Tibetan
མ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། མཚན་མར་བཅས་པས་མཚན་བཅས་ཀྱི། །དངོས་གྲུབ་རྒྱལ་བ་དམ་པ་བཞེད། །མཚན་མ་མེད་ལ་གནས་པས་ནི། །མཚན་མ་ཅན་ཡང་སྒྲུབ་ཏུ་རུང༌། །དེ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །མཚན་མ་མེད་ལ་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བའི་སྤྱོད་པ་ནི། སྦྱོར་སྤྱོད་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ལེགས་འབྱོངས་ནས། ཐུན་མོང་བ་སྦྱོར་བའི་སྤྱོད་པ་ལའང་མཚན་བཅས་དང་མཚན་མེད་གཉིས་ཡོད་པའོ། དང་པོ་ལ་ཕྱིའི་མཚན་བཅས་བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་ཏེ་གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་འབུམ་ཕྲག་ལ་སོགས་པ་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལྷ་བསྙེན་པའོ། །ནང་གི་མཚན་བཅས་རང་ཉིད་རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པར་གསལ་བའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་ལ་རྣམ་སྣང་བསྐྱེད། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་སྔགས་བཀོད་ལ་སྲོག་བསྡམས་ཤིང་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པའོ། །མཚན་མེད་ནི་ལྷའི་སྐུ་དང་བདག་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཁ་དོག་ ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་པར་སྣང་བ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་བཤིགས་ནས་ལེགས་པར་བརྟགས་པས། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་བཞིན་སེམས་རང་རིག་པ་ཙམ་རང་ཉིད་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་བྲལ་བ་སྣང་བ་མེད་པ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཅི་རིགས་པར་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པ་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་གི་བཤད་སྲོལ་ལྟར་ཡིན་གྱི་དོན་དུ་གོང་སྨོས་མཚན་མེད་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཁོང་དུ་གཏོགས་པས་འདིའི་དབྱེ་བ་ཟུར་དུ་མི་མཛད་པ་མང་ངོ༌། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། གྲུབ་སྤྱོད་ཕྱི་ནང་ཐུན་མོང་ཐུན་མིན་གྱིས། །འདོད་གཟུགས་རིག་འཛིན་སོགས་བསྒྲུབ། །ཅེས་པ་སྟེ། བསྙེན་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཕྱི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དེའང་ཐུན་མོང་ཕྱིའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཏེ་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པ་བླངས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པས། རྫས་དེ་འབར་བ་དང་ལག་ཏུ་བླངས་པས་རིག་འཛིན་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པའོ། །ཐུན་མོང་མིན་པ་ནང་འབྱུང་བ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་རླུང་གི་སྦྱོར་བ་གོམས་པ་ལས། ནང་གི་དངོས་གྲུབ་སེམས་ཙམ་ལ་རགས་ལས་པ་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྒྲུབས་ཏེ། རིག་པ་འཛིན་པའི་ངང་དུ་སོང་བ་ལས་རང་གཞན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། རྒྱུད་འདིར་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་མཉམ་གྱི་རིག་འཛིན་དུ་རྫས་ལ་བརྟེན་ནས
Chinese
在《未显现之现证菩提》中说：以有相而安住于有相，成就诸佛之殊胜悉地。安住于无相，也能成就具相之果。因此，在一切情况下，都应依止于无相。如是说。第二，结合之行：结合之行在于善巧有相和无相之后。共同的结合之行也有有相和无相两种。第一种，外有相：通过具备念诵四支，约束气息，念诵数量达到百万等，如是尽力修持本尊。内有相：观想自己为胜者释迦牟尼，在心间月轮上生起遍照佛，在其心间月轮上书写咒语，约束气息并念诵。无相：本尊之身与自性二者无别，将显现的色等自性，分解至极微尘，善加观察。如所证悟般，心仅为自明，自身远离本尊之形色，现证无相，并随意念诵。此乃某些智者的说法，实则属于上述无相瑜伽之范畴，故多数未单独区分。第三，成就之行：成就之行在于内外共同与不共同，成就欲界色界持明等。如是说。圆满修持后，依内外坛城，成就共同与不共同之悉地。其中，共同之外悉地：绘制坛城，持剑等物，念诵后，该物燃烧，持于手中，则成就持明等。不共同之内悉地：依四大之坛城，修习风瑜伽，由此，内在悉地仅依赖于心，成就神变等五神通，进入持明之境，从而广大成办自他之利益，即为眷属等。此续中，依靠物质，可成为究竟的色究竟天之欲界色界诸神同等之持明者。
English
In the 'Unmanifest Manifest Enlightenment,' it says: 'By abiding in the characterized, one attains the supreme siddhi of the victorious ones. By abiding in the uncharacterized, one can also accomplish the characterized. Therefore, in all circumstances, one should rely on the uncharacterized.' Thus it is said. Second, the conduct of union: The conduct of union lies in being skilled in the characterized and uncharacterized. Common conduct of union also has two types: characterized and uncharacterized. The first, outer characterized: Through possessing the four branches of recitation, restraining the breath, and reciting a number reaching a hundred thousand, etc., one diligently cultivates the deity. Inner characterized: Visualizing oneself as the Victorious Shakyamuni, generating Vairochana on the moon disc in the heart, writing the mantra on the moon disc in his heart, restraining the breath and reciting. Uncharacterized: The deity's body and one's own nature are inseparable. Deconstructing the nature of appearances such as color into minute particles, examining them thoroughly. As realized, the mind is merely self-luminous, one's own body is separated from the deity's form, realizing the unmanifest, and reciting as appropriate. This is according to the explanation of some scholars, but in reality, it belongs to the category of the aforementioned uncharacterized yoga, so most do not distinguish it separately. Third, the conduct of accomplishment: The conduct of accomplishment lies in inner and outer, common and uncommon, accomplishing desire realm, form realm, vidyadharas, etc. Thus it is said. After completing the practice, relying on the inner and outer mandalas, one accomplishes common and uncommon siddhis. Among them, common outer siddhi: Drawing a mandala, holding a sword, etc., and reciting, the object burns, and holding it in hand, one accomplishes vidyadharas, etc. Uncommon inner siddhi: Relying on the mandala of the four elements, practicing wind yoga, thereby, the inner siddhi relies solely on the mind, accomplishing the five superknowledges such as miraculous powers, entering the state of vidyadhara, thereby greatly accomplishing the benefit of oneself and others, which are the retinue, etc. In this tantra, relying on substances, one can become a vidyadhara equal to the gods of the desire and form realms of the ultimate Akanishta.