Tibetan
ཤད་ལ། མདོ་སྡེ་བའི་གཞུང་དུ་ནི་དེར་མ་ཟད་རྫས་ལྡོག་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ལྡོག་པ་ཡང་བདེན་མེད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་ཆོས་གང་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ པ་ན་ཅིའང་མ་རྙེད་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་བདེན་མེད་ཀྱི་དོན་དུ་འཇོག་པ་ནི་ཆོས་འདི་བདག་གི་སྤྱི་ལུགས་ཡིན་ལ། དེའང་ཇི་སྐད་དུ། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ་ཞེས་དང༌། སྤྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཤིག་ཁས་བླངས་ཕྱིན་ཆད་དེ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཀུན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཡིན་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་པའི་གཞུང་ལས་ཀྱང༌། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཡིས་ཇི་ལྟར་ཀུན་བཏགས་པ། །དེ་ནི་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད། །ཅེས་སོགས་ལྡོག་པ་གཞན་སེལ་བདེན་མེད་དུ་འཆད་བྱེད་ཀྱི་ལུང་ཤིན་ཏུ་མང་བར་གསུངས་སོ། །སེམས་ཙམ་རང་ལུགས་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་འདོད། །དབུ་མས་གཞལ་ན་གཉིས་སྟོང་ཤེས་པ་ཉིད། །དོན་དམ་འདོད་ཕྱིར་ཆོས་བདག་ཕྱོགས་གཅིག་ལུས། །གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་དེ་དག་མ་ཟད་ཐེག་ཆེན་སེམས་ཙམ་པས་ཀྱང་རང་ལུགས་ལ་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པར་འདོད་ཀྱང་དབུ་མའི་རིགས་པས་གཞལ་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བདག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་ལུས་པས་བདག་མེད་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ཀྱང༌། གང་ཟག་གི་བདག་ཕྲ་རགས་དང༌། ཆོས་བདག་རགས་པ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པས་ནི། གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་སྣང་བ་སེམས་སུ་ཁས་བླངས་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བཏགས་པའི་བདག་མེད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་བདག་མེད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་དབུ་མའི་ རིགས་པས་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ནི། དབུ་མའི་གཏན་ཚིག་མང་ཡང་འཕགས་ལུགས་ལྔས། །སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་ངེས་པ་འདྲེན། །ཟླ་བས་གཟུང་བ་བཀག་ནས་དེ་མེད་པའི། །རྟགས་ཀྱིས་འཛིན་པ་འགོག་དང་ཀུན་རྫོབ་གཅིག །སྟོང་པའི་རིགས་པས་ཆོས་ཀུན་སྟོང་གཉིས་གསུངས། །དབུ་མའི་ལུགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གཏན་ཚིག་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་སོགས་སློབ་དཔོན་སོ་སོའི་བཞེད་སྲོལ་མང་ཡང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་སུ་ངོ་བོ་རྒྱུ་འ
Chinese
又，经部宗的论典中，不仅如此，对于以实事和遮遣二者区分的遮遣，也说是无自性的。其能立是，对于任何法，以作胜义谛观察的智慧观察时，什么也没有找到，仅仅将此安立为无自性的意义，是此宗我的共同规矩。如是说：何者被摧毁及被智慧他者，遣除则彼智慧不容纳，如瓶水般在世俗中，存在。总的来说，一旦承诺了世俗的法，就必须承诺它不是真实成立的，这是所有宗派的规矩。经部宗的论典中也说：如其如何假立的，彼于胜义谛中无有。等等，宣说遮遣他法无自性的教证非常多。自宗唯识欲证悟二无我，以中观衡量则二空之识，为欲胜义故法我留一边。不仅下部宗派，大乘唯识宗也想在自宗证悟二无我，但以中观理衡量，以执著能取所取二者为空性的识作为胜义谛，因此法我留在一边，虽然不是二无我究竟，但人我粗细和法我粗大是断除了的。特别是，唯识宗认为诸法唯识，虽然承诺了外境的所取不存在，但由于承诺了显现为心，因此不希望所取能取二者为空性。虽然承诺了人我完全不存在，但由于没有彻底说明内空的安立方式，因此虽然承诺了周遍计度的我不存在，但没有成立遍计所执的我不存在。第五，以中观理安立的方式是：中观的理证虽多然圣者五法，引出空性与缘起双运之定解。月称遮止所取后以彼无有之，理证遮止能取及世俗唯一。以空性之理说诸法皆空二者。中观宗中，安立法无我的理证，无著世亲等各位论师的观点很多，但在圣者龙树的宗派中，本体、因
English
Furthermore, in the treatises of the Sautrāntika school, not only that, but also the negation that is divided by the two, substance and negation, is said to be without inherent existence. Its proof is that, for any dharma, when examined by the wisdom that examines ultimate truth, nothing is found, and merely establishing that as the meaning of no self-existence is the common rule of this school. As it is said: Whatever is destroyed and removed by the wisdom of another, then that wisdom does not accept it, like a water jar, it exists conventionally. In general, once a conventional dharma is promised, it must be promised that it is not truly established, which is the rule of all philosophical schools. In the treatises of the Sautrāntika school, it is also said: As it is conventionally imputed, that is not in the ultimate truth. And so on, there are very many scriptures that explain the negation of other phenomena as being without inherent existence. The Mind-Only school itself desires to realize the two selflessnesses, but when measured by Madhyamaka, it is the knowledge of the two emptinesses. Because it desires the ultimate truth, one side of the self of phenomena remains. Not only the lower schools, but also the Mahāyāna Mind-Only school wants to realize both selflessnesses in its own system, but when measured by Madhyamaka reasoning, because it desires the knowledge of the two emptinesses of grasping and being grasped as the ultimate truth, one side of the self of phenomena remains, so although it is not the ultimate two selflessnesses, it has abandoned the subtle and gross self of persons and the gross self of phenomena. In particular, the Mind-Only school, which believes in the reality of appearances, although it promises that the object of grasping, the external object, does not exist, because it promises that the appearance is mind, it does not want the two, grasping and being grasped, to be empty. Although it promises that the self of persons is completely non-existent, it has not thoroughly explained the way of establishing inner emptiness, so although it promises that the self of complete imputation is non-existent, it has not established that the self of complete imputation is non-existent. Fifth, the way of establishing by Madhyamaka reasoning is: Although there are many Madhyamaka reasonings, the five laws of the noble ones lead to the definite understanding of emptiness and dependent arising as a union. Candrakīrti, after preventing the grasped, by the sign of its non-existence, prevents the grasper and the conventional is one. By the reasoning of emptiness, he said that all phenomena are empty of the two. In the Madhyamaka school, there are many views of individual teachers, such as Asaṅga and Vasubandhu, on the reasoning for establishing the selflessness of phenomena, but in the school of the noble Nāgārjuna, the essence, cause,
Tibetan
བྲས་གཉིས་ཀ་ལ་དཔྱོད་པ་བཞི། རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པ་བཅས་ལྔ་པོས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདྲེན་པའི་ཚུལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་སུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཤེས་པ་བཀག་གྲུབ་པས། །དང་པོར་ཤེས་བྱ་བཀག་པར་མཛད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐོག་མར་གཟུང་བ་བཀག་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་གཟུང་བ་མེད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་འཛིན་པ་འགོག་པའི་རིམ་པ་གཅིག་དང༌། ཇི་སྐད་དུ། གཅིག་གི་ལྟ་པོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ལྟ་པོ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་རང་སྟོང་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་གཉིས་སུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་འདི་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལམ་ཉིད་ནས་དབུ་མའི་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་སོ་སོ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་དོན་རགས་པ་ལྟ་བུ་བདེན་མེད་དུ་ གཏན་ལ་ཕེབ་ཀྱང་གྲུབ་མཐའི་དབང་གིས་རིགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་ཁ་མི་སྤོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དཔྱད་པ་ལ་ལྔ། དེ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གནད་དོན། བདག་མེད་དེའི་ངོ་བོ། དེ་དགག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། གྲུབ་མཐའ་སོ་སོའི་རྟོགས་ཁྱད། དབུ་མའི་རིགས་པས་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་ནང་ལྟ་བ་གང་ཟག་བདག་གིས་དབྱེ། །ཕྱི་པ་ལའང་གོང་སྨོས་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རགས་པ་རྟོགས་པ་དང་སྤྱོད་པ་དགེ་བའི་ཆ་ཡོད་པས་ཕྱི་ནང་གི་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་དངོས་གང་ཟག་གི་བདག་ཁས་ལེན་མི་ལེན་གྱིས་དབྱེ་དགོས་ཏེ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ནི་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལའང་རགས་པ་གྲུབ་མཐས་བརྟགས་པ་དང༌། ཕྲ་བ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འཛིན་པས་བརྟགས་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང༌། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱིས་གཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་མ་རྟོགས་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྫོགས་པར་རྟོགས་མི་ནུས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྫོགས་པར་མ་རྟོགས་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ནི། ངོ་བོ་ལྷན་སྐྱེས་ང་ད
Chinese
对于二谛，有四种观察，加上缘起的理路，以这五种方式来引导空性和缘起性空的双运智慧，如前所述。月称论师确立法无我的方式有两种不同的方式。如云：若无所知，则知亦遮止故，首先遮止所知。如是说，首先遮止所取，然后在它的后面，以无所取的理由来遮止能取的次第。又如云：一之见者，即一切之见者。如是说，将世俗的一个法确立为自性空之后，以同样的理路，将二谛所摄的一切所知，都确立为自性空。像这样确立，也是从没有被内外任何宗派所染污的世间正道进入中观道的角度来说的，而不是对其他的宗派而言。因为进入各个宗派的那些人，虽然像外道所说的粗大的事物一样，确立为无自性，但是由于宗派的束缚，这个理路不会转移到其他的法上。第二，关于人无我的观察有五点：确立它的要点，无我的体性，必须破除它的理由，各个宗派的证悟差别，以中观的理路来确立的方式。第一点是：内外宗派的观点以人我来区分。外道也有像前面所说的，证悟粗略的法无我和行持善法的部分，因此内外宗派的观点差别，必须以是否承认人我来区分。因为人无我是佛教各宗派共同的特殊之处。其中也有粗略的由宗派所安立的人我，和微细的由俱生我执所安立的人我两种。如果不能证悟由俱生我执的执着方式所执为所取境的所谓我，是自性空，就不能圆满证悟法无我，因此如果不能圆满证悟人无我，就不能证悟法无我。第二点是它的体性：体性是俱生的我
English
Regarding the two truths, there are four observations, plus the reasoning of dependent origination. These five methods are used to guide the wisdom of the union of emptiness and dependent arising, as previously explained. Chandrakirti establishes the absence of self of phenomena in two different ways. As it is said: 'If there is no object of knowledge, then knowledge is also prevented, therefore, first, the object of knowledge is prevented.' As it is said, first, the apprehended is prevented, and then, based on the reason of the absence of the apprehended, the apprehending is prevented in sequence. And as it is said: 'Whoever sees one, sees all.' As it is said, after establishing one phenomenon of conventional truth as empty of self-nature, with the same reasoning, all knowable objects included in the two truths are established as empty of self-nature. This kind of establishment is also from the perspective of entering the Middle Way from the worldly path that has not been contaminated by any internal or external schools, not for other schools. Because those who have entered various schools, although they establish things as without self-nature, like the gross things spoken of by outsiders, due to the constraints of their schools, this reasoning does not transfer to other phenomena. Second, there are five points regarding the examination of the absence of self of persons: the key points of establishing it, the nature of the absence of self, the reasons why it must be refuted, the differences in realization among various schools, and the way to establish it with the reasoning of the Middle Way. The first point is: the views of internal and external schools are distinguished by the self of persons. Outsiders also have, as mentioned above, the realization of the coarse absence of self of phenomena and the aspect of practicing virtuous deeds, so the difference between the views of internal and external schools must be distinguished by whether or not they accept the self of persons. Because the absence of self of persons is the unique characteristic common to all Buddhist schools. Among them, there are two types of self of persons: the coarse one established by schools and the subtle one established by innate clinging. If one does not realize that the so-called self, which is the object of clinging by the way of clinging of innate view of self, is empty of self-nature, one cannot fully realize the absence of self of phenomena. Therefore, if one does not fully realize the absence of self of persons, one cannot realize the absence of self of phenomena. The second point is its nature: its nature is the innate self.