Tibetan
་པའི་བདག་མེད་པ་སྟེ། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། བདག་ཏུ་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་སྟེ། །འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། ཞེས་དང༌། སོར་ཕྲེང་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ནན་ཏན་དུ་བཙལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་བདག་དེ་ནི་མཐེ་བོ་ཙམ་དང༌། ཞེས་སོགས་ནས། བདག་ད་ནི་འདི་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་བརྙེས་ཏེ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་བཤད་དོ། །ཞེས་སོགས་དང༌། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོགས་དང༌། བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་འཁོར་ལོ་བར་ཐ་ངེས་དོན་ཡིན་མཉམ་ལ། གནས་སྐབས་སྤྲོས་པ་གཅོད་པ་དང༌། མཐར་ཐུག་གནས་ལུགས་སྟོན་པའི་ངེས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་ལྔ། ཐུན་མོང་དུ་བཞེད་པའི་ལུགས། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལུགས། འཕགས་པའི་བཞེད་པ་དང་སྦྲེལ་བ། དྲང་དོན་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཟློག་ཅིང་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དང་པོ་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་མཐུན། །འཁོར་ལོ་དང་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ངོས་ནས་བཞག་པས་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཤས་ཆེར་བསྟན་པ་ཐེག་ཆེན་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་མཐུན་པར་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་ནི། བར་པ་ངེས་དོན་ཐ་མ་དྲང་བའི་དོན། །གཙོ་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་རྣམས་ བཞེད། །ལུང་ཁུངས་དངོས་མེད་རིགས་པས་འཐད་པ་སྒྲུབ། །འཁོར་ལོ་བར་པ་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་དང༌། ཐ་མ་དྲང་བའི་དོན་གཙོ་ཆེར་བསྟན་པ་ཡིན་ཅེས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་བཞེད་ལ། མདོ་སྡེ་ནས་དེ་ལྟར་གསལ་བར་ཕྱེས་པའི་ལུང་ཁུངས་དངོས་ནི་མེད་ལ། དྲང་ངེས་འབྱེད་པའི་ལུང་སྤྱི་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་རིགས་པས་འཐད་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བར་པ་སྤྲོས་གཅོད་གནས་སྐབས་ངེས་པའི་དོན། །ཐ་མ་དོན་དམ་གཏན་འབེབས་མཐར་ཐུག་གི །ངེས་དོན་ཡིན་ཅེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལུགས། །ལུང་ཁུངས་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱེས་པ་དང༌། །འབྱེད་པར་ལུང་བསྟན་ས་གསུམ་འཕགས་པའི་ལུགས། །རིགས་པ་ནོར་བུ་སྦྱོང་སོགས་དཔེ་དོན་སྦྱར། །རང་བྱུང་དོལ་པོ་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་སོགས་ཕྱི་མ་གཙོར་བཞེད་གཞན་དག་སྔ་མའོ། །འཁོར་ལོ་བར་པ་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མཐར་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་གནས་སྐ
Chinese
是无有自性。如《解深密经》中说：“若执著于我，则不可行，此我非我所教于孩童。”又如《指鬘经》中说：“世尊们虽于一切法中精勤寻觅，然世间之我，如拇指许。”如是等说：“我今如是”之语，一切佛与声闻皆未曾得，乃至于成佛后，方为众生宣说。如是等。又如《楞伽经》中说：“宣说如来藏，非同外道所说之我。”如是等。不应执著于我。如是说等之义，确定了中期和末期法轮是了义，但暂时是断除戏论，究竟是显示实相的了义差别。第二，详细区分有五种：共同承认的宗派、说无自性的宗派、瑜伽行派、与圣者之见解相结合、遮止对不了义的邪分别并确立为一义。第一种是：最初一切都一致认为是不了义。初法轮是从世俗谛为主的角度安立，故多显现为不了义，对此大乘论者都一致承认。第二种是：中期为了义，末期为了义。说无自性者认为，中期法轮为了义，末期法轮为不了义。没有明确说明此点的经文依据，只是依靠总体的区分了义与不了义的经文，以理证来成立。第三种是：中期是断除戏论的暂时了义，末期是确定胜义的究竟了义。瑜伽行派认为，中期法轮是断除戏论的暂时了义，末期法轮是确定胜义的究竟了义。有佛陀亲自开示的经文依据，也有预言将要区分的第三地圣者的宗派。以理证如以宝珠洗涤等比喻来结合意义。让炯多吉、智悲光等以后者为主，其他则以前者为主。中期法轮是为了断除在见解方面执著边见的戏论，所以是暂时的。
English
is the absence of self. As it says in the *Saṃdhinirmocana Sūtra*: "It is not permissible to grasp at a self; this self I have not taught to children." And as it says in the *Aṅgulimālīya Sūtra*: "Although the Blessed Ones diligently searched for self in all dharmas, that worldly self is only the size of a thumb." And so on, saying, "The self is like this," all the Buddhas and Śrāvakas have not found it, but after attaining enlightenment, they taught it to sentient beings. And so on. And as it says in the *Laṅkāvatāra Sūtra*: "The teaching of the Tathāgatagarbha is not the same as the self spoken of by the Tirthikas." And so on. One should not be attached to the self. The meaning of these statements is that the middle and final turnings of the wheel of Dharma are definitive in meaning, but temporarily they cut off elaboration, and ultimately they show the difference in the definitive meaning of the nature of reality. Second, there are five distinctions: the commonly accepted system, the system that speaks of no self-nature, the Yogācāra system, combining with the views of the noble ones, and refuting wrong conceptions of the provisional meaning and establishing it as one meaning. The first is: at first, everything agrees that it is provisional. The first turning of the wheel of Dharma is established from the point of view of the conventional truth being the most important, so it is mostly shown to be provisional in meaning, and all the Mahāyāna speakers agree on this. The second is: the middle is definitive, the last is provisional. Those who speak of no self-nature say that the middle turning of the wheel of Dharma is definitive, and the last is shown to be mostly provisional in meaning. There is no actual scriptural source that clearly explains this from the sutras, but it is established by reasoning based on general scriptures that distinguish between definitive and provisional meanings. The third is: the middle is the provisional meaning of cutting off elaboration, the last is the ultimate definitive meaning of establishing the ultimate. The Yogācāra system says that the middle turning of the wheel of Dharma is the provisional meaning of cutting off elaboration, and the last is the ultimate definitive meaning of establishing the ultimate. There is a scriptural source that the Victorious One himself revealed, and there is also the system of the noble ones of the third ground who prophesied that they would distinguish it. The meaning is combined with reasoning such as the analogy of polishing a jewel. Rangjung Dorje, Drimé Özer, and others mainly accept the latter, while others accept the former. The middle turning of the wheel of Dharma is temporary because it cuts off the elaboration of clinging to extremes in the view.