Tibetan
་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་པས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མ་དཔྱད་པའི་ངོར་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བདེན་པ་གཉིས་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བཞེད་དེ། དེའང་གཅིག་ཡིན་ན་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའང་རྟོགས་པས་འབད་པ་མེད་པར་གྲོལ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་དམ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་རམ། ཀུན་རྫོབ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ཡང་དབྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བའི་དམིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་སོགས་སྐྱོན་མང་དུ་འཇུག་ལ། ཐ་དད་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམ་རྟོགས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ལ་མངོན་ཞེན་སྤང་མི་ནུས་པའམ། དོན་དམ་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་སོགས་གནོད་བྱེད་མང་དུ་འཇུག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དགོངས་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། འདུ་བྱེད་ཁམས་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་ནི། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་ཐ་ དད་ཉིད་དུ་གང་རྟོགས་པ། །དེ་དག་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཞུགས་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོའི་འདོད་ཚུལ་ནི། བཅོམ་དང་བསལ་ན་དེར་འཛིན་འདོར་རུང་དང༌། །མི་འདོར་རགས་དངོས་ཤེས་རྒྱུན་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །ཆ་མེད་དོན་དམ་བདེན་པ་བྱེ་སྨྲའི་ལུགས། །སྤྱིར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཙམ་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁས་ལེན་ཏེ། དེའང་ཉན་ཐོས་པ་ནི། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །ཞེས་འཇོམས་བྱེད་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པས་བཅོམ་པ་དང་རྫས་ཀྱི་ཆོས་བློས་སོ་སོར་བསལ་བ་ན་དེའི་བློ་མི་འཇུག་པས་འདོར་དུ་རུང་བ་བུམ་པ་དང༌། དེའི་ནང་གི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། བཅོམ་གཞིག་གིས་དེའི་བློ་མི་འདོར་བར་ཤེས་པ་རང་དབང་དུ་བསྐྱེད་པ་གཟུགས་སྒྲ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀའང་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་ལ་བདེན་པར་འཇོག་གོ །མདོར་ན་རགས་པའི་དངོས་པོ་དང་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དང༌། དངོས་པོའི་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དོན་དམ་བདེན་པར་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་འདོད་དོ། །དོན་དམ་དོན་བྱེད་ནུས་དང་མི་ནུས་ཀྱི། །རང་དང་སྤྱི་མཚན་མདོ་སྡེ་པ་ཡི་ལུགས། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། དོན་དམ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང
Chinese
因为是解脱，所以不可说是既一又异。如是说，在未经观察的层面，仅在名言上，二谛是自性相同而体性相异，而在胜义上，本体既不可说是一，也不可说是异。如果是一，那么孩童们也会像了知世俗谛一样了知胜义谛，因此会无需努力便获得解脱。如果胜义谛和世俗谛一样没有差别，成为完全清净的因，或者像世俗谛一样，胜义谛也会成为各种差别和增长一切烦恼的对境，这样会产生很多过失。如果是异，那么瑜伽士们即使了悟胜义谛，也无法断除对世俗的执着，或者胜义谛会成为不是世俗的法性等等，会产生很多损害。因此，《解深密经》中也说：“行蕴界与胜义之体性，是一与异离戏之体性，谁若执著一与异之体性，彼等即是未如实而趣入。”如是说。第五，各宗派的观点：摧毁与破除，彼执可舍与不可舍，粗分事物与识流是世俗，无分是胜义，这是有部宗的主张。一般而言，一切宗派都承认二谛的分类，其中声闻部认为：“何者以摧毁与智慧，另行破除，彼之智慧不容纳，如瓶水般是世俗，胜义之有异于此。”意思是说，用锤子等摧毁，或者用智慧将物质的法分开破除时，智慧不容纳，可以舍弃的是瓶子和其中的水等，这是世俗；摧毁和破除不能舍弃智慧，能自主产生知识，执持色声等是胜义。二者都存在于各自的体性中，这被认为是真实。总之，粗分的事物和识流是世俗，无分的刹那意识和无分的微尘是有部宗认为是胜义谛。胜义是能起作用与不能起作用的，自相与共相是经部宗的观点。《释量论》中说：胜义是能起作用的。
English
Because it is liberation, it cannot be said to be either one or different. As it is said, on the level of non-examination, merely in name, the two truths are the same in nature but different in characteristics, and in the ultimate sense, the essence cannot be said to be either one or different. If they were one, then children would also understand the ultimate truth like understanding the conventional truth, and thus they would be liberated without effort. If the conventional were the same as the ultimate, it would be the cause of complete purity, or if the ultimate were like the conventional, it would become the object of various distinctions and increasing all afflictions, which would lead to many faults. If they were different, then even if yogis realized the ultimate, they would not be able to abandon their attachment to the conventional, or the ultimate would become something that is not the nature of the conventional, which would lead to many harms. Therefore, the *Saṃdhinirmocana Sūtra* also says: "The aggregates realm and the nature of the ultimate are the nature of being free from one and different. Those who grasp the nature of one and different have entered incorrectly." So it is said. Fifth, the views of various schools: What is destroyed and refuted, the grasping of which can be abandoned or not, gross objects and streams of consciousness are conventional, indivisible is ultimate, this is the view of the Vaibhāṣika school. In general, all schools of philosophy acknowledge the classification of the two truths. The Śrāvakayāna school believes: "What is destroyed and refuted by wisdom, the wisdom of which does not accept, like a pot of water is conventional, the existence of the ultimate is different from this." This means that when something is destroyed by a hammer or the like, or when the dharma of matter is separated and refuted by wisdom, the wisdom does not accept it, and what can be abandoned is the pot and the water in it, which is conventional; destroying and refuting cannot abandon wisdom, and the ability to independently generate knowledge, grasping form and sound, etc., is ultimate. Both of these exist in their respective natures, which is considered to be true. In short, gross objects and streams of consciousness are conventional, and indivisible moments of consciousness and indivisible atoms of matter are considered by the Vaibhāṣikas to be the ultimate truth. The ultimate is capable of functioning or not, and self-characteristics and general characteristics are the views of the Sautrāntika school. The *Pramāṇavārttika* says: The ultimate is capable of functioning.