Tibetan
་གཟུགས་བརྙན་གཟུང་བ་རྒྱུ། །ཞེས་སོགས་མང་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། གླེང་གཞིའི་སྐབས་སུ་སྟོང་ཉིད་འདི་ལ་ཨེ་ཡིག །བྷ་ག །ཆོས་འབྱུང་སོགས་དང༌། བདེ་བ་འདི་ལ་ཝཾ་ཡིག །རྡོ་རྗེ་འཆང༌། ཆོས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྙན་པ་རྣམས་ཀྱང་འདི་དག་རྟེན་བརྟེན་པ་ཟུང་འཇུག་གི་སྒོ་ནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འབྲེལ་བར་ཤེས་དགོས་པ་ཟབ་མོའི་གནས་མཆོག་ཏུ་གཅེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་གཟུགས་འདི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཅིང༌། དེ་གོམས་པ་ལའང་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་གྲགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་འདི་ཟུང་འཇུག་གི་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་དབུ་མའི་ལམ་མཆོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་བདེན་པར་བཞག་ཚུལ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། སྟོབས་སོགས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དང་བདེ་ཆེན་གྱི་གནས་སུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་འབྱུང་བ་ རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཞེས་སོགས་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དགོངས་ནས། རྒྱལ་བ་མཆོག་གི་སྐྱེད་མ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབང་བཞི་པའི་ལམ་དུའང་ཤེས་དགོས་པས། དབང་བསྐུར་དྲི་མེད་རི་བོང་ཅན་མཚུངས། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བའམ་མ་ཤར་བའང་སྲིད་ན། གང་ལྟར་ཡང་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འགགས་ཙམ་ན་གཞན་གྱི་སྣང་བ་ཅིའང་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་འགྲོའམ་སྙམ་ན་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་འདས་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་དུ་འཆར་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཤར་བ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བའམ། ལས་སྣང་ངམ། འཁྲུལ་སྣང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བའམ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བའམ། གདོད་མའི་སྣང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པར་ཤར་བ་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆོས་སུ་དོགས་པ་འབྱུང་བ་ལ་དགོངས་ནས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆོས་ལས་འདས་པ་ཞེས་ཡང་ཡང་སྨོས་ཀྱི། ཁ་ཅིག་འདིར་སྟོང་ཉིད་དུ་བཤད་པ་དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་དངོས་མ་ཡིན་ཡང་རྡུལ་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ་དགོངས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཕྱོགས་བསླད་པའི་གཏམ་མོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྟོང་ཉིད་འདི་ལ་དམིགས་བཅས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ཅེས
Chinese
如“摄取影像之因”等诸多说法。又如，在开篇之际，以ཨེ་ཡིག （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：E，E，E，诶），བྷ་ག （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：Bha，Bha，Bha，婆伽），ཆོས་འབྱུང་ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：Dharmodaya，Dharmodaya，Dharmodaya，法生）等，以及以ཝཾ་ཡིག （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：Vam，Vam，Vam，旺），རྡོ་རྗེ་འཆང （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：Vajradhara，Vajradhara，Vajradhara，金刚持），ཆོས་ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：Dharma，Dharma，Dharma，法）等语词来赞颂此空性与安乐，要知道这些都是以能依所依双运的方式，作为非共同的关联，是甚深之处的殊胜要点。这具足一切殊胜的空色，也是空性与大悲无别的自性。习惯于此，也被称为金刚瑜伽。如此一来，要知道此空性是以双运空性的方式，作为中观的殊胜道。通过了解安立名言谛的方式，来观察究竟的真实义。并通过揭示其为力量等之源和大乐之处的方式，可知法生处为 胜者之母等，要知道这是所有非共同智慧的方面。考虑到这一点，（经中）说“胜者之最胜母”等。正因如此，也必须了解其为第四灌顶之道，故而（经中）说“灌顶如同无垢之兔”等。此外，具足一切殊胜之身，有可能显现为大乐之智慧，也有可能不显现。无论如何，那远离一切能取所取戏论的智慧，当一切能取所取之显现止息之时，是否会变成没有任何其他显现的空性呢？并非如此，那离戏之智慧，会显现为坛城轮等轮回、涅槃、三界的一切相状。而如此显现，并非世俗之显现，亦非业之显现，亦非错觉之显现，而是智慧之显现，或法性之显现，或原始之显现。如此一来，当此（智慧）显现为与色声等相似之相时，考虑到会产生对其为微尘之法的怀疑，故而屡次提及“超越微尘之法”。有些人说，此处所说的空性，虽非究竟的真实空性，但指的是空于微尘之法的空性，这乃是歪曲甚深之义的说法。对于这具足一切相的空性，称之为有相之空性
English
Like the many statements such as "the cause of grasping images." Also, in the introduction, this emptiness is praised with syllables like E (藏文：ཨེ་ཡིག ，梵文天城体：E，梵文罗马拟音：E，汉语字面意思：诶), Bha (藏文：བྷ་ག ，梵文天城体：Bha，梵文罗马拟音：Bha，汉语字面意思：婆伽), Dharmodaya (藏文：ཆོས་འབྱུང་，梵文天城体：Dharmodaya，梵文罗马拟音：Dharmodaya，汉语字面意思：法生), etc., and this bliss is praised with syllables like Vam (藏文：ཝཾ་ཡིག，梵文天城体：Vam，梵文罗马拟音：Vam，汉语字面意思：旺), Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང，梵文天城体：Vajradhara，梵文罗马拟音：Vajradhara，汉语字面意思：金刚持), Dharma (藏文：ཆོས་，梵文天城体：Dharma，梵文罗马拟音：Dharma，汉语字面意思：法), etc. It is necessary to understand that these are uncommon connections through the union of the dependent and the depended, and they are cherished as supreme points in the profound place. This emptiness-form that possesses all perfections is also the nature of the inseparability of emptiness and compassion. Habituation to this is also known as Vajra Yoga. Thus, this emptiness should be understood as the supreme Middle Way through the emptiness of union. By understanding how to establish conventional truth, one should view the ultimate definitive meaning. And by showing it as the source of power and the place of great bliss, the origin of Dharma is the mother of the Victorious Ones, etc. One should understand all aspects of uncommon wisdom. Considering this, it is said, "The supreme mother of the Victorious Ones," etc. For this very reason, it is also necessary to understand it as the path of the fourth empowerment, so it is said, "The empowerment is like the stainless rabbit," etc. Furthermore, the form that possesses all perfections may or may not arise as the wisdom of great bliss. In any case, that wisdom that is free from all elaborations of grasping and being grasped, when all appearances of grasping and being grasped cease, one might think that it will become emptiness without any other appearances. But it does not become like that. That freedom from elaboration arises in all forms of samsara, nirvana, and the three realms, such as the wheel of the mandala. And that which arises in that way is not a conventional appearance, nor a karmic appearance, nor an illusory appearance, but a wisdom appearance, or a dharmata appearance, or a primordial appearance. Thus, when this arises in a manner similar to forms, sounds, etc., considering that doubts may arise about it being the nature of subtle particles, it is repeatedly mentioned that it is "beyond the nature of subtle particles." Some say that the emptiness explained here is not the actual ultimate emptiness, but refers to the emptiness that is empty of the nature of particles, which is a statement that distorts the profound meaning. This emptiness that possesses all aspects is called emptiness with an object
Tibetan
་གསུངས་པའི་དམིགས་བཅས་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། མཚན་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྩོལ་བཅས་རྣམས་མ་ཡིན་གྱི། དམིགས་པ་ནི་དངོས་སུ་མཐོང་ཞིང་མྱོང་བའི་དོན་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་པ་ལ་མངོན་ སུམ་དུ་སྣང་བའོ། །འདི་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་དངོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱི་ལ་གྲགས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྙིང་རྗེ་བཤད་པ་ནི། མི་འགྱུར་བདེ་བ་ཐུན་མོང་མིན་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིར་ཐུན་མོང་ཐེག་པ་ལས་བཤད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཙམ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། དེ་ལ་ཐུགས་རྗེའི་སྒྲས་བསྟན་པ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་ཆེ་ཞིང༌། དེ་ལས་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་འདིར་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བས། ལས་དང་པོ་པའི་སྙིང་རྗེ། སར་གནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཞེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་སྦྱོར་བ་བདུན་པ་ལས་གསུངས་ཤིང༌། དེ་དག་སྤྱིར་བསྟན་ན་འབའ་ཞིག་པའི་སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐུན་མོང་བའི་སྟོང་ཉིད་ལ་འབའ་ཞིག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བཤད་པ་དང་མཚུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་སྙིང་རྗེ་དང་མི་འདྲ་བར་ཐུན་མོང་བའི་སྙིང་རྗེ་འདི་ཙམ་གྱི་རྒྱུན་བསྐལ་པར་གོམས་པར་བྱས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་བརྒལ་བར་མི་ནུས་པས་རྟག་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་འབའ་ཞིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ས་ར་ཧའི་ཞབས་ཀྱིས། འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་གོམས་ན་ཡང༌། །འཁོར་བ་འདིར་གནས་མྱ་ངན་འདས་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ན་སྔགས་ཀྱི་མྱུར་ལམ་ལ་བརྟེན་པའི་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པའི་སྙིང་རྗེ་ཞེས་པ་འབའ་ཞིག་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་མི་བྱ་ཡི། ཟུང་འཇུག་གི་སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་གཙོ་བོར་བཟུང་ནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་ལམ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་དགོས་སོ། །ཟུང་འཇུག་གི་སྙིང་རྗེ་དེའི་མཚན་གཞི་དངོས་ནི། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེའང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང༌། རྟེན་ཐིག་ལེ་འཛག་མེད་གཉིས་ངོ་བོ་ གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་རང་གིས་རིག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་ཡིན་ལ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདིས་རང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྙིང་རྗེའི་སྒྲ་བཤད་
Chinese
所说的有对境，不是指有戏论、有相、有分别、有造作的对境，对境是实际见到和体验到的意义，因此对于未被无明所欺骗的智慧来说是现量显现的。这本身就是法界空性之实相，因此是普遍公认的胜义谛。第二是讲解慈悲，即“不变化的、非共同的安乐”。一般来说，共同乘所说的仅仅是慈悲，以及大慈悲，还有用悲心的词语所表示的那些，都有很大的差别。其中，密咒的场合，按照补特伽罗的差别，有初学者的慈悲，处于地的菩萨的慈悲，以及佛的慈悲这三种差别，在《结合七支》中有所阐述。如果总的来说，这些被称为“唯一的慈悲”，就像共同的空性被称为“唯一的空性”一样。它的意思是，与双运的慈悲不同，仅仅是这种共同的慈悲，即使在劫中习惯了，也无法超越轮回，因此会堕入常边的缘故，被称为常恒唯一的。正如萨ra哈的足尊所说：“然而如果习惯了唯一的慈悲，也会停留在轮回中，不会改变涅槃。”因此，依靠密咒快速道的这个圆满次第的场合，作为方便之根本的慈悲，不能被认为是唯一的慈悲，而应该主要抓住双运的慈悲，将非共同的空性，具有慈悲之精华的道作为瑜伽来修持。双运慈悲的真实基础是不变的、非共同的大乐。也就是法界的自性不变，以及作为所依的不漏明点二者，本体融为一体的大乐智慧，是远离戏论的法界自性所具有的觉性之相。因为这个大乐能够摧毁自他的痛苦，所以是大慈悲，因为完全救护具有痛苦者是大慈悲的特征。
English
The object with focus mentioned is not with elaboration, with characteristics, with conceptualization, or with effort. The object is the meaning of actually seeing and experiencing, therefore it appears manifestly to the wisdom that is not deceived. This itself is the actual nature of the emptiness of the Dharmadhatu, therefore it is the ultimate truth that is universally known. Second is the explanation of compassion, which is "the unchanging, non-common bliss." Generally, there is a great difference between the mere compassion explained in the common vehicle, the great compassion, and those indicated by the term "compassionate heart." Among them, in the context of mantra, according to the difference of individuals, there are three distinctions: the compassion of a beginner, the compassion of a Bodhisattva on the bhumis, and the compassion of a Buddha, which are explained in the "Seven Joins." Generally speaking, these are called "sole compassion," just as common emptiness is called "sole emptiness." Its meaning is that, unlike the compassion of union, merely this common compassion, even if one becomes accustomed to it for eons, cannot transcend samsara, and therefore falls into the extreme of permanence, hence it is called permanent and sole. As Saraha's feet said: "However, even if one is accustomed to sole compassion, one will remain in samsara and will not change nirvana." Therefore, in this context of the completion stage relying on the swift path of mantra, the compassion that is the root of skillful means should not be considered as sole compassion, but rather the compassion of union should be mainly grasped, and the path of non-common emptiness, which has the essence of compassion, should be practiced as yoga. The actual basis of the compassion of union is the unchanging, non-common great bliss. That is, the unchanging nature of the Dharmadhatu and the bindu that does not leak, the wisdom of great bliss in which the two are integrated as one entity, is the aspect of awareness possessed by the nature of the Dharmadhatu that is free from elaboration. Because this great bliss destroys the suffering of oneself and others, it is great compassion, because completely protecting those who have suffering is the characteristic of great compassion.