Tibetan
ང་ང་ཡིར་འཛིན། །གང་ཟག་གི་བདག་ཅེས་གྲགས་པའི་ངོ་བོ་ནི། དུད་འགྲོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་འཁྲུངས་སུ་ཡོད་པ། ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་ངའོ་སྙམ་པའི་རློམ་པར་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་བ་ལས། དེ་ལ་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྟགས་པ་སྟེ། ཞེས་དང༌། དེ་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཞན་ལ་རགས་མ་ལས་པའི་ངོ་བོ་རང་ བཞིན་ཏེ། ཞེས་སོ། །འདི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལྟར་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་མོད། འཛིན་པ་དེས་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་མེད་པ་ནི་མིན་ཏེ། ང་ཐར་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཐར་ལམ་ནི་འདི་ཉིད་དོ་ཞེས་སོགས་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་ཤིང་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལྟ་དང་བྲལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་ང་དང་ངའི་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་མོད་ཀྱི། །ཡོད་ཅེས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་དགག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་ལས་གཞན་ཤེས་ལྟ་ཀུན་འབྱུང་ཕྱིར་དགག །འདི་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པས་རིགས་པས་དགག་དགོས་ཏེ། འདི་ལ་ང་དང་ང་ཡིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་འཛིན་དང་སྡང༌། །འདི་དག་དང་ནི་ཡོངས་འབྲེལ་བས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། འཇུག་པ་ལས། དང་པོར་ང་ཞེས་བདག་ལ་ཞེན་གྱུར་ཅིང༌། །བདག་གི་འདི་ཞེས་དངོས་ལ་ཆགས་བསྐྱེད་པ། །ཞེས་དང༌། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་གྱུར་ཅིང༌། །བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད། །ཅེས་བཤད་དོ། །བཞི་པ་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོས་རྟོག་ཁྱད་ནི། རྟོགས་ཚུལ་ཁྱད་ལས་གྲུབ་མཐའ་བཞི་ཀས་རྟོགས། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང་ཐ་སྙད་དབུ་མ་པ་ལས་གཞན་ལ་མེད་པས་རྟོགས་ཚུལ་སྤྱི་ཙམ་དང་མཐར་ཕྱིན་པར་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་གང་ཟག་བདག་མེད་ཙམ་ནི་རང་སྡེའི་གྲུབ་ མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ཀས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལས་ཀྱང་གང་ཟག་བདག་མེད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྟན་ན། མདོ་སྡེ་པས་ཁས་ལེན་
Chinese
我与我执。 所谓人我，是指包括畜生在内的一切众生都与生俱来的。执着于我与我所的俱生我执，就是指自以为是的傲慢。如《四百论》的注释中所说：“所谓人，是指依赖于蕴而假立的。”又说：“所谓我，是指不依赖于其他事物的自性。”虽然这不像外道所妄称的常、一、自在那样在胜义中成立，但由于执着能使之应用于名言，因此并非仅仅是假立。因为“我进入解脱道的解脱道就是这个”等等，以及我与我所的各种名言在世间广为人知且无害。如《入行论》中所说：“虽离坏聚见，佛亦云我与我，如是知诸法，亦说为实有。” 第三，必须破斥它的理由是：由此产生其他知见和观点，因此必须破斥。虽然这在名言中成立，但在胜义中不成立，因此必须用理智来破斥。因为执着于我和我所，就会产生烦恼见和贪着等一切烦恼。如《释量论》中所说：“若有我，则知有他，由我他之分，而生执着与嗔恨，与此等相连，一切过患皆生。”又如《入行论》中所说：“初谓我当先，执我即生彼，次于物生贪。”又说：“一切烦恼过患，皆从坏聚见生，了知我是彼境，瑜伽师当灭我。” 第四，各宗派的认知差别是：由于认知方式的差别，四宗派都认知。由于空性的意义和名相只有中观派才有，因此由于认知方式的粗略和究竟的差别，人无我本身是自宗的四宗派都认知的。例如，在说一切有部的论典中也完整地阐述了人无我，经部宗也承认。
English
I and the grasping at I. The so-called self of a person is what all sentient beings, including animals, are born with. The object of clinging of the innate self-grasping that grasps at I and mine is this very thing of presuming "I am." As the commentary on the Four Hundred says, "The so-called person is what is imputed in dependence on the aggregates." And, "The so-called self is the nature of things that does not depend on others." Although this is not established in the ultimate sense as the tirthikas falsely claim to be permanent, one, and independent, it is not merely imputed because the grasping enables it to be applied to conventions. Because "This is the path to liberation by which I enter the path to liberation," and so forth, and the various terms of I and mine are well-known in the world and harmless. As it says in the Entering the Middle Way, "Although separated from the view of the aggregates, the Buddhas also said 'I' and 'mine.' Likewise, although all things are without inherent existence, they are taught as being true in the provisional sense." Third, the reason why it must be refuted is: Because other knowledge and views arise from it, it must be refuted. Although this is established in name, it is not established in the ultimate sense, so it must be refuted by reason. Because based on clinging to I and mine, afflictive views and all afflictions such as attachment arise. As it says in the Pramāṇavārttika, "If there is a self, then one knows others. From the division of self and others, attachment and hatred arise. Connected with these, all faults arise." And as it says in the Entering the Middle Way, "First, one clings to the self as 'I,' and then one generates attachment to things as 'mine.'" And, "All the faults of afflictions arise from the view of the aggregates, and having realized that the self is the object of this, the yogi eliminates the self." Fourth, the differences in realization among the various tenets are: All four tenets realize due to the differences in the way of realization. Since the meaning and terminology of emptiness are only found in the Madhyamaka school, the mere absence of a person's self is realized by all four of our own tenets due to the differences in the general and ultimate ways of realization. For example, in the treatises of the Vaibhāṣika school, the complete absence of a person's self is also fully explained, and the Sautrāntikas accept it.
Tibetan
པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེའི་ཕྱིར་བྱེ་མདོ་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་གིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དེ་གོམས་པར་བྱས་པས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དང༌། དེ་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ས་བོན་སྤངས་པའི་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་ནུས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་གིས་བདག་མེད་གཉིས་པོ་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་གཉིས་པོའི་མཚན་གཞི་ཡང༌། ཁྱད་གཞི་ནང་གི་དངོས་པོའི་སྟེང་དུ་བྱེད་པ་པོའི་བདག་བཀག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆ་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་གཉིས་པོ་གང་རུང་དང༌། ཁྱད་གཞི་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་སྟེང་དུ་རགས་པ་རྫས་གྲུབ་བཀག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་དངོས་པོའོ། །དབུ་མ་པས་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་རྟོགས་པ་གཞིར་བཅས། སེམས་ཙམ་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བཞེད་དོ། །ལྔ་པ་དབུ་མའི་རིགས་པས་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ནི། ཕུང་ལྔ་བདག་མིན་བདག་ལ་དེ་མི་ལྡན། །གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་རྣམ་པ་ཉི་ཤུའི་དོན། །སྒྲུབ་བྱེད་ཤིང་རྟའི་རིགས་པ་སོགས་ཀྱིས་བཀག །སྤྱིར་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདིའི་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི། རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཉིད་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་ཡུལ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ང་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་ཆ་ཅན་ནོ། །དེས་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་གང་རུང་དེ་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་འཇུག་ཅིང༌། གནས་སྐབས་གཞན་དང་གཞན་དུ་རང་གི་གཉེན་དང་ཉེ་དུ་ཁང་ཞིང་སོགས་ལའང་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་ན་འདིས་ བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ་ཞེས་རྟོག་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་དེར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་ཆ་ནི་དངོས་མེད་དོན་སྤྱི་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པའི་ངོར། གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་པར་ལྟ་ཞོག་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པའི་ངོར་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མོད། མ་བརྟག་མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་ངོ་དང་བསྟུན་ནས། གང་ཟག་དང་སྐྱེས་བུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཅིང༌། དེའང་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོའི་དོན་དུ་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཀྱང༌། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡུལ་དགག་པ་ལ། འཇིག་ལྟའི་ཡུལ་སྤྱིར་དགག་པའི་རིགས་པ་བཅུ་གཉིས་སོགས་གསུང
Chinese
更不用说其他的了。因此，通过修习经部和毗昙二论所确立的人无我，就能现量见到它。通过修习它，就能现前断除了人我执种子的寂灭。然而，他们都承认这两种无我是实有，因为以其在胜义中具有作用的能力为理由，而安立为胜义谛。那时，这两者的体相是：在差别基内部的事物上，通过遮止作者的我而加以区分的无分微尘二者中的任何一个；在差别基外部事物上，通过遮止粗大实有而加以区分的极微之事物。中观应成派以彻底了悟作为基础，唯识宗也同样认为能够了悟。第五，以中观的理证来确立的方式是：五蕴非我，我非有五蕴，一中无一，二十种意义。以能立木车之理等遮破。总的来说，此我执分别念所要缘的对境是：为自相续所摄的五蕴本身，并且此分别念以对境为目标，具有视我为自我的执着方式的所取分。因此，对于为自相续所摄的任何一个蕴，都会恒常产生执着为自我的概念，并且在其他情况下，对于自己的亲友、房屋、田地等也会执着为自我，因为如果他们受到他人的损害，此人就会认为这是在损害我。然而，在那里执着的分别念的执着方式的所取分是无实之总相。在胜义谛的观察理智面前，不要说人我是存在的，即使在世俗谛的观察理智面前，人我也是不存在的。但在未经观察和分析的情况下，顺应世间的名声，而认为人与补特伽罗是存在的。然而，那也绝不是作为实物而存在的。因此，虽然在二谛中都不存在，但却承认仅仅是在名言中假立而存在的。关于对它的对境的破斥，宣说了破斥俱生我执境的十二种理证等。
English
What need is there to say more? Therefore, by familiarizing oneself with the selflessness of the person as established by the treatises of the Sutra and Abhidharma schools, one can directly see it. By familiarizing oneself with it, one can actualize nirvana, having abandoned the seeds of clinging to a self of the person. However, they both accept these two selflessnesses as real entities, because they are established as ultimate truths by reason of their ability to perform functions in the ultimate sense. At that time, the defining characteristics of these two are: any one of the two indivisible particles that are distinguished by negating the self as agent on the basis of the internal object of differentiation; and the object of the subtle particle that is distinguished by negating the coarse substance on the basis of the external object of differentiation. The Madhyamaka school, based on thorough understanding, and the Mind-Only school also hold that it can be understood in the same way. Fifth, the way to establish it with Madhyamaka reasoning is: The five aggregates are not the self, the self does not possess them. One does not exist in the other, the meaning of twenty aspects. The reasoner refutes with the reasoning of the chariot, etc. In general, the object to be focused on by this conceptual thought that grasps at a self is: the five aggregates themselves that are included in one's own continuum, and the aspect is the apprehended aspect of the grasping that looks at me as the self, focusing on that object. Therefore, the idea of grasping as the self always arises for any aggregate included in one's own continuum, and in other situations, there is also the concept of grasping as the self for one's own relatives, friends, houses, fields, etc., because if others harm them, this person will think that they are harming me. However, the apprehended aspect of the grasping of the conceptual thought that grasps there is a non-existent general meaning. In the face of the reasoning that examines the ultimate truth, let alone the existence of the self of the person, even in the face of the reasoning that examines the conventional truth, the self of the person does not exist. But without investigation or analysis, in accordance with the fame of the world, it is believed that there are persons and individuals. However, that is never the case as a real object. Therefore, although it does not exist in the two truths, it is acknowledged that it exists only as something imputed in mere convention. Regarding the refutation of its object, the twelve reasonings for refuting the object of the view of the world in general are explained.
Tibetan
ས་ཀྱང་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། འཇིག་ལྟ་ཉི་ཤུའི་ཡུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་ནི། སྤྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་རྣམས་སུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་སྡེ་ལྔ་དང༌། བདག་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་བཞིན་གྲོགས་སམ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ལྡན་པར་འཛིན་པ་སྟེ་བཅུ་དང༌། རྟེན་བདག་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་བཞིན་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་འཛིན་པ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་དང༌། རྟེན་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལ། བདག་རྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་འཛིན་པ་སྟེ་ཉི་ཤུའོ། །དེ་ཡང་བཤེས་སྤྲིང་ལས། གཟུགས་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་སྟེ་བདག །གཟུགས་དང་ལྡན་མིན་གཟུགས་ལ་བདག་གནས་མིན། །བདག་ལ་གཟུགས་མི་གནས་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་ཡང་སྟོང་རྟོགས་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕུང་པོ་ལྔ་རེ་རེ་ནས་དབྱེ་བས་བདག་མ་ཡིན། བདག་དངོས་མེད་ལ་ཕུང་ལྔ་དེ་མི་ལྡན། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་དང༌། བདག་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ་གཅིག་ལ་གཅིག་མི་ལྡན་པས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་བྱེད་སློབ་ དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ཤིང་རྟའི་རིགས་པ་སོགས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པར་མཛད་པ་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར་ཏེ། དེའང་རྣམ་པ་གསལ་བར་བརྗོད་ན། ཀ་མ་ཤཱི་ལའི་སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལས་གུད་ན་མི་དམིགས་སོ། །གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གང་ཟག་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་གཞན་དག་གིས་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བའི་གང་ཟག་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དང་ང་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནའི་འོ་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། རང་ལུས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ངའོ་སྙམ་དུ་རློམ་པའི་ངར་འཛིན་གྱི་བདག་འདི་བདེན་པར་གྲུབ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གལ་ཏེ་གཅིག་གམ་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕུང་པོ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མ་སྤུངས་པ་དང་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་ལ། བདག་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུ་དང་རང་དབང་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་རིག