Tibetan
་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལ། རྩ་ཤེ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་བསླུ་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང༌། བསླུ་མེད་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་སམ། སྣང་ལུགས་དང༌། གནས་ལུགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེའོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་ནི། སྣང་ལུགས་འཁྲུལ་པ་འགྲོ་བློའི་སྣང་བ་སྟེ། །མ་འཁྲུལ་ལམ་དང་འབྲས་བུར་ཕལ་ཆེར་བཞེད། །སྐྱེ་འཕགས་འཇིག་རྟེན་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །དོན་དམ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་མཚན་ཉིད་གསུམ། །ཆོས་ཅན་སྒོ་ནས་བཅུ་དྲུག་སོགས་སུ་དབྱེ། །སྣང་ལུགས་ལའང་འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྣང་ལུགས་འཁྲུལ་པ་ནི། འགྲོ་བློར་འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་འཛིན་འཁྲུལ་ཤེས་སུ་ཤར་བ་ཇི་སྙེད་པ་སྟེ། བསླུ་བ་དང་མི་བདེན་པས་དམྱལ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་བསམ་བརྗོད་དུ་སྣང་ཚད་ བློའི་རི་མོས་བཏགས་པ་ཡིན་པས་དོན་ལ་མ་རེག་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་བཤད་དོ། །དེའང་འབྱུང་བ་བཞི་སོགས་སྣང་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལྟ་བུ་སྣང་ལ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག །མ་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་གཉིས། འབྲས་བུ་ལས་མ་འཁྲུལ་པ་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ་གོང་དུ་འགྱུར་བས་མི་རྟག་ཀྱང་གཤིས་ཀྱི་སར་བགྲོད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མ་འཁྲུལ་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་མ་འཁྲུལ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་སྐུ་དང་བཅས་པ་འོག་མིན་ན་བཞུགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཕལ་ཆེར་རང་རྒྱུད་པས་བཞེད་ཅིང༌། དེའང་ལུགས་འདིའི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་བཞེད་པ་ནི་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་རྣམས་རང་གི་སྣང་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ལ། ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་ཤེས་ལ་དེ་རྣམས་རང་གི་སྣང་ཡུལ་ལའང་འཁྲུལ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་མི་བཞེད་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་ལོག་པར་ཁས་ལེན་ཅིང༌། རང་གིས་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་མི་འདོད་ཀྱང་དེ་ལ་ཐུག་པ་ཡིན་པས་ཕྲ་བའི་གནས་ཡིན་ཅེས་མཚན་ཉིད་པ་ཕྱི་མ་རྣམས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་སྐྱེ་འཕགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ནི། ཆུ་ཟླ་དང་སྒྲ་བརྙན་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་དག་ནི་རྫུན་པ་དང་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས
Chinese
僅此而已，如是說。對此，《中論》中說：「世俗諦與勝義諦。」如是，可欺騙之法為世俗諦，不可欺騙為勝義諦。或從顯現方式與安住方式的角度，可分為世俗諦與勝義諦二者。第二，各自的區別是：顯現方式的錯亂是行者心識的顯現。大多認為不欺騙的是道與果。生者與聖者、世間瑜伽士是世俗諦，勝義諦的本質無別，有三種特徵。從有法方面可分為十六種等。顯現方式也有錯亂與不錯亂兩種。第一，錯亂的顯現方式是：在行者心識中，無論顯現出多少錯亂的顯現、錯亂的執著、錯亂的意識，都是因為欺騙和不真實，從地獄到佛陀之間，所有能被思考和言說的顯現，都是心識的圖畫所安立的，因此沒有觸及到真實，所以說是錯亂的。其中，四大等顯現且能起作用的是真實的世俗諦，如二月顯現般，顯現卻不能起作用的是虛假的世俗諦。不欺騙的世俗諦有兩種：從果上來說，不欺騙的是道的智慧，具備功德，不斷向上提升，雖然是無常的，但相對於趨向本性之地來說是不欺騙的。獲得果位而不欺騙的是佛陀的智慧，具備色身，安住在色究竟天。這些大多是自續派所主張的。而且，此宗認為真實的世俗諦，是指從能見的角度，對於相續中的色、聲等所執著的根識現量，認為對自己的顯現境是不欺騙的。但應成派則認為，要知道這些對於自己的顯現境也是欺騙的，因此不主張真實的世俗諦。如果承認是世俗諦，就承認是虛假的。是否認為是自性成立也取決於此，因此這是細微之處，後來的名相學者如是說。或者，可以分為生者與聖者的世俗諦兩種。第一種是水中的月亮和聲音的影像等，因為這些是虛假的和欺騙的法，即使是孩童也能完全理解。第二種是孩童們。
English
That's all. It is said so. On this, the Root Wisdom says: "The conventional truth of the world, and the truth of the ultimate meaning." As such, the deceptive dharma is the conventional truth, and the non-deceptive is the ultimate truth. Or, from the perspective of appearance and the way of abiding, the conventional and ultimate truths are divided into two. Second, the distinctions of each are: The mistaken appearance is the appearance of the mind of the traveler. It is mostly held that the non-deceptive is the path and the fruit. Beings and noble ones, worldly yogis are conventional truth, the essence of ultimate truth is inseparable, with three characteristics. From the aspect of the subject, it can be divided into sixteen kinds, etc. Appearances also have two kinds: mistaken and non-mistaken. First, the mistaken appearance is: In the mind of the traveler, however many mistaken appearances, mistaken attachments, and mistaken consciousnesses arise, because of deception and untruth, from hell to Buddha, all appearances that can be thought and spoken are established by the drawings of the mind, therefore they do not touch reality, so they are said to be mistaken. Among them, the four elements, etc., that appear and can function are the true conventional truth, like the appearance of two moons, the appearance that cannot function is the false conventional truth. There are two kinds of non-deceptive conventional truth: From the fruit, the non-deceptive is the wisdom of the path, possessing qualities, constantly rising upwards, although it is impermanent, it is non-deceptive in relation to progressing to the ground of nature. Obtaining the fruit and not being deceived is the wisdom of the Buddha, possessing the form body, residing in Akanishta. These are mostly asserted by the Svatantrika. Moreover, this school believes that the true conventional truth refers to the sense consciousnesses that grasp forms, sounds, etc., in the continuum of those who see from this side, believing that they are not deceived by their own appearing objects. However, the Prasangika believes that these are also deceptive to their own appearing objects, therefore they do not assert the true conventional truth. If it is admitted to be conventional truth, it is admitted to be false. Whether or not it is believed to be self-established also depends on this, therefore this is a subtle point, as the later logicians said. Or, it can be divided into two kinds of conventional truth: beings and noble ones. The first is the moon in the water and the reflection of sound, etc., because these are false and deceptive dharmas, even children can completely understand them. The second is the children.