Tibetan
ད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་ཚད་མ་གསུམ་པོ་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་དུ་ཚོལ་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ནི་མེ་ཚ་བ་དང་ཆུ་བརླན་པ་སོགས་ལ་དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མོས་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་སེམས་པར་མི་བྱེད་དེ་དེ་ལྟར་ཚོལ་བའོ། །གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་གྱི་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་རེ་རེར་ཡང་ཚོལ་བ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་དང་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་གསུམ་དུ་ཤེས། །སྦྱོར་དངོས་སོར་རྟོག་མི་གཡོ་བ་རུ་འདུ། །དེ་ལྟར་དྲུག་ཏུ་བཞག་པས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་ཏེ། སྨྲས་པའི་དོན་དང་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་དང་ཇི་ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚོལ་བ་དང་པོའོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དངོས་པོ་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཚོལ་བ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལྷག་མ་གསུམ་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཚོལ་བ་བཞག་གོ །དང་པོར་བཤད་པའི་ལྷག་མཐོང་བཞིའི་སྒོ་ནི་གསུམ་ཡིན་ལ། ཚོལ་ལུགས་ནི་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པས་སྒོ་གསུམ་ངང་ཚོལ་བ་དྲུག་ནི་སྔ་མ་བཞིར་འདུའོ། །ཡང་ན་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞིའི་དབྱེ་བས་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ལྷག་མཐོང་དང༌། དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་མི་གཡོ་བའི་ལྷག་མཐོང་སྟེ་གཉིས་སུའང་འདུའོ། ། བཞི་པ་དེ་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། སྒོམ་ཚུལ་བདག་མེད་དོན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །དཔྱད་དེ་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག །དཔྱད་གཞི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གཟུགས་བརྙན་ནི། །ཁྱད་གཞི་བཟུང་ནས་ཁྱད་ཆོས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད། །བདག་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་མ་རྙེད་ན་སྒོམ་ལུགས་གང་བྱས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གོལ་བས་དེ་ཉིད་རྙེད་དགོས་ལ། ལྟ་བའི་གོ་བ་ཡོད་ཀྱང་དེའི་སྟེང་དུ་བཞག་ནས་མ་བསྒོམས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པར་མི་འགྱུར་བས། བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ་སོར་དཔྱད་ནས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པར་འཇོག་གོ །དེའང་དཔྱད་སྒོམ་མང་བས་གནས་ཆ་ཆུང་དུ་སོང་ན་འཇོག་སྒོམ་མང་དུ་བྱས་ལ་གནས་ཆ་སོར་གཞུག་ཅིང༌། འཇོག་སྒོམ་མང་བས་དཔྱོད་སྙིང་མི་འདོད་པ་ན་ཡང་དཔྱད་སྒོམ་བྱས་ནས་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཆ་མཉམ་གྱིས་བསྒོམས་ན་སྟོབས་ཆེ་བར་བཤད་དོ། །འདིར་བསྒོམ་བྱའི་དོན་ལ་སོར་རྟོག་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་མཐར་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྤྱིའི་ལུགས་ཡིན་ལ། མཉམ་གཞག་གི་དངོས་གཞི་སྐྱོང་ཚེ་འཛིན་སྟངས་ཡང་ཡང་གསལ་འདེབས་པར་བཞེད་པ་ནི་དགེ་ལྡན་པའི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པ་དངོས་ནི། སྔོན་དུ་ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་ཕྱི་རོལ་དང་མཐུན་མི་མཐུན་མང་དུ་སྣང་བ་དེ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱ་ལ། ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པ་ནའང་ཞི་གནས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤར་བའི་གཟུགས་བརྙན་དེ་དག་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དཔྱད་གཞིར་བྱས་ནས་སྒོམ་པ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཕྱི་རོལ་ལ་དངོས་སུ་དམིགས་ནས་དཔྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དེ་དག་ལ་དཔྱོད་པ་ནའང་ཐོག་མར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ ཀྱིས་ཆོས་ཅན་སོ་སོ་ལ་དམིགས་དགོས་ཏེ་ཁྱད་གཞི་མ་བཟུང་བར་ཁྱད་ཆོས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་མི་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐོག་མར་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་གསལ་བཏབ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ཏེ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་བོ། །དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དེ་ལ་མ་ཡེངས་པར་བཟུང་སྟེ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་དམིགས་པ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ནས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བྱ་སྟེ། མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཟུང་བའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་མཁའ་ལྟར་རིག །འཛིན་ཤེས་འབྱུང་གནས་དབྱིབས་སོགས་བརྟག་བྱ་དང༌། །སོར་རྟོག་ཉིད་ཀྱང་གཙུབས་ཤིང་མེ་བཞིན་དུ། །མ་རྙེད་དབྱིངས་སུ་ཡལ་ལ་འཛིན་མེད་འཇོག །གལ་ཏེ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ན་ཡང་སོར་རྟོག་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་རྟོགས་ནས་འཇོག་གི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་སོགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་མིན་ཏེ། ཐོག་མར་འདི་ལ་གོམས་པས་གཟུང་བ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཀྱང་མི་དམིགས་པར་སྟོང་ཉིད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུར་རིག་པ་ནི་གཟུང་བ་མི་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་ཕྱི་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་བསྒོམ་པའོ། །ནང་གི་འཛིན་ཤེས་ཞེ་སྡང་ལྟ་བུ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་དེ་གསལ་བཏབ་ནས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དང་པོར་གང་ནས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་དང༌། བར་དུ་ཕྱི་ནང་གང་ལ་གནས་པ་དང༌། ངོ་བོ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་སོགས་གང་དུ་འདུག་བརྟགས་པས་
Chinese
现在寻求是否存在这超越的理证的三种量。法性的理路是，对于火的热和水的湿等，在世间被称为那些的法性，以及不可思议的法性，和安住的法性，心生信解，并且不思考那样存在的其他理由，而是那样寻求。从色到一切智智之间的所有遍净之法，也要用那六种寻求来辨别和证悟。意义和如所有性如所有性三者中知晓。结合和正行，个别观察，不动的状态中汇集。像这样安立为六种，瑜伽士所要知晓的，确定为三种：所说的意义和所知如所有，以及如是。其中，从第一个的角度出发，是第一个寻求。从第二个的角度出发，是寻求事物总相和自相的两种。从第三个的角度出发，安立其余三种和总相的寻求。最初所说的四种胜观之门是三种，而寻求的方式说是六种，因此三种门中的六种寻求汇集于之前的四种。或者，以结合和正行的区分，胜观有两种，结合的时候是个别观察的胜观，正行的时候是不动摇的胜观，也汇集为两种。 第四，彼（胜观）的修习之理是：修习之理以智慧于无我义，分析后于离戏中平等住。分析之所依是不分别的影像，抓住差别之基后断除差别法的增益。如果没有获得无我的见解，那么无论做什么样的修习方式，都会偏离那如实之义，因此必须获得它。即使有了见解的理解，如果没有安住在其上进行修习，也不会变成修习那如实性。因此，以智慧对无我的意义进行个别分析后，在远离一切戏论的法界中平等安住。而且，如果因为分析修过多而导致安住的部分减少，那么就多做安住的修习来恢复安住的部分。如果因为安住修过多而不喜欢分析的精要，那么也要做分析的修习，通过止观双运来修习，据说力量会很大。这里，对于所修习的意义，以个别观察的智慧分析到最后，在远离戏论的
English
Now, we seek whether or not there are these three kinds of valid cognition that transcend. The reasoning of the nature of phenomena is that, for things like the heat of fire and the wetness of water, one believes in the nature of phenomena that is known in the world as their nature, as well as the inconceivable nature of phenomena, and the abiding nature of phenomena, and one does not contemplate other reasons for why it is so, but seeks in that way. Each of the completely purified dharmas from form to omniscience should also be distinguished and realized by these six kinds of seeking. Knowing the three aspects of meaning, suchness, and as-manyness. Combining and the actual, individually examining, gathering into the state of immovability. Thus, by establishing them as six, what the yogi should know is definitely three: the meaning of what is said, the knowable as-manyness, and suchness. Among these, from the perspective of the first, it is the first seeking. From the perspective of the second, it is the two seekings of the general and specific characteristics of things. From the perspective of the third, the remaining three and the seeking of the general characteristics are established. The four doors of higher seeing that were initially explained are three, and since the way of seeking is said to be six, the six seekings within the three doors are gathered into the previous four. Alternatively, higher seeing is twofold by the distinction of combining and the actual: at the time of combining, it is the higher seeing of individual examination, and at the time of the actual, it is the higher seeing of non-movement, so it is also gathered into two. Fourth, the way to meditate on that itself is: The way to meditate is to analyze the meaning of selflessness with wisdom, and then to rest evenly in freedom from elaboration. The object of analysis is the non-conceptual image, and by grasping the basis of distinction, one cuts off the imputation of distinctive qualities. If the view of selflessness has not been found, then no matter what method of meditation is done, it will deviate from the meaning of suchness, so it is necessary to find it. Even if there is an understanding of the view, if one does not meditate on it, it will not become meditation on suchness. Therefore, after individually analyzing the meaning of selflessness with wisdom, one rests evenly in the sphere free from all elaboration. Moreover, if the abiding part becomes small due to too much analytical meditation, then one should do more abiding meditation to restore the abiding part. If one does not like the essence of analysis due to too much abiding meditation, then one should also do analytical meditation, and it is said that meditating with both calm and insight equally will be very powerful. Here, for the meaning to be meditated upon, after analyzing with the wisdom of individual examination to the end, in the freedom from elaboration
Chinese
于（专注）境上平等安住是所有宗派共同的规矩，而在修习平等止观的实际过程中，认为需要反复强调执持的方式，这是格鲁派的规矩。真正修习胜观的方法是：在先前修习止的时候，在禅定所缘的境上，显现出许多与外境相同或不同的景象，这些景象被称为不分别的影像。在修习胜观的时候，也是将由止的力量所生起的那些影像，作为各自进行分别的观察的基础来进行修习的。仅仅是内心向内观察，而不是实际缘于外境进行观察。在观察那些禅定所缘的影像时，首先需要以各个分别的智慧来缘于各个法，因为不抓住所依的基础，就无法对所立的属性进行增益。因此，首先要明确指出需要破除增益的对境是什么，然后以正确的分别智慧对它进行观察，从而确定显现而无自性。之后，毫不散乱地抓住那个禅定的对境，并证悟完全抓住的那个对境是显现而无自性的。因此，需要将禅定和智慧融合为一，成为双运。如《成所作智经》中所说：“禅定与智慧，以及与之相应的（事物）。”这就是它的含义。所取的自性空性如虚空般了知，能取的识，生起之处，形状等应当观察，分别本身也如钻木取火般，未得之时消失于法界，安住于无执。如果于色等之上安住，也要以分别的智慧证悟色等的自性为空性而安住，而不是以作意色的相状等而安住。最初对此习惯之后，甚至连所取的自性也不可得，像虚空中央的空性一样了知，这就是所取不可得的瑜伽，即修习外境显现与空性无别。当内心生起像嗔恨一样的执取之识时，要明确指出它，然后以分别的智慧首先观察它从何处产生的因，中间存在于内外何处，以及它的本体、形状和颜色等存在于何处。
English
To abide equally on the object (of focus) is the common rule of all schools, but in the actual process of cultivating equanimity, the Gelug school believes that the method of holding should be repeatedly emphasized. The actual method of cultivating insight is: When cultivating calm abiding earlier, many appearances that are the same or different from the external environment appear on the object of meditation, and these appearances are called non-discriminating images. When cultivating insight, those images that arise from the power of calm abiding are also used as the basis for separate observations for cultivation. It is only looking inward at the mind, not actually observing by focusing on the external environment. When observing those images that are the object of meditation, one must first focus on each dharma with separate wisdom, because without grasping the basis of what is relied upon, one cannot impose additions on the established attributes. Therefore, one must first clearly point out what the object to be eliminated is, and then observe it with correct discriminating wisdom, so as to determine that appearances are without self-nature. After that, without distraction, grasp that object of meditation, and realize that the object that is completely grasped is appearance without self-nature. Therefore, it is necessary to integrate meditation and wisdom into one, to become a union. As it is said in the Abhisamayalankara, "Meditation and wisdom, and what is corresponding to it." This is its meaning. The self-nature of what is taken is known to be empty like the sky, the knowing consciousness that takes, the place of arising, shape, etc. should be observed, and the separation itself is also like rubbing wood to make fire, when it is not obtained, it disappears into the dharma realm, and abides in non-attachment. If one abides on form etc., one must also realize the self-nature of form etc. to be emptiness with discriminating wisdom and abide, not by focusing on the characteristics of form etc. After initially getting used to this, even the self-nature of what is taken is not available, and knowing it like emptiness in the center of the sky is the yoga of the unavailability of what is taken, that is, cultivating the inseparability of external appearance and emptiness. When a grasping consciousness like hatred arises in the mind, it must be clearly pointed out, and then with discriminating wisdom, first observe the cause of where it came from, where it exists in the middle, inside and outside, and where its essence, shape and color etc. exist.