Tibetan
་བའི་དོན་བཤད་ན། རིག་པ་སྤྲོས་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་ལྷག་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་སྣང་བ་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་འདོད་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱང་སྣང་སྟོང་ཕྱོགས་རེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་དུ་དབྱེར་མེད་ཅེས་བརྗོད་ནའང་དེར་འཛིན་པའི་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དབྱེར་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའོ། །འདིར་ལྷག་པའི་སྐྲ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་ཚུལ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིག་ཀྱང་རྟོག་གེ་དང་རིག་པ་ལྟར་སྣང་གིས་གཏན་ལ་མི་ཕེབ་པས། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་བཞིས་ གཏན་ལ་འབེབས་པ་སྟེ། དེའང་དང་པོ་རྟོགས་པ་བཞིའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པ་ནི། འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་སྣང་ཞིང་ཞེན་པའི་གཉིས་འཛིན་གྱི་བློའི་ཞེན་པ་དེ་གཞལ་བྱར་བྱས་ནས། འཇལ་བྱེད་རྒྱུ་གཅིག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔ་མ་སྔ་མས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་གྲུབ་མཐའི་ཞེན་ཆ་དེ་དང་དེ། གཏན་ཚིགས་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་གཞལ་བྱང་བྱས་ནས་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་དང༌། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། མངོན་སུམ་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་གཞལ་བར་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར། རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད། རོལ་པ་འགག་མེད། ངོ་བོ་དབྱེར་མེད། མཚན་ཉིད་བློ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་གྲུབ་མཐའོ། །ཇི་ལྟར་གཞལ་ན། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་སོ་ཅོག་ཆོས་ཅན། སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་རྒྱུ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པ་ལས་འཁོར་འདས་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་རྒྱུ་གཅིག་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་མདངས་ཆོས་ཅན། རོལ་པ་འགག་མེད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། མཚོན་དུ་མེད་པའི་ཡི་གེ་ཨ་ཉིད་མཚོན་བྱེད་ཡི་གེ་དུ་མར་སྣང་བས་མཚོན་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་རོལ་པ་འགག་མེད་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཚིག་ལ་སྔ་ཕྱི་བྱུང་ཡང༌། དེ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་མཐུས། དེ་ཉིད་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས
Chinese
如果解释其意义，认为离戏的觉性显现为自性的因，是任运成就的殊胜胜义谛；而此觉性的所有游舞和分别念，皆自显为身和智慧的坛城，这是殊胜世俗谛。此二者并非仅是显现和空性的一方面，而是自性无别，显现为平等性。虽然名言上说无别，但因其超越了执著于此的思辨对象，故无别是远离行境的。此处殊胜之“殊胜”，是因为对二谛的证悟方式，胜于名相乘。而确定此二谛的理证，也并非能以分别念和相似的智慧来确定。而是以四种无与伦比的大理证来确定。也就是首先以四种证悟的理证，来确定一切法皆是无别之真谛。将显现和执著于轮回与涅槃二者的二取执念作为所量，以衡量者——“本体一”的理证，来确定自性本无生。同样，先前所确立的宗派之执著，作为后续理证的所量，按照文字相、加持相和现量相的顺序衡量，从而依次确定自性本无生、游舞无止息、本体无差别、体性离心意。如何衡量呢？包含轮回与涅槃二者的一切法，作为有法，心性自生之智慧，是无生之法界中本体一者，因为从如此证悟与未证悟的角度来看，仅仅显现为轮回与涅槃，实际上并未成立二者，这就是本体一的理证。心性无生之光彩，作为有法，是游舞无止息的身和智慧的坛城，因为可以用无法诠释的“阿”（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无）字，显现为能诠释的众多文字来比喻并证悟，这就是文字相的理证。自性本无生、游舞无止息二者，作为有法，虽然在词句上有先后，但凭借无别证悟的力量，从而证悟到本体无差别。
English
If we explain its meaning, it is that the awareness free from elaboration, appearing as the cause of its own nature, is considered the superior ultimate truth, spontaneously accomplished; and all the play and conceptual gatherings of that very awareness are self-appearing as the mandala of body and wisdom, which is considered the superior relative truth. These two are not merely aspects of appearance and emptiness, but because their essence is inseparable, they appear as equality. Although in conventional terms we say 'inseparable,' it is beyond the object of thought and expression that grasps onto it, so inseparability is devoid of the sphere of activity. Here, the 'superior' of 'superior hair' is because the way of realizing the two truths is superior to the characteristic vehicle. The reason for establishing this is also not established by seeming logic and intelligence. It is established by four great unique reasons. That is, first, the reason of the four realizations establishes all phenomena as inseparable truth. The clinging of the dualistic mind that appears and clings to samsara and nirvana is taken as the object to be measured. The reason of the single cause, which is the measurer, establishes self-nature as unborn. Similarly, each of the attachments of the established tenets by the previous ones is taken as the object to be measured by the subsequent reasons. In the order of the form of letters, the blessing, and the manifest reason, self-nature is established as unborn, play unceasing, essence inseparable, and characteristic beyond mind. How to measure? All phenomena included in samsara and nirvana are the subject. The wisdom of mind-essence, self-arisen, is the single cause in the unborn realm, because from the perspective of realizing and not realizing it, it only appears as samsara and nirvana, but in reality, the two are not established. This is the reason of the single cause. The radiance of mind-essence, unborn, is the subject. The play, unceasing, is the self-appearing mandala of body and wisdom, because it is realized by symbolizing the letter 'A' (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无), which cannot be symbolized, appearing as many symbolizing letters. This is the reason of the form of letters. Self-nature unborn, play unceasing, are the two subjects. Although there is a sequence of words, by the power of realizing it as inseparable, it is realized as essence inseparable.
Tibetan
་པའི་བྱིན་རླབས་ཤུགས་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་པ་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་དེའི་སྣང་ལྡོག་སྣོད་བཅུད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་བྱིན་གྱིས་ རླབས་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཅན། བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་དུ་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མངོན་སུམ་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཉིས་པ་དག་པ་གསུམ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི། སྣོད་བཅུད་རྒྱུད་རྣམས་དག་རྟོགས་ཤིང༌། །ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། དེའང་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཡེ་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཏེ། །དག་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །སྣོད་འབྱུང་བ་ལྔ་ཡུམ་ལྔར་རྣམ་པར་དག །བཅུད་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡབ་ལྔར་རྣམ་པར་དག །རྒྱུད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཡེ་ཤེས་ལྔར་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་མཉམ་པ་བཞིའི་གཏན་ཚིགས་ནི། མཉམ་ཉིད་ལྷག་པའི་མཉམ་གཉིས་ཀྱིས། །དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང༌། །ཞེས་པས་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཡེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །མཉམ་པ་བཞི་ནི། མི་ལ་མིར་སྣང་བ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང༌། ཐོ་ཡོར་ལ་མིར་སྣང་བ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཀ་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་མཉམ་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ཆོད་པ་མྱུ་གུ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཆོད་པ། མྱུ་གུ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་གཞན་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བར་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ཆོད་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་མེད་དུ་མཉམ་པ་གཉིས་ནི་ཐུན་མོང་གི་མཉམ་པ་གཉིས་སོ། །ལྷག་པའི་མཉམ་པ་གཉིས་ནི། སྣང་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང༌། སྣང་ལ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཀ་མ་དག་པ་ལས་སྣང་ལོག་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་གཉིས་ཀ་སྐུ་དང་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མཉམ་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མེད་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་དེ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ། སེམས་ཉིད་ཅིའང་མ་ཡིན་པའི་དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་དེ་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་གཉིས་ཀ །དོན་དམ་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཉམ་པ་ལྷག་
Chinese
是由于加持力的作用而产生的。因为殊胜的胜义七宝自性因自然成就，所以显现反转的外器内情都自显为身和智慧的坛城。这叫做加持的理由。无别真谛法，是超越心识的对境，因为自明现量以无境自显的方式，无离思虑言说而证悟。这叫做现量的理由。第二，清净三的理由是，器情相续皆清净。这样解释说，显现的外内诸法，本来就是身和智慧的坛城中成佛的，因为具有清净三的缘故。外器五大清净为五母，内情五蕴清净为五父，相续八识聚清净为五智的缘故。第三，平等四的理由是，平等以及殊胜二平等，坛城普贤王如来刹。这样解释说，显现的诸法，本来就是法身佛，因为具有平等四的缘故。平等四是，人显现为人，是真实世俗谛，以及陶器显现为人，是虚假世俗谛，二者显现都平等如幻。稍微断除戏论，如了悟苗芽不是从我而生，这是有分别的胜义谛，以及断除一切戏论，苗芽不是从我而生，也不是从他而生，断除四边戏论，这是无分别的胜义谛，二者都平等无生，这是共同的二平等。殊胜的二平等是，显现而能起作用，是真实世俗谛，以及显现而不能起作用，是虚假世俗谛，二者都是从不清净而显现反转的虚假世俗谛，所以二者都平等为身和智慧的坛城。一切法以各自的自性为空性的无遮止空性，这是有分别的胜义谛。心性什么也不是的法界，本来双运的非遮止空性，这是无分别的胜义谛，二者，胜义七宝自性因自然成就而平等殊胜。
English
It arises from the power of blessings. Because the excellent ultimate seven treasures are spontaneously accomplished as the essence of reality, the appearances and reversals of the outer and inner worlds naturally appear as the mandala of body and wisdom. This is called the reason for blessing. The indivisible truth is beyond the realm of the mind, because self-awareness directly realizes the absence of objects, self-illumination, and freedom from thought and expression. This is called the reason for direct perception. Secondly, the reason for the three purities is: "The vessel, essence, and continuum are all realized as pure." This explains that all phenomena, both outer and inner, are inherently enlightened in the mandala of body and wisdom, because they possess the three purities. The five outer elements are purified as the five mothers, the five inner aggregates are purified as the five fathers, and the eight collections of consciousness in the continuum are purified as the five wisdoms. Thirdly, the reason for the four equalities is: "Equality and the two superior equalities, the mandala is the realm of Samantabhadra." This explains that all appearing phenomena are inherently enlightened as the Dharmakaya, because they possess the four equalities. The four equalities are: the appearance of a person as a person, which is the correct conventional truth, and the appearance of a clay figure as a person, which is the false conventional truth, both appearances are equal as illusions. Cutting off only some elaborations, such as realizing that a sprout does not arise from itself, is the definitive truth with distinctions. Cutting off all elaborations, such as a sprout not arising from itself or from another, cutting off the elaborations of the four extremes, is the definitive truth without distinctions. Both are equal in being unborn, these are the two common equalities. The two superior equalities are: the correct conventional truth, which appears and can perform a function, and the false conventional truth, which appears but cannot perform a function. Both are false conventional truths that appear and reverse from impurity, so both are equal as the mandala of body and wisdom. All phenomena are empty of their own nature, which is the emptiness of negation, the definitive truth with distinctions. The essence of mind, which is nothing at all, the sphere of original union, the emptiness of non-negation, is the definitive truth without distinctions. Both are equal and superior in that the ultimate seven treasures are spontaneously accomplished as the essence of reality.