Tibetan
་གཅིག་ཤིང་རྟ་ཆེ་སོགས་བཞེད། །སྣང་ཚུལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་དང༌། དོན་དམ་གནས་ལུགས་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ལ་སྟོན་ཚུལ་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་རགས་ཞི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཆོས་སྒོ་ཀུན་དགོངས་པ་གཅིག་པ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་སོགས་བཞེད་དེ། དེའང་རྩ་ཤེ་ལས། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །མཁྱེན་པས་ཀ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཡི། །གདམས་ངག་ལས་ནི་ཡོད་པ་དང༌། །མེད་པ་གཉིས་ཀ་དགག་པར་མཛད། །ཅེས་འཁོར་ལོ་དང་པོར་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་གདམས་ངག་ཡོད་པས། སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་ཙམ་ལ་དགོངས་པ་དང༌། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུ། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོག་པ་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོགས་མི་བྱེད། །ཅེས་འཁོར་ལོ་བར་པར་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཀུན་རྫོབ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ལྷག་མ་ལོག་པ་སྟེ་སྤྲོས་པས་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་མྱང་འདས་འདུས་མ་བྱས་བདེན་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པ་དང༌། དབུ་མ་སྒོམ་རིམ་ལས། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་དག་པ་ཡིས། །རང་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་འདི། །ཤིན་ཏུ་ཡང་ནི་གྲུབ་པས་ན། །བརྟགས་པས་གཞན་དངོས་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཅེས་སྒོམ་དོན་དུ་གསལ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་དང་མཐུན་ཅིང༌། ཁྱད་པར་བསྟོད་ཚོགས་ལས་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དོན་རྩལ་དུ་བཏོན་ཅིང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཟབ་དོན་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་སྦྲེལ་བ་ལས་གཅིག་གིས་གཅིག་འགོག་པར་མི་མཛད་ཅིང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང༌། མདོ་སྡེ་དང་མདོ་སྡེ་འགལ་བར་སྨྲ་བ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བའོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་པས་མཚོན་ནོ། །དེས་ན་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་བཞག་པའི་ཐུབ་ཚུལ་གང་ཡིན་དེ་མི་དཀྲུགས་པར་ནན་ཏན་དུ་གདམས་པར་མཛད་པ་འདི་རས་སུ་མི་བོར་བར་ཐལ་མོ་སྦྱོར་བ་ལགས་སོ། །གཉིས་པ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གཉིས། བཤད་པ་མཚམས་སྦྱར་བ་དང༌། རྣམ་གཞག་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། དམ་ཆོས་བདེན་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་གསུངས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་ནས་གསུངས་ཏེ། ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པས་གཞན་ལ་མ་གསན་པར། །བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པར་མཛད། །གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་དེ་བཞིན་དོན་དམ་སྟེ། །བདེན་པ་གསུམ་པ་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ཀླུ་སྒྲུབ
Chinese
有人认为，所有这些都是一辆大车。为了断除显现的世俗谛的戏论，并直接展示胜义谛的实相，由于根基的不同，会产生粗细的差别。因此，佛陀所说的所有法门，其意趣都是一致的，即龙树论师等所持的大车。如《中论》云：“世尊说有我，及说无我时，佛为钝根者，说有及无我，诸法实相中，离有及离无。”因此，在初转法轮时，有远离有无二边的教诲。所有说诸蕴存在的说法，都是指显现而已。涅槃是唯一的真谛。诸佛所说的一切，都是为了舍弃剩余的虚妄。哪位智者不会明白这一点呢？因此，在二转法轮时，从色蕴到一切智智，都是世俗谛的剩余虚妄，即空性的自性，涅槃是唯一的无为真谛。在《中观修次第》中说：“如是智慧清净故，自性胜义此，极成故，不观待他物。”因此，在修道方面所阐明的内容与三转法轮相符。特别是，《赞集》突出了三转法轮的意义。在《菩提心释》中，也将三转法轮的意义与密咒的甚深意义结合起来，而不是互相排斥。圣无著
English
Some consider all of these to be one great vehicle. In order to cut off the elaboration of the conventional truth of appearances, and to directly show the reality of the ultimate truth, differences in the capacity of the recipients cause the arising of the coarse and the subtle. Therefore, all the Dharma doors spoken by the Victorious Ones have the same intention, which is the great vehicle held by Nagarjuna and others. As it is said in the Root Verses: "The Blessed One spoke of self, and also spoke of no-self. The Buddha spoke of existence and non-existence for those of dull faculties. In the reality of all dharmas, there is neither existence nor non-existence." Therefore, in the first turning of the wheel, there is the teaching of being free from the extremes of existence and non-existence. All statements that the aggregates exist are intended to refer only to appearances. Nirvana is the only truth. Whatever the Buddhas have spoken, is to abandon the remaining falsehoods. Which wise person would not understand this? Therefore, in the intermediate turning of the wheel, from form to omniscience, all the compounded remainders of conventional truth are abandoned, that is, the nature of emptiness, and Nirvana is spoken of as the one uncompounded truth. In the Stages of Meditation on the Middle Way, it says: "Thus, because of pure wisdom, this ultimate nature of oneself is extremely established, and does not depend on anything else." Therefore, what is clearly stated in terms of the meaning of meditation is in accordance with the final turning of the wheel. In particular, the Collection of Praises emphasizes the meaning of the final turning of the wheel. In the Explanation of the Mind of Enlightenment, it also connects the meaning of the final turning of the wheel with the profound meaning of mantra, without one negating the other. The noble Asanga
Tibetan
་ཞབས་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་རྣམ་གཞག་དངོས་ལ་ལྔ། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །མཚན་ཉིད་རྣམ་གྲངས་དང་བཅས་པ། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། ཤེས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་དག་ངོ་བོ་སྤྱིར་ནི་བཅོས་མ་བཅོས། །ཕལ་པའི་བློས་བཏགས་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་དོན། །བདེན་པ་དེ་དག་ལ་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོའི་འདོད་ཚུལ་ངོ་བོ་ངོས་འཛིན་མི་འདྲ་བ་མང་ཡང༌། སྤྱིར་ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་བཅོས་ཤིང་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང༌། དོན་དམ་བདེན་པ་མ་བཅོས་ཤིང་སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། བྱེ་བྲག་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལྟར་ན། འཇུག་པ་ལས། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་རྫུན་པར་ མཐོང་བ་ཡིས། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཡང་དག་མཐོང་ཡུལ་གང་དེ་དོན་དམ་སྟེ། །མཐོང་བ་རྫུན་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས། །ཞེས་པས། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་རེ་རེའང་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་གཉིས་གཉིས་འཛིན་པར་དམིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་རང་གར་འཇུག་པའི་བློས་རྙེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་སྔ་མ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་རིག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་བདེན་པར་བཟུང་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་བར་དུ་གཟུང་བ་ལྟར་དོན་བྱེད་ཅིང་བྱིས་པ་རྣམས་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་ལས། མ་རིག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བཅོས་མ་བདེན་པར་སྣང་དེ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་ཏེ། །བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཕྱི་མ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བར་འཇུག་པས་ན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་ན་དོན་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་བསླུ་བས་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ངེས་ཚིག་ནི། ངེས་ཚིག་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་བདེན། །གཅིག་ནི་དམ་པའི་དོན་དུ་བདེན་པའོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲ་དོན་
Chinese
足下。诸佛所说之法，真实依于二谛。即世俗谛与胜义谛。如是说。第二、真实建立分五：体性，词义，体相及分类，详细区分，知晓之必要。第一，彼等之体性，总的来说，是造作与非造作。凡夫之分别念所立与圣者之等持义。于彼等谛，各宗派之观点，体性之认识虽多有不同。然总的来说，大乘行者之观点，世俗谛是造作且增益的，胜义谛是非造作且不增益的。尤其各宗派论者之顶峰，随应成派之观点，入行论云：以见诸法皆虚妄，彼即获得二种体，所见真实即胜义，所见虚妄名世俗。如是说。色乃至一切种智之间的法，此等一一皆以执持自性或二种体性为目标。如此，孩童未经观察分析，自然而然生起之分别念所获得之体性为何，以及圣者以等持无分别之智慧所获得之体性为何。二者之前者称为世俗谛，无明是遮蔽见彼性之物，故名世俗。彼执持为真实，且于未证悟彼性之义前，如所执持般起作用，且不欺骗孩童，故名真实。如是说。彼性云：无明自性蔽彼性，由此所显虚妄谛，胜者说名世俗谛，虚妄之物皆世俗。如是说。后者称为胜义谛，圣者之等持无分别智慧，是如实入于实相，故名圣。因其成为行境，故于一切义与一切相皆不欺骗，故为真实。
English
At the feet (of the teacher). The Dharma taught by the Buddhas accurately relies on the two truths: the conventional truth and the ultimate truth. As it is said. Secondly, the actual establishment is in five parts: the nature, the etymology, the characteristics including the classifications, the detailed distinctions, and the necessity of knowing. Firstly, their nature, in general, is artificial and non-artificial. The meaning established by ordinary minds and the meaning of the samadhi of the noble ones. Regarding these truths, although there are many different views on the nature and recognition of the essence according to various philosophical schools, in general, according to the views of the Mahayanists, the conventional truth is fabricated and imputed, and the ultimate truth is unfabricated and unimputed. In particular, according to the view of the summit of the philosophical schools, the Prasangikas, the Bodhisattvacharyavatara says: 'By seeing all things as completely false, one obtains two kinds of entities. That which is seen as real is the ultimate, and that which is seen as false is called conventional.' Thus, each of these dharmas from form to omniscience is aimed at holding onto two natures or two entities. In this way, what is the nature that children obtain through their minds, which arise naturally without examination or analysis, and what is the nature that noble ones obtain through the non-conceptual wisdom of samadhi? The former of the two is called the conventional truth, because ignorance obscures the sight of suchness, it is called conventional. Because it is held as true and functions as it is held until the meaning of suchness is realized, and because it does not deceive children, it is called truth. As it is said in that very text: 'Ignorance by its nature obscures suchness, therefore it is conventional. That which appears as falsely true due to it, the Victorious One called conventional truth. Things that have become false are conventional.' So it is said. The latter is called the ultimate truth, because the non-conceptual wisdom of the noble ones' samadhi enters into reality as it is, it is called ultimate. Because it has become its object, it does not deceive in any meaning or aspect, therefore it is true.", }, { "original_tibetan": "ནི།", "chinese_translation": "是。", "english_translation": "is.