Tibetan
འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། མ་ལུས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པའམ་འཛིན་སྟངས་ཅན་དུ་འཆར་བ་ཡིན་ཅིང༌། དེའང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་འགགས་ཤིང༌། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྒྱ་ལས་མ་འདས་པས་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱའོ། །དེར་མ་ཟད་ལས་རྒྱའི་བདེ་བ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་རྣམ་པ་འཆར་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། མཐའ་དག་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་རུ་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ་རྒྱལ་པོ་བློན་པོ་སྙིང་རྗེ་དང༌། །བཅས་པའི་ཐུགས་ལྡན། ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཏེ། ལས་རྒྱའི་བདེ་བ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཡེ་རྒྱའི་བདེ་བ་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཕྱག་ཆེན་གྱི་བདེ་བ་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་གསུམ་མོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞག་པ་ནི། བདེ་ཆེན་དེ་ཀུན་རྫོབ་དངོས་མ་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཞུ་བདེའི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཉིད་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་དང་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞག་གོ །འདིར་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གཞག་ལ། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ནུབ་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱོར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་དང་རྣམ་པ་ཕྱོགས་མཚུངས་པའི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་དེ་དང་དེའི་ཆོས་ཉིད་དུ་བཞུགས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་དང༌། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་མི་འགྱུར་བ་དང༌། བདེ་བའི་ལྡོག་ཆ་ནས་དོན་དམ་ཁོ་ནའི་རང་ཚུགས་སུ་གནས་ལ། བདེ་ཆེན་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་ཤར་བའི་ལྡོག་ཆ་ནས་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ལྡོག་ཆ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་བཞག་གོ །དེས་ན་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་འདིའི་དགོས་པའོ། འདི་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་དངོས་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་ནི་སྟོང་གཟུགས་དང༌། འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་ནི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོས་ཀྱང་སྟོང་པ་ལས་བདེ་བར་འཆར་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཡིན
Chinese
不仅仅是通过进入的方式，而是对所有众生显现出极度慈爱之相或执持方式，并且，由于能取所取二相止息，未超出离戏的范围，因此是无缘的，所以称为无缘大悲。不仅如此，事业印的乐也显现为慈悲之相，如云：“将一切作为菩提之因，以智慧方便供养，国王大臣具慈悲，具有誓言之心。”如是，事业印的乐缘于有情，智慧印的乐缘于法，大印的乐无所缘，即是三种慈悲。将大乐安立为世俗谛，是因为大乐虽非真实的世俗谛，但必须依靠世俗的融乐之方便才能证悟它。因此，以与世俗相关联的方式安立为世俗谛。此处，在时轮金刚中，对于不共的建立，将不变的大乐赋予胜义谛的名称，因为它以能取所取等戏论止息而著称。将具足一切殊胜之相的空色大手印施加世俗谛的名称，是因为以世俗和相貌相似的方式安住在世俗的法及其法性中。实际上，不变的乐和具一切殊胜之相二者体性相同。虽然不变的乐本身是所有法的法性，但从不变和乐的角度来说，它安住于仅仅是胜义谛的自性中。而大乐本身从显现为一切相的角度来说，已经成为所有世俗法的自性或法性。因此，一切相的角度被安立为世俗谛。因此，能够如此证悟是此处的必要。这也被称为因果双运，虽然所生能生的因果并非实有，但因的自性法界是空色，果的法界是不变的大乐，因为从其自性来说，也是从空性中显现为乐，所以因果和相貌是相同的。
English
It is not merely through the way of entering, but it appears as an aspect or manner of holding great compassion for all beings without exception. Moreover, since the appearance of the two, grasper and grasped, has ceased, and it has not gone beyond the expanse of non-elaboration, it is without an object, and therefore it is called compassion without an object. Furthermore, the bliss of Karma Mudra also appears as an aspect of compassion, as it is said: "All should be offered as the cause of enlightenment, with wisdom and means, the king and ministers possessing compassion, endowed with the mind of vows." Thus, the bliss of Karma Mudra is focused on sentient beings, the bliss of Jnana Mudra is focused on Dharma, and the bliss of Mahamudra is without focus, these are the three kinds of compassion. The establishment of great bliss as conventional is because, although great bliss is not truly conventional, it is necessary to realize it by relying on the means of conventional melting bliss. Therefore, it is established as conventional in a way that is related to the conventional. Here, in the Kalachakra, in the uncommon establishment, the term ultimate truth is applied to the immutable great bliss, because it is distinguished by the cessation of elaborations such as grasper and grasped. The term conventional truth is applied to the emptiness-form Mahamudra, which possesses all supreme aspects, because it abides in the nature of that conventional dharma and its dharmata in a way that is similar in aspect to the conventional. In reality, the immutable bliss and the one possessing all supreme aspects are of the same essence. Although the immutable bliss itself is the dharmata of all dharmas, from the aspect of immutability and bliss, it abides in the self-nature of the ultimate alone. And the great bliss itself, from the aspect of appearing in all aspects, has become the self-nature or dharmata of all conventional dharmas. Therefore, the aspect of all aspects is established as conventional truth. Therefore, the necessity here is to be able to realize it in that way. This is also called the union of cause and effect, although the cause and effect of what is produced and what produces are not real, the dharmadhatu, the nature of the causes, is emptiness-form, and the dharmadhatu of the effects is immutable bliss, because from its own essence, it also appears as bliss from emptiness, so the cause and effect and the aspect are the same.
Tibetan
་ལ། རང་བཞིན་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་རྟོགས་ཚུལ་ལ། རྣལ་འབྱོར་ཡན་ལག་དང་པོ་ལྔས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་ཀྱང་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་ཆ་ནས་མ་རྟོགས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕན་ཆད་དུ་དེ་ཡང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་ཙམ་རྟོགས་པའི་ལམ་ལས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པའི་ལམ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྟོགས་བྱེད་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་སོང་བས། རྟོགས་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་ལའང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མཛད་པའོ། །དེས་ན་ལམ་དུས་ཀྱི་ཟུང་འཇུག་དངོས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེའང་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་ཟུང་འཇུག་ནི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཤེས་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཏེ་ཤེས་བྱ་དང༌། ཐབས་མཆོག་ཏུ་ མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཏེ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་བྱ་དེ་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལས་ཤེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཕྱིས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་རྒྱུ་དང་ཕྱི་མ་འབྲས་བུ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ། ཡན་ལག་འདིར་རྒྱུ་འབྲས་འདི་དག་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕན་ཚུན་རྒྱས་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཟུང་འཇུག་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། །མདོར་ན་གཞིའི་དུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོར་གནས་པས་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སམ་ལམ་ཡང་ཟུང་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞིག་དགོས་ཏེ། མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟུང་འཇུག་དེའང་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པའང་ཡིན་ལ། སྒྱུ་ལུས་དང་འོད་གསལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའང་འདི་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། རྣལ་འབྱོར་ཐབས་ཀྱི་ལུས་དང་ནི། །ཤེས་རབ་གཅིག་པུས་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པ། །རྣལ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། འོད་གསལ་དང༌། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་རྣམས་དོན་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཐབས་དང༌། སྤྱི་ལ་གྲགས་པ་ལྟར
Chinese
啊！虽然自性本体上没有差别，但在瑜伽士的证悟方式上，通过瑜伽的第一支五种（持戒、精进、知足、贞洁、正念），证悟了所有相的总相，但没有证悟不变化的安乐部分。为了在禅定之后也能证悟它，为了从仅仅证悟空性的道中生起证悟大乐的道，证悟的道的智慧变成了因果，因此，对于所证悟的法界也使用了因果的名称。因此，道时的双运真实是从禅定的支分中产生的。而且，了知与了达合一的双运，必须了知为空性大悲无别的双运。如此，具有一切相之最胜的空性是所取之心，即所知；最胜方便，不变化的大乐是能取之心，即了知。在见到如此所知的显现之后，才生起如此的了知，因此，前者称为因，后者称为果。在此支分中，这些因果以无别融合的方式互相增广，因此也称为双运。总之，由于基时的法性安住于双运的体性中，果位的智慧也是双运的自性。因为这个原因，成就它的方便或道也必须是具有双运的体性，因为从相似的因产生相似的果是诸法的法性。如前所说，此双运是不变大乐的智慧和具有一切相之最胜的空性双运的自性。这也就是大悲和空性双运，也是幻身和光明双运。如是，在《密集金刚后续》中说：瑜伽方便之身，非唯智慧能转变，方便与智慧和合，瑜伽如来如是说。如是宣说，大悲、光明和不变的安乐都变成一个意义，而那本身就是方便，如普遍所知的那样。
English
Ah! Although there is no difference in terms of intrinsic nature, in the way yogis realize it, through the first five branches of yoga (discipline, diligence, contentment, chastity, and mindfulness), one realizes the characteristics of all aspects, but does not realize the aspect of unchanging bliss. In order to realize it even after samadhi, in order for the path of realizing great bliss to arise from the path of realizing only emptiness, the wisdom of the path of realization becomes cause and effect, therefore, the term cause and effect is also used for the object of realization, the dharmadhatu. Therefore, the actual union of the path arises from the branch of samadhi. Moreover, the union of knowing and knowledge merging into one must be understood as the union of emptiness and compassion being inseparable. Thus, emptiness endowed with the supreme of all aspects is the mind to be grasped, that is, the object of knowledge; the supreme method, the unchanging great bliss, is the mind that grasps, that is, knowledge. Since seeing the appearance of such an object of knowledge precedes the later arising of such knowledge, the former is called the cause and the latter is called the effect. In this branch, these causes and effects are mixed in an inseparable way and expand each other, so it is also called union. In short, since the nature of the ground abides in the nature of union, the wisdom of the result is also of the nature of union. For this reason, the means or path to accomplish it must also be of the nature of union, because it is the nature of things that a similar result arises from a similar cause. As just explained, this union is the nature of the union of the wisdom of unchanging great bliss and emptiness endowed with the supreme of all aspects. This is also the union of great compassion and emptiness, and it is also the union of the illusory body and clear light. Thus, in the Uttaratantra of the Guhyasamaja it is said: The body of yoga method, is not transformed by wisdom alone, method and wisdom are in harmony, the yoga thus spoken by the Tathagata. Thus it is said, great compassion, clear light, and unchanging bliss all become one meaning, and that itself is method, as is commonly known.