Tibetan
བ་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་གནས་སྐབས་ཅན། །དམིགས་པར་འཇོག་སོགས་སེམས་གནས་རིམ་དགུ་སྐྱེ། །སྐྱེད་ཐབས་ཀྱི་སྟོབས་དྲུག་བསྟེན་པ་ནི། ཐོས་པའི་སྟོབས། བསམ་པའི་སྟོབས། དྲན་པའི་སྟོབས། ཤེས་བཞིན་གྱི་སྟོབས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས། འདྲིས་པའི་སྟོབས་ཏེ་དྲུག་གི་དང་པོས་སེམས་གནས་དང་པོ་འགྲུབ་ལ། གཉིས་པས་གཉིས་པ་འགྲུབ། གསུམ་པས་སེམས་གནས་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ། བཞི་པས་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ། ལྔ་པས་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ། དྲུག་པས་དགུ་པ་འགྲུབ་བོ། །དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡིད་བྱེད་བཞི་ནི། སྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པ། ཆད་ཅིང་འཇུག་པ། ཆད་པ་མེད་པར་འཇུག་པ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་སྟེ་སེམས་གནས་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་ཡིད་བྱེད་དང་པོས་འཇུག་ལ། གསུམ་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་གཉིས་པས། བརྒྱད་པའི་སྐབས་གསུམ་པས། དགུ་པ་བཞི་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པས་ཡིད་བྱེད་བཞིའི་གནས་སྐབས་ཅན་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དག་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་གནས་རིམ་པ་དགུ་ནི། འཇོག་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་སོགས་ཏེ། དེའང་སེམས་འཇོག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་ལས་སེམས་བསྡུས་ནས་ནང་དུ་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའོ། །རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་ནི་དང་པོར་གཏད་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་དམིགས་པ་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པའོ། །བསླན་ཏེ་འཇོག་པ་ནི་སེམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཡེངས་ན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སླར་ཡང་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇོག་པའོ། །ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལས་ཡང་ཡང་བསྡུས་ཏེ་ཕྲ་བར་བྱས་ནས་འཇོག་པའོ། །འདུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསམས་ནས་དེ་ལ་དགའ་བའོ། །ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་ གཡེང་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་དགའ་བ་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་ཆགས་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་སོགས་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་འབད་མེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དུ་འབད་པའོ། །མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ་སེམས་གནས་རིམ་པ་དགུ་མཐར་ཕྱིན་པར་སྐྱེའོ། །དེ་ལ་སེམས་གནས་དགུ་ནི་མདོ་རྒྱན་ལས་གསུངས་ཤིང༌། སྟོབས་དྲུག་དང་ཡིད་བྱེད་བཞི་པོ་ཉན་ས་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གདམས་ངག་པའི་ལུགས་བཤད་པ་ནི། གདམས་ངག་ལུགས་སུ་གཡོ་ཐོབ་གོམས་དང་བརྟན། །མཐར་ཕྱིན་ཉམས་ལྔ་དཔེ་ཡིས་མཚོན་ཏེ་ཤེས། །གདམས་ངག་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་སུ་ཞི་གནས་སྐྱེ་ཚུལ་གྱི་ཉམས་ལྔར་བསྡུ་སྟེ། དང་པོ་སེམས་གཡོ་བའི་ཉམས་
Chinese
如入之作意，以专注等生起九住心。生起之方便，依仗六力，即听闻力、思维力、忆念力、正知力、精进力、串习力，此六者，初者成办初住心，二者成办二住心，三者成办三、四住心，四者成办五、六住心，五者成办七、八住心，六者成办九住心。彼等之阶段性作意有四：即勉力趣入、间断而趣入、无间断而趣入、任运成就而趣入，其中，于初住心与二住心之时，以第一作意而趣入，于三至七住心之间，以第二作意，于八住心之时，以第三作意，于九住心之时，以第四作意之方式趣入，故称四作意之阶段性。彼等所生之九住心次第为：安住、续住等。其中，心安住者，谓由外境收摄心，而于内专注也。续住者，谓初专注之心，不散于他，而续住于彼专注也。返住者，谓心若外散，则知而复还安住于彼专注也。近住者，谓心自性广大，故屡屡收摄而令微细，然后安住也。调伏者，谓思惟三摩地之功德而喜乐也。寂静者，谓视散乱为过患，而令不喜三摩地之心寂静也。最寂静者，谓令贪心与不悦等寂静也。专注一境者，谓为无勤而入，故而勤策也。平等住者，谓心平等之后，则舍置也，如是九住心次第圆满生起。其中，九住心乃《经庄严论》所说，六力与四作意乃《声闻地》所说。第二、宣说窍诀派之宗规：于窍诀宗规，动、得、熟、稳、终，五种体验以譬喻示之而知晓。窍诀派诸师之宗规，将止观生起之体验归纳为五种，初者，心动之体验
English
The temporary mental activities of entering, such as focusing, give rise to the nine stages of abiding in the mind. The six powers to rely on for generating them are: the power of hearing, the power of thinking, the power of mindfulness, the power of awareness, the power of diligence, and the power of familiarity. The first of these six accomplishes the first stage of abiding in the mind, the second accomplishes the second stage, the third accomplishes the third and fourth stages of abiding in the mind, the fourth accomplishes the fifth and sixth stages, the fifth accomplishes the seventh and eighth stages, and the sixth accomplishes the ninth stage. The four temporary mental activities for these are: applying effort to enter, entering intermittently, entering without interruption, and entering spontaneously. Among these, the first mental activity is used to enter during the first and second stages of abiding in the mind, the second is used from the third to the seventh stages, the third is used during the eighth stage, and the fourth is used to enter in the manner of the ninth stage, hence it is called the temporary nature of the four mental activities. The nine stages of abiding in the mind that arise from these are: placing, continuously placing, and so on. Among these, placing the mind is to gather the mind from external objects and direct it inward to the object of focus. Continuously placing is to continuously place the mind that was initially directed, without wandering elsewhere, on that object of focus. Replacing is to recognize when the mind wanders outward and then return it to the same object of focus. Closely placing is to repeatedly gather the mind, which is naturally vast, and make it subtle before placing it. Taming is to think of the qualities of samadhi and rejoice in it. Pacifying is to regard distraction as a fault and pacify the mind that is not pleased with samadhi. Completely pacifying is to pacify attachment and displeasure, and so on. Making it one-pointed is to strive for effortless entry. Equanimity is to let go when the mind has become equal, thus the nine stages of abiding in the mind are fully developed. Among these, the nine stages of abiding in the mind are taught in the Ornament of Sutras, and the six powers and four mental activities are explained in the Hearer's Ground. Second, explaining the system of the pith instructions: In the system of pith instructions, movement, attainment, familiarity, stability, and completion, the five experiences are known by illustrating with examples. In the system of the pith instruction masters, the experiences of how calm abiding arises are condensed into five types. The first is the experience of the mind moving.
Tibetan
རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ཐོབ་པའི་ཉམས་གཅོང་རོང་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ། གསུམ་པ་གོམས་པའི་ཉམས་ཆུ་བོ་དལ་འབབ་ལྟ་བུ། བཞི་པ་བརྟན་པའི་ཉམས་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ། ལྔ་པ་བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཉམས་རྐྱེན་ཅིས་ཀྱང་མི་གཡོ་བར་གསལ་དྭངས་སུ་གནས་པ་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་དཔེ་སོ་སོར་སྨོས་པས་ཉམས་ཀྱི་དོན་མཚོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བསྒོམས་པས་གྲུབ་པའི་ཚད་སོགས་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཞི་གནས་འགྲུབ་ཚུལ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་དང་བཅས་པ། དེ་གྲུབ་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤིན་སྦྱངས་མཐར་ཕྱིན་ཞི་གནས་འགྲུབ་པའོ། །བདེ་གསལ་མཚན་མ་མི་རྟོག་མཁའ་དང་འདྲེས། །དེའང་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་ན་ཡིད་བྱེད་བཞི་པ་དང་སེམས་གནས་དགུ་པ་གྲུབ་ཀྱང་ཞི་གནས་མཐར་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་ན་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་པ་དེའི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བགྱི། བྱམས་པ་ཞི་གནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མོས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། རྒྱན་ལས། དེ་གོམས་པ་ལས་འདུ་མི་བྱེད། །དེ་ནས་དེ་ཡི་ལུས་དང་སེམས། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཆེ་ཐོབ་ནས། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་བཅས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྐབས་འདིར་ཞི་གནས་སོ། །མདོར་ན་ཞི་གནས་ནི་ལུས་སེམས་ལས་རུང་གི་ཤིན་སྦྱངས་ལ་བཤད་པས། དེ་མ་ཐོབ་གོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཤིང་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་ཡི་ཞི་གནས་དངོས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཤིན་སྦྱངས་ནི་མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་ལས། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གང་ཞེ་ན། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དེ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཞེས་ཏེ། ལུས་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི་ལུས་སེམས་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བཀོལ་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ལ། དེའི་གཉེན་པོ་ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ནི་གནས་ངན་ལེན་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ལུས་སེམས་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་བཀོལ་བར་ཤིན་ཏུ་ལས་སུ་རུང་བའོ། །དེའང་སྤོང་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ལ་རྩོལ་བ་ན་ལུས་ལྕི་བ་སོགས་ཀྱི་ལས་སུ་མི་རུང་བ་དང་བྲལ་ནས་ཤིང་བལ་ལྟར་ལྡ
Chinese
犹如陡峭山崖的瀑布。第二，获得的体验犹如湍急的峡谷河流。第三，习惯的体验犹如缓慢流淌的河流。第四，稳固的体验犹如平静无波的大海。第五，稳固达到极致的体验，无论发生什么都无法动摇，如明亮的油灯不受风的吹动一般。通过分别举例，可以理解体验的含义。第三，关于通过禅修获得的成就等进行阐述，分为两部分：寂止的成就方式以及意念的征兆；阐述成就寂止的必要性。第一部分是：完全成就身心轻安，即成就寂止。乐、明、无相、无分别与虚空相融。如果未能获得身心的完全轻安，即使成就了第四意念和第九住心，也并非是究竟的寂止。如《解深密经》中说：世尊，菩萨若于其心内以心随注心时，乃至未得身心轻安，于其间以心随注心，此当名何？慈氏，非是寂止，是与寂止相似作意相应而住应说。又如《庄严经论》中说：由其串习故，不复更散乱，尔时身及心，获得极轻安，及与作意俱。此处所说的作意即是寂止。总而言之，寂止是指身心堪能的身心轻安。因此，在未获得身心轻安之前的等持，可以被归类于欲界，被称为欲心一缘，并非真正的寂止。关于身心轻安，《摄类学》中说：何为身心轻安？答：为了断除身心恶劣状态的相续，身心变得堪能，具有消除一切障碍的作用。身心的恶劣状态是指身心无法按照意愿用于善行。其对治法，即身心轻安，由于远离了两种恶劣状态，身心变得非常堪能，可以用于善行。此外，对于断除造成障碍的身体恶劣状态，当努力断除烦恼时，身体沉重等无法使用，远离这些状态，像木棉一样轻盈。
English
Like a waterfall from a steep cliff. Second, the experience gained is like a rushing river in a canyon. Third, the experience of habituation is like a slowly flowing river. Fourth, the stable experience is like a calm, waveless ocean. Fifth, the experience of stability reaching its ultimate perfection is unshakable no matter what happens, like a bright lamp undisturbed by the wind. By giving separate examples, the meaning of the experience can be understood. Third, regarding the explanation of the achievements obtained through meditation, there are two parts: the way to achieve tranquility (shamatha) along with the signs of mindfulness; and explaining the necessity of achieving it. The first part is: the complete achievement of physical and mental pliancy, which is the achievement of tranquility. Bliss, clarity, signlessness, non-discrimination merge with space. If one has not attained complete pliancy of body and mind, even if one has achieved the fourth mindfulness and the ninth stage of mind-abiding, it is not the ultimate tranquility. As it says in the *Sandhinirmocana Sutra*: "World Honored One, when a Bodhisattva focuses his mind on the mind within the mind, until he has not attained pliancy of body and mind, what is it called when he focuses his mind on the mind during that time? Maitreya, it is not tranquility, it should be said that it abides in accordance with an aspiration similar to tranquility." Also, as it says in the *Ornament of Realization*: "Because of its habituation, it no longer scatters, then the body and mind, having obtained great pliancy, and together with mindfulness." The mindfulness mentioned here is tranquility. In short, tranquility refers to the pliancy of body and mind, which makes them serviceable. Therefore, the samadhi before attaining that is categorized as belonging to the desire realm and is called one-pointedness of desire, not true tranquility. Regarding pliancy, the *Compendium of Abhidharma* says: "What is pliancy? Answer: In order to cut off the continuum of the bad states of body and mind, the very serviceability of body and mind, which has the function of eliminating all obscurations." The bad states of body and mind refer to the inability to use body and mind for virtuous deeds as desired. The antidote to that, which is the pliancy of body and mind, is that because it is free from the two bad states, body and mind become very serviceable and can be used for virtuous deeds. Furthermore, regarding the physical bad states that obstruct abandonment, when striving to abandon afflictions, the body is heavy and unusable, free from these states, and as light as cotton.