གཡོའི་དངོས་པོ་ཀུན་དང་སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་གྲུབ་པ་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང༌། ཐབས་ཤེས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་བཞིས་ཞུ་བདེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས་སྔ་མ་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་དེ་སྐད་དུ་གདགས་པར་མཛད་དོ། །སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། རིགས་པས་དཔྱད་མཐར་མ་རྙེད་པའི་མེད་དགག་རྗེས་དཔག་ལམ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་སྒོམ་ཙམ་མ་ཡིན་པར། སྣང་རིག་མ་འགགས་པ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་རྟོག་བྲལ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་གདམས་པ་ཕྱག་ཆེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་དང༌། ཆོས་དྲུག་གི་སྒྱུ་ལུས་འོད་གསལ་རྣམས་ཏེ། དོན་དྲིལ་ན། སྣང་བའི་སྟེང་དུ་འོད་གསལ་གཟུང༌། །ཞེས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྣང་བ་ལ་དངོས་ འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དག་ན་སྣང་བ་མཐའ་དག་སྟོང་གཟུགས་སུ་འགྱུར་ལ། མུན་ཁང་སོགས་སུ་བསྒྲུབས་པའི་དུ་སོགས་ཀྱི་སྟོང་གཟུགས་ཀྱང༌། གནས་ལུགས་འདི་ཉིད་མ་རྟོགས་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ལམ་རྟགས་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་དངོས་ཀྱི་རྟོགས་བྱ་མི་ད་ལྟའི་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་སྟོང་པའི་གཟུགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་རྒྱུད་བླ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་བསལ་བཞག་མི་བྱ་བ་དང༌། སྔགས་སུ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒོམ་ཚུལ་གསུངས་པ་གཉིས་ཀ་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་དབུ་མ་དང་གཅིག་པ་ཞིག་དགོས་ལ། དབུ་མའི་ལྟ་བ་ནི། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པར་ལྟ། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆད་པར་ལྟ། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་དང་མེད་པ་ལ། །མཁས་པས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། ཡོད་མིན་མེད་མིན་གཉིས་ཀ་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག །ཅེས་གསུངས་པ་དེ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་རྗེ་བརྒྱད་པ་ཡབ་སྲས་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ཉམས་ལེན་ལུགས་སུ
Chinese
是指成为某种东西，空性所生之色相是因，不变所生之安乐是果，因上以果来庄严，果上也以因来庄严。如云：‘知与所知一之身。’等等，这是从最初佛的续部中所说，最初显现之时是获得第四灌顶之时，最终的证悟是获得七支具足的金刚持之时圆满。俱生也有无始无终的金刚萨埵，与一切常与无常之事物无有先后差别而成就的自性俱生，以及从方便智慧双运中次第生起的四喜之融乐俱生两种，前者与义俱生相应，因此如此安立。修习之方式是：并非以理智分析至终不可得的无遮遣、随推论为道的分别修，而是将显现觉性不间断，且无有于彼执著之分别念的现量离分别作为道。其窍诀是大手印俱生和合，以及六法的幻身光明等。意义总摄为：于显现之上持光明。以善巧于此之方便，若能清净对于显现之实执分别念，则一切显现将转为空色。在暗室等处所修之都等空色，也仅仅是不了悟此安立之实相，为了了悟而作之方便道之表征而已。实际所要证悟的，必定是现在庸常之显现，即是空性之色相，一切形象。因此，胜义谛中，对于如来藏不应作破立，以及密咒中，所说之显空无别大手印之修法，二者都需要与中观之见解安立相同。中观之见解是：‘说有即是常见，说无即是断见，因此智者不住于有无。’以及‘非有非无亦非二者，非二者之自性亦非，从四边解脱者，即是中观者所知。’如此所说，这才是第八世法王父子的见解。二、修持之次第
English
It refers to becoming something. The form and image arising from emptiness is the cause, and the bliss arising from immutability is the result. The cause is adorned with the result, and the result is also adorned with the cause. As it is said, 'The body of knowledge and the knowable is one.' etc., this is said in the tantra of the first Buddha. The time when it first manifests is the time when the fourth empowerment is obtained, and the ultimate realization is complete when the Vajradhara with seven branches is obtained. Co-emergence also has the beginningless and endless Vajrasattva, the self-nature co-emergence that is accomplished without any difference between all constant and impermanent things, and the two co-emergences of melting bliss that gradually arise from the union of skillful means and wisdom. The former is associated with the co-emergence of meaning, and therefore it is established as such. The way of meditation is: not just the conceptual meditation of negation and inference as the path, which cannot be found by reasoning to the end, but the direct perception free from concepts, which is the uninterrupted appearance of awareness without the concept of grasping at it, is made the path. Its instructions are the Great Seal Co-emergence and the illusory body of clear light of the Six Dharmas, etc. The meaning is summarized as: hold clear light on the appearance. By being skilled in this method, if the conceptual thought of grasping at reality in appearance is purified, then all appearances will turn into empty form. The empty forms of du etc. practiced in dark rooms etc. are also just symbols of the path of means for realizing, not realizing, this state of affairs. What is actually to be realized must be the present ordinary appearance, that is, the form of emptiness, all forms. Therefore, in the Uttaratantra, one should not make affirmations or negations about the Tathagatagarbha, and in the mantra, the meditation method of the Great Seal of indivisible appearance and emptiness, both need to have the same view as the Madhyamaka. The view of Madhyamaka is: 'To say existence is to see permanence, to say non-existence is to see annihilation, therefore the wise do not dwell in existence and non-existence.' And 'Neither existence nor non-existence nor both, nor the nature of both, liberation from the four extremes, that is what is known by the Madhyamaka.' As it is said, this is the view of the eighth Je Rinpoche and his son. Second, the order of practice.