Tibetan
འཆིང་གྲོལ་དང༌། ཤར་བྱ་ཤར་བྱེད་དུ་མ་གྲུབ་པས། སེམས་སྡེ་ལྟར་རྩལ་དང་རོལ་པར་སྣང་བར་མི་བཞེད་ཅིང༌། ལྟོས་གྲུབ་དང༌། ཡོད་མེད་དང༌། ཡིན་མིན་དང༌། དག་མ་དག་གང་དུའང་མི་དཔྱོད་པར་ཡེ་གྲོལ་ཕྱོགས་འབྱམས་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་ན་བཞི་སྟེ། དང་པོ་ཀློང་ནག་པོ་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་ནི། རང་བྱུང་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་འགྱུར་མེད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཕྱོགས་ཆར་མེད་པས་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་གཉིས་ཀར་མི་ལྟོས་པར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ཀློང་ཁྲ་བོ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྨྲ་བ་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་སྣང་བ་རྣམས། ཡིན་སྣ་ཚོགས་རང་ཤར་དུ་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན་དང་རོལ་པ་ལ། མིན་ཕྱོགས་མེད་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་ཤར་བ་རོལ་པ་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པར་འདོད་པའོ། །གསུམ་པ་ཀློང་དཀར་པོ་སེམས་སུ་སྨྲ་བ་ནི། རང་བྱུང་རིག་པའི་ངང་ལས་ཕྱི་སྣང་བ་དང༌། རང་རིག་པར་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རོལ་པ་སྟེ། སྣང་བ་དང་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ་བས་བྱར་མེད་དུ་ཀ་ནས་དག་སྟེ་གནས་ལུགས་ལ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་འདོད་པའོ། །བཞི་པ་ཀློང་རབ་འབྱམས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཟློ་བ་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་ལས་ སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ལ། མི་སྣང་བར་གནས་ལུགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་འདོད་པའོ། །དེ་དག་ལ་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཞིབ་ཏུ་བྱེད་ན་བཅུ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང༌། དེ་དག་བསྡུ་ན། རོལ་པ། རྒྱན། ཆོས་ཉིད། བྱ་བྲལ་གྱི་ཀློང་བཞིར་བསྡུ་བ་སོགས་མང་དུ་མཆིས་སོ། །གསུམ་པ་མན་ངག་སྡེའི་དབྱེ་བ་ནི། མན་ངག་ཁ་འཐོར་ཁ་གཏམ་རྒྱུད་རང་གཞུང༌། །ཕྱི་མའི་བྱེ་བྲག་སྙན་བརྒྱུད་བཤད་རྒྱུད་ལ། །ཕྱི་ནང་གསང་བ་ཡང་གསང་བླ་མེད་སྐོར། །སྔ་མ་གཉིས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མན་ངག་སྡེའི་ལྟ་བ་ནི། གདོད་མ་ཉིད་ནས་གྲོལ་ཞིང་ཀ་ནས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཉི་ཚེ་བའི་བལྟ་བྱའི་ཡུལ་དང༌། ལྟ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་ཆད་པས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དང༌། རྟོགས་མ་རྟོགས་སུ་བསྒྲུབས་པའི་ལྟོས་གཞི་དང༌། ལྟོས་པའི་ཆོས་ལས་ལོག་པས། ངང་གི་ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཆ་ནས་ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་མཉམ་ཞིང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བཏགས་པ་ལས། དེར་འཛིན་གྱི་བསམ་བརྗོད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པས་ན། བློ་དང་ཡིད་དཔྱོད་ལས་འདས་པའི་དོན་གནད་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པའི་མེ་བཙའ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་གསུམ། དང་པོ་ཁ་འཐོར་ནི། བློ་ལས་འདས་པའི་
Chinese
由于没有成立束缚与解脱，以及显现者与显现之作用，因此不像心部那样认为有力量和游舞的显现，不对待成立与不成立，存在与不存在，是与不是，清净与不清净作任何评判，而是将之确定为原始解脱的广大无边的状态。如果细分，则有四种：第一种，主张空性黑暗无有原因，认为自生本初的智慧本身是不变的，超越原因和条件，其自性没有局限性，因此不依赖于有法和法性两者。第二种，主张空性杂色多样，认为自生智慧本身的游舞显现，是各种各样的显现自生，是法性的庄严和游舞，而非无有局限性，普遍显现的游舞超越了破立。第三种，主张空性白色为心，认为从自生觉性的状态中，外在显现和自明觉显现的一切都是心的游舞，显现和因缘在自身解脱，因此从一开始就是清净的，在实相上是无法证成的。第四种，主张空性广大周遍于因果，认为从自生智慧的状态中，显现的一切法，显现时由心来了解，不显现时由实相来了解。如果对这些进行详细的内部划分，则有十二种。如果将这些归纳起来，可以归纳为游舞、庄严、法性、无为这四种空性等等。第三，诀窍部的分类是：诀窍零散口诀，口头传承，续部自释；后者的分支是耳传和讲解传承；分为外、内、秘密、极密无上等类别。有别于前两者，诀窍部的见解是：对于从原始就解脱，从一开始就清净的法性，由于将之划分为片面的所观对境和能观的意识，从而产生了迷惑与不迷惑，证悟与不证悟的建立，脱离了依赖的基础和所依赖的法，从自性的角度来说，能知所知的主客体两者都不是真实的，而是平等的，只是名言安立而已，因此，由于完全超越了对此的执着思维，所以就像是直击要害的艾灸一般，是超越了理性和思维的要点。对此进行分类，则有三种。第一，零散诀窍是超越了理性的
English
Since there is no establishment of bondage and liberation, and the appearance of the appearing and the act of appearing, it is not considered like the Mind Series to appear as power and play. Without judging in any way whether it is dependent origination, existence or non-existence, being or non-being, purity or impurity, it is established as the vast and boundless state of primordial liberation. If divided specifically, there are four types: The first, asserting the black expanse as without cause, considers that self-originated, innate wisdom itself is unchanging, beyond cause and condition, its nature without limitation, therefore not relying on both the qualified and the nature of reality. The second, asserting the variegated expanse as diverse, considers that the appearances of the play of self-originated wisdom itself are various appearances arising spontaneously, the adornment and play of the nature of reality, and the play that arises without limitation, universally, is beyond affirmation and negation. The third, asserting the white expanse as mind, considers that from the state of self-originated awareness, all external appearances and self-awareness appearances are the play of mind. Appearances and conditions are liberated in their own place, therefore it is pure from the beginning, and in reality, it is impossible to prove. The fourth, asserting the all-encompassing expanse as engaging with cause and effect, considers that from the state of self-originated wisdom, all phenomena that appear are known by mind when they appear, and when they do not appear, they are known by reality. If these are divided internally in detail, there are twelve types. If these are summarized, they can be summarized into the four expanses of play, adornment, nature of reality, and non-action, and so on. Third, the classification of the Instruction Series is: scattered instructions, oral transmissions, tantras, and self-commentaries. The divisions of the latter are the whispered lineage and the explained lineage. They are divided into outer, inner, secret, most secret, and unsurpassed categories. Distinguished from the former two, the view of the Instruction Series is: For the nature of reality that is liberated from the beginning and pure from the beginning, because it is divided into the object to be seen and the consciousness that sees, there is the basis for establishing delusion and non-delusion, realization and non-realization, turning away from the basis of dependence and the dharma that is depended upon. From the aspect of the nature of being, both the object of knowledge and the knower are not truly equal, but are merely nominal designations. Therefore, because it completely transcends the clinging thoughts about this, it is like moxibustion that strikes the vital point, a key point that transcends intellect and thought. These are divided into three. First, scattered instructions are beyond the intellect.