Tibetan
ས་ཅད་བདེན་ཞེན་མེད་པ་ཆུ་ཟླའི་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས། འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་གཞི་མེད་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོར་ཤེས་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བློ་རྟོག་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བ་ན་དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཤིས་དེ་ལྟར་གནས་པའི་དོན་དམ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་དོན་དམ་རྟོགས་པའི་བློ་ཞེས་བྱའོ། །སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དོན་དམ། དེ་རྟོགས་པས་དོན་དམ་བདེན་པ་རྟོགས་པར་བཞེད་དོ། །དེའང་བདེན་པ་གཉིས་རྭ་ལྟར་ཐ་དད་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟར་མཐོང་དུས་ཟླ་གཟུགས་སྣང་བའི་ཆ་ནས་ཀུན་རྫོབ། ཟླ་བ་བདེན་པར་མེད་ པའི་ཆ་ནས་དོན་དམ། དེ་གཉིས་རྫིང་བུའི་ཆུ་དེར་མེད་ལ་སྣང་བར་ངོ་བོ་གཅིག་པ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དོན་དམ་ཟུང་འཇུག །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ནི། །ཡོངས་གྲུབ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་གཞན་སྟོང་ལུགས། །ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང༌། དོན་དམ་ནི་ཡོངས་གྲུབ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱེད་པ་དབུ་མ་གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཏེ། དེའང་ཀུན་མཁྱེན་དོལ་པོ་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་མི་བདེན་པ་རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་ཤིང་གཞན་དབང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བདེན་པ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་རྟག་བརྟན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་བཞེད། གསེར་མདོག་པཎ་ཆེན་ནི་སྔ་མ་གཉིས་སེམས་ཙམ་པའི་སྐབས་སུ་སྨོས་པ་དང་མཚུངས་ཤིང༌། ཕྱི་མ་དོལ་པོ་དང་དོན་མཚུངས་སོ། །རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱི་བཞེད་པ་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། ཇོ་ནང་རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོས། དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཟུང་འཛིན་སོགས་གཉིས་སྣང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་གཉིས་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པ་ནི་དོན་དམ་དུ་འཇོག་པས། དོན་དམ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཙམ་ལ་མི་འཇོག་པར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྤྲོས་པས་དབེན་པའི་རིག་པ་ལ་འཇོག །དེས་ན་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལས། གཞན་དབང་ནི་འཁྲུལ་སྣང་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་བརྟགས་དེ་ལ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཡོངས་གྲུབ་ནི་ཤེས་པ་དེ་གཟུང
Chinese
通达一切事物皆无实执，如水中月般的自性之后，了知错觉的显现仅是无根的显现，而无自性之体性。当有和无等分别念消融于法界时，便称为证悟了胜义谛之实相。证悟了如是安住之胜义谛，便称为证悟胜义谛之智慧。如罗睺罗赞颂圣母般云：“言思表达皆不及，度母乃是般若波罗蜜，不生不灭如虚空，各自证知智慧行境，三世诸佛之母我顶礼。”如是各自以自证智慧而为胜义谛。证悟此即认为证悟了胜义谛之真谛。然二谛并非如牛角般相异，如俗谛之实相，如水中之月，见其月影显现之分是为俗谛，月亮无有真实存在之分是为胜义谛，二者如池塘之水，无而显现，体性一味，故真谛无别，胜义双运。未能如是了悟之智，便称为证悟二谛。如是等等宣说。遍计所执、依他起为俗谛，胜义谛乃是圆成实自证智慧，此乃他空宗之观点。遍计所执和依他起是俗谛之真谛，胜义谛则是圆成实自证智慧，此乃中观他空宗之宗义。其中，全知多罗那他认为，遍计所执在俗谛中也不真实，如同梦境一般，依他起仅在名言上成立，而圆成实则是常恒且真实成立的。金色班智达认为，前两者与唯识宗所说相同，后者则与多罗那他的观点相同。胜乐金刚自在足之观点将在后文阐述。觉囊大尊主认为，一切包含能取所取等二取之法皆是世俗谛，胜义谛则是远离二取之胜义智慧自证，因此，胜义谛并非仅指远离戏论，而是指远离能取所取之戏论的觉性。因此，在三种自性中，依他起是具有错觉显现的识，遍计所执是显现于此的错觉，而圆成实则是识
English
Having understood that all things are without clinging to reality, like the nature of a moon in water, and knowing that the appearance of delusion is merely an appearance without a basis and without inherent existence, when thoughts of existence and non-existence dissolve into the expanse, it is called realizing the ultimate truth. Realizing that very ultimate truth that abides in such a way is called the wisdom of realizing the ultimate truth. As Rāhula praised the Mother: "Ineffable, unthinkable, inexpressible, gone beyond wisdom, unborn, unceasing, the very nature of space, the object of the wisdom of individual self-awareness, homage to the mother of the Buddhas of the three times!" Thus, the wisdom of individual self-awareness is the ultimate truth. It is considered that realizing this is realizing the truth of the ultimate truth. Moreover, the two truths are not as different as horns; the reality of conventional truth is like the moon in water. When the moon's reflection is seen, it is conventional truth. The fact that the moon does not truly exist is ultimate truth. These two are like the water in a pond, appearing without being there, with one essence. Therefore, the truths are inseparable, the union of ultimate truth. The mind that does not understand this is called the realization of the two truths. Thus, and so on, it is said. The imputed and the dependent are conventional truth, while the perfected is self-aware wisdom, according to the other-emptiness system. The imputed and the dependent are the truth of conventional truth, and the ultimate truth is the perfected self-aware wisdom, according to the proponents of Madhyamaka other-emptiness. Furthermore, Omniscient Dolpopa considers that the imputed is not true even in conventional truth, like a dream, and the dependent is true only nominally, while the perfected is considered to be permanent, stable, and truly established. The great golden-colored Paṇḍita considers that the first two are the same as those mentioned in the context of Cittamātra, and the latter is the same in meaning as Dolpopa. The view of the Lord of Conquerors, Rangjung Dorje, will be explained later. Jōnang Jetsun Chenpo says that all phenomena included in the dualistic appearances of objects and non-objects, grasping and being grasped, are conventional truth, and the self-aware wisdom of the ultimate expanse, empty of two, is established as ultimate truth. Therefore, ultimate truth is not merely the absence of elaboration, but the awareness that is devoid of the elaboration of grasping and being grasped. Thus, among the three characteristics, the dependent is the consciousness with illusory appearances, the imputed is the illusion appearing to it, and the perfected is the consciousness
Tibetan
་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་འཁྲུལ་པས་སྟོང་ཞིང་རང་རིག་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པ་འདི་ཡིན་པས། ཀུན་བརྟགས་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བཞག་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་གཏན་ནས་མེད་པ་དང༌། གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ལ་དོན་དམ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པའོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ་དོལ་པོ་པའི་དགོངས་པའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་པའོ། །སྔགས་སུ་ཁྱད་ཆོས་ལྷག་པོ་དག་གིས་བརྒྱན། ཁྱད་པར་ཀུན་རྫོབ་གཟུང་འཛིན་སྣང་བ་སྟེ། །བདེན་པ་མེད་སྣང་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་བརྗོད། །དོན་དམ་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དེ། །དེ་ཡི་བདེན་པ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྔགས་སུ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བཞེད་ཚུལ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སོ་སོའི་སྟེང་དུ་ཁྱད་ཆོས་ལྷག་པོ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ལྟ་བ་དག་གིས་བརྒྱན་པར་བཤད་ལ། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས། ཟབ་གསལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། དེའང་ཀུན་རྫོབ་འཁོར་བ་ནི་ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་དུ་སྣང་བ་ལྟར་མེད་སྣང་གློ་བུར་བ། །དོན་དམ་སེམས་ཟབ་གསལ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཐག་པ་དངོས་དང་འདྲ་བ། འཁྲུལ་པ་ཅན་ལ་འཁོར་བ་ནི་གློ་བུར་བའི་ཤེས་པས་ཐག་ཁྲར་སྦྲུལ་འཛིན་དང་འདྲ་བ། མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ནི་གློ་བུར་གྱི་ཤེས་པ་སངས་པས་སྦྲུལ་འཛིན་ལོག་ནས་ཐག་པའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ། འཁོར་བའི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཐག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྦྲུལ་མིན་པར་རང་གི་ཆོས་སུ་གནས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁོར་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་ནི་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཟབ་པ་དང་འཁོར་བར་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་གསལ་ལ་མ་འགག་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཀྱང་རྟེན་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པ་དང༌། གསལ་བར་སྣང་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། གསལ་བའི་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུ། བདེ་བའི་རང་བཞིན་ལོངས་སྐུ་སྟེ། དེ་དག་ནི་གསལ་བ་ཡིན་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱང་མེ་ལོང་དང་མེ་ལོང་གི་གསལ་བ་ལྟར་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གནས་པར་བཞེད་དོ། །ཁྱད་པར་ཀུན་མཁྱེན་རང་བྱུང་ཞབས་ནི། ཀུན་རྫོབ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་ སྣང་བ་སྟེ་དོན་ལ་མེད་བཞིན་དུ་རྟོག་པས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་སྣོད་བཅུད་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་དང་བདེན་པ་ནི་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་གསུངས་པས་བློ་འཁྲུལ་པའི་ངོར་བདེན་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་
Chinese
因此，由于能执与所执二取的错觉而空，却不空于自明之体性。胜义谛只是假立的名言和术语，实际上根本不存在。依他起在世俗中存在，但在胜义中不存在。圆成实在胜义中存在。 以上是多波巴的观点。密法以殊胜的特点来庄严。特别是，世俗是能取所取显现，被描述为无实显现，如水月。胜义的体性是十八空性。它的真谛是无二智慧。密法中，两种真谛的观点是在各自的中观见解之上，以殊胜的特点，如能所、坛城、轮和对大乐的观点来庄严。导师智足说：“甚深光明无二的见解。”也就是说，世俗轮回就像在花纹绳子上显现蛇一样，是无实显现的突发性。胜义心甚深光明无二就像绳子本身。对于有错觉的人来说，轮回就像突发性的意识在花纹绳子上执着为蛇。现证涅槃就像突发性的意识清醒后，蛇的执着消失，看到绳子的自性。轮回的心自性涅槃就像绳子自性不是蛇，安住于自己的法性。轮回自性本空，自性涅槃的意义是轮回的自性甚深，以及仅仅显现为轮回的光明不灭，它的自性也是能依所依的坛城。显现光明的觉性也是大乐无间断的自性。光明的自性是化身，安乐的自性是报身。这些是光明，而这两者也像镜子和镜子的光明一样，安住于双运。特别是，全知让炯多吉说，世俗是能取所取的 显现，实际上并不存在，但由于分别念而普遍假立，如器情等显现，而真谛是显现却无自性，如水中的月亮，因此在错乱的心识面前只是真谛。胜义谛是内空性等十八空性的解释的自性空性，以及
English
Therefore, it is empty of the illusion of the two graspers, the grasper and the grasped, but not empty of the nature of self-awareness. The ultimate truth is merely established by conventions and terms, but in reality, it does not exist at all. The dependent arising exists in the relative truth, but not in the ultimate truth. The perfectly established exists in the ultimate truth. This is said to be the view of Dolpopa. Mantra is adorned with special characteristics. In particular, the relative is the appearance of grasping and being grasped, described as an unreal appearance, like the moon in water. The nature of the ultimate is the eighteen emptinesses. Its truth is non-dual wisdom. In Mantra, the view of the two truths is adorned with special characteristics on top of the respective Madhyamaka views, such as the view of subject and object, mandala, wheel, and great bliss. The teacher Yeshe Zhabs said, "The view of profound clarity and non-duality." That is, relative samsara is like a snake appearing on a variegated rope, an unreal and sudden appearance. The ultimate mind, profound clarity and non-duality, is like the rope itself. For those with delusion, samsara is like the sudden consciousness grasping a snake on a variegated rope. Manifesting nirvana is like the sudden consciousness awakening, the grasping of the snake disappearing, and seeing the nature of the rope. The mind of samsara, naturally nirvana, is like the rope not being a snake by nature, abiding in its own dharma. The emptiness of samsara's nature is the meaning of naturally being nirvana, which is that the nature of samsara is profound, and the clarity that merely appears as samsara is unceasing, and its nature is also the mandala of support and supported. The consciousness that appears clearly is also the nature of great bliss without interruption. The nature of clarity is the nirmanakaya, and the nature of bliss is the sambhogakaya. These are clarity, and these two also abide in union like a mirror and the clarity of a mirror. In particular, the Omniscient Rangjung Dorje said that the relative is the appearance of grasping and being grasped, which does not actually exist, but is universally imputed by conceptual thought, such as the appearance of the environment and beings, and the truth is that it appears but has no self-nature, like the moon in water, so it is only the truth in the face of a confused mind. The ultimate truth is the emptiness of nature, which is the explanation of the eighteen emptinesses, such as the emptiness of inner emptiness, and