Tibetan
་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་དང་རྩ་བ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །སྤྱིར་བདག་ཅེས་པའི་སྐད་དོད་་ཀ་ཞེས་ཡོད་ལ། དེ་སྒྲ་ཡངས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། གང་ལ་ཡང་མ་ལྟོས་པར་ཚུགས་ཐུབ་ཏུ་གནས་པ་ཞིག་ལ་བདག་ཅེས་འཇོག་ཅིང༌། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང༌། སྒྲ་དོག་པར་ན་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་ཅིང༌། དེ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གི་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ནི་འཇིག་ཅིང་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཕུང་པོའི་ ཚོགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་མ་རིག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་འདི་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་སྤངས་པ་ན་འདི་ཡང་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་བདག་ལྟ་དང་རྣམ་པ་འགལ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བདག་ལྟ་མ་རིག་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་དྲུངས་ནས་མ་སྤངས་ན་ཁམས་གསུམ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཐབས་མེད་ཅིང༌། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན་བདག་ལྟ་སྤོང་མི་ནུས་པས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བསླབ་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྔོན་འགྲོ་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་བཞིའི་མདོ་ཆིངས་བཤད་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཆོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་མི་རྟག་ཅིང༌། །ཟག་བཅས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་རང་བཞིན། །ཀུན་ཉོན་རྣམ་བྱང་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ། །མྱང་འདས་འབའ་ཞིག་ཐར་པ་ཞི་བ་སྟེ། །བསྟན་པ་སྤྱི་ཡི་བཀའ་རྟགས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི། །ལེགས་པར་བསམ་ནས་ཐོག་མར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད། །བདག་མེད་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པ་ལ། ལྟ་བ་བཀའ་བཏགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་ན། བདག་མེད་པའི་དོན་ལའང་མཐའ་རྒྱ་ལེགས་པར་ཆོད་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་དཀའ་བར་གསུངས་པས་ཐོག་མར་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་ཕྱི་ནང་གིས་བསྡུས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུས་ནམ་ཡང་རྟག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་ཅིང༌། མི་རྟག་པ་དེའང་རགས་པའི་མི་རྟག་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་ཉིད་འགག་བཞིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྐད་ཅིག་ཀྱང་གནས་པའི་རང་དབང་མེད་པ་ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་ ཡིན་ཏེ། མར་མེ་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གིས་སྣུམ་ཟད་པས་སྐད་ཅིག་མར་རྟོགས་པ་བཞིན་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་དེ་དང་མཚུངས་པ་དང༌། ཞོན་པ་པོ་དང་བཞོན་པ་གཅིག་འགྲོ་ལ་ཅིག་ཤོས་མི་འགྲོ་བ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་དུ་དབང་ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མར་གྲུབ་སྟེ་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ་གནས་པའི་རང་དབང་མེད་པར་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་འདུས་བྱས་རྣམས་སྐྱེས་ཙམ་ནས་སྡུག་བསྔལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དེ་ནི་བདེ་སྡུག་གི་བྱེད་པ་པོར་མི་རུང་སྟེ་རང་ཉིད་ལ་རང་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། ཆོས་གང་མི་རྟག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་བདག་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་ལ་དམིགས་ན་ཉོན་མོངས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཅིང་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་ཏེ། དེའང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དུད་འགྲོ་ཚུན་ཆད་ཀྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རིགས་པས་སྒྲུབ་མི་དགོས་ལ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དངོས་སུ་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར་དེའང་རིགས་པས་སྒྲུབ་མི་དགོས་ཤིང༌། སྡུག་བསྔལ་དུ་རིགས་པས་སྒྲུབ་དགོས་པ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་མི་ཤེས་པར་བདེ་བར་འཛིན་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ། །དེའང་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པ་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་གནས་པའི་གོ་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ལ། གནས་པའི་རང་དབང་མེད་པར་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ། །དེའང་ཞིག་པར་མི་འདོད་བཞིན་དུ་རང་དབང་ མེད་པར་ཞིག་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་ལྟ་ཞོག །ཞིག་པར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་བར་མ་གཅིག་ཞིག་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་ཡིན་ཏེ་འཇིག་པ་དེའང་རང་དབང་མེད་པར་ཞིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་བཞིའི་ནང་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གཞི་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་འབྱུང་རྒྱུ་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྲས་བུར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཞེ་སྡང་གི་ཀུན་ནས་བླངས་ཏེ་སེམས་ཅན་གཞན་ཞིག་གི་སྲོག་གཅོད་པའི་ལས་བྱས་ན། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་དེ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པས་དམྱལ་བའི་ཕུང་པོ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཀྱང༌། སྤྱིར་ནི་སྡུག་ཀུན་གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པས། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཀུན་འབྱུང་རྒྱུ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་འབྲས་བུར་མ་ངེས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་རྟག་པའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་རང་གི་གནས་སྐབས་དེ་ལ་མི་གནས། དེ་ལས་གནས་གཞན་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། མཐར་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཡིད་འབྱུང་བའི་གནས་ཏེ། དཔེར་ན། རྒྱུ་ས་བོན་ལ་ཆུ་ལུད་དྲོད་གཤེར་སོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐུལ་བས་ས་བོན་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ལ་མི་གནས་པར། དེའང་ཡོངས་སུ་ཞིག་སྟེ་མྱུ་གུའི་གནས་སྐབས་འཛིན་པ་དང༌། དེ་ལ་ཡང་མི་གནས་པར་དེ་ཡོངས་སུ་ཞིག་སྟེ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། དེ་ལ་ཡང་རྟག་ཏུ་མི་གནས་པར་མཐར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་སྟེ། སྤྱིར་དངོས་པོ་ལ་བྱེད་པ་པོ་འདོད་པ་རྣམས་ནི་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལ་རྒྱུར་འཛིན་པ་ཡིན་ཞིང༌། འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློ་ཉོན་མོངས་དང་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། གཞན་རྒྱུ་མི་རྟག་པ་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་འཛིན་པ་ལྟ་བུ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་འཛིན་པ་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་ཁས་ལེན་པ་ལྟ་བུ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའང་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་ལས་དགེ་སྡིག་གི་མཐུ་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། ལས་སྡིག་པ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་དང༌། ལས་དགེ་བ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་མྱོང་བ་ཡང་བྱེད་པ་པོས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སོ་སོར་ངོ་བོ་ཉིད་ནས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པས། སྤྱིར་བཏང་ཙམ་དུ་ལས་དགེ་སྡིག་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བ་ངེས་པར་ཡིན་ཀྱང༌། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་དང་བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཕྱི་རོལ་པས་འདོད་པ་ལྟ་བུས་ནི་ནམ་ཡང་བྱས་པ་མེད་ལ། དེ་ལྟར་ཡོད་ན་ལས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་དང༌། བྱས་པ་ཆུད་ཟ་བ་དང༌། ལས་འབྲས་སོ་སོར་མ་ངེས་པ་སོགས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྤང་བླང་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བས། བླང་དོར་གྱི་གནས་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གཡེལ་བར་འགྱུར་བའི་ལྟ་བ་ངན་པའི་སྒོ་མི་བཟད་པ་ཆེན་པོའོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་བྱེད་པ་པོ་མེད་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྣང་ལ་མ་འགགས་པར་རྟོགས་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་
Chinese
是颠倒执着的各种分别念的根源和根本。一般来说，“我”的梵语是“阿”（梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。如果从广义上讲，可以把不依赖任何事物而能独立存在的称为“我”。这样就是从法我的角度说的。如果从狭义上讲，就是指缘着蕴执着“我”的，这样就是从人我的角度说的。所谓“我见”，就是指坏聚见。这是指缘着坏灭、无常的自性之蕴的集合而执着为我。这与无明密切相关。只要有对四谛愚昧的无明存在，我见就存在。断除无明，我见也就断除了。它的对治法就是证悟无我的智慧。因为我见与无明相应，与智慧在体性上相违，是相违品。因此，如果不断除连同种子的我见无明，就没有从三界解脱的方法。如果没有证悟无我的智慧，就无法断除我见。因此，应当通过闻、思、修三方面来修学清净的见解，生起无垢的智慧。 第三，宣说前行四法印的要义： 诸行皆是刹那无常， 有漏一切皆是三苦性， 染净诸法性空且无我， 涅槃寂灭乃为唯一解脱。 此乃佛教共同之四法印， 善加思量，最初生起定解。 在通过闻思来确定无我时，如果对见解的四法印没有生起定解，那么对于无我的意义也很难产生彻底决定的定解。因此，首先应当对这些进行辨析。也就是说，包括内外的一切有为法，任何时候都没有恒常存在的机会，因此可以成立为无常。而且，这种无常不仅仅是粗大的无常，即完全变化，而是生起的同时就在坏灭的自性，连一刹那也没有自主存在的细微无常。 就像酥油灯
English
It is the very basis and root of all forms of conceptualization that grasp things in a reversed manner. Generally, the Sanskrit term for "self" is "Atman" (梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿). If we take it in a broader sense, anything that can exist independently without relying on anything else is designated as "self." In this way, it is considered from the perspective of the self of phenomena. In a narrower sense, it refers to grasping "I" as self by focusing on the aggregates. In this way, it is considered from the perspective of the self of a person. The view of self is the view of the perishable collection. This refers to grasping as self by focusing on the collection of aggregates, which are of the nature of being perishable and impermanent. This is closely related to ignorance. As long as there is ignorance that is deluded about the four truths, this also exists. When that is abandoned, this is also abandoned. Its antidote is the wisdom that realizes selflessness. Because the view of self, which is concordant with ignorance, is contrary in nature to wisdom, it is an opposing factor. Therefore, if the view of self, along with the seed of ignorance, is not uprooted and abandoned, there is no way to be completely liberated from the three realms. If there is no wisdom that realizes selflessness, the view of self cannot be abandoned. Therefore, one should train in pure views through the three aspects of hearing, thinking, and meditation, and generate stainless wisdom. Third, explaining the essential points of the preliminary four seals: All conditioned phenomena are momentary and impermanent, All contaminated things are of the nature of the three sufferings, All defiled and purified phenomena are empty and selfless, Nirvana alone is liberation and peace. These are the four seals of the common Buddhist teachings, Think well about them and generate certainty at the beginning. When establishing selflessness through hearing and thinking, if certainty is not generated about the four seals of the view, it is said that it is difficult to generate certainty that thoroughly decides the meaning of selflessness. Therefore, one should first analyze these. That is, all conditioned phenomena, including internal and external ones, never have the opportunity to be permanent, so it is established as impermanent. Moreover, this impermanence is not just gross impermanence, which is complete change, but subtle impermanence, which is of the nature of ceasing at the same time as arising, without the freedom to remain even for a moment. Like a butter lamp
Chinese
就像灯油一点一点耗尽，瞬间明白一样，一切和合事物也是如此。就像骑者和坐骑，不可能一个走另一个不走一样，诸有为法也是瞬间成立，因为识是瞬间的所依。如此成立之后，也能了知痛苦，因为没有自主停留的能力，必须瞬间坏灭。这是细微的痛苦，行苦，也就是一切和合事物，从产生之时起就具有痛苦的性质。凡是具有痛苦性质的事物，都不能成为苦乐的制造者，因为自身没有自主。这样，凡是不常住的事物，和它是“我”以及造作者，二者是相违的。凡是缘于某种事物而成为引发烦恼之因的一切，都是有漏的，并且它们没有超出痛苦的自性。其中，苦苦甚至连畜生也能体会到是痛苦，因此不需要用理智来证明。变异之苦，具有辨别能力的凡夫也能直接体会到是痛苦，因此也不需要用理智来证明。需要用理智来证明的痛苦，是孩童们不认为是痛苦反而认为是快乐的行苦。也就是一切和合事物，刹那刹那生灭，具有无常的自性，因此没有丝毫停留的机会。因为没有停留的自主，不情愿地坏灭，所以就是痛苦。其中，不愿坏灭，却没有自主地坏灭，这当然是痛苦。如果既不是想要坏灭也不是不想要坏灭的中间状态坏灭，也是痛苦的，因为坏灭也是没有自主地坏灭。在四圣谛中，痛苦和集谛，从同一基础上观察，集谛是因，痛苦是果。例如，从烦恼嗔恨出发，造作杀害其他众生的行为，从因集谛产生了果苦谛，从而形成了地狱的痛苦，虽然是这样，但总的来说
English
Just as oil is consumed moment by moment, and one realizes it in an instant, all compounded things are the same. Just as it is impossible for a rider and a mount to go, with one going and the other not, all objects of the senses are also established in an instant, because consciousness is the basis of the moment. Once this is established, suffering is also realized, because there is no independent power to remain, and it must perish in an instant. This is subtle suffering, the suffering of conditioned existence, that is, all compounded things have the characteristic of suffering from the moment they arise. Whatever is characterized by suffering cannot be the maker of happiness and suffering, because it has no autonomy. Thus, whatever is impermanent is contradictory to being a self and a maker. Whatever is aimed at, all that becomes the cause of taking up afflictions is tainted, and these do not go beyond the nature of suffering. Even animals realize suffering as the suffering of suffering, so there is no need to prove it with reason. The suffering of change, even ordinary individuals with discernment can directly realize as suffering, so there is no need to prove it with reason. The suffering that needs to be proven with reason is the suffering of conditioned existence, which children do not know as suffering but perceive as happiness. That is, all conditioned things arise and perish moment by moment, having the nature of impermanence, so there is no opportunity to remain even for a moment. Because there is no autonomy to remain, and they perish unwillingly, it is suffering. Moreover, if one does not want to perish, but perishes without autonomy, it is obviously suffering. Even if something perishes in an intermediate state that is neither wanting to perish nor not wanting to perish, it is still suffering, because that perishing also occurs without autonomy. Among the four truths, suffering and the origin are based on the same basis, with the origin being the cause and suffering being the result. For example, arising from the affliction of hatred, one commits the act of killing another sentient being, from the cause of the origin arises the result of the truth of suffering, thus forming the suffering of hell. Although it is like that, in general